new5
حراج!

بررسی رابطه هوش عاطفی و هوش اخلاقی با کیفیت زندگی: نقش واسطه ای همدلی

49.000تومان 39.000تومان

توضیحات

دانلود و مشاهده قسمتی از متن کامل پایان نامه :

 

دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی

 

پایان نامه کارشناسی ارشد در رشته‌ی

روانشناسی تربیتی

 

 

بررسی رابطه  هوش عاطفی و هوش اخلاقی با  کیفیت زندگی: نقش واسطه ای همدلی

 

 

به کوشش

…………………

 

استاد راهنما:

دکتر فریده یوسفی

 

 

 

شهریور 1393

 

 

بنام خدا

 

اظهارنامه

 

اينجانب ……………… دانشجوي رشته روانشناسی تربیتی دانشگاه شیراز دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی اظهار مي‌كنم كه اين پايان‌نامه حاصل پژوهش خودم بوده و در جاهايي كه از منابع ديگران استفاده كرده‌ام، نشاني دقيق و مشخصات كامل آن را نوشته‌ام. همچنين اظهار مي‌كنم كه تحقيق و موضوع پايان‌نامه‌ام تكراري نيست و تعهد مي‌نمايم كه بدون مجوز دانشگاه، دستاوردهاي آن را منتشر ننموده و يا در اختيار غير قرار ندهم. كليه حقوق اين اثر مطابق با آيين‌نامه مالكيت فكري و معنوي متعلق به دانشگاه شيراز است.

 

نام و نام‌خانوادگي : …………..

 

تاريخ و امضاء :

 

 

 

 

 

 

 

 

چکیده

 

بررسی رابطه  هوش عاطفی و هوش اخلاقی با  کیفیت زندگی: نقش واسطه ای همدلی

 

به کوشش

……………….

 

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی گري همدلی در رابطه بین هوش عاطفی و هوش اخلاقی با کیفیت زندگی در دانشجویان دانشگاه شیراز که در سال تحصیلی93-92 مشغول به تحصیل بودند در مقطع کارشناسی صورت پذیرفت. این پژوهش شامل 298 نفر از دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه شیراز بودند که بر اساس روش نمونه گیري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. به منظور بررسی متغیرهاي پژوهش، هر یک از شرکت کنندگان، پرسشنامه کیفیت زندگی (سازمان بهداشت جهانی، 1998 ) فرم کوتاه شده هوش عاطفی (پترایدز و فارنهام، 2001 )، مقیاس اصلی همدلی (جولیف و فارنینگتون، 2006) و پرسشنامه هوش اخلاقی (لنیک و کیل، 2005) را تکمیل نمودند. پایایی ابزارهاي پژوهش به وسیله ي ضریب آلفاي کرونباخ و روایی آنها به کمک همبستگی درونی تعیین شد. . نتایج حاکی از روایی و پایایی قابل قبول آزمون ها بود. نتایج نشان داد، بخشش از ابعاد هوش اخلاقی با تمام ابعاد کیفیت زندگی رابطه مثبت و معنی داری دارد. علاوه بر این، نتایج تحلیل مسیر نشان داد که همدلی در ارتباط بین بخشش، درک عواطف خود و دیگران و کیفیت زندگی نقش واسطه ای ایفا می‌کند.

 

کلید واژه ها: هوش عاطفی، هوش اخلاقی، همدلی، کیفیت زندگی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فهرست مطالب

 

عنوان                                                                                                              صفحه

 

فصل اول: مقدمه

  • کلیات……………………………………………………………………………………………………………………………………. 2
  • بیان مسئله……………………………………………………………………………………………………………………………. 5
  • اهمیت و ضرورت…………………………………………………………………………………………………………………. 8
  • اهداف پژوهش……………………………………………………………………………………………………………………… 9
  • پرسش های پژوهش…………………………………………………………………………………………………………… 10
  • تعریف مفهومی متغیرها……………………………………………………………………………………………………… 11
  • تعریف عملیاتی متغیرها………………………………………………………………………………………………………. 11

 

فصل دوم: مبانی نظری و تحقیقات پیشین

2-1- مبانی نظری………………………………………………………………………………………………………………………….. 14

2-1-1- کیفیت زندگی……………………………………………………………………………………………………………. 14

2-1-2-هوش عاطفی……………………………………………………………………………………………………………….. 24

2-1-3- همدلی………………………………………………………………………………………………………………………… 30

2-1-4- هوش اخلاقی…………………………………………………………………………………………………………….. 35

2-2- تحقیقات پیشین………………………………………………………………………………………………………………….. 38

2-2-1- هوش عاطفی و کیفیت زندگی…………………………………………………………………………………. 38

2-2-2-هوش اخلاقی و کیفیت زندگی………………………………………………………………………………….. 40

2-2-3-هوش عاطفی و همدلی……………………………………………………………………………………………….. 42

2-2-4- همدلی و کیفیت زندگی…………………………………………………………………………………………… 42

2-2-5- هوش اخلاقی و همدلی…………………………………………………………………………………………….. 43

عنوان                                                                                                                          صفحه

 

2-3-فرضیه های پژوهش………………………………………………………………………………………………………………. 44

 

فصل سوم: روش پژوهش

3-1- طرح پژوهش………………………………………………………………………………………………………………………… 46

3-2- جامعه آماری وشرکت کنندگان در پژوهش………………………………………………………………………. 46

3-3- ابزارهای پژوهش…………………………………………………………………………………………………………………… 47

3-3-1- پرسشنامه هوش عاطفی……………………………………………………………………………………………. 47

3-3-2- پرسشنامه هوش اخلاقی…………………………………………………………………………………………… 49

3-3-3- پرسشنامه همدلی……………………………………………………………………………………………………… 50

3-3-4- مقیاس کیفیت زندگی………………………………………………………………………………………………. 51

3-4- شیوه‌ی اجرا…………………………………………………………………………………………………………………………. 52

3-5- شیوه‌ی تجزیه و تحلیل……………………………………………………………………………………………………….. 53

 

فصل چهارم: یافته‌های پژوهش

4-1- یافته های توصیفی متغیرهای پژوهش………………………………………………………………………………. 55

4-2- ماتریس همبستگی متغیرهای پژوهش………………………………………………………………………………. 56

4-3- یافته های مربوط به فرضیات و سوالات پژوهش………………………………………………………………. 57

4-3-1- پیش بینی ابعاد کیفیت زندگی بر اساس ابعاد هوش عاطفی و ابعاد هوش اخلاقی 57

4-3-2- پیش بینی همدلی  براساس ابعاد هوش عاطفی و ابعاد هوش اخلاقی…………………. 60

4-3-3- پیش بینی ابعاد کیفیت زندگی بر اساس همدلی با کنترل ابعاد هوش عاطفی و ابعاد هوش اخلاقی         62

4-3-4- نقش میانجی گری همدلی در ارتباط بین ابعاد هوش عاطفی و ابعاد  هوش اخلاقی با کیفیت زندگی       65

 

 

 

 

 

 

 

عنوان                                                                                                                          صفحه

 

فصل پنجم: بحث و نتیجه گیری

5-1- بحث وبررسی یافته های تحقیق ……………………………………………………………………………………….. 69

5-1-1- رابطه ابعاد هوش عاطفی با ابعاد کیفیت زندگی……………………………………………………… 69

5-1-2- رابطه ابعاد هوش اخلاقی و کیفیت زندگی……………………………………………………………… 72

5-1-3-رابطه ابعاد هوش عاطفی و همدلی……………………………………………………………………………. 74

5-1-4- رابطه ابعاد هوش اخلاقی و همدلی………………………………………………………………………….. 75

5-1-5- رابطه همدلی با ابعاد کیفیت زندگی………………………………………………………………………… 75

5-1-6- بررسی نقش میانجی گری همدلی…………………………………………………………………………… 77

5-2- کاربردهای نظری و عملی پژوهش………………………………………………………………………………………. 78

5 -3- پیشنهادهای پژوهشی…………………………………………………………………………………………………………. 79

5-4- محدودیت های پژوهش……………………………………………………………………………………………………….. 80

 

فهرست منابع و مأخذ

منابع فارسی ………………………………………………………………………………………………………………………………….. 81

منابع انگلیسی ……………………………………………………………………………………………………………………………….. 85

 

پیوست‌ها

پیوست یک: پرسشنامه هوش عاطفی…………………………………………………………………………………………… 94

پیوست دو: پرسشنامه هوش اخلاقی…………………………………………………………………………………………….. 96

پیوست سه: پرسشنامه همدلی……………………………………………………………………………………………………… 98

پیوست چهار: پرسشنامه کیفیت زندگی………………………………………………………………………………………. 99

 

 

