new5
حراج!

پیش بینی خودکارآمدی و رضایت از زندگی دانش‌آموزان دبیرستانی بر اساس سرمایه های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی

49.000تومان 29.000تومان

توضیحات

دانشگاه شيراز

دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی

 

پايان­ نامه كارشناسي ارشد در رشته روانشناسي تربيتي

 

 

پیش ­بینی خودکارآمدی و رضایت از زندگی دانش‌آموزان دبیرستانی بر اساس سرمایه ­های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی

 

چکیده

سرمايه‌هاي فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي بر خودكارآمدي و رضايت از زندگي دانش‌آموزان تأثير دارند اما اين رابطه به ندرت مورد بررسي علمي قرار گرفته است. بر اين اساس، هدف عمده‌ی پژوهش حاضر پيش‌بيني خودكارآمدي و رضايت از زندگي دانش‌آموزان بر اساس سرمايه‌هاي فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي بود. پژوهش حاضر از نوع همبستگي است. جامعه آماری پژوهش، کلیه دانش‌آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه شهر شیراز بود كه 398 نفر به عنوان نمونه تعيين و به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند. ابزار سنجش خودکارآمدی، مقياس خودكارآمدي موريس، ابزار سنجش رضايت از زندگي، مقياس رضايت از زندگي هیوبنر و همکاران و برای سنجش [سرمايه فرهنگي، سرمايه اجتماعي و سرمايه اقتصادي] مقياس‌ها پژوهشگرساخته بود. با استفاده از روش تحليل عاملي، روايي سازه، و با استفاده از همساني دروني به روش آلفا كرونباخ، ضريب پايايي كليه مقياس‌ها مورد محاسبه قرار گرفت. يافته‌هاي پژوهش نشان داد کالای فرهنگی می‌تواند خودکارآمدی تحصیلی را به طور مثبت و معناداری پیش‌بینی کند. رفتارهاي فرهنگی می تواند خودکارآمدی اجتماعی را به طور مثبت و معناداري پیش‌بینی کند و كالاي فرهنگي و رفتارهاي فرهنگی به طور مثبت و معنادار و اعتماد اجتماعي منفي و معنادار مي‌توانند خودكارآمدي عاطفي را پش‌بيني كنند. علاوه بر این، يافته‌هاي پژوهش نشان داد مشاركت اجتماعي، اعتماد اجتماعي و کالاي فرهنگی رابطه منفي و معناداري با رضایت از زندگی دارند. نتيجه‌گيري اساسي پژوهش حاضر اين است كه والدين و مدرسه‌ها با افزايش ميزان کالای فرهنگی به عنوان بعدي از سرمايه فرهنگي، مي‌توانند خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان را افزایش دهند. خانواده‌ها و مدارس با تشویق رفتارهای فرهنگی می‌توانند به خودکارآمدی اجتماعی دانش‌آموزان كمك كنند و با افزايش دسترسی دانش‌آموزان به کالاهای فرهنگی و تشويق آنان به انجام رفتارهای فرهنگی، مي‌توانند خودکارآمدی عاطفی آنان را ارتقاء بخشند. و بالاخره اين كه سرمايه اقتصادي نمي‌تواند تضمين كننده رضايت از زندگي باشد و خانواده‌ها و مدارس جهت ارتقاي رضايت از زندگي دانش‌آموزان لازم است به ابعاد و جهات غيرمادي نيز توجه نمايند.

واژه هاي کليدي: سرمايه فرهنگي، سرمايه اجتماعي، سرمايه اقتصادي، خودكارآمدي، رضايت از زندگی

 

فهرست مطالب

عنوان                                                                                                                      صفحه

فصل اول:  مقدمه

1- 1-کلیات…………………………………………………………………………………………… 2

1-2- بيان مساله……………………………………………………………………………………. 7

1-3- اهمیت و ضرورت تحقیق……………………………………………………………………………………………. 11

1-4- اهداف پژوهش…………………………………………………………………………………… 12

1-5- سؤالات پژوهش…………………………………………………………………………………… 13

1-6- تعريف مفهومي متغيرها………………………………………………………………………………………………. 13

1-6-1- خودکارآمدی………………………………………………………………………………………………………. 13

1-6-2- رضایت از زندگی……………………………………………………………………………………………….. 13

1-6-3- سرمایه فرهنگی…………………………………………………………………………………………………. 14

1-6-4- سرمایه اجتماعی……………………………………………………………………………………………….. 14

1-6-5- سرمایه اقتصادی………………………………………………………………………………………………… 14

1-7- تعاریف عملیاتی متغیرها…………………………………………………………………………………………….. 14

1-7-1- خودکارآمدی……………………………………………………………………………………………………… 14

1-7-2- رضایت از زندگی……………………………………………………………………………………………….. 15

1-7-3- سرمایه فرهنگی…………………………………………………………………………………………………. 15

1-7-4- سرمایه اجتماعی……………………………………………………………………………………………….. 15

1-7-5- سرمایه اقتصادی………………………………………………………………………………………………… 16

عنوان                                                                                                                      صفحه

فصل دوم : مبانی نظری و تحقیقات پیشین

2-1- مباني نظري………………………………………………………………………………………. 18

2-1-1- مفهوم خودکارآمدی………………………………………………………………………………………….. 18

2-1-2- رضایت از زندگی……………………………………………………………………………………………….. 23

2-1-3- سرمایه فرهنگی…………………………………………………………………………………………………. 26

2-1-4- سرمایه اجتماعی……………………………………………………………………………………………….. 32

2-2- تحقیقات پیشین…………………………………………………………………………….. 37

2-2-1- تحقيقات پيشين مربوط به خودكارآمدی و سرمایه‌ها……………………………………. 37

2-2-2- تحقيقات پيشين مربوط به رضایت از زندگی و سرمایه‌ها……………………………… 39

 

فصل سوم: روش پژوهش

3-1- طرح پژوهش…………………………………………………………………………………………. 42

3-1-1- جامعه آماري………………………………………………………………………………………………………. 42

3-1-2- نمونه و روش نمونه گيري………………………………………………………………………………… 42

3-2- ابزارهاي پژوهش…………………………………………………………………………………. 43

3-2-1- مقیاس خودکارآمدی…………………………………………………………………………………………. 43

3-2-2- مقیاس رضایت از زندگی ( BMSLSS)………………………………………………………….. 46

3-2-3- مقیاس سرمایه فرهنگی……………………………………………………………………………………. 47

3-2-4- مقیاس سرمایه اجتماعی…………………………………………………………………………………… 49

3-2-5- مقیاس سرمایه اقتصادی……………………………………………………………………………………. 50

3-3- نحوه اجرای آزمون……………………………………………………………………………….. 51

3-4- روش تجزیه و تحليل اطلاعات…………………………………………………………………………………… 51

 

