new5 free

بررسي الگوهاي شخصيت پردازي معصومين در فيلم‌نامه

199.000تومان

توضیحات

169 صفحه

فایل word

چکیده پایان نامه

در این پایان نامه به بررسی الگوهای شخصیت پردازی معصومین می پردازیم. پس از فراغ از بحث تصویر سازی معصومین که در دیگر پایان نامه های دانشجویی به بحث پیرامون آن پرداخته شده است و صدا و سیما هم امتحان آن را پذیرفته ، نوبت به این بحث می رسد که چه کنیم تا معصوم به شخصیت اول درام تبدیل شود. از آن رو که بحث شخصیت پردازی و نگارش فیلم نامه بر اساس الگوهای رایج فیلم نامه نویسی صورت می پذیرد،ناگزیر به بررسی ژانرهای دراماتیک و چگونگی شخصیت پردازی در آن ها هستیم. در این رویکرد به شخصیت پردازی معصومین ناگزیر با الگوهای یونانی و غربی روبرو هستیم . زیرا پایه درام سینمایی و تلویزیونی بر اساس الگوهای یونانی است و تا رسیدن به الگوی ایرانی_اسلامی ناچار از پیروی از الگوهای کم خطر غربی هستیم . بویژه اینکه درالگوی اسلامی قصه پردازی معصومین در گذشته با معضل اسرائیلیات روبرو بودیم و توجه یکباره به این الگو بدون اصلاح این اسرائیلیات فیلم نامه نویسان را در ورطه دیگری می اندازد . از این میان ژانرهای اصلی غربی که به شخصیت پردازی شخصیت های قهرمان و برتر پرداخته اند سه ژانر ملودارم ، تراژدی و رمانس ظرفیت هایی در پرداختن به شخصیت معصوم را دارند.

فیلم نامه نویسان ایرانی بیشتر از مؤلفه های ژانر ملودرام برای پرداخت شخصیت معصومین بهره می برند و در نتیجه زندگی نمایشی معصومین گرفتار اقتضائاتی چون جزئیات بی فایده شخصیت پردازی و یا داستان عشقی می شوند. به نظر می رسد استفاده از الگو و ظرفیت ژانر رمانس که هم نمایشی است و هم با ساختار تلویزیونی قرابت دارد راه نجاتی از الگوی ملودرام است.

واژگان کلیدی: شخصیت پردازی، معصومین، رمانس، تراژدی، ملودرام.