 

 

 

 

فهرست جدول ها

 

عنوان                                                                                  صفحه

 

جدول 3-1: تعدادشرکت کنندگان در پژوهش به تفکیک دانشکده ها……………………………………… 47

جدول 3-2: همبستگی خرده مقیاس های پرسشنامه هوش عاطفی با نمره کل پرسشنامه…….. 48

جدول 3-3: همبستگی خرده مقیاس های پرسشنامه هوش اخلاقی با نمره کل پرسشنامه……. 50

جدول 3-4: همبستگی خرده مقیاس های پرسشنامه کیفیت زندگی با سوالات مرتبط با هر خرده مقیاس      52

جدول4-1: یافته های توصیفی متغیرهای پژوهش……………………………………………………………………… 55

جدول4-2:ماتریس همبستگی بین متغیرهای پژوهش……………………………………………………………….. 56

جدول4-3: پیش بینی ابعاد کیفیت زندگی بر اساس ابعاد هوش عاطفی و ابعاد هوش اخلاقی 58

جدول 4-4: پیش بینی همدلی  براساس ابعاد هوش عاطفی و ابعاد هوش اخلاقی…………………. 61

جدول 4-5: پیش بینی ابعاد کیفیت زندگی بر اساس همدلی با کنترل ابعاد هوش عاطفی و ابعاد هوش اخلاق 63

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فهرست شکل ها

 

عنوان                                                                                                 صفحه

 

نمودار 1-1: مدل مفهومی پژوهش……………………………………………………………………………………………….. 7

نمودار2-1:پنج طبقه اصلی مدل فلس و پری ازکیفیت زندگی………………………………………………….. 18

نمودار3-1: مدل فلس و پری از کیفیت زندگی…………………………………………………………………………… 19

نمودار2-3: مدل توضیحی کیفیت زندگی لی و همکاران……………………………………………………………. 20

نمودار2-4: مدل سیستمی کیفیت زندگی هاگرتی……………………………………………………………………… 21

نمودار2-5: مدل ونتگوت و همکاران…………………………………………………………………………………………….. 22

نمودار2-6: مدل شخصیتی بار-آن از هوش عاطفی…………………………………………………………………….. 27

نمودار4-1: پیش بینی ابعاد کیفیت زندگی بر اساس ابعاد هوش عاطفی و ابعاد هوش اخلاقی 60

نمودار4-2: پیش بینی همدلی  براساس ابعاد هوش عاطفی و ابعاد هوش اخلاقی…………………… 62

نمودار4-3:تاثیر ابعاد هوش عاطفی وابعاد هوش اخلاقی بر سلامت جسمانی با واسطه گری همدلی     66

نمودار4-4:تاثیر ابعاد هوش عاطفی وابعاد هوش اخلاقی بر سلامت روان با واسطه گری همدلی         66

نمودار4-5: تاثیر ابعاد هوش عاطفی وابعاد هوش اخلاقی بر کیفیت محیط زندگی با واسطه‌گری همدلی         67

نمودار5-5: تاثیر ابعاد هوش عاطفی وابعاد هوش اخلاقی بر کیفیت روابط اجتماعی با واسطه‌گری همدلی       67

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فصل اول

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مقدمه

 

 

1-1 -کلیات

 

چگونه می‌توان به نوعی از زندگی دست یافت که سالم و همراه با نشاط باشد؟ چگونه می‌توان روابط اثربخش‌تری را با سایرین برقرار کرد؟ انسان همیشه در پی چنین هدفی بوده است. چالش اصلي روان‌شناسی در گذشته “زنده ماندن” بود و روان‌شناسان بر بیماری بیشتر از درک کامل تمام ابعاد انسان توجه داشتند (ترجسن، جكوفسكي، فرو و دايجيوسپ[1]، ٢٠٠٤ )،  اما امروزه با توجه به افزايش شاخص طول عمر،  اميد به زندگي و ظهور رويکرد جديدي به نام روان‌شناسي مثبت، مسئلة مهم‌تري با عنوان كيفيت بهتر و چگونه گذراندن عمر و به عبارتي كيفيت زندگي مطرح شده است،  نگاه‌ها متوجه نقاط قوت و کمالات انساني شده است و به ویژگی‌های مثبت انسان توجه بیشتری معطوف گردیده است (سليگمن و سيکسزنت‌ميهالي[2]، 2000). آنچه که هدف اين رويکرد است، مسأله پيشگيري و تأكيد بر شايسته‌سازي و حرکت به سمت بهینه کردن زندگی است. هدف ديگر اين رويکرد، شناسايي و تعريف مفاهيمي است که این حرکت به سمت زندگی سالم را تسهیل کند. از این رو  شناسایی عواملی که موجب زندگی بهتر و سازگاری هر چه بیشتر انسان با نیازها و تهدیدات زندگی می‌شوند، ذهن صاحب‌‌نظران را به خود معطوف کرده است و از مهم‌ترین سازه‌های مورد پژوهش رویکرد روان‌شناسی مثبت به شمار می‌رود (کمپیل، سیلز، کوهان و آستین[3]، 2006).

مطالعه کیفیت زندگی[4] از دهه 1960 شروع شد (مک‌کال[5]، 1997) و تلاش زيادي براي تعريف و اندازه‌گيري عيني آن انجام شده است (هاگرتي، كامينس،  فريس، لاند و  ميكالوس[6]،  ٢٠٠١ )، اما هنوز تعریف واحدی از کیفیت زندگی که مورد توافق همگان باشد، ارائه نشده است (اسکوینگتن، 2002).

بازخواني مفاهيم متعدد كيفيت زندگي به ارائة تعريفي از سوي گروه كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني منجر شده است. در اين تعریف كيفيت زندگي مفهومي فراگير است كه سلامت جسماني، رشد شخصي، حالات روان‌شناختي، ميزان استقلال، روابط اجتماعي و ارتباط با محيط را در بر مي‌گيرد و بر ادراك فرد از اين ابعاد نيز مبتني است. به طور کلی پژوهش‌ها در مورد کیفیت زندگی مبتنی بر دو رویکرد بوده‌اند: رویکرد عینی[7] و  رویکرد ذهنی.

در رویکرد ذهنی، کیفیت زندگی، مترادف با شادی یا رضایت فرد در نظر گرفته شده و بر عوامل شناختی از جمله هوش عاطفی در ارزیابی کیفیت زندگی تاکید دارد (شالک، 1996). اما رویکرد عینی، کیفیت زندگی را به عنوان موارد آشکار و مرتبط با استانداردهای زندگی می‌داند. این استانداردها شامل سلامت جسمانی، عوامل فردی (ثروت و…)، ارتباطات اجتماعی، اشتغال و سایر عوامل اجتماعی و اقتصادی است (ویلیامز[8]، 1985). در نوسان بین دو رویکرد ذهنی و عینی، رویکرد جدیدی به نام کل نگر بوجود آمد (رنویک و براون، 1996). در این دیدگاه کیفیت زندگی یک پدیده چند بعدی است که شامل هر دو مولفه ذهنی و عینی است.

به لحاظ اهمیت فراگیر کیفیت زندگی و تاثیرات قابل توجه آن، همواره این متغیر مورد توجه و بررسی قرار گرفته و سعی بر آن شده تا عوامل موثر بر آن، مورد شناسایی قرار گیرند. در اين راستا،  به طور کلی پژوهش‌ها به دو دسته عوامل اجتماعی و فردی اشاره داشته‌اند.

 

از جمله عوامل اجتماعی موثر بر کیفیت زندگی همدلی[9] است. ویشر[10] (1995،  به نقل از هراتیان، 1391) این واژه را برای اشاره به جنبه‌ای از احساس زیبایی شناختی به کار برده است. همدلي  ظرفيت بنيادين افراد در تنظيم روابط، حمايت از فعاليتهاي مشترك و انسجام گروهي و نيروي انسانی، است. اين توانايي نقشي اساسي در زندگي اجتماعي دارد (ريف، كتلر و ويفرينگ، 2010)، برانگيزنده رفتارهاي اجتماعي و رفتارهايي است كه انسجام گروهي را در پي دارد (جوليف و فارينگتن[11]، 2004؛ ريف و همكاران، 2010). همدلي عنصري ضروري براي عملكردهاي موفقيت آميز  بین شخصی محسوب می‌شود (سوسا[12]، 2009 ) و پاسخ عاطفي فرد به واكنش هاي عاطفي ديگران است (علي، آموريم و چامورو ـ پريموزيك[13]، 2010).