عنوان                                                                                                                      صفحه

فصل چهارم: یافته‌ها

4-1- یافته­های توصیفی متغیرهای مورد پژوهش……………………………………………………………… 53

4-2- یافته های مربوط به سئوالات پژوهش………………………………………………………………………. 54

4-2-1- رابطه سرمایه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی با خودکارآمدی

 و رضایت از زندگی………………………………………………………………………………. 54

4-2-2- پیش‌بینی خودکارآمدی بر اساس سرمایه فرهنگی،

اجتماعی و اقتصادی…………………………………………………………………. 55

4-2-3- پیش‌بینی رضایت از زندگی بر اساس سرمایه فرهنگی،

اجتماعی و اقتصادی…………………………………………………………….. 58

فصل پنجم: بحث و نتیجه‌گیری

5-1- بحث و بررسی یافته ­های پژوهش………………………………………………………………………………. 60

5-2-کاربردهای نظری و عملی…………………………………………………………………………………………….. 68

5-3- محدودیت های تحقیق……………………………………………………………………………………………….. 70

5-4- پیشنهادهای تحقیق…………………………………………………………………………………. 71

فهرست منابع و مآخذ

منابع فارسی …………………………………………………………………………………………………………. 72

منابع انگلیسی………………………………………………………………………………………………………. 77

پیوست­

پیوست شماره یک: پرسشنامه سرمایه‌های فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی……………………….. 84

پیوست شماره دو: پرسشنامه خودکارآمدی………………………………………………………………………… 87

پیوست شماره سه: پرسشنامه رضایت از زندگی………………………………………………………………… 88

فهرست جداول

عنوان                                                                                                                      صفحه

جدول 3-1- توزیع فراوانی گروه نمونه……………………………………………………………………………………… 43

جدول 3-2- روایی و پايايي مقياس خودکارآمدی موریس(2001)………………………………………… 45

جدول 3-3- روایی و پايايي مقياس رضایت از زندگی……………………………………………………………… 47

جدول 3-4- روایی و پايايي مقياس سرمايه فرهنگي………………………………………………………………. 48

جدول 3-5- روایی و پايايي مقياس سرمايه اجتماعي……………………………………………………………… 50

جدول 4-1- یافته هاي توصيفي متغيرهاي مورد پژوهش………………………………………………………. 53

جدول 4-2- ماتریس همبستگی متغیرهای مورد پژوهش……………………………………………………… 54

جدول 4-3- پیش‌بینی خودکارآمدی تحصیلی بر اساس سرمایه‌های فرهنگی،

 اجتماعی واقتصادی…………………………………………………………………………………………………………………….. 56

جدول 4-4- پیش‌بینی خودکارآمدی اجتماعی بر اساس سرمایه‌های فرهنگی،

اجتماعی و اقتصادی…………………………………………………………………………………………………………………….. 56

جدول 4-5- پیش‌بینی خودکارآمدی عاطفی بر اساس سرمایه‌های فرهنگی،

اجتماعی و اقتصادی……………………………………………………………………………………………………………………. 57

جدول4-6- پیش‌بینی رضایت از زندگی بر اساس سرمایه‌های فرهنگی،

اجتماعی و اقتصادی……………………………………………………………………………………………………………………. 58

 

 

 

 

 

فصل اول

 

 

 

 

 

 

 

 

مقدمه

 

 

1-1 -کلیات

زندگی هر انسان از باورها، هیجان‌ها و عواطف او ساخته شده است. فرایندهای شناختی و هیجانی در جای‌جای زندگی، بر عملکرد انسان تأثیر می‌گذارند. باورهای خودکارآمدی[1] از مفاهیمی هستند که همواره توجه روان‌شناسان را به خود جلب کرده‌اند و در ابعاد گوناگون زندگی انسان متجلی می‌شوند. برای نخستین بار بندورا[2] (1977)، مفهوم خودکارآمدی را به ادبیات روان‌شناسی وارد کرد. خودكارآمدي از مفاهيم مهم در نظريه­ی شناختي-اجتماعي بندورا است‌ (باسول[3]، 2010). ‌در نظریه‌ی شناختی-‌‌اجتماعی خود‌کارآمدی عبارت از احساس شایستگی، کفایت و قابلیت در کنارآمدن با زندگی است (شولدز و شولدز[4]، 1998). بندورا خودکارآمدی را یکی از فرایندهای شناختی می‌داند که ما از طریق آن بسیاری از رفتارهای اجتماعی خود و بسیاری از ویژگی‌های شخصی را گسترش می‌دهیم. رفتارهای اشخاص به این بستگی دارد که خود باور داشته باشند که می‌توانند عمل خاصی را با موفقیت به انجام برسانند (بندورا، 1977؛ ترجمه ماهر، 1372). باورهای فرد نسبت به توانایی‌های خود بر رفتار به شیوه‌های مختلف، از جمله بر انتخاب‌های آن‌ها تأثیر مثبت می‌گذارد و باعث می‌شود که فرد جریان عمل را دنبال یا قطع کند (آب‌نیکی، 1385). خودکارآمدی بالا موفقیت و زندگی شخصی انسان را از طرق بسیار، غنی می‌کند (پرسکیوا، بوتا و پاپاگیانی[5]، 2008)، پژوهش‌های انجام شده، نشان می‌دهند که خودکارآمدی در شکل دهی به رفتار فردی و دستیابی موفق به اهداف نقش قدرتمندی دارد (استیس[6] و همکاران، 2006).

    از نظر بندورا، خودکارآمدی تنها زمانی بر کارکرد تأثیر می‌گذارد که شخص، مهارت‌های لازم را برای انجام کاری ویژه دارا باشد و برای انجام آن کار به­ اندازه‌ی کافی برانگیخته شود (فراری 1991، به نقل از پاجارس[7]، 1996). خودکارآمدی به عنوان یکی از مفاهیم محوری در مبحث شناختی­- اجتماعی، کانون توجه بسیاری از متخصصان تعلیم و تربیت می­باشد و سهم مهمی در روانشناسی تربیتی دارد، چرا که باور افراد از توانمندی­ها و شایستگی­هایشان و همچنین تفکر، استدلال و تفسیر آنان هنگام مواجه شدن با مسائل و موقعیّت­ها، جنبه­های مختلف زندگی آنان را تحت الشعاع قرار می­دهد (نیکنام، 1390).