فهرست مطالب

مقدمه. ر‌

بخش اول.. 13

فصل اول : 13

طرح مسئله. 13

الف: مسئله تحقیق.. 14

ب : ضرورت و اهمیت تحقیق.. 15

ج: اهداف تحقیق.. 16

د: سوال های تحقیق.. 16

فصل دوم: 18

بررسی تحقیقات پیشین.. 18

فصل  سوم: 22

مبانی نظری تحقیق.. 22

الف: چار چوب نظری تحقیق.. 23

ب : فرضیات تحقیق: 24

ج: تعریف نظری مفاهیم: 24

فصل چهارم: روش تحقیق.. 88

بخش دوم.. 91

فصل اول: 92

بررسی مقوله عصمت… 92

الف – بی اختیار بودن معصوم: 94

ب: محدودۀ عصمت: 95

د: گسترۀ عصمت… 96

فصل دوم : 100

بررسی داستان‌های اسرائیلی… 100

الف: تاریخچه گزیده اسرائیلیات در اسلام.. 102

ب : ویژگی ها و تاثیر اسرائیلیات… 106

ج : بررسی قصه های شهوانی اسرائیلی… 108

فصل سوم: 115

آفرینش شخصیت نمایشی.. 115

5- شناخت شخصیت: 121

رشد و تحول شخصیت: 125

انواع شخصیت… 127

فصل چهارم: 133

ملو درام.. 133

انواع ملودرام: 137

فصل پنجم : 156

تراژدی.. 156

فصل ششم : 115

رمانس…. 115

بخش سوم.. 141

فصل اول: 142

جمع بندی.. 142

الف: ژانر ملودرام.. 143

ب: ژانر تراژدی.. 146

ج- ژانر رمانس: 148

فصل دوم: 151

نتیجه گیری.. 151

الف: ساختاری.. 152

ب: شخصیت پردازی: 153

منابع.. 154

مقدمه

تولید و پخش فیلم های صالح پیامبر، روز واقعه و سریال امام علی علیه السلام پس از پیروزی انقلاب اسلامی سرآغاز فیلم و سریال‌های تلویزیونی درباره زندگی معصومین علیهم السلام بود. رویکرد دراماتیک به زندگی معصومین ابتدا با حاشیه‌پردازی زندگی معصومین آغاز شد و سپس سراغ زندگی خود معصومین رفت. این رویکرد نمایشی به زندگی معصومین متکی به اقبال تماشاگر عام به داستان‌های مذهبی بود. اقبالی که نگاه عامه‌پسندانه‌ای را به فیلم‌ساز و فیلم‌نامه‌نویس این مجموعه‌ها تحمیل می‌کرد. نگاه عامه‌پسند تلویزیونی نیز،

 متأثر و دنباله رو جریان فیلم‌سازی در سینما و تلویزیون پیش از انقلاب بود. این‌گونه فیلم‌سازی با روتوش و روپوشی اسلامی پس از انقلاب هم ادامه حیات داد و به شکل خزنده‌ای به ساختار اصلی فیلم و سریال دینی تبدیل گردید. واکنش‌های متفاوت به سریال امام علی علیه السلام می‌توانست سرآغاز شکل‌گیری جریان اصلاحی در تولید فیلم دینی – تاریخی اسلام- باشد اما نیاز رسانه و اقبال فیلم‌سازان و مخاطبان به این نوع تولیدات و عدم ورود جدی کارشناسان همچون حجه الاسلام رسول جعفریان ،فرصت این جریان‌سازی را از جامعه هنری گرفت و در نهایت به جریان سوزی تبدیل شد. بخشی از این دغدغه محور این پایان نامه است تا در این سیر شتابان تولید فیلم و سریال تاریخ اسلام بتواند گوشه‌ای از این ساختار را اصلاح کند و زمینه‌ای شود برای بازنگری در کل و جزء ساختار فیلم‌نامه‌نویسی قصه‌های دینی.

بخش اول

فصل اول :

طرح مسئله

الف: مسئله تحقیق

گام اول در تولید فیلم تهیه متن نمایشی است. نگارش متن درام نیز نیازمند شناخت از دو حوزه متفاوت است اول قواعد و زبان درام و دوم شناخت موضوع( محتوا).در ورای این شناخت دوگانه و با قدرت خیال و قلم هنرمند مجموعه‌ای بدست می‌آید به نام متن فیلم نامه دینی. این متن چون حول زندگی و تاریخ انبیاء و امامان می‌باشد. به دلیل ویژگی این شخصیتها و حوادث پیرامون آنها اغلب شخصیت محور هستند. از اینرو از میان تمامی عناصر داستان آنکه اهمیتی ویژه و  دو چندان می‌یابد عنصر شخصیت پردازی است. تلاشی که صورت می گیرد تا شخصیت معصوم نمود نمایشی پیدا کند. یعنی تمام کوشش خالق درام بر این قرار می گیرد تا بتواند چهره‌ای کاملا نمایشی از شخصیت معصوم ( پیامبر یا امام) به مخاطب ارائه کند.اما ترسیم چنین چهره‌ای تاکنون از دو آفت بیرون نبوده است:.یا فیلم نامه نویس را به سوی قواعد و جذابیت‌های خلق شخصیت نمایشی لغزانده است و این قواعد الزامات خود را بر چهره حقیقی و تاریخی شخصیت تحمیل کرده است و در نتیجه شخصیت بیش آنکه معصوم و والا باشد، نمایشی شده است. در صورت دوم چهره ای غیر نمایشی و مجسمه وار از شخصیت تاریخی و واقعی معصوم نشان داده می‌شود بدون آنکه بتواند در عمق داستان و  درام جا گرفته و به نقش آفرینی دراماتیک اقدام کند. این پدیده از یک سو حاصل یک فرایند است و از سوی دیگر نتایج ناخوشایندی را به همراه می‌‌آورد.