پژوهشگران نشان دادند که انسان در جریان یک ارتباط عاطفی و همدلانه می‌تواند روابط و احساسات خود را کنترل و رفتار خود را با جامعه هماهنگ و سازگار سازد و زندگی با کیفیت بهتر را تجربه کند. در پژوهشي، کالیوپسکا[14] (2007 ) دریافته است که دانشجویان با احساس همدلی زیاد، در مقایسه با دانشجویانی که کمترین حد همدلی را دارند، نگرش‌های مثبت‌تری به رفتارهای ایجادکننده‌ی سلامتی داشته و شیوه رفتاری آنها سالم تراست. سلامتی یکی از مؤلفه‌های کیفیت زندگی است.

از جمله عوامل فردی مؤثر دیگر هوش عاطفی است. در مطالعات متعددی به ارتباط کیفیت زندگی و هوش عاطفی اشاره شده است (مایر[15]، 2004). نظریه‌پردازان بنا بر دیدگاه مورد پذیرش خود، هوش عاطفی را به انحای مختلف تعریف کرده‌اند. سالووی و مایر[16] (1997)، معتقدند هوش عاطفی عبارت است از مجموعه‌ای از توانایی‌های ذهنی عمده، در قلمرو پردازش فعال اطلاعات هیجانی که شامل چهار بعد ادراک حسی و ابراز عواطف، تسهیل عاطفی تفکر، درک و تحلیل اطلاعات عاطفی و بکار‌گیری دانش عاطفی و در نهایت مدیریت عواطف است (مایر و سالووی، 1997؛ تیلور و باگبی[17]، 2000).

از نظر بار- آن[18] (1997)، هوش عاطفی عبارت است از مجموعه‌ای از توانایی‌ها و مهارت‌های غیر‌‌شناختی که بر سازگاری موفقیت آمیز فرد با فشارها و خواسته‌های محیط تاثیر می‌گذارند. این توانایی شامل عناصر غیرشناختی همچون، خوش‌بینی، شادکامی، شایستگی اجتماعی، خود شکوفایی و عزت نفس است (یوسفی و صفری، 1388). در تحقیقی مشخص شده است که بین هوش عاطفی وکیفیت زندگی افراد رابطه‌ی مثبت وجود دارد (یوسفی و صفری، 1388).

یکی از دیگر عوامل فردی مؤثر بر کیفیت زندگی، هوش اخلاقی[19] است. هوش اخلاقی مرز بین نوع دوستی و خودپرستی است و به معنای ظرفیت و توانایی درک درست از خلاف، توجه به زندگی انسان و طبیعت و رفاه اقتصادی و اجتماعی، ارتباطات آزاد و صادقانه و حقوق شهروندی است (بوربا[20]، 2005).    هوش اخلاقي به اين حقيقت اشاره دارد كه ما به صورت ذاتي، اخلاقي يا غيراخلاقي متولد نمي‌شويم؛ بلكه ياد مي‌گيريم كه چگونه خوب باشيم. يادگيري براي خوب بودن، شامل ارتباطات، بازخورد، جامعه پذيري و آموزش است كه هرگز پايان پذير نيست. آنچه كه ما براي انجام كارهاي درست به آن نياز داريم، همان هوش اخلاقي است كه با استفاده از آن به يادگيري عمل هوشمندانه و دستيابي به بهترين عمل خوب نزديك مي‌شويم (بوربا، ۲۰۰۵). این سازه  شامل چهار بعد: درستکاری، مسئولیت‌پذیری، بخشش و دلسوزی است (لنیک و کیل، 2005).

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه  عوامل فردی موثر (هوش عاطفي و اخلاقی ) با كيفيت زندگي، با  توجه به نقش واسطه‌اي عامل اجتماعی همدلي است.

 

 

1-2- بیان مسئله

 

هر فردی به دنبال آن است تا زندگی همراه با سلامتی، خوشبختی، معنویت، عشق و امید داشته باشد. علاوه بر اين همه جوامع خواستار شادي و سعادت افراد خود از جمله دانشجويان خود هستند. دستورالعملی که روان‌شناسان می‌توانند فعالیت‌های خود را در قالب آن برای دانشجویان گسترش دهند، کمک به فهم و تعیین عوامل و تعیین‌کننده‌های سازه‌ای است که زندگی سالم همراه با خوشبختی و معنویت را به همراه داشته باشد تا بر اساس آن عوامل بتوانند به دانشجویان که از عناصر سازنده‌ی جامعه هستند، جهت داشتن کار و ازدواجی مناسب، روابط اجتماعی و سلامت بهتر کمک کنند، از این رو مطالعه عواملی که موجب زندگی بهتر و سازگاری هر چه بیشتر انسان با نیازها و تهدیدات زندگی می شوند، از مهم‌ترین سازه‌های مورد پژوهش است (کمپیل، سیلز، کوهان و آستین[21]، 2006)، این سازه کیفیت زندگی است.

پژوهش ها حاكي از ثأثير متغيرهاي بسياري بر كيفيت زندگي بوده‌اند. از جمله در‌‌‌ پژوهش سیاروچی و همکاران (2000) به بررسي رابطه عامل فردي هوش عاطفي با مؤلفه‌هاي‌ كيفيت زندگي يعني سلامت جسماني و رواني پرداخته شده است و اين نتيجه حاصل شده است‌ که افرادي كه در هوش عاطفی نمرات بالاتری دارند، می‌توانند به راحتی با استرس‌ها و فشارهای زندگی روزمره، مقابله کرده و همچنین قادرند احساسات خود را کنترل و بیان نمایند، بنابر این از نظر جسمی و روانی نسبت به کسانی که هوش عاطفی پایین‌تری دارند، سالم تر هستند.

در تحقيقات دیگری نیز به بررسي رابطه هوش عاطفي و كيفيت زندگي پرداخته شده است (شوته، مالوف، تورتینستون و روکی[22]، 2007). همچنین پژوهش‌های هارت (2000)، تجلی (1386)، ساکلوفسکی، آستین و مینسکی[23] (2003) حاکی از آن هستند که هوش عاطفی با سلامت روان رابطه مثبتی دارد.

یکی دیگر از عوامل موثر برکیفیت زندگی هوش اخلاقی است که در تحقیقاتی به رابطه بخشش (مؤلفه هوش اخلاقی) و سلامت روان (مؤلفه‌ی کیفیت زندگی) اشاره شده است. بخشش دارای تأثیر مستقیم بر سلامت روان است. دراین راستا، پژوهش‌ها نشان داده‌اند که بخشش در کاهش اضطراب (هبل[24]  و اِنرایت ، 1993؛ فریدمن[25] و اِنرایت، 1996؛ سابکوویاک[26] و همکاران، 1995،  کایل[27] و اِنرایت، 1997)،  افسردگی (فریدمن، 1995؛ رای[28]، 1999؛ کواتس[29]، 1997)، غصه اصلاح روابط بین‌فردی ( مک‌کالاف[30] و ورتینگتون، 1995)، بالا بردن عزت نفس (کواتس، 1997) و داشتن امیدواری (فریدمن و اِنرایت، 1996)، که همگی از ابعاد سلامت روان هستند مؤثر است. اما در هيچ پژوهشي هوش عاطفي که رضایت از زندگی را افزایش داده، مشکلات بین‌شخصی را کاهش می‌دهد و زمینه بهبود روابط اجتماعی را فراهم می‌کند (درویزه، 1382)، دركنار هوش اخلاقي كه مرز بین نوع دوستی و خودپرستی است و ریشه بسیاری از رفتارهای نوع دوستانه است، قرار نگرفته است، تامشخص شود که آیا ابعاد این دو هوش به طور همزمان بر روی ابعاد کیفیت زندگی اثرگذار هستند؟ علاوه براین، در پژوهش سالووي (2002) نیز این نتیجه حاصل شد که هوش هیجانی بالا رابطۀ مستقیمی با همدلی دارد و قادر است توان همدلی با دیگران که از عناصر اصلی تعامل صحیح است را پيش‌بيني كند، اما در هیچ پژوهشی همدلی به عنوان متغیر میانجی و واسطه بین دو هوش اخلاقی و عاطفی و کیفیت زندگی قرار نگرفته است. لذا هدف پژوهش حاضر طبق شکل1 -1، بررسی اثر هوش عاطفی دركنار هوش اخلاقي به عنوان متغیرهای برون‌زاد بر روي كيفيت زندگي  به عنوان متغیر درون‌زاد با توجه به نقش واسطه‌ای سازه همدلي است.