    از دیدگاه پاستورلی و همکاران (2001)، خودکارآمدی سازه­ای چند بعدی است و باید در زمینه­های مختلف مورد ارزیابی قرار گیرد. خودکارآمدی به توان فرد در رویارویی با مسائل برای رسیدن به اهداف و موفقیت او اشاره دارد.

تحقیقات نشان داده­اند که خودکارآمدی بیشتر از این که تحت تأثیر ویژگی‌های هوش و توان­ یادگیری دانش‌آموزان باشد، تحت تأثیر ویژگی‌های شخصیتی از جمله باور داشتن خود (اعتماد به نفس)، تلاشگر بودن و تسلیم نشدن (خودباوری)، وارسی علل عدم موفقیت به هنگام ناکامی (خودسنجی)، آرایش جدید مقدمات و روش‌های اجتماعی رسیدن به هدف (خودتنظیمی) و تحت کنترل درآوردن تکانه‌ها (خودرهبری)، قرار دارد. این عوامل در برخی از دانش‌آموزان حتی بیشتر از توان یادگیری موجب پیشرفت آنها می‌شود (بهرامی، 1386؛ به نقل از پور جعفردوست، 1386).

ارتباط خودکارآمدی با بافت اجتماعی، انکارناپذیر است. به بیان لینن‌برینک و پینتریچ[8] (2003)، خودکارآمدی به عنوان قضاوت فرد درباره توانایی انجام یک فعالیت خاص، تحت تأثیر تفاوت‌های درون فردی و محیطی قرار دارد؛ به طوری که برای تکالیف یکسان، ادراک خودکارآمدی افراد با توجه به بافت محیطی، متفاوت است. بنابراین، خودکارآمدی می‌تواند با انواع مختلف سرمایه (فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی) رابطه منطقی و نزدیکی داشته باشد. با توجه به پیشینه­ی موجود، این موضوع کمتر مورد توجه قرار گرفته است و بر همین اساس پژوهش حاضر تلاش کرده است رابطۀ خودکارآمدی را با انواع مختلف سرمایه (فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی[9]) بررسی کند تا در جهت پیوند مفاهیم جامعه­شناختی با مفاهیم روان­شناختی و ارائه‌ی دید سیستمی به مفاهیم یادشده گام کوچکی برداشته باشد. در عین حال، یادکرد این نکته بایسته است که تمام سرمایه­های زندگی انسان، اگر در او احساس رضایت درونی ایجاد نکنند، از کارکرد اصلی خود دور مانده‌اند. بنابراین، دیگر متغیر این پژوهش، که به عنوان یکی از پیامدهای  سرمایه­های مختلف اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی محسوب می­­شود، «رضایت از زندگی[10]» است.

رضایت از زندگی بیانگر نگرش مثبت فرد نسبت به جهانی است که در آن زندگی می‌کند. اینگلهارت[11] (1998) مفهوم رضایت را این گونه تعریف می‌نماید: احساس رضایت از بازتاب توازن میان آرزوهای شخصی و وضعیت عینی فردی به وجود می‌آید.

ازکمپ[12] (1995)، در تعریف رضایت از زندگی می‌گوید: رضایت بر تجربه شناختی و داورانه‌ای دلالت دارد که به عنوان اختلاف ادراک شده بین آرزو و پیشرفت در زندگی (یعنی تحقق آرزو) تعریف می‌شود. این تعریف طیفی را تشکیل می‌دهد که از ادراک کامروایی تا حس محرومیت را در بر می‌گیرد. این مفهوم با مفهوم خوشحالی که ناظر بر تجربه­ی عاطفی (هیجان و احساسات) می‌شود، تفاوت دارد. رضایت از زندگی، نگرش فرد، ارزیابی عمومی نسبت به کلیت زندگی خود و یا برخی از جنبه‌های زندگی، همچون زندگی خانوادگی و تجربه آموزشی است (دینر، سان، لوکاس و اسمیت[13]، 1999).

رضایت از زندگی یک مفهوم ذهنی و منحصر به فرد برای هر انسان است که جزء اساسی بهزیستی ذهنی را تشکیل می‌دهد و عمومأ به ارزیابی‌های شناختی یک فرد از زندگی خود اشاره دارد. این مفهوم شامل یک ارزیابی کلی از زندگی بوده و فرایندی مبتنی بر قضاوت فردی است. در این روند، مقایسه‌ای بین ملاک‌های فرضی شخص با زندگی واقعی‌اش صورت گرفته و هر چه واقعیت زندگی با این ملاک‌های فرضی نزدیک به هم باشند، فرد احساس رضایت بیشتری از زندگی می‌کند (دلاهایج، گیلارد و وان دام[14]، 2010).

 آن­گونه که در پژوهش­ها آمده است، عوامل متفاوتی در رضایت از زندگی مشارکت دارند؛ گیبسون[15] (1986) تعامل اجتماعی، دینر (1985) عوامل شخصیتی، جورج[16] (1981) سطح درآمد و طبقه اجتماعی و ویلیتس و کرایدر[17] (1988) مذهب را در میزان رضایت از زندگی مؤثر دانسته‌اند. لذا بر اساس آن­چه که پیش­تر بیان شد و با توجه به پاره‌ای عوامل تأثیرگذار بر شاخص‌های رضایت از زندگی، در پژوهش حاضر از میان عوامل مختلف مرتبط با رضایت از زندگی، رابطه‌ی انواع سرمایه (فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی)، با این متغیر بررسی شده است. بر همین مبنا در ادامه، درآمدی به متغیرهای سرمایۀ فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی ارائه خواهد شد.

متغیر سرمایه فرهنگی، که رابطۀ آن با خودکارآمدی و رضایت از زندگی بررسی شد، عبارت است از گرایش‌ها و عادات دیرپا که در طی فرایند جامعه‌پذیری، حاصل می‌شوند و نیز اهداف فرهنگی ارزشمند، نظیر صلاحیت‌های تحصیلی و فرهنگی. از جمله گرایش‌ها و عادات، می‌توان به مهارت‌های غیر رسمی بین اشخاص مانند سبک زندگی، وضعیت تحصیلی، سلیقه و زبان، اشاره نمود. سرمایه فرهنگی در بین سرمایه‌ها، پا برجاترین و ثابت‌ترین سرمایه است (نوغانی، 1385).