فرایندی که سبب تهیه و تولید این متون نمایشی گردیده، به دلیل نگاه و برخورد سفارشی و فرمایشی به تولید فیلم و سریال درباره زندگی معصومین است. این برخوردها که به اقتضائات مناسبتی و اعلام موضوع سال توسط مقام معظم رهبری «مد ظله العالی» تشدید می‌شود، به همراه نبود نگاه جامع به زندگی معصومین و قواعد درام سبب تهیه متون ضعیف نمایشی از زندگی معصومین گردیده است. ضعف این متون آن چنان است که ما در بازار فیلم نامه و نمایشنامه علیر‌‌غم تولید آثار پر هزینه درباره زندگی معصومین، آثار قابل توجه و مورد اقبال هنرآموزان رشته ادبیات نمایشی نداریم زیرا این تولیدات (چه در عرصه متن و چه در عرصه فیلم) آن چنان ضعف نمایشی و محتوایی و بینشی دارند که با یکبار دیدن فیلم، ( و نه خواندن متن) رغبت مخاطب و هنرمند به آنها از بین می‌رود و با گذشت زمان به فراموشی سپرده می‌شوند، و البته به دلیل ضعف تکنیک ساخت اغلب قابل انتقال به نسل آینده هم نیستند مانند سریال تنهاترین سردار درباره صلح امام حسن مجتبی علیه السلام . این روند متاسفانه هم چنان ادامه پیدا کرده است و راهکار استفاده از مشاور دینی در کنار فیلم نامه نویس و حتی تربیت فیلم نامه نویسی طلبه- که به یک جریان شتاب‌زده در حوزه های علمیه تبدیل شده- نیز نتوانست مشکل متون نمایشی دینی را برطرف کند. زیرا آنها هم مانده‌اند که در هنگام ورود شخصیت معصوم به درام، کدامیک از دو مؤلفه بر دیگری حق تقدم دارد. آیا تقدس و عصمت معصوم مقدم است و یا قواعد شخصیت پردازی. این نزاع به اضافه ضرورت و فوریت در تهیه این متون به دلیل نیاز و سفارش رسانه ملی( و دیگر مراکزی که بازار مصرف این متن‌ها هستند) فرصت اندیشه را از این عالمان به دین و درام هم گرفته است، و متن آنها با درام نویسان متبحر تفاوت چندانی جز در رعایت بعضی ظواهر دینی در ترسیم شخصیت معصوم ندارد. علاوه بر اینکه خود دست آموز همین درام نویسان هستند و بینش آن درام نویسان استاد به این هنر آموزان طلبه به شکل مستقیم و غیر مستقیم انتقال می‌یابد.

ب : ضرورت و اهمیت تحقیق

اهمیت پرداختن به شخصیت پردازی معصوم در ورای این معضل آشکار می شود، معضلی که به تدریج به یک قاعده نانوشته اما اصولی و خدشه ناپذیر تبدیل شده است:

شخصیت خیر را نمی‌توان نمایشی کرد. البته از این دیدگاه نمایشی بودن به معنای محور درام و شخصیت اول بودن است. یعنی شخصیت خیر[ معصوم] می‌تواند پایه عرصه درام بگذارد. اما نقش دوم را دارد و نقش و جایگاه اول در درام با شخصیت شریر است. زیرا که شخص مثبت همیشه در حدّ تیپ است و فردیت پیدا نمی‌کند. این دیدگاه سبب و ضرورت پرداختن به این موضوع است که چرا شخصیت خیر نمی‌تواند محور درام باشد؟ این چرایی بیش از آنکه برآمده از قواعد و الزامات درام نویسی و آفرینش شخصیت نمایشی باشد، نمایشی از کاستی‌های دانش و بینش درام نویسان است، ساده بودن پرداخت شخصیت شریر و رویکردهای غیر نمایشی به ترسیم شخصیت خیر و نگرانی از خدشه وارد شدن به چهره قدسی شخصیت معصوم در کنش و واکنش‌های نمایشی، نویسندگان متون دینی نمایشی را بر آن داشته تا به تیپ‌سازی شخصیت معصوم بسنده کنند و به خود زحمت این را ندهند تا چهره‌ای نمایشی و فردیت یافته از معصوم ارائه دهند، به گونه‌ای که هم شخصیت اول درام باشد و هم قدسی بودن او حفظ شود. این تحقیق به دنبال یافتن این الگو و یا الگوهای نمایشی است تا بتواند به خلق آثار ماندگار نمایشی کمک کند.