هوش اخلاقي
هوش عاطفي
كيفيت زندگي
همدلي

 

 

 

 

 

 

نمودار 1-1:  مدل مفهومی رابطه بین هوش اخلاقی،  هوش عاطفی

وکیفیت زندگی با نقش واسطه‌ای همدلی

 

 

3-1- اهمیت و ضرورت پژوهش

 

هر فردی به دنبال این است که زندگی با نشاطی داشته باشد و بتواند از زندگی خویش لذت ببرد. از این رو در سال‌های اخیر ارزیابی شخص از زندگی خود مورد توجه قرار گرفته است. کیفیت زندگی، میزان لذتی است که افراد از زندگی خود می‌برند و میزان رضایتی است که از زنده بودن خود دارند. در واقع کیفیت زندگی، زمینه‌ای فراهم می‌کند که انسان‌ها از نظر جسمی و روانی سالم‌تر باشند.

با وجود این توصیفات، تاکنون، اکثر پژوهش‌های انجام شده در مورد کیفیت زندگی، بر روی جمعیت‌های خاصی مانند بیماران بوده است (اسکوینگتون، 1998)، اما هم اکنون، بیشتر پژوهش‌های در مورد کیفیت زندگی در گروه‌های سالم و طبیعی انجام شده است (ساکسوانا و اوکانل[31]، 2003؛ به نقل از نصیری، 1385).

از جمله گروه‌هایی که جامعه جهت تربیت و سلامت جسمانی و روانی‌شان، هزینه‌های زیادی را متحمل می‌شود، دانشجویان هستند. دانشجویان آینده کاری سازمان‌ها را مشخص می‌کنند و همدلی مؤثر آنان عامل بهره‌وری می‌شود، بنابراین شناخت دانشجویان و عواملی که بر این زندگی آنان مؤثر است، بسیار ضروری است. علاوه بر این، سلامت جسمی، روانی و داشتن ارتباطات اجتماعی رضایت بخش، از جمله مواردی است که اعضای جامعه به دنبال دستیابی به آن هستند، پس برای رسیدن به این خواسته باید تا حد ممکن عوامل موثر بر سلامت، بهداشت روان و کیفیت زندگی را شناخت. بنابر این آگاهی از کیفیت زندگی افراد جامعه، و به ویژه دانشجویان، بررسی و شناخت عوامل موثر بر کیفیت زندگی این گروه، از جمله موضوعات مهمی است که می‌تواند به مسئولین جامعه جهت تصمیم‌گیری‌های صحیح خصوصاٌ تصمیم‌گیری بر اساس هوش اخلاقی که از الزامات هر نیروی انسانی است، در سازمان‌ها کمک شایانی نماید.

از آنجایی که هوش اخلاقي عبارت است از توانايي ايجاد تمايز بين درست و غلط بر اساس اصول جهان شمول اين نوع هوش، در محيط جهاني مدرن کنوني مي‌تواند به مثابه  نوعي جهت‌ياب براي اقدامات عمل نمايد.

هوش اخلاقي، نه تنها چارچوبي قوي و قابل دفاع براي فعاليت انسان‌ها فراهم مي‌کند، بلکه کاربردهاي فراواني در دنياي حقيقي دارد. در واقع، اين هوش درکنار انواع ديگر هوش می‌تواند انسان را در جهت انجام کارهاي ارزشمند هدايت مي‌کند، به همین دلیل لازم و ضروری است که رابطه این متغیر با کیفیت زندگی بررسی شود. علاوه بر این از آنجایی که هوش اخلاقی می تواند موجب بروز رفتارهای نوع دوستانه شود که از مصادیق اصلی نیازهای عاطفی است و بسیاری از نارسایی‌های شخصیتی و رفتاری در بی‌توجهی به این نیاز اساسی است، در نتیجه ضروری است که رابطه این سازه نیز با همدلی بررسی شود.

سازمان‌ها و مدیران می‌توانند از نتایج این تحقیق جهت گزینش نیروهایی که به جهت اخلاقی برجسته‌تر هستند، استفاده کنند و به این شکل بهره‌وری سازمان را افزایش دهند. همچنین روان‌شناسان و مشاوران می‌توانند با آموزش مهارت‌های همدلی، رضایت از زندگی و کیفیت آن را در مراجعان خود افزایش داده و مسیر بهتری را جهت درمان آن‌ها پیش بگیرند. علاوه بر این مسئولین آموزشی می‌توانند با پرورش عناصر اخلاقی در مدارس و دانشگاه‌ها توان همدلی را افزایش و در نتیجه کیفیت زندگی و ارزیابی افراد از زندگی را بهبود ببخشند و به این شکل ارزش‌های انسانی را پرورش دهند. همچنین، به لحاظ نظری، بررسی نقش واسطه‌ای همدلی در ارتباط بین هوش اخلاقی و هوش عاطفی  و کیفیت زندگی، می‌تواند به افزایش دانش در خصوص عوامل موثر بر کیفیت زندگی منجر گردد.

 

 

1-4- اهداف پژوهش

 

1-4-1- اهدف اصلی

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه‌گری همدلی در رابطه بین ابعاد هوش عاطفی و ابعاد هوش اخلاقی با ابعاد کیفیت زندگی است. در این راستا به اهداف زیر پرداخته می‌شود:

1-بررسی اثر مستقیم ابعاد هوش عاطفی بر ابعاد کیفیت زندگی

2- بررسی اثر مستقیم ابعاد هوش اخلاقی بر کیفیت زندگی

3- بررسی اثر مستقیم  ابعاد هوش عاطفی بر همدلی

4- بررسی اثر مستقیم ابعاد هوش اخلاقی و بر همدلی

5-  بررسی اثر همدلی بر ابعاد کیفیت زندگی، با کنترل ابعاد  هوش عاطفی و ابعاد هوش اخلاقی

 

 

1-5- پرسش‌های پژوهش

 

1-5-1- سوالات اصلی

  • آیا ابعاد هوش عاطفی، ابعاد کیفیت زندگی را به نحو معنادار در دانشجویان پیش‌بینی می‌کنند؟
  • آیا ابعاد هوش اخلاقی (درستکاری، مسئولیت‌پذیری، بخشش، دلسوزی)، ابعاد کیفیت زندگی را به نحو معنادار در دانشجویان پیش‌بینی می‌کنند؟
  • آیا ابعاد هوش عاطفی، همدلی را به نحو معنادار در دانشجویان پیش‌بینی می‌کنند؟
  • آیا ابعاد هوش اخلاقی (درستکاری، مسئولیت‌پذیری، بخشش، دلسوزی)، همدلی را به نحو معنادار در دانشجویان پیش‌بینی می‌کنند؟
  • آیا همدلی با کنترل هوش عاطفی و هوش اخلاقی، ابعاد کیفیت زندگی را به نحو معنادار در دانشجویان پیش‌بینی می‌کند؟
  • آیا همدلی، نقش میانجی‌گری را در رابطه بین ابعاد هوش اخلاقی و ابعاد هوش عاطفی با ابعاد کیفیت زندگی ایفا می‌کند؟

 

 

 

 

1-6-تعاریف مفهومی متغیرها

 

هوش عاطفی: گلمن[32] (1995) معتقد است، هوش عاطفی شامل خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی و مدیریت رابطه است. از نظر پترایدز و فارنهام[33] (2001) ابعاد هوش عاطفی عبارتند از درک عواطف، کنترل عواطف، مهارت‌های اجتماعی و خوش‌بینی (یوسفی و صفری، 1388).

کیفیت زندگی: سازمان بهداشت جهانی[34]، کیفیت زندگی را ادراک افراد از موقعیت زندگی‌شان و همچنین در ارتباط با بافت فرهنگی و نظام‌های ارزشی محیط زندگی‌شان و مرتبط با اهداف، معیار‌ها، و علایق‌شان می‌داند. این کیفیت تحت تاثیر تعامل عواملی چون سلامتی جسمی و روانی، مذهبی بودن و روابط و عناصر محیطی است (سازمان بهداشت جهانی، 1998).

 همدلی: همدلی را  می‌توان  به صورت درک حالت یا موقعیت هیجانی فرد دیگر (بعد شناختی) و سهیم شدن و هماهنگی خود با هیجان آن فرد (بعد عاطفی) تعریف کرد (جولیف و فارینگتون[35]، 2006).

هوش اخلاقی: مرز بین نوع دوستی و خودپرستی هوش اخلاقی است که به معنای ظرفیت و توانایی درک درست از خلاف و توجه به زندگی انسان و طبیعت و رفاه اقتصادی و اجتماعی، ارتباطات آزاد و صادقانه و حقوق شهروندی است (بوربا،  2005).

 

 

1-7- تعریف عملیاتی متغیرها

 

 

 

 

منابع و مأخذ

 

 

منابع فارسی

ابوالقاسمی، عباس (1388). اعتباریابی و روایی مقیاس همدلی برای دانش‌آموزان دبیرستانی. مجله مطالعات روان‌شناختی، 5(4)، 25-30.