بوردیو[18] (1997) اولین بار مفهوم سرمایه فرهنگی را برای تحلیل اینکه چگونه فرهنگ و تحصیلات تعامل دارند و در بازتولید اجتماعی سهیم هستند، به کار برد. نوغانی (1385) نشان داد، در پرتو حضور سرمایه اجتماعی و سرمایه اقتصادی، سرمایه فرهنگی سهم مثبت و معناداری در احتمال قبولی، و نمره کسب شده توسط داوطلبان آزمون سراسری، جهت ورود به آموزش عالی دارد. ترامونته و ویلمز (2010) در تحقیق خود نشان دادند که سرمایه فرهنگی بر روی بازده آموزشی تاثیر مثبت و معناداری دارد. بخش عمده‌ای از تحقیقات انجام شده در زمینه تأثیر سرمایه فرهنگی بر عملکرد تحصیلی، در حوزه‌ی جامعه‌شناسی آموزش و پرورش صورت گرفته است. اگر چه می‌توان رابطه این نوع سرمایه را با سایر ابعاد حیات اجتماعی- فرهنگی (نظیر نحوه تعریف فرد از خویشتن) نیز مورد مطالعه قرار داد، بنابراین با توجه به اهمیت این سرمایه‌ها و میزان تأثیرشان بر پیشرفت تحصیلی بررسی ارتباط‌شان با خودکارآمدی دانش‌آموزان، که مسلمأ آن هم در پیشرفت تحصیلی جایگاه بسزایی دارد، می‌تواند یک بررسی کاربردی باشد.

لینچ و کاپلان[19] (1997) سرمایة اجتماعی را نوعی انباشت سرمایه و شبکه‌هایی معرفی می‌کنند که همبستگی اجتماعی، تعهد اجتماعی و در نتیجه نوعی عزت نفس و سلامتی در افراد به وجود می‌آورد. پاتنام[20] (1995) نیز سرمایه‌ی اجتماعی را در اجزایی چون شبکه‌ها، هنجارها و اعتماد خلاصه می­کند. هارفام[21] (1994) بر این باور است که سرمایه‌ی اجتماعی عوامل استرس‌زا را در زندگی کاهش می‌دهد و خطر این عوامل را در زندگی کم می‌کند. سرمایة اجتماعی می‌تواند حوادث منفی زندگی همچون از دست دادن شغل را کاهش دهد. گروسی و نقوی (۱۳۸۷) دریافتند بالا نبودن سطح کیفیت زندگی در بین شهروندان تحت تأثیر سطح نسبتأ متوسط سرمایه اجتماعی ایشان است. فونگ ساوان و همکاران[22] (۲۰۰۶)، در پژوهشی با عنوان سرمایه­ اجتماعی، وضعیت اقتصادی-اجتماعی و اضطراب روان‌شناختی در استرالیا، نشان دادند که با افزایش سرمایه اجتماعی، اضطراب کاهش می‌یابد. هانگ چائو، ون-یین و چینگفو[23] (۲۰۰۹) در پژوهشی با عنوان سرمایه­ی اجتماعی و پیشرفت تحصیلی در بین دانش‌آموزان نروژی نشان دادند که سرمایه­ی اجتماعی دانش‌آموزان (روابط اجتماعی با والدین، معلمان و هم­سالان) ارتباط معناداری با پیشرفت تحصیلی دارد.

نری و وایل[24] (۲۰۰۸)، در پژوهشی با عنوان سرمایه­ اجتماعی و عملکرد تحصیلی در بین دانش‌آموزان استرالیا نشان دادند که سرمایه­ اجتماعی، لزومأ تأثیری بر پیشرفت تحصیلی ندارد اما بر بهزیستی افراد مؤثر است.

 سرمایه اقتصادی عبارت است از همه‌ی کالاهای مادی که در دسترس فرد قرار دارد؛ این کالاها می‌توانند از خانه و نوع و اندازه‌ی آن،‌ تا اتومبیل و کالاهای استفاده ‌شده در درون خانه مانند یخچال، تلویزیون و … تا وسایل شخصی دانش‌آموز مانند نوع لوازم تحریر، اتاق شخصی و … را دربرگیرد (نوغانی، 1385). آن­چه در این میان نقش این سرمایه را برجسته­تر می­کند، ارتباط مستقیم آن با وضعیت اقتصادی­-اجتماعی خانواده­ها، به عنوان خاستگاه نخستین رضایت از زندگی و خودکارآمدی است. مسلم است که بسیاری از خانواده­ها به دلیل محدودیت در سرمایۀ اقتصادی، در حوزۀ تربیت فرزندان و ایجاد حس کارآمدی در آنان و هم­چنین در ایجاد رضایتمندی – حداقل مادی – در فرزندانشان، به مشکلاتی دچار می­شوند (دهقانی، اکبرزاده، خوش فر و ربانی، 1389). از این رو بررسی این متغیر نیز در کنار سرمایه‌های پیش­گفته، در دستور کار این پژوهش قرار گرفته است.

1-2- بیان مسئله

خودکارآمدی به توان فرد در رویارویی با مسائل برای رسیدن به اهداف و موفقیت او اشاره دارد.  بندورا معتقد است افراد با خودکارآمدی بالا از فرایندهای فکری سطح بالاتر (از قبیل تجزیه و تحلیل، ترکیب و ارزشیابی از طبقه سوم بلوم) برای حل مسائل پیچیده استفاده می‌کنند. این افراد خود را در تکالیف چالش انگیز موفق تصور می‌کنند؛ در حالی که افراد با خودکارآمدی پایین از فرایندهای فکری سطح پایین‌تر استفاده می‌کنند و در انجام تکالیف، خود را بدشانس می‌دانند. این تفاوت نگرش و عملکرد منجر به ایجاد تفاوت در انگیزش آن‌ها می‌­شود (بندورا، 1986). همچنین باورهای خودکارآمدی نقش مهمی در رشد انگیزش درونی دارد. این نیروی درونی وقتی رشد می‌یابد که تمایل برای دست‌یابی به این معیار در فرد ایجاد شود و در صورت کسب نتیجه، فرد به خودسنجی مثبتی دست پیدا می‌کند. این علاقه‌ی درونی موجب تلاش‌های فرد در طولانی مدت و بدون حضور پاداش‌های محیطی می‌شود (کدیور، 1382). خودكارآمدي، يكي از صفات مثبت است كه انسان‌ها تمايل دارند به آن دست پيدا كنند زيرا برخوردار بودن از آن تا حد زيادي تضمين كننده موفقيت افراد در جوانب مختلف زندگي است. تقویت این سازه مهم در فرد بسته به عوامل متعددی است که در تحقیقات مختلف مورد بررسی قرار گرفته و نقش این عوامل خاطرنشان شده است. فرد برای تقویت هر ویژگی در خود نیاز به قابلیت و ظرفیت متناسب با آن ویژگی دارد و سپس نیاز به سرمایه­ای که به وی در جهت تقویت آن ویژگی کمک کند. از آنجا که هرچه توانایی فرد در انجام فعالیت‌هایش بیشتر باشد، فرد قضاوت بهتری از خود به عنوان یک فرد توانمند خواهد داشت و دارای خودکارآمدی بالاتری خواهد بود، به نظر می‌رسد با توجه به اینکه سرمایه­های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی، دارایی­های فرد محسوب می­شوند و نقش مهمی در زندگی فرد ایفا می‌کنند (مثلأ فرد که دارای سرمایه فرهنگی بالاتری است، مدارک علمی بیشتری دارد، از لحاظ فرهنگ مطالعه در سطح بالاتری قرار دارد و کالاهای فرهنگی بیشتری از قبیل کتاب در دسترس دارد، و شخصی که دارای سرمایه اجتماعی بالاتری است، از مهارت‌های اجتماعی بالاتری برخوردار است) و مسلمأ این دارایی‌های فرهنگی و اجتماعی وی را نسبت به توانایی‌هایش خوش‌بین‌تر خواهد کرد. با بررسی تحقیقات مختلف به نظر می­رسدکه تأثیر سرمایه­های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی بر خودکارآمدی نادیده گرفته شده است.