ج: اهداف تحقیق

با توضیحی که در موضوع مسئله یابی پژوهشی و اهمیت آن گذشت اهداف پیش روی این تحقیق عبارتند از:

1- بررسی الگوهای شخصیت پردازی معصوم.

2- آسیب شناسی الگوهای موجود شخصیت پردازی معصوم.

3- بهبود نقش نمایشی معصوم در فیلم نامه.

4- تلاش برای حضور معصوم در جایگاه شخصیت اول درام.

د: سوال های تحقیق

1- آیا باید از ترسیم داستان زندگی معصومین در درام( فیلم و نمایش) خودداری کرد؟

2- آیا باید به طرح حاشیه‌ای زندگی و نقش معصوم در درام بسنده کرد؟

3- آیا الگوی نقش حاشیه‌ای معصوم در درام، هدف ما را از فیلم نامه دینی برآورده می‌کند؟

4- آیا ژانر( گونه‌ای) داریم که اختصاص به شخصیت پردازی شخصیت‌های والا ( قدسی یا معصوم)داشته باشد؟

5- آیا راهکار اکتفا به شخصیت‌های جانبی در زندگی معصومین( اصحاب یا خاندان) به جای خود معصوم جوابگوی نیاز و هدف ما هست؟( بنابراین نظریه که بوی گل را از که جوییم از گلاب)

6- خواسته ما از متن دراماتیک دینی جذابیت متن است یا وفاداری به تاریخ و واقعیت؟

7- آیا می‌توان بین قواعد جذابیت‌های شخصیت پردازی و وفاداری به خصائل شخصیت معصوم در درام هماهنگی ایجاد کرد؟

8- آیا قواعد درام به شخصیت خیر- معصوم- اجازه نقش آفرینی می‌دهد؟ در کدام الگو و ساختار و تا چه اندازه‌ای؟

9- ساختار کلاسیک شخصیت پردازی – ملو درام- چه ظرفیتها و چه آسیب‌هایی به همراه دارد؟ برای کدام گونه‌های نمایشی مناسب است؟ ( فیلم یا سریال)

10- ساختار مناسب شخصیت پردازی معصومین در تلویزیون – گونه سریالی- کدام است؟

فصل دوم:

 بررسی تحقیقات پیشین

بررسی شخصیت پردازی معصومین( اولیاء) در تاریخ هنرهای دراماتیک پیشینه چندانی ندارد. زیرا در این موضوع منظور از درام فیلم سینمایی و انواع گونه‌های نمایشی تلویزیونی است. در سینمای غرب از ابتدای پیدایش سینمای داستانی تولید و عرضه فیلم‌هایی با موضوع حضرت مسیح و دیگر پیامبران و شخصیت‌های مقدس آغاز شد و الگوی رایج در این فیلم ها الگوی شخصیت پردازی ملودرام بود که شخصیت خیر و منفی رو در روی یکدیگر قرار می‌گرفتند و سرانجام خیر بر شر پیروز می شد. این الگو باضافه برخی چاشنی های دراماتیک و تولیدی اینگونه فیلم‌ها مورد قبول تماشاگران و کلیسا بود و دغدغه جدی از این جهت ایجاد نکرد. البته رویکرد فیلم سازان دگر اندیش غربی به زندگی حضرت مسیح واکنش‌هایی را برانگیخت. پازولینی فیلم ساز ایتالیایی، زندگی آن حضرت را با دیدگاه سوسیالیستی به ترسیم کشید و اسکورسیزی نیز با رویکردی کاملا مادی و تخیلی مسیح را از حدّ یکی از اغنوم‌های ( خدایان) سه گانه مسیحیت پایین آورد و به انسانی مادی و به دنبال شهوت جنسی تبدیل کرد. واکنشی که در برابر فیلم آخر روی داد بیش از آنکه واکنش به اصل شخصیت پردازی مسیح باشد و اکنش به اعراض این فیلم ساز از دیدگاه رایج ( ملودرام)در شخصیت پردازی سینمایی از حضرت مسیح بود. دیدگاهی که بار دیگر با فیلم مصائب مسیح تثبیت شد و مورد اقبال مسیحیان جهان و کلیسا قرار گرفت.