احمدي ازغندي، علي؛ فراست معمار، فرزام؛ تقوي، حسن و ابوالحسني، آزاده (١٣٨٥). روايي و اعتبار پرسشنامه رگه هوش هيجاني پترايدز و فارنهام. فصل‌نامه روانشناسان ایرانی، 3(10)، 155-167.

الوانی، مهدی و ده بیگی، مینا (1386). تاثیر آموزش هوش عاطفی بر کیفیت خدمات شعب بانک ملت. فصلنامه مدیریت ایران، 2(7) ،3 -12.

باقیانی مقدم، محمدحسین؛ دهقانپور، مهدیه؛ شهبازی، حسن؛ کهدویی، جلیل؛ دستجردی، قاسم و فلاح زاده، حسین (1392). بررسی رابطه خوش بینی با سلامت عمومی در دانشجویان دانشگاه یزد. فصلنامه علمی و پژوهی دانشکده بهداشت یزد، 12(2)، 89-101.

بشارت، محمدعلی (1384). بررسی تاثیر هوش هیجانی بر کیفیت روابط اجتماعی. مطالعات روان‌شناختی، 2(4)،25-38.

بشارت، محمدعلی؛ خدابخش، محمدرضا؛  فراهانی، حجت‌اله و رضازاده، سیدمحمدرضا (1390). نقش واسطه‌ای خود شیفتگی در رابطه بین همدلی و کیفیت روابط بین شخصی. فصلنامه روان شناسی کاربردی، 1(17)، 7-23.

بشرپور، سجاد  و عیسی زادگان، علی (1391). بررسی نقش صفات شخصیتی دلسوزی به خود و بخشایش در پیش‌بینی شدت افسردگی دانشجویان. مجله تحقیقات علوم رفتاری، 10(6)، 425.

بهرامي، محمدامين؛  اصمي، مريم؛ فاتح پناه، آزاده و  تهراني،  غلامرضا (1391). سطح هوش  اخلاقی اعضاي  هیأت علمی و کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد. مجله ايراني اخلاق و تاريخ پزشكي، 5(6)، 18-25.

بهرامی، فاطمه؛ جوکار، مهناز و قادرپور، رز، (1388). بررسی رابطه هوش عاطفی وسلامت عمومی زنان مدیر در اصفهان. مطالعات اجتماعی و روان‌شناختی زنان، 7(1)، 68- 55.

ﭘﻮرﻧﻘﺎش ﺗﻬﺮاﻧﻲ، ﺳﻌﻴﺪ؛ ﺣﺒﻴﺒﻲ، ﻣﺠﺘﺒﻲ و ایمانی، سعید (1391). راﺑﻄﻪ ﺑﻴﻦ ﻛﻴﻔﻴﺖ زﻧﺪﮔﻲ و ﺻﻔﺎت ﺷﺨﺼﻴﺘﻲ در اﻓﺮاد ﻣﻌﺘﺎد. ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﻋﻠﻮم رﻓﺘﺎري، 10(3)، 155-167.

جلائی، شهربانو و کرباسیان، فرزانه (1387). بررسی میزان توجه به خود، علل ونتایج و ارتباط آن با کیفیت زندگی. مجله تخصصی نور، 4(14)، 21-26.

جوکار، بهرام (1386). بررسی نقش واسطه ای تاب آوری در رابطه بین هوش هیجانی و هوش عمومی با رضایت از زندگی. روان‌شناسی معاصر، 2(2)، 3-12.

خانجانی، زینب؛ هداوندخانی، فاطمه؛ هاشمی نصرت آباد، تورج؛ محمودعلیلو، مجید و بخشی پور رودسری، عباس (1391). همدلی شناختی  و عاطفی. فصلنامه پژوهش های روان‌شناختی، 7(26)، 12-16.

خدابخش، محمدرضا و کیانی، فاطمه (1392). بررسی نقش عفو در سلامت و بهزیستی روان‌شناختی دانشجویان. مجله تحقیقات نظام سلامت، 9(10)، 1051-1061.

خدابخش،  محمدرضا و  منصوری، پروین (1391). رابطه عفو با همدلی در دانشجویان پزشکی و پرستاري. فصلنامه‌ي دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی گناباد، 18(2)، 25-36.

درویزه، زهرا (1382). بررسی رابطه همدلی مادران و دختران دانش‌آموز دبیرستانی و اختلالات رفتاري دختران شهر تهران. مجله علمی پژوهشی زنان، 1(3)، 5-29.

رحیمی، مهدی (1386). رابطه الگوهای ارتباطی خانواده و کیفیت زندگی دانش‌آموزان دوره متوسطه شهر شیراز. پایان‌نامه کارشناسی ارشد در رشته روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه شیراز.

رفاهی، ژاله و مقتدری، نازفر (1392). اثربخشی آموزش مهارت همدلی به شیوه گروهی بر افزایش صمیمیت زوجین.  مجله مشاوره و روان درمانی خانواده، 8، 44- 55.

صفری، هاجر (1386). تاثیر هوش عاطفی و خود تعیینی بر کیفیت زندگی و ابعاد آن در گروهی از دانشجویان  دانشگاه   شیراز. پایان‌نامه کارشناسی ارشد در رشته روان‌شناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز.

عباس‌زادگان، عماد (1387). بررسی ارتباط استرس و ابعاد مختلف زندگی. قابل دسترسی در سایت:

http://www.modiryar.com/index-management/behavior/strss/5026-

علی‌اکبری، مهناز؛ کاکوجوبیاری، علی اصغر؛ امیرآبادی، فاطمه؛ شقاقی، فاطمه؛ زارع، نوشین و خالقی، فائزه (1392). بررسی نقش تئوری ذهن و کارکردهای اجرایی در پیش بینی همدلی. فصلنامه تازه‌های علوم شناختی، 15(2)، 1- 10.

غباری‌بناب، باقر؛ کیوان‌زاده، محمد و وحدت تربتی،  شادی (1387). بررسی رابطه عفو و سلامت روانی در دانشجویان علوم پزشکی. مجله روان‌شناسی و علوم تربیتی، 38(2)، 180-167.

کشاورزی، سمیه (1390). بررسی رابطه بین هوش عاطفی، هوش معنوی و تاب‌آوری در دانشجویان دانشگاه شیراز. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه شیراز.

کیانپور، مسعود (1385). بررسی ارتباط بین کیفیت زندگی و احساسات اجتماعی در شهر اصفهان. پایان‌نامه کارشناسي ارشد، دانشگاه اصفهان.

لطیفی، غلامرضا و موحدی، امین (1388). رابطه‌ی بین سلامت اجتماعی و شاخص‌های آن بر میزان کیفیت زندگی کارکنان بانک ملی شهر تهران. قابل دسترسی در سایت:

http://www.a-sasw.com/?p=52.

ماراني، مرضيه (1382). هنجارگزيني فهرست ويژگيهاي هوش هيجاني پترايدز و فار نهام در بين دانشجويان و دانش آموزان شهر اصفهان. پايان نامه کارشناسي ارشد روان‌شناسي، دانشگاه اصفهان.

ماسن، پاول هنری؛ کیگان جروم، هوستون؛ آستا، کانجر و جان، جین وی (1384). رشد و شخصیت کودک.  چاپ هفدهم، ترجمه مهشید یاسایی. نشر مرکز، تهران

محمودی، غلامرضا، شریعتی، علی رضا و بهنام پور، ناصر (1382). ارتباط بین کیفیت زندگی و روش‌های مقابله‌ای بکار گرفته توسط بیماران تحت درمان با همودیالیز. مجله دانشگاه علوم پزشکی گرگان، 5(12)، 43-52.

مختاری پور، مرضیه و سیادت، سیدعلی (1388). بررسي مقايسه‌ اي ابعاد هوش اخلاقي از ديدگاه دانشمندان با قرآن كريم و ائمه معصومين(ع)،  مطالعات اسلام و روانشناسي، 3(4)، 97-118.

مدی نشاط، مریم؛ لشکردوست، حسین و طباطبایی چهر، محبوبه (1392). بررسی تأثیر سناریوهای ایفای نقش بر تغییر خلق و همدلی دانشجویان پرستاری در بخش روانپزشکی. مجله مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، 10(4)، 312-320.

هراتیان، عباس علی و نوذری، محمود (1390). تاثیر بازی‌های یارانه‌ای بر همدلی جوانان. روان‌شناسی و دین، 4(4)، 140-121.

نصیری، حبیب‌اله (1385). بررسی روایی و پایایی مقیاس کوتاه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانیWHOQOL-BRIEF)) و تهیه نسخه فارسی آن. مجموعه مقالات سومین سمینار سراسری بهداشت روانی دانشجویان.