سازه دیگری که مورد بررسی قرار گرفته است، رضایت از زندگی است. رضایت از زندگی یک مفهوم ذهنی و منحصر به فرد برای هر انسان است که جزء اساسی بهزیستی ذهنی را تشکیل می‌دهد و عمومأ به ارزیابی‌های شناختی یک فرد از زندگی خود اشاره دارد. این مفهوم شامل یک ارزیابی کلی از زندگی بوده و فرایندی مبتنی بر قضاوت فردی است. در این روند، مقایسه‌ای بین ملاک‌های فرضی شخص با زندگی واقعی‌اش صورت گرفته و هر چه واقعیت زندگی با این ملاک‌های فرضی نزدیک به هم باشند، فرد احساس رضایت بیشتری از زندگی می‌کند (دلاهایج و همکاران،2010).

 تجربه شادکامی و رضایت از زندگی هدف برتر زندگی به شمار می‌رود و احساس غم و ناخرسندی اغلب مانعی در راه انجام وظایف فرد شمرده می‌شوند (آناس[25]، 1993، به نقل از بیانی، 1386). رضایت‌مندی نوجوانان و جوانان از زندگی زمینه‌ساز گسترش رضایت آنان به حوضه‌های گوناگون اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی است. پژوهش‌های انجام شده در زمینه رضایت از زندگی در بین نوجوانان نشانگر آن است که رضایت از زندگی و تلقی مثبت از زندگی در گروه سنی دانش‌آموزان کاملأ متفاوت از بزرگسالان است و مستلزم مؤلفه‌های ویژه این گروه سنی است (زکی، 1386).

  از طرفی در خصوص رضایت از زندگی باید خاطرنشان ساخت که انسان موجودی هدفمند است و همیشه در پی ارزیابی از وضعیت زندگی می‌باشد و تا زمانی که به آنچه که می‌خواهد دست نیابد و یا حرکت موفقی به سوی هدفش نداشته باشد، احساس رضایت نمی‌کند. با توجه به تحقیقات انجام شده تا حدودی به نقش سرمایه اجتماعی در میزان رضایت‌مندی اشاره شده است اما نقش سرمایه فرهنگی و اقتصادی بر این متغیر چندان مورد توجه قرار نگرفته است. با این تفاسیر، پژوهش حاضر به دنبال بررسی این مسئله می­باشد که آیا میزان برخورداری فرد از این سرمایه­ها می­تواند میزان خودکارآمدی و رضایت از زندگی را پیش­بینی کند؟

سؤالات اساسی پژوهش حاضر این است که، آیا بین این سرمایه‌ها (سرمایه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی)، و خودکارآمدی و همچنین بین این سرمایه‌ها و رضایت از زندگی، رابطه معنی‌داری وجود دارد؟ الگوی مفهومی از رابطه بین متغیرهای پژوهش در شکل 1-1 نشان داده شده است.

[1] Self efficacy

[2] Bandura

[3] Basol

[4] Paraskeva,  Bouta,  & Papagianni

[5] Steese

[6] Pajares

[7] Pastorelli

[8] Linnebrink & Pintrich

[9] Cultural, social, economic capita

[10] Life satisfaction

[11] Ingelehart

[12] Oskamp

[13] Diener, Sun, Lucas, & Smith

[14] Delahaij, Gaillard & Van Dam

[15] Gibson

[16] George

[17] Willits & Crider

[18] Bourdieu

[19] Lynch & Kaplan

[20] Putnam

[21] Harpham

[22] Phongsavan

[23] Hung- Chao, Wen-Yin & Chingfu

[24] Nari & Ville

1- Annas


فهرست منابع

منابع فارسی

آبنیکی، الهام (1385). بررسی روابط بین سبکهای یادگیری، خودکارآمدی با شیوه های مقابله با فشار روانی دردانشجویان دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.

ازکمپ، استوارت (1370). روانشناسی اجتماعی کاربردی. ترجمه فرهاد ماهر، تهران: انتشارات آستان قدس رضوی.

استونز، راب (1379). متفکران بزرگ جامعه­شناسی. ترجمه مهرداد میردامادی. تهران: نشر مرکز.

اعظم­زاده، منصوره (1379). ناسازگاری پایگاهی. پایان­نامه دکتری، دانشگاه تربیت مدرس، ایران.

ایمان، محمد‌تقی، مرادی، گلمراد و حسینی رودبارکی، سکینه (1387). بررسی تطبیقی سرمایه اجتماعی و سلامت روانی دانشجویان غیر بومی دانشگاه‌های تهران و شیراز. فصلنامه رفاه اجتماعی، 8 )30و31(، 143-169.

اینگلهارت، رونالد (1994). تحول فرهنگی در جوامع پیشرفته صنعتی. ترجمه مریم وتر. تهران: انتشارات امیر کبیر.

بندورا، آلبرت، (1372). خلاصه نظریه یادگیری اجتماعی. ترجمه فرهاد ماهر، شیراز: راهگشا.

بهزاد، داود (1381). سرمایه اجتماعی بستری برای ارتقاء سلامت روان. فصلنامه رفاه اجتماعی، 2 (6)، 43-53.

بیانی، علی‌اصغر و همکاران (1386). اعتبار و روایی مقیاس رضایت از زندگی. فصلنامه روان‌شناسان ایرانی، 3 (11)، 112- 120.