 در جهان اسلام از آنجا که در نگاه عامه اهل سنت تنها پیامبر اسلام معصوم هستند و تنها فیلم جهانی معتبر درباره زندگی آن حضرت، فیلم الرساله ساخته مرحوم مصطفی عقاد با نظر برخی از علمای اهل سنت تولید گردید این دیدگاه و دغدغه بوجود نیامد و به حداقل های شخصیت پردازی که برگرفته از ژانر ملودرام بود اکتفا شد. البته نگارش و نشر کتابهایی چون آیات شیطانی توسط سلمان رشدی مرتد و کاریکارتورهای توهین آمیز دانمارکی که زمینه ساز تهیه متون و فیلم های نمایشی بر ضد شخصیت پیامبر اسلام است موجب اعتراض جهان اسلام گردید اما این اعتراض ها نیز بیشتر به خاطر عدول از الگوی مرسوم تهیه متن و فیلم تاریخ مقدس است تا یافتن راهکاری اصولی برای اینگونه فیلم سازی.

در ایران توجه جدی به فیلم و سریال شخصیت‌های معصوم پس از انقلاب آغاز گردید. پیش از آنکه فیلم سازان به تولید آثار پر هزینه از تاریخ اسلام و زندگی معصومین رو بیاورند شهید سید مرتضی آوینی وارد بحث سینمای دینی به معنی عام آن گردید و ضرورت بازخوانی و بازنگری عناصر بیانی سینما را مطرح کرد. ایشان در عرصه فیلم مستند دست به تجربه زد و مجموعه روایت فتح را تولید کرد. اما در بخش آثار نمایشی هنرمندی که به طور جدی وارد و عملی گردید محسن مخملباف بود. اوج کار نظری و عملی او نیز فیلم ضعیف توبه نصوح است. اما ایشان نیز وارد زندگی معصومین نگردید. این بحث‌های نظری هنوز در ابتدای راه بود که ناگهان پس از پایان جنگ تحمیلی موج فیلم و سریال از زندگی معصومین همزمان با گسترش شبکه های تلویزیونی و ساعت پخش آنان آغاز گردید. سریال امام علی علیه السلام اولین این مجموعه‌ها بود. اما همین سریال که مانند یا برتر از آن تولید نشد با ضعف‌های اساسی روبرو بود. به جز بحث نشان ندادن امام علی علیه السلام به طور مستقیم، سیطره و جذابیت شخصیتهای منفی سریال مانند قطام، عمرو عاص، ولید و معاویه بحث های جدی را آغاز کرد اما این بحث ها در حدِّ اعتراضهای ژورنالیستی باقی ماند و در محافل علمی و حوزوی هم در حاشیه مطرح شد. شتاب رسانه ملی برای تولید فیلم و سریال زندگی معصومین و ناآگاهی کارشناسان حوزوی سبب شد این بحث ها در حدّ موضع گیری های فردی، حاشیه ای و بی اثر باقی بماند.

 تنها کار جدی که در این عرصه صورت گرفت در مجموعه خانه هنر و اندیشه وابسته به مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما بود. پس از راه اندازی این مجموعه و تربیت طلبه‌های آشنا به مباحث فیلم نامه‌ای و بوجود آمدن این دغدغه، گروه فیلم‌نامه و نمایشنامه تاسیس شد و بعدها به گروه سینمای دینی تغییر نام داد. این گروه با سرپرستی و هدایت حجت الاسلام یوسف زاده اقدام به بررسی استقرایی- توصیفی چند فیلم با گرایش مذهبی پرداخت و عناصر و مولفه های آن را تجزیه و تحلیل کرد. فیلم‌هایی که در این گروه مورد واکاوی قرار گرفتند عبارتند از: انجیل به روایت متّی، بودای کوچک، مسیح، ایثار، عیسی بن مریم، خط مستقیم قلب، هفت، جن گیر، رنگ خدا و تولد یک پروانه. در بررسی این فیلم‌ها که گرایش فیلم نامه‌ای مدّ نظر بود بحث‌هایی چون نوع ساختار، شخصیت پردازی، شخصیت خیر و شر، مضمون دینی در فیلم و مانند آن مورد بحث و بررسی قرار گرفت و در کنار آن ضعف ها و ایرادهای سریال امام علی نیز به بحث گذاشته شد. مجموع این بحث‌ها در قالب هشت جزوه تهیه شد.در ادامه، فعالیت این گروه بر بررسی ساختار و الگوی روایت‌ها و حکایت‌های دینی تمرکز یافت و بخش اول این حکایات همراه با تجزیه و تحلیل در قالب یک جزوه تهیه و تدوین گردید.