یوسفی، فریده (1382). الگوی علی هوش عاطفی، رشد شناختی، تنظیم شناختی عواطف و سلامت عمومی. پایان نامه دکتری روان شناسی تربیتی، دانشگاه شیراز.

یوسفی، فریده ؛ صفری، هاجر (1388). بررسی رابطه هوش عاطفی با کیفیت زندگی و ابعاد آن. مطالعات روان شناختی،  4، 107-128.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

منابع انگلیسی

 

Alan, C. (2004). Positive psychology. USA:Burner-Rutledge.

Alden, L. E., & Taylor, C. T. (2004). Interpersonal processes in social phobia. Clinical Psychology Review, 24, 857-882.

Al-Mabuk, R. H., Enright, R. D.,  &  Cardis, P. A. (1995). Forgiving education with parentally love-deprived adolescents. Journal of Moral Education, 24, 427-44.

Andrews, F. M., & Whithey, S. B. (1976). Social indicators of well-being. New York: Plenum.

Anisworth, M. D. (1989). Attachment beyond infancy. American Psychologist. 44, 709-716.

Argyle, M. (2001). The Psychology of happiness. London: Rutledge.

Austin, E. J., Saklofske, D. H., &  Eagan, V. (2005). Personality, well-being and health correlate of treat emotional intelligence. Personality and Individual Differences, 38, 547-558.

Bar-On, R. (1997). The emotional intelligence inventory (EQ-I): Technical manual. Toronto Canada: multi-health Systems.

Bar-On, R. (2000). Emotional and social intelligence: insights from the emotional qotient inventory (eq-i). In R. Bar-On & J. D. A. Parker (Eds). Handbook of emotional intelligence: San Francisco: Jossery-Bass.

Bar-On, R., & Parker, J. D. A. (Eds.). (2000). The handbook of emotional intelligence: Theory, development, assessment, and application at home, school, and in the workplace. San Francisco: Jossey-Bass

Baron-cohen. S., & Wheel Wright. S. (2004). The empathy quotient: an investigation of adults with Asperger syndrome or high functioning Autism and normal sex differences. Journal of Autism and Developmental Disorders, 34(2), 163-175.

Barrthomoew, K., & Horowitze, L. M.  (1991). Loneliness in young children. In Baum, A., Revenson, T. A., & Singer, J. E. (2001). Hanbook of health psychology. Lawrence Erlbaum Associates, Publishers, Mahwah, New Jersey.

Bass, B. M., & Steidlmeier, P. (1999). Ethics, character, and authentic transformational leadership behavior. Leadership Quarterly, 10, 181-217.

Bastin, V. A., Burns, N. R., & Nettelbeck, T. (2005). Emotional intellligence predicts life skills but not as well as personality and cognitive ability. Personality and Individual Differences, 39, 1135-1145.

Batson, C. D. (1997). Self-other merging and the empathy altruism hypothesis: Reply to Neuberg et al. Journal of Personality and Social Psychology, 73, 517-522.

Batson, C. D., Bolen, M. H., Cross, J. A., & Neuringer-Benfiel. (2000).  Where is the altruism in the altruistic  personality? Journal of Personality and Social Psychology, 52, 212-220.

Batson, C. D., Shaw L. L., Evidence of altruism, Nes, L. S., Segerstrom, S. C.,  & Sephton, S. E. (2000). Engagment and arousal: Optimistic’s effects during a brief stressor. Personality and Social Psychology Bulletin, 31(1), 111-120.

Berkel, L., & Constantine, M. G. (2005). Relational variables and life satisfaction in African American and Asian American college women. Journal of College Counseling, 8, 5-15.

Borba, M. (2001). Building moral intelligence. Jossey-Bass

Borba, M. (2005). The step-by-step plan to building moral intelligence: Nurturing kids hearts and souls. San Francisco: Jossey-Bass.

Borthwick-Duffy, S. A. (1992). Quality of life and quality of care in mental retardation. In L. Rowitz (ed.), Mental Retardation in the year, (pp.52-66). Berlin: Springer-verlag.

Brown, R. P., & Zeigler-Hill, V. (2004). Narcissism and the non-equivalence of self-esteem measures: A matter of dominance?. Journal of Research in Personality, 38, 585-592.

Campbell, A., Converse, P. E., & Rodgers, W. L. (1976). The Quality of American life perceptions, evaluations and satisfactions. New York: Russell Sage Fundations.

Chlopan, B., McCain, M., Carbonell, J., &  Hagen, R. (1985). Empathy: Review of available measures. Journal of Personality and Social Psychology, 48, 635-653.

Ciarrochi, J. V., Chan, A. Y., & Bajgar, J. (2001). Measuring emotional intelligence in adolscents. Personality and Individual Differences, 31, 1105-1119.

Ciarrochi, J. V., Chan, A. Y., &  Caputi, P. (2000). A Critical evaluation of the emotional intelligence construct. Personality and Individual differences, 28, 539-561.

Ciarrochi, J. V., Dean, F. P., & Anderson, F. (2002). Emotional intelligence moderates the ralationship between stress and mental health. Personality and Individual Differences, 32, 197-204.

Coates, D. (1997). The correlations of forgiveness of self, forgiveness of others, and hostility, depression, anxiety, self-esteem, life adaptation, and religiosity among female victims of domestic violence. Dissertation Abstracts International. Section B: The Sciences and Engineering.

Coyle, C. T. (1996). The moral development of forgiveness among postabortion men. Dissertation Abstracts International. Section B: The Sciences and Engineering.

Coyle, C. T., &‌ Enright, R. D. (1997). Forgiveness intervention with postabortion men. Journal of   Consulting and Clinical Psychology, 65(6), 1042-1046.

Dawda, D., &  Hart, S. D. (2000). Assessing emotional intelligence: Reliability and validity of the Bar-On Emotional Quotient Inventory (EQ-i) in university students. Personality and Individual Differences, 28, 797-812.

Del Barrio, V.,  Aluja, A., &  Garcia L. F. (2004). Relationship between empathy and the big five personality traits in a sample of Spanish adolescents. Social Behavior and Personaityl, 32(7), 677-682.

Deweid, M., Weid, C. G. D., &  Boxtel, A. V. (2010). Empathy dysfunction in children and adolescents with disruptive behavior disorders. European Journal of Pharmacology, 626, 97–103.

Eisenberg, N., & Miller, P. A. (1987). The relation of empathy to prosocial and related behaviors. Psycholohical Bulletin, 101(1), 91-119.

Enright, R. D., Gassin, E. A., Longinovic, T., &  Loudon, D. (1994). Forgiveness as a solution to social issues. Paper presented at the conference morality and social crisis, Belgrade, Serbia.

Felce, D., & Perry, J. (1995). Quality of life: Its definition and measurement. Research in Developemental Diabilities, 16(1),  51-74.

Feshbach, N. (1978). Studies of empathic in children. Progress in Experimental Personality Research, 8, 1-47.

Fitzgibbon, B. M., Giummarra, M. J., Karistianis, N. G., Enticott, P. G., & Bradshaw, J. L. (2010). Shared pain: From empathy to synaesthesia. Neuroscience and Biobehavioral Reviews, 34, 500–512.

Fontenelle, L. F., Soares, I. D., Miele, F., Borges, M. C., Prazeres, A. M., Range, B. P., & Moll, J. E. (2009). Empathy  and symptoms dimensions of patients with obsessive-compulsive disorder. Journal of Psychiat Research, 43(4), 455-463.

Freedman, S. R. (1995). Forgiveness as an educational intervention goal with incest survivors. Dissertation Abstracts International. Section B: The Sciences and Engineering, 55 , 3034.

Fullam, M. (2001). Adult attachment, emotional intelligence, health and immunological responsiveness to stress. Dissertation Abstract International. 63, 1079-1076.

Furnham, A. (2003). Trait emotional intelligence and happiness. Journal of Social Behavior and Personality, 31(8), 815-824.

Gardner, H. (1993). Creating minds. New York: Basic Books.

Goleman, D. (1995). Emotional intelligence. New York: Bantam Books.

Hagerty, M. R., Cummins, R. A., Ferriss, A. L., Land, K., Michalos, A. C., Peterson, M., Sharpe, & … (2001). Quality of life indexes for national policy: Review and agenda for research. Social Indicators Research, 55, 1, 1-96.

Hart, P. M. (1999). Predicting employee life satisfaction: A coherent model of ersonality, work and nonwork experiences, and domain satisfactions. Journal of Applied Psychology, 4, 564–584.

Hay, D. F. (1994).  Prosocial development. Journal of Child Psycholology and Psychiatry and Allied Disciplines, 35(1), 29-71.

Hebl, J., &  Enright, R. D. (1993). Forgiveness as a psychotherapeutic goal with elderly females. Psychotherapy, 30, 658-667.