پوتنام، روبرت (1384). جامعه برخوردار، سرمايه اجتماع و زندگي عمومي. در سرمايه اجتماعي، اعتماد، دمكراسي و توسعه. گردآوري كيان تاجبخش، تهران، نشر شيرازه.

 پور جعفر دوست، کاملیا (1386). ساخت و هنجار یابی آزمون خودکارامدی دانش‌آموزان 14 تا 18 ساله دبیرستان‌های شهر کرج. پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد رشته روان‌شناسی. دانشکده روان‌شناسی و علوم‌تربیتی دانشگاه علامه‌طباطبایی.

 تاج بخش، کیان (1385) .سرمایه اجتماعی: اعتماد، دموکراسی و توسعه. ترجمه­ افشین خاکباز و حسن پویان، تهران: انتشارات شیرازه.

توسلی، غلام‌عباس (1384). مفهوم سرمایه در نظریات کلاسیک و جدید. نامه علوم اجتماعی، 6، 1-32.

جنکینز، ریچارد (1385). پیر بوردیو. ترجمه حسن چاوشیان، تهران: نشر نی.

چراغی، اعظم. (1391). بررسی نقش واسطه‌گری انگیزش تحصیلی بر رابطه‌ی بین خودکارآمدی و اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان دوره راهنمایی شهر شیراز. پایان‌نامه کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی دانشگاه شیراز.

خدایی، ابراهیم (1387). بررسي رابطه سرمايه اقتصادي و فرهنگي والدين دانش آموزان با احتمال قبولي آنها در آزمون سراسري سال تحصيلي 1385. مجله آموزش عالي ايران، 4 (1)، 65-84.

خوارزمی، شهین‌دخت. (1386). مهارت‌های زندگی، کیفیت زندگی و شاخص خوشبختی :

همشهری آنلاین:  Htt://www.hamshahri online.ir/ categorie

دهقانی، حمید و همکاران (1389). بررسی تاثیر سرمایه اقتصادی بر شادی جوانان. مجله راهبرد فرهنگ، 13، 159-183.

روحانی، حسن (1388). درآمدی بر نظریه سرمایه فرهنگی. فصلنامه راهبرد، 53 (18)، 7-53.

روح­الامینی، محمود (1374). زمینه­ی فرهنگ جامعه­شناسی، تهران: مرکز چاپ و انتشارات دانشگاه تهران.

ریتزر، جورج (1381). نظریه­های جامعه­شناسی، ترجمه محسن ثلاثی، تهران: انتشارات علمی.

زکی، محمدعلی (1386). اعتباریابی مقیاس چندبعدی رضایت از زندگی دانش‌آموزان، مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران، 2 (1)، 88- 102.

سالارزاده، نادر و حسن‌زاده، داود (1385). بررسی تأثیر میزان سرمایه اجتماعی بر رضایت شغلی معلمان. فصلنامه علوم اجتماعی، 2 (33)، 1-26.

 سروقد، سیروس، رضایی، آذرمیدخت و معصومی، فایزه (1389). رابطه بین سبک‌های تفکر با خودکارآمدی جوانان دختر و پسر پیش دانشگاهی شیراز. فصلنامه زن و جامعه، 1 (4)، 132-154.

سعیدی، محمدرضا و حسن‌زاده، داود (1384). بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی معلمان بر میزان رضایت‌مندی از خانواده، مدرسه و اجتماع. فصلنامه خانواده و پژوهش، 2 (3)، 1-26.

سمیعی، زهره(1379). تأثیر سرمایه فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی خانواده­ها بر موفقیت تحصیلی و شغلی فرزندان در تهران، پایان­نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه الزهرا، تهران.

سیف، علی اکبر(1386). روانشناسی پرورشی نوین (روانشناسی یادگیری و آموزش). تهران: انتشارات دوران.

شارع پور، محمود (1389). جامعه شناسی آموزش و پرورش. تهران: انتشارات سمت.

شارع­پور، محمود و خوش­فر، غلامرضا (1381). رابطه سرمایه فرهنگی با هویت اجتماعی جوانان: مطالعه موردی شهر تهران، نامه علوم اجتماعی، 20، 133-147.

شویره، کریستان و فونتن، اولویه (1385). واژگان پیر بوردیو، ترجمه مرتضی کتبی، تهران: نشر نی.

شیخ الاسلامی، راضیه و احمدی، ساره (1390). رابطه هوش هیجانی و رضایت از تحصیل در دانش آموزان. مجله علوم رفتاری، 5 (2)، 135- 142.

عبدلي، بهروز، شمسي پوردهكردي،پروانه، شمس، امير، فقهي، ايمان(1389). تاثير مشاركت ورزشي بر ويژگي هاي شخصيتي كمال گرايي و خودكارآمدي دانش آموزان نوجوان و ارتباط اين ويژگي ها با رشد اجتماعي. فصلمامه تعليم و تربيت، 102، 95- 110.

علاقه بند، علی (1382). جامعه شناسی آموزش و پرورش. تهران: انتشارات نشر روان.

فاضلی، محمد(1382). مصرف و سبک زندگی، قم: انتشارات صبح صادق.

فشارکی، محمد و همکاران (1389). تاثير تدريس به روش سخنراني و سخنراني همراه با يادگيري مبتني بر مساله بر خودكارآمدي دانشجويان پرستاري دانشگاه آزاد نجف‌آباد سال 88-87. مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی، 10(3)، 262-268.

فیلد، جان (1385). سرمایه اجتماعی، ترجمه جلال متقی، تهران: مؤسسه عالی پژوهش تأمین اجتماعی.

قلی‌زاده، آذر و شیرانی، عزت (1389). رابطه بین عوامل فردی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی با میزان رضایت از زندگی سالمندان اصفهان. جامعه شناسی کاربردی،21 (1)،
69-82.

کدیور، پروین (1382). روان شناسی تربیتی. تهران: انتشارات سمت.

کرامتی، محمد رضا (1387). تاثير يادگيري مشاركتي بر رشد مهارت هاي اجتماعي و پيشرفت تحصيلي رياضي. مجله روان شناسی و علوم تربیتی.37 (1)، 39- 55.

كرمي نوري، رضا، مرادي، عليرضا(1373). روانشناسي تربيتي، تهران، انتشارات آموزش و پرورش.

کلمن، جیمز (1377). بنیادهای نظریه اجتماعی، ترجمه منوچهر صبوری، تهران، نشر نی.

گروسی، سعیده و نقوی، علی (1387). سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی در شهر کرمان. فصلنامه رفاه اجتماعی، 8 (30 و 31)، 61- 82.