ﺣﺟﮥ الاسلام مشکات از اعضای این گروه و دبیر همایش دین و رسانه نیز، در مقاله‌ای با عنوان « فیلم تاریخ مقدس» به بررسی فیلم‌های با  این موضوع پرداخته‌اند. ایشان هم چنین در جزوه‌ای جداگانه‌ای، به بحث تحول در فیلم و فیلم نامه پرداخته‌اند که با عنوان« تحول در فیلم» تهیه شد.

در بخش پایان نامه‌های دانشجویی دانشکده صدا و سیمای قم نیز، آقای تقی ربانی در مقاله‌ای با عنوان « ضرورت و حد مجاز تغییر تاریخ و شخصیت‌های تاریخی در فیلم نامه سریال‌های تاریخی- مذهبی» به بررسی تفاوت فیلم نامه با واقعیت تاریخی پرداخته اند و به اهمیت تحقیق در فیلم تاریخی و حد تخیل در فیلم تاریخی پرداخته‌اند. نگارنده نیز در سال‌های قبل با دو  مقاله تحت عنوان « بررسی ضعف های فیلم نامه دینی» و« در درام ملودرام» به گوشه‌هایی از این موضوع پرداخت.

فصل  سوم:

 مبانی نظری تحقیق

الف: چار چوب نظری تحقیق

       در این پایان نامه برای واکاوی جنبه های نمایشی شخصیت معصوم و آسیب شناسی آن شش فصل در پیش رو داریم. ابتدا به تبیین مقوله عصمت می پردازیم زیرا خمیر مایه بحث درباره شخصیتی به نام معصوم است. از این رو نیازمندیم معنای عصمت و گسترة آن را باز شناسیم تا به دریافت درست از این مقوله دست می یابیم. در همین جا نخستین چالش پیش روی ما قرار می گیرد. هنگامی که بحث از معصوم می کنیم و قصه های معصومین را دستمایه درام قرار می دهیم با پدیده ای به نام اسرائیلیات روبرو می شویم.جریانی که درطول تاریخ اسلام به بهانه ضروریات داستانی چهره عصمت معصومین را خدشه دارکرد و این تأثیر تاکنون باقی است.این قصه های اسرائیلی اکنون الگو یا دستمایة فیلم نامه نویسان و فیلم سازان روزگار ما قرار می گیرد. از این رو شناخت این پدیده ، ویژگی ها و پیامدهای آن هم به عنوان آسیب شناسی و هم به عنوان خط قرمز مقوله عصمت ضرورت دارد.

       در ورای بررسی عصمت و اسرائیلیات به این پرسش می رسیم پس ضروریات مؤلفه های شخصیت پردازی نمایشی را چه کنیم. در این بخش ـ فصل سوم پایان نامه ـ مروری بر مؤلفه های اصلی شخصیت پردازی می کنیم. این مؤلفه ها، هم پایه های شخصیت نمایشی را هویدا می کندو هم نزدیکی برخی این مؤلفه ها با رویکرد های اسرائیلیات را مورد مداقّه قرار می دهد. این دقت سبب می شود تا ما برای پرهیز از این مؤلفه های ناهمخوان با مقوله عصمت ، در انتخاب الگوی روایت قصه معصومان دقت بورزیم. این دقت سبب بررسی موشکافانه ژانرهای روایت دراماتیک می گردد. ژانرهای ملودرام ، تراژدی و رمانس را از چهار جهت مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهیم تا توان هر ژانر در پرداخت نمایشی شخصیت برتر هویدا گردد.

.

.

.

.