Hunter, J. A., Figueredo, A. J., Becker,  J. V., & Malamuth, N. (2007). Non-sexual delinquency in juvenile sexual offenders: the mediating and moderating influences of emotional empathy. Journal of Family Violence, 22(1), 43-54

Jolliffe, D., &  Farrington, D. P. (2006). Developmental and validation of the basic empathy scale. Journal of Adolescence, 29(4), 589-611.

Kalliopuska, M. (1992). Attitudes towards health, health behavior, and personality factors among school students very high on empathy. Psychological Reports, 70, 1119-1122.

Kellett, J. B., Humphrey, R. H., & Sleeth, R. G. (2006).  Empathy and the emergence of task relations leaders. The Leadership Quarterly, 17(2),146-162.

Kohut, H. (1977). The restoration of the self. New York: International Universities Press.

Lawler-Row, K. A.,  & ‌Piferi, R. L. (2006). The forgiving personality: Describing a life well lived? Personality and Individual Differences, 41(6),1009-20.

Lawrence, E. J., Shaw, P., Baker, D., Baron-Cohen, S., & David, A. S. (2004). Measuring empathy: Reliability and validity of the empathy quotient. Psychological Medicine, 34, 911–924.

Lennick. D., & Kiel, F. (2005). Moral intelligence: Enhancing business performance and leadership success. New Jersey: Wharton School Publishing.

Li, I., Young, D., Wei, H., Zhang, Y., Zheng, Y., Xiao, S.H., Wang, X., & Chen, X. (1998). The relationship between objective life status and subjective life satisfaction with quality of life. Behavioral Medicine, 23(4), 149-160.

Lizarraga, M. L., Ugarte, M. D., Cardelle-Elawar, M., Iriarte, M. D.,  & Baquedano, M. T. (2003). Enhancement of self regulation assertiveness and empathy. Learning and Instruction, 13(4), 423-439.

Martin, R. A., Pulik-Doris, P., Larsen, G., Gray, J., & Weir, K. (2003). Individual differences in uses of humor and their relation to psychological well-being: Development of the humor styles questionnaire. Journal of Research in Personality, 37, 48-75.

Maston,T. J. L .(1983).The  Moston  Evaluation of  Social Skills with youngsters (MESSY): manual.Worthington,  OH: International  diagnostic  system.

Mayer, J. D., Caruso, D., & Salovey, P. (1999). Emotional intelligence meets traditional standards for an intelligence.  Intelligence, 27, 267-298.

Mayer, J. D., DiPaolo, M. T., & Salovey, P. (1990). Perceiving affective content in ambiguous visual stimuli: a component of emotional intelligence. Journal of Personality Assessment, 54, 772-781.

Mayer, J. D., & Salovey, P. (1997). What is emotional intelligence? In P. Salovey & D. Sluyter (Eds.), Emotional development and emotional intelligence: Implications for educators. New York, Basic Books  .

McCullough, M. E., Sandage, S. J., & Worthington, E. L. (1997). Interpersonal forgiving in close relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 73(2), 321-336

McCullough, M. E., & Worthington, E. L. (1995). Promoting forgiveness: a comparison of two brief psycho educational group interventions with a waiting-list control. Counseling and Values, 40(1), 55-68.

McCullough, M. E., Worthington, E. L., & Rachel, K. C. (1997). Interpersonal forgiveness in close relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 75(2), 321-326

Moeschberger, S. L.,  Dixons,  D. N.,  Niens, U., & Cairns, E. (2005). Forgiveness in Northern Ireland: a model for peace in the midest of the “Troubles”: Peace and conflict.  Journal of Peace Psychology, 11(2), 199-214.

Nummenmma, L., Hirvonen, J., Parkkola, R., & Hietanen, J. K. (2008). Is emotional contagion special? An FMRI study on neural systems for affective and cognitive empathy. NeuroImage, 43, 571-580.

Pranis, K. (2000). Empathy development in youth through restorative practices. Public Service Psychology Newsletter, 25(2).‌ Available at: www.corr.state.mn.us. RJ / publications/ rjempathy.htm.

Rieffe, C., Ketelear, L., & Wiefferink, C. H. (2010). Assessing empathy in young children: construction and validation of an empathy questionnaire (EmQue). Personality and Individual Differences, 49(5), 362-367.

Rodney, H., & Clarken, R. H. (2010). Considering moral intelligence as part of a holistic education. Presented at the annual meeting of the American Educational Research Association

Rogers, C. (1959). Significant learning in therapy and in education. Educational Leadership, 16, 232-242.

Rye, M. S. (1999). Evaluation of a secular and religiously integrated forgiveness group therapy program for college students who have been wronged by a romantic partner. Dissertation Abstracts International Section B: The Sciences and Engineering, 59(12), 6495.

Saklofske, D., Austin, E. J., & Minski, P, (2003). Factor structure and validity of a trait emotional intelligence measure. Personality and Individual Differences, 34, 707-721

Salovey, P., & Mayer, J. D. (1990). Emotional Intelligence. Emagination, Cognition and Personality, 9(3), 185-211.

Salovey, P., Mayer, J. D., &  Caruso, D. (2002). Positive psychologe of emotional intelligence. In C. R. Snyder & J. Lopez (Eds.), Handbook of positive psychology ( pp. 159-171).  New York: Oxford University Press.

Salovey, P., Rothman, A. J., Detweiler, J. B., & Steward, W. T. (2000). Emotional states and physical health. American Psycholoogist, 55, 110-121

Schalock, R. L. (1996). Quality of life and quality of assurance. In R. Renwick, I. Brown and M. Nagler (eds.), Quality of life in health promotion and rehabilitation: Conceptual approaches, issues, and applications (pp. 104–118).  Sage: Thousand Oaks.

Schalock, R. L. Brown, I., Cumins, R. A., Felce, D., Matikka, L., Keith, K. D., & Paramenter, T. (2002). Conceptualization, mesearment, and application of quality of life for persons with intellictual dissabilities: report for an international panel of experts. Mental Retardation, 40(6), 457-470.

Schutte, N. S., Malouff, J. M., Hall, L. E., Haggerty, D. J., Cooper, J. T., Golden, C. J.,  & Dornheim, L. (1998). Development and validation of a measure of emotional intelligence. Personality and Individual Differences, 25, 167-177

Schutte, N. S., Malouff, J., Thorsteinsoon, E., & Rooke, S. (2007).  A Meta analytic investigation of the relationship between emotional intelligence and health. Personality and Individual Differences, 42, 921-933.

Schwartz, C., &  Frohner, R. (2005). Contribution of demographics, medical and social support variables in predicting the mental health dimensions of quality of life among people with multiple sclerosis. Health and Social Work, 30(3), 203-215.

Segerstrom, S. C. (2006). Optimism and resources: Effects on each other and on health over 10 years. Journal of Research in Personality, 41, 772-786.

Seligman, M. (2002). Authentic happiness: Using the new positive psychology to realize your potential for lasting fulfillment. New York: Free Press.

Seligman, M., & Csikszentmihalyi, M. (2000). Positive psychology: an introduction. American Psychologist, 55, 5-14.

Shamay-Tsoory, S. G., Aharon-Peretz, J., & Perry, D. (2008). Two systems for empathy: A double dissociation between emotional and cognitive empathy in inferior frontal gyrus versus ventromedial prefrontal lesions. Brain, 132, 617–627.

Sigelman, C. K., & Rider, E. A. (2012). Life-span human development (Sixth edition). Wadsworth Cengage Learning, USA.

Skevington, S. M. (1998). Investigating the relationship between pain and discomfort and quality of life. Pain, 76, 395-406.

Skevington, S. M. (2002). Advancing cross-cultural research on quality of life. Quality of Life Research, 11, 135–144.

Slaski, M., & Cartwright, S. (2002). Health performance and emotional intelligence: An exploratory study of retail managers. Stress and Health, 18, 63-68.

Smith, A. E. (2000). Quality of life: A review. Education and Aging, 15(3), 419-434.

Sousa, A. D., McDonald, S., Rushby, J., Li, S., Dimoska, A., & James, C. (2011). Understanding deficits in empathy after traumatic brain injury: The role of affective responsivity. Cortex, 47(5), 526-535.

Subkoviak, M. J., Enright, R. D., Wu, C. R., Gassin, E. A., Freedman, S., Olson, L. M., & Sarinopoulos, I. (1995). Measuring interpersonal forgiveness in late adolescence and middle adulthood. Journal of Adolescence, 18, 641-655.

Tam, T., Hewstone, M., Kenworthy, J. B., Cairns, E., Marinetti, C., Geddes, L.,    & Parkinson, B. (2008). Postconflict reconciliation, intergroup forgiveness          and implicit biases in Northern Ireland. Journal of Social Issues, 64(2), 303-320.