گلشن فومنی، محمد رسول (1380). جامعه شناسی آموزش و پرورش. تهران: انتشارات دوران.

ﮔﻮدرزي، ﻣﺤﺴﻦ (1378). «رﺿﺎﻳﺖ اززﻧﺪﮔﻲ» ﻛﺘﺎب ﺗﺤﻮﻻتﻓﺮﻫﻨﮕـﻲ دراﻳـﺮان، ﺗﻬﺮان: اﻧﺘﺸﺎرات روش.

گيدنز، آنتوني(1378). تجدد و تشخص: جامعه و هويت شخصي در عصر جديد، ترجمه ناصر موفقيان، تهران، نشر ني.

محمدی، محمدعلی (1385). سرمایه اجتماعی و سنجش آن، تهران: دانشگاه علوم بهزیستی و توان‌بخشی.

پريرخ، مهري واحمدي، شكريه (1388). بررسي ميزان توانمندي گروه بحث الکترونيکي علوم کتابداري و اطلاع رساني (LIS) در تشکيل سرمايه اجتماعي. فصلنامه كتابداري و اطلاع رساني، 3 (12)،  19-41.

نوربخش، مرتضی (1390). نقش سرمایه‌های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی خانواده در موفقیت داوطلبان آزمون سراسری. مجله برنامه‌ریزی رفاه و توسعه اجتماعی، (4)، 94-136.

نوغانی، محسن (1386). تاثیر نابرابری سرمایه فرهنگی بر موفقیت تحصیلی دانش‌آموزان پیش‌دانشگاهی در دستیابی به آموزش عالی. مجله تعلیم و تربیت، 91، 72-103.

نوغانی، محسن، فولاديان، احمد و احمدي ازغندي، حسن (1389). بررسي تاثير سرمايه اجتماعي بر رضايت از زندگي (مطالعه موردي دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد مشهد). فصلنامه جامعه شناسي مطالعات جوانان 3 (1)، 169-193.

نوغاني، محسن، آهنچيان، محمدرضا، رفيعي، محمدتقي(1390). تاثير سرمايه هاي اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي بر موفقيت در آزمون سراسري ورود به دانشگاه. مجله جامعه شناسي آموزش و پرورش، 1، 191-218.

نیکنام، فاطمه (1390). ساخت ابزار و سنجش میزان توکل در مدیران ستادی آموزش و پرورش شهر مشهد و تأثیر عوامل خصیصه‌ای بر آن. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه فردوسی.

منابع انگلیسی

 

 

Abedi, M. R., & Vostanis, P. (2010). Evaluation of quality of life therapy for parents of children with obsessive-compulsive disorders in Iran. European Child and Adolescent Psychiatry, 19(7), 605-613.

Anheir, H. K.,  Jorgen, J., & Frank, R. (1993). forms of capital and social structure in cultural fields; examining bourdieu social topography, American Journal of Sociology, 100 (4), 320- 331.

Aronson, E., Timothy, D. W., & Robin, M. A. (2006). Social psychology. NewJersey, Prentice Hall.

Aschaffenburg,  K., & Mass, I. (1997). Cultural and Educational careers; the dynamics of  social reproduction. American Sociological Review, 62 (4), 241- 250.

Bandura, A. (1986). Social foundation of thought and action: A social cognitive theory, Englewood Cliffs: Prentice – Hall.

Bandura, A. (1989). Human agency in social cognitive theory. American Psychologist, 44, 1175- 1184.

Bandura, A. (1991). Social cognitive theory of self-Regulation. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50, 248-287.

Bandura, A. (1993). Perceived self-efficacy of control in cognitive development and functioning, Educational Psychologist, 29, 117-148.

Bandura, A. (1994). Self-efficacy. In V. S. Ramachaudran (Eds.). (1998). Encyclopedia of human behavior, New York: Academic Press.

Bandura, A. (1997). Self – efficacy: The exercise of control, New York: W. H. Freeman.

Bandura, A., Pastorelli, C., Barbaranelli, C., & Caprara, G. V. (1999). Self-Efficacy Pathways to Childhood Depression. Journal of Personality and Social  Psychology.76 (2), 258-69.

Bandura, A., & Schunk, D. H. (1981). Cultivating competence, self-efficacy, and intrinsic interest through proximal self-motivation. Journal of Personality and Social Psychology,41, 586–598.

Basol, G. (2010). Validity and reliability of Turkish form of children’s self-efficacy scale on Turkish primary school students. Procedia Social and Behavioral Sciences, 4082-4086.

Batson, C. D. (1991). The altruism question: Toward a social psychological answer. New Jersey: Erlbaum.

Bourdieu, P. (1997). Cultural Reproduction and Social Reproduction. In J. Karabel and A. H. Halsey, (Eds.), Power and Ideology in Education, New York: Oxford University Press.

Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. In Richardson, J. (ed.), Handbook of Theory and Research for Sociology of Education. Greenwood, New York. 241-258.

Bourdieu, P.(1984). Distinction, A social critique of the judgments of tast, London: R. K. P.

Bourdieu, P., & Passeron, J.-C. (1979) The Inheritors: French Students and their Relations. Chicago: University of Chicago Press.

Cesaron,B(1994). Video games and children. New York, Pearson.

Crain, W. (2000).  Theories of development: Concepts and applications. (4th ed.). London: Prentice-Hall.

Delahaij, A., Gaillard, C. & Van Dam, P. (2010). Hope and Hardiness as related to life satisfaction. The Journal of Positive Psychology, 3(8), 171-179.

Diener,  E. d. (1984). Subjective Well-Being. Psychological Bulletin, 95(3), 542-575.

Diener, E. E., Sun, M., Lucas, R. E., & Smith, H. L. (1999). Subjective well being: Three decades of progress. Psychological Bulletin, 125(2), 276-302.

Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., & Griffin, S. (1985). The Satisfaction With Life Scale. Journal of Personality Assessment, 49, 71-75.

Erickson, B. H. (1996). Culture, Class, and connections. American Journal of Sociology, 102 (3), 217-51.

Fall, M., & McLeod, E. H. (2001).  Identifying and assisting children with low self-efficacy.  ASCA Professional School Counseling, 4 (5), 119-130.

Fukuyama, F. (1995). Trust: Social virtues and the creation of prosperity. NewYork: Free Press.

George, L. K. (1981). Subjective well-being: Conceptual and methodological_ issues. Annual Review of Gerontology and Geriatrics, 2, 345-382.

Gibson, D. M. (1986). Interaction and well-being: Is it quantity or quality that counts? International Journal of Aging and Human Development, 24, 29-40.