منابع

قرآن کریم

  1. السیسر، توماس، قصه های خشم و هیاهو[ ویژه نامه رمانس و ملودرام] ترجمه علی عامری، تهران، بنیاد سینمایی فارابی ، 1377
  2. ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، تفسیر القرآن العظیم معروف به تفسیر ابن کثیر، ترکیه، مطبعه دار الدعوه، 1408 ق
  3. ابن اثیر، محمد بن عبد الکریم، الکامل فی التاریخ، بیروت، دار البیروت، 1385 ق
  4. الیس، جان، روایت تلویزیونی[ ویژه نامه روایت و ضد روایت] ترجمه محمد رضا یوسفی، تهران، بنیاد سینمایی فارابی، 377
  5. امین، احمد، فجر الاسلام، بیروت، دار الکتاب العربی 1969
  6. ابن بابویه، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، حققه و علقه: حسن الموسوی الخراسان، بیروت، دار الاضواء، 1405
  7. ابن حنبل، احمد بن محمد، المسند،بیروت،دار الکتب الاسلامی، بی تا.
  8. اسمیت، جمیزال، ماهیت و انواع ملودرام[ ویژه نامه رمانس و ملودرام] ترجمه: منوصر براهیمی، تهران بنیاد سینمایی فارابی، 1377
  9. بیر، گیلیان، رمانس، ترجمه سودابه دقیقی، تهران، نشر مرکز، 1379
  10. بخاری، محمد بن اسماعیل، صحیح بخاری، بیروت، دار الفکرالعربی، 1404 ق
  11. البغدادی، علاء الدین علی بن محمد بن ابراهیم، تفسیر خازن، بیروت، دار الفکر، 1399 ق
  12. البغوی، ابو محمد حسین بن مسعود الفراء، معالم التنزیل فی التفسیر القرآن، بیروت، دار الفکر، 1405 ق
  13. بیهقی، ابو بکر احمد بن حسین، دلائل النبوه، ترجمه: محمود مهدوی، تهران مرکز انتشارات علمی و فرهنگی،1361
  14. براهیمی، منصور، ژانرهای سینمایی( رمانس، ملودرام، تراژدی، کمدی) قم، خانه هنر و اندیشه، 1380
  15. بیر، گیلیان، تاریخچه رمانس[ ویژه نامه رمانس و ملودرام] ترجمه امید نیک فرجام، تهران، بنیاد سینمایی فارابی، 1377
  16. بریل، لسلی، شمال از شمال غربی[ ویژه نامه رمانس و ملودرام] ترجمه شاپور عظیمی، تهران، بنیاد سینمایی فارابی، 1377
  17. تامپسون، کریستین، داستانگویی در سینما و تلویزیون، ترجمه: بابک نیرایی و بهرنگ رحیمی، تهران، بنیاد سینمایی فارابی، 1384
  18. بی نا، تراژدی: مجموعه مقالات، تهران، سروش، 1377
  19. الحر العاملی، محمد بن حسن اثباه الهداﮤ بالنصوص و المعجزات، قم، المطبعه العلمیه 1404 ق
  20. حسنی، هاشم معروف، اخبار و آثار ساختگی، ترجمه حسین صابری، مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی 1372
  21. جواد علی (دکتر) المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، بیروت، دار العلم الملایین، 1987، چاپ دوم
  • دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا، تهران، انتشارات، دانشگاه تهران، 1377
  1. رازی، جمال الدین شیخ ابو الفتوح، تفسیر ابو الفتوح رازی، تصحیح و حواشی: میرزا ابو الحسن شعرانی، تهران، انتشارات الاسلامیه، 1356
  2. رهنما، علی، چهره نگاری سیاسی علی شریعتی، ترجمه: مجید نکو داشت، تهران حسینه ارشاد، 1371
  3. 25-سید حسینی، رضا، مکتب های ادبی، تهران، نگاه، 1376
  • شهرستانی، محمد عبد الکریم احمد، الملل و النحل، ترجمه: خالقداد هاشمی عباسی، تهران، اقبال، 1361
  1. شانه چی، کاظم، علم الحریف و درایه الحدیث، قم، دفتر انتشارات اسلامی،1362، چاپ سوم.
  2. شریفی، احمد حسین، پژوهشی در عصمت معصومان، احمد حسین شریفی و حسن یوسفیان، تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، 1377
  • الصباغ، محمد بن لطفی، الدر المنشور فی التفسیر بالماثور، بیروت، دار المعرفه، بی تا
  1. طبرسی، ابو علی فضل بن حسن، مجمع البیان فی علوم القرآن، بیروت، دار المعرفه، 1408 ق
  2. طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، بیروت، موسسه الاعلی، بی تا
  3. طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن تهران، بنیاد علمی و فرهنگی علامه طباطبایی، 1363
  4. طبری، محمد بن جریر، ترجمه تفسیر طبری، به تصحیح: حبیب یغمایی تهران، دانشگاه تهران، 1339
  5. طالبی نژاد، احمد، مردها و جاده ها، مجله فارابی، دوره 13 ش 3، تهران، بنیاد سینمایی فارابی، 1383
  • سبحانی، جعفر، بحوث فی المال و النحل،قم، مرکز مدیریت حوزه علیمه ، 1411 ق
  1. سینگر، لیندا، خلق شخصیتهای ماندگار، ترجمه: عباس اکبری، تهران، مرکز گسترش سینمای تجربی، 1374
  2. العاملی، جعفر مرتضی، الصحیح من سیره النبی الاعظم، قم، موسسه النشر الاسلامی دوم، 1415 ق
  3. عقیقی، سعید، رهیافت های نقد( ژانر)، قم، خانه هنر و اندیشه 1379
  4. عظیمی، شاپور، یاد داشتی بر رمانس هیچکاکی[ ویژه نامه رمانس و ملودرام] تهران، بنیاد سینمایی فارابی، 1377
  5. لانگ، رابرت، ملودرام، تصویر کشمکشهای زندگی[ ویژه نامه رمانس و ملودرام] ترجمه:‌عسکربهرامی، تهران، بنیاد سینمایی فارابی، 1377
  6. لانگ، رابرت، بوطیقای ملودرام[ ویژه نامه رمانس و ملودرام] ترجمه مازیار اسلامی، تهران، بنیاد سینمایی فارابی، 1377
  7. کرنادل، جورج و پورشیا، تئاتر و فیلم رمانس[ ویژه نامه رمانس و ملودرام] ترجمه داریوش هادیی، تهران، بنیاد سینمایی فارابی ، 1377
  8. کاهه، کامبیز، ملودرام و دیگر هیچ[ ویژه نامه رمانس و ملودرام] تهران، بنیاد سینمایی فارابی، 1377
  9. گلدهیل، کریستین، نشانه های ملودرام[ ویژه نامه رمانس و ملودرام] ترجمه: عسکر بهرامی، تهران، بنیاد سینمایی فارابی، 1377
  10. گربانیه، برنارد، هنر نمایشنامه نویسی، ترجمه: ابراهیم یونسی، تهران نشر قطره، 1383
  11. فرای، نورتروپ، رمانس: میتوس تابستان[ ویژه نامه رمانس و ملودرام] ترجمه: علی اکبر علیزاد، تهران، بنیاد سینمایی فارابی، 1377
  12. متقی، علی بن حسام الدین، کنز العمال، تحقیق: محمد عمر الدمیاطی، بیروت، دار الکتب العلمیه، 1419 ق
  13. محمد قاسمی، حمید، اسرائیلیات و تاثیر آن بر داستانهای انبیاء در تفاسیر قرآن، تهران، سروش، 1380
  14. میر صادقی، جمال، ادبیات داستانی، تهران، شفا، 1376
  15. مظفر، محمد حسن، دلائل الصدق، ترجمه محمد سپهری تهران، امیر کبیر، 1374
  16. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، بیروت، دار الاحیاء التراث الاسلامی، 1403 ق
  • نوروزی، احسان، نکاتی در باب ادبیات جاده ای[ ویژه نامه ژانر جاده ای] مجله فارابی، دوره 3، ش 3، تهران، بنیاد سینمایی فارابی 1383
  1. نجفی، محمد جواد، ستارگان درخشان، زندگانی امام حسن مجتبی ( علیه السلام)، تهران، کتابفروشی اسلامیه، پنجم، 1370
  2. نوشتن برای سینما، مجموعه مقالات، گروه مترجمان، تهران، بنیاد سینمایی فارابی، 1377
  • همیلتن، ای سی، اصول نظری اسطوره ها و طرح های گونه ای[ ویژه نامه رمانس و ملودرام] ترجمه: منصور براهیمی، تهران، بنیاد سینمایی فارابی، 1377

 

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “بررسي الگوهاي شخصيت پردازي معصومين در فيلم‌نامه”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

50 − 47 =