Terjesen, M., Jacofsky, M., Froh, J., & DiGiuseppe, R. (2004). Integrating positive psychology  into schools: Implications for practice. Psychology in the Schools, 41(1), 163-172.

Testa, M. A., & Simonson, D. C. (1996). Assessment of quality of life outcomes. New England Journal of Medicine, 835-840.

Ventegodt, S., Merrick, J., &  Andersen, N. J. (2003). Quality of life theory. The IQOL theory: An integrative theory of global quality of life concept. The Scientific World Journal. 3, 1030-1040.

Webb, J. R.  (2003). Forgiveness, health, and well-being among people with spinal-cord injury. Presented at APA Annual Convention, American Psychological Association.

WHOQOL Group. (1993). Study protocol for the World Health Organization project to develop a quality of life assessment instrument. Quality of Life Research, 2(2), 9-153.

WHOQOL Group. (1998). The World Health Organization Quality of Life scale (WHOQOL): Development and general psychometric properties. Social Science and Medicine, 46(1), 569 -585.

Wilcove, G. L., Schwerin, M. J., &  Wolosin, D. G. (2002). An exploratory model of quality of life in the U.S. Navy. Military Psychology, 5(2), 326-329.

Witvliet, C. O., Ludwig, T. E., & Bauer, D. J. (2002). Please forgive me: Transgressors’ emotions and physiology during imagery of seeking forgiveness and victim responses. Journal of Psychology and Christianity, 21(3), 219–33.

World Health Organization (1998). ICIDH-2-international classification of impairments, activities, and participation: A manual of dimensions of disablement and functioning. Geneva: WHO.

Worthington, E. L. (2005). Handbook of forgiveness. New York: Brunner– Routledge.

 

Zeigler-Hill, V., Myers, E. M., &  Clark, C. B. (2010). Narcissism and selfesteem reactivity: the role of negative achievement events. Journal of Research in Personality, 44, 285-292.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پیوست‌ها

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پیوست یک: پرسشنامه هوش عاطفی

عبارات کاملا موافقم موافقم نظری ندارم مخالفم کاملا مخالفم
1- بیان احساسات با کلمات برایم مشکل نیست.          
2-اغلب متوجه می شوم برایم مشکل است دنیا را از دید دیگران نگاه کنم.          
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پیوست دو: پرسشنامه هوش اخلاقی

تمام اوقات اغلب گاهي اوقات به ندرت هرگز پرسشنامه هوش اخلاقي رديف
          من به وضوح ارزش ها و عقايدي را كه راهنماي عمل من هستند را بيان مي‌كنم. 1
          من حقیقت را می‌گویم مگر اینکه یک دلیل مهم اخلاقی برای عدم بیان آن وجود داشته باشد . 2
          اگر ببینم دوستانم کار نادرستی انجام می‌دهند، با آنها مقابله می‌کنم. 3
          وقتی می‌گویم کاری را انجام خواهم داد، آن را انجام می‌دهم. 4
          اگر تصمیمی بگیرم که اشتباه باشد، خطایم را می‌پذیرم. 5
          اگر کسی به قصد توهین یا آزار من کاری بکند، اول کمی درنگ می‌کنم و بعد سعی     می‌کنم آرام باشم و حرفی نزنم. 6
            7
            8
            9
            10
            11
            12
            13
            14
            15
            16
            17
            18
            19
            20
            21
            22
            23
            24
            25
            26
            27
            28
            29
            30
            31
            32
            33
            34
            35
            36
            37
            38
            39
            40

 

 

 

پیوست سه: پرسشنامه همدلی

ردیف عبارات کاملا مخالفم مخالفم تا حدودی موافقم کاملا موافقم
1 هیجانات دوستانم زیاد بر من تاثیر نمی‌گذارد.          
2 بعد از بودن با دوستی که از چیزی ناراحت است، معمولاً احساس ناراحتی می‌کنم.          
3 می‌توانم شادی دوستم را زمانی که در کاری خوب است درک کنم.          
4 زمانی که شخصیت هایی را در فیلم‌های ترسناک می بینم، وحشت زده می‌شوم.          
5            
6            
7            
8            
9            
10            
11            
12            
13            
14            
15            
16            
17            
18            
19            
20            

 

پیوست چهار: کیفیت زندگی

 

1- ارزیابی شما از کیفیت  زندگی‌تان چگونه است؟ خیلی خوب خوب نه خوب و نه بد بد خیلی بد
2- چه اندازه از سلامتی‌تان رضایت دارید؟ خیلی راضی هستم راضی هستم نه راضی هستم و نه ناراضی ناراضیم خیلی ناراضیم

 

خیلی زیاد زیاد تا حدودی کم خیلی کم سوالات
          3-تا چه اندازه ناراحتی‌های جسمی تان اجازه نمی‌دهد تا کارهایی را که باید انجام دهید؟
          4- برای انجام دادن کارهای روزمره تان تا چه قدر به مراقبت‌های پزشکی نیاز دارید؟
          5- چقدر از زندگی تان لذت می‌برید؟
          6- تا چه اندازه احساس می‌کنید زندگیتان معنادار است؟
           
           
           
           
           
           
           
           

 

خيلي زياد زياد متوسط كم هرگز 15- تا چه اندازه فرصت گشت و گذار داريد؟
خيلي راضيم راضيم نه ناراضيم ونه راضي ناراضيم خيلي راضيم  
          16- تا چه اندازه از خوابتان راضي هستيد؟
          17-تا چه اندازه از توانايي‌تان براي انجام فعاليتهاي روزمره راضي هستيد؟
           
           
           
           
           
           
           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Abstract

 

RELATIONS OF MORAL INTELLIGENCE AND EMOTIONAL INTELLIGENCE TO  QUALITY OF LIFE: MEDIATING ROLE OF EMPATHY

 

BY

SOHEILA SAEEDNIA

 

 

The aim of this study was to examine mediating role of empathy among relations of moral intelligence and emotional intelligence to quality of life  in the students of shiraz university that study in the 92-93 education year. Participents of this research were 298 students from shiraz university were selected via multistage cluster sampling. To examine research variables, each of participents completed Quality of life  Questionnares (World Health Organization ,1998), Emothional intelligence Questionnares (Petrides & Furnham, 2001), Morall intelligence  Questionnares (Lennick & Kiel, 2005) and Empathy (Jolliffe & Farrington, 2006) Questionnares. The Cronbach΄s alpha, item-total correlation were used to determine reliability and validity of all instruments.

The results of path analysis showed forgivness as a dimension of  morall intelligence and undrestanding feeling as a dimension of emotional intelligence could significantly predict  all dimentions of quality of life. Also the result showed empathy plays a mediating role among forgivness,  understanding feeling  and quality of life.

 

Key Words: Emotional Intelligence, Moral Intelligence, Empathy, Quality Of Life

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Shiraz University

 

Faculty of Educational and Psychology

 

M.A. Thesis in Educational

 

 

 

RELATIONS OF MORAL INTELLIGENCE AND EMOTIONAL INTELLIGENCE TO  QUALITY OF LIFE: MEDIATING ROLE OF EMPATHY

 

 

 

BY

SOHEILA SAEEDNIA

 

 

Supervised by

Dr. F. YOUSEFI

 

 

September 2014

 

 

[1] – Terjesen, Jacofsky, Froh & Diguseppe

[2] – Seligman & Csikszentmihalyi

[3] – Campil, Sils, Cohan & Austin

[4] -quality of life

[5] – McCall

[6] – Hagerty, Cummins, Ferris, Land & Michalos

[7] – Subjective Approach

[8] – Williams

[9] – empathy

[10] – Visher

[11]  – Jolliffe & Farrington

[12] – Sousa

[13] – Ali, Amorim  &  Chamorro-Premuzic

[14] – Kalliopuska

[15] – Mayer

[16] – Salovey & Mayer

[17] – Taylor & Bagbi

[18] – Bar-on

[19] – morall intelligence

[20] – Borba

[21] – Campil, Sils, Cohan & Austin

[22] – Schutte, Malouff, Thorsteinsoon, & Rooke

[23] – Saklofske, Austin & Minski

[24] -Hebel

[25] -Freedman

[26] -Subkoviak

[27] -Coyle

[28] – Rye

[29] -Coates

[30] -Mccullough

[31]  Asvana & Okanel

[32]– Goleman

[33]– Petrides & Furnham

[34]– World Health Organization

[35] – Jolif & Farington

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “بررسی رابطه هوش عاطفی و هوش اخلاقی با کیفیت زندگی: نقش واسطه ای همدلی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 + 4 =