Graham, S., Shwartz, S. & MacArthur, C., (1993). Knowledge of writing and the composing process, attitude toward writing, and self-efficacy for students with and without learning disabilities. Journal of Learning Disabilities, 26(4), 237-249.

Griffiths, J. H. (2007). Academic self-efficacy, career self-efficacy, and psychosocial identity development: A comparison of female college students from differing socioeconomic status groups. Dissertation Abstracts International, A: The humanities and social  sciences, 67, 2892.

Hagerty, M. R ., Cummins, R .A ., Abbott, L. F., Kennethland, A . C., Michalos, M., Peterson, A. & Sharpe, J. S (2001). Quality of life indexes for national policy: Review and agenda for research. Social Indicators Research, 55,1-96.

Halpern, D. F. (1999). Teaching for critical thinking: Helping college students develop the skills and dispositions of a critical thinker. New Directions for Teaching and Learning, 80, 69-74.

Hardin, R (2001). Conceptions and explanations of trust. In Trust in Society, edited by Karen S. Cook. New York: Russell Sage,3-39.

Harpham, T. (1994). Urbanization and Mental Health in Developing Countries: A Research Role for Social Scientists, Public Health Professional and Social Psychiatrists. Social Science and Medicate, 39 (2), 317- 330.

Huebner, E. S., Suldo, S. M., & Valois, R. F. (2003). Psychometric properties of two brief measures of children’s life satisfaction: The Students’ Life Satisfaction Scale (SLSS) and the Brief Multidimensional Students’ Life Satisfaction Scale (BMSLSS). Paper Prepared for the Indicators of Positive Development Conference, March 12-13.

Hung- Chao, Y., Wen- Yin, W., & Chingfu, C. (2009). The Pricing of Intellectual Capital in the IT Industry, National Chengchi University, 14, 127- 141.

Jagodzinski, w. (2010). Economic, Social, and Cultural Determinants of Life Satisfaction: Are there Differences Between Asia and  Europe?, Journal of the Economic, 12 (3), 85-104.

Karademas, E. & Kalantzi, A. (2004). The stress process, self-efficacy expectations and psychological health. Personality and Individual Differences, 37, 1033-1043.

Kaufman, J., Gabler, J. (2004). Cultural capital and the extracurricular activities of the girls and boys in the college attainment process, International Journal of Aging and Human Development, 32, 145-168.

Lamont, M. (1992). Money, Morals, and Manners: The Culture of the French and the American Upper-Middle Class. Chicago: University of Chicago Press.

Lane, J., Lane, A. M., & Kyprianou, A. (2004). Self-efficacy, self-esteem and their impact on academic performance. Social Behavior and Personality, 32(3), 247-253.

Lee, E, M., Kao, G. (2009). Less bang for the buck? Cultural capital and immigrant. Chicago: University of Chicago Press.

Linnebrink, E, A., Pintrich, P, R. (2003). The role of self-efficacy beliefs in student engagement and learning in the classroom. Regarding and Writing Quarterly: Overcoming Learning Difficulties, 19(2), 119-137.

Lynch, J. W., Kaplan,G.A (1997). Cumulative impact of sustained economic hardship on physical, cognitive, psychological and social functioning. International Journal of Psychology, 337 (26), 1889-1895.

Maddux, J. E. (2002). Self- Efficacy. The Power of Believing You Can. In C. R. Snyder & S. J. Lopez (Eds): Handbook of Positive Psychology, (277- 287). New York: Oxford University Press.

Mendoza, M. G., & Napoli, V. (1995). System of Society, Mami-Dadc: Communitu Colley.

Mohdarif, L. S., & Rahim Khan, F., & Idid, S. A. (2012) Explaining Social Capital : A study of the Effects of Satisfaction with Life on Social Capital, Available at: http://www.ipedr.com/vol42/036-ICKCS2012-K10047.pdf

Multon, K. D., Brown, S. D. & Lent, R. W. (1991) Relation of self-efficacy beliefs to academic outcomes: a meta-analytic investigation, Journal of Counselling Psychology, 18, 30-38.

Muris, P. (2001). A Brief Questionnaire for measuring self-efficacy in youths. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment, 23, 145-149.

Nari, F., & Ville, S. (2008). Social Capital Renewal and the Academic Performance International Students in Australian. The Journal of Socio- Economics, 37, 1515- 1538.

Neill, J. (2006). What is locus of control? Retrieved October 22, 2012, from http://wilderdom.com/psychology/ loc/locusofcontrolwhatis .html

Ozer, Mele., & Karabulut, O. S .(2003). Satisfaction Of Life Elderly Individuals. Turkish­ Journal Of Geriatrics, 12(2), 256- 270.

Pajares, F. (1996). Self-efficacy beliefs and mathematical problem-solving of gifted student contemporary. Contemporary Educational Psychology, 21(4), 325-344.

Pajares, F., & Schunk, D. H. (2001). Self-beliefs and school success: Self-efficacy, self-concept, and school achievement. London: Ablex Publishing.

Paraskeva, F., Bouta, H., & Papagianni, A. (2008). Individual characteristics and computer self-efficacy in secondary education teachers to integrate technology in educational practice, Computers & Education, 50, 1084– 1091.

Pastorelli, C., Caprara, G., Barbaranelli, C., Rola, J., Rozsa, S., &  Bandura, A. (2001). The Structure of Childern,s Perceived Self- Efficay: A cross- National Study. European Journal of Psychological Asseeement, 17(2), 87- 97.

Phongsavan, P.,  Chey, T., Bauman, A.,  Brooks, R., & Silove D. (2006). Social capital, socio-economic status and psychological distress among Australian adults. Social  Science and Medicine, 63(10), 2546-61.

Pugno, M., & Verme, p. (2011)Life Satisfaction, Social Capital and the Bonding-Bridging Nexus. Available at: http:// dipse.unicas. it/files/wp201108.pdf

Putnam, R. D. (1995). Bowling alone: America’s declining Social Capital, Journal of Democracy, 6(10), 65-78.

Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: the collapse and revival of American community. New York: Touchstone Books.

Reqina, F. (2003). Social capital, satisfaction and quality of life in the work. Social Indicators Research, 61 (3), 331-360.

Ryckman, R. M. (2008). Theories of Personality (9th ed.). Belmont, CA: Engage Learning/Wadsworth.

Savolainen, R. (2002). Network competence and information seeking on the Internet: from definitions towards a social cognitive model. Journal of Documentation, 58 (2), 211-226.

Schalock,R.L(2004). The concept of quality of life: What we know and don’t know. Journal of Intellectual Disability Research. 48(3), 203-216.

Schultz, D. P., & Schultz, