new5

تعامل علمای شیعه و سنی در عصر عثمانی اول

19.000تومان

توضیحات

9 صفحه

فایل word

«فرم پیشنهاد»

 پایان نامه کارشناسی ارشد

الف. تبیین موضوع/ بیان مسأله

تجديد پيوند دنياى شيعى با دنياى اهل سنت ،  محصول فرهنگ سازى جنبش اتحاد اسلام بود . اين فرهنگ ، فرهنگ وحدت طلبى و هم سازگرى اسلامى بود .  پاره اي از  برجسته ترين بروزگاه هاى  اين فرهنگ ، ساليانى پس از  سر آمدن روزگار  رهبران برجسته جنبش اتحاد اسلام ، در جبهه گيرى هاي  مشترك دو حوزه شيعى و سنى در مقابله با تجاوز ايتاليا به ليبي و اشغال ولايات طرابلس غرب  و بنغازي (1329 / 1911   )  و وقايع جنگ جهانى اول  (1332- 1337 / 1914 / 1918 ) رخ داد . مصاديق بارزي از تجديد پيوند دنياى شيعى با دنياى اهل سنت را مي توان در فتاوي جهادي مراجع و علماي بزرگ شيعه در وجوب جهاد در مقابل تجاوزات روسيه و ايتاليا به ايران و طرابلس غرب ( ليبي ) و فتاوي جهادي علماي شيعي و سني در جنگ جهان گير اول جست .  ليكن اين بروزگاه ها متعلق به  سالياني پس از سپري شدن زمانه رهبران برجسته جنبش اتحاد اسلام  مي باشد .   در روزگاراني كه ديگر  غالب شعارهاي اتحاد اسلامي حاكمان واقعي  امپراطوري عثماني ، يعني تركان جوان ، مبتني بر شعور اسلامي نبود .  اصلي ترين تفاوت  ميان سلطان و جانشينان  واقعي وي كه بر امپراطوري عثماني چيره گرديده بودند ، يعني تركان جوان ،  به ويژه كميته  اتحاد  ترقي ،  اين بود كه سلطان به آرمان هاى جنبش اتحاد اسلام باور داشت و اتحاد اسلام سياست راهبردى حكومت او را تشكيل مى داد .

جنبش اتحاد اسلام، در سده هاي سيزده و چارده هجري / نوزده و بيست ميلادي ، در  جهان اسلام و بالاخص دو واحد سياسي مستقل و  مهم آن در اين دوران ، يعني   امپراطورى عثمانى و ايران عصر قاجار ، با كنار و از ميان رفتن رهبران برجسته  اين جنبش ، به تدريج از جوشش و بالندگى بازماند . مى توان گفت  تعاملات و فتاوى، بيانيه ها و اعلاميه هاى علماى برجسته  شيعه و سنى، در فراخوانى امت اسلامى به يك پارچگى و مقاومت در برابر هجوم قواى متفقين در جنگ جهانى اول ، آخرين بروز فروزان اين جنبش ، در آن دوران است.

مديريت عالي  تبليغات و تكاپوهايى كه در ساليان پايانى عصر عثمانى  ؛ در دوران جنگ جهان گير اول ،  تحت نام اتحاد اسلام صورت مى گرفت ، غالباً تهى از باور به آرمان هاى جنبش اتحاد اسلام بود . بسيارى از شعارها و  تشكل هايى كه با نام اتحاد اسلام، در اين دوران سر داده شد و  شكل گرفت، كاركردى مقطعى و گاه حتى فرصت جويانه داشت . پيروزى متفقين در جنگ جهانى اول ، فروپاشى امپراطورى عثمانى و متعاقب آن خلافت اسلامى ، جنبش اتحاد اسلام را كه از ساليانى پيش در تنازع با جنبش هاى قومى و نژادى و انديشه هاى جديد غيراسلامى ، اسلام گريز و حتى اسلام ستيز، رمق از دست مى داد، از جايگاه تأثيرگذار در صحنه سياسى جهان اسلام، به يكباره حذف نمود.عصر پس از خلافت ، دنيايى ديگر بود.به ظاهر مسأله وحدت اسلامى آن عصر يا اتحاد اسلام ، با حذف صورت آن ، حل گرديده بود . و به نظر مى آمد كه نقش آفرينى جنبش اتحاد اسلام يا پان اسلاميسم و به تعبير امروزين؛ اسلام گرايى ، براى هميشه به پايان رسيده است . در بسيارى از آثار مرتبط ، متعلق به فاصله زمانى فروپاشى نظام خلافت تا پيروزى نهضت اسلامى در ايران ، به اين پايان تصريح گرديده است . ليكن امروزه مى دانيم كه چنين نبود.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “تعامل علمای شیعه و سنی در عصر عثمانی اول”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

91 − 81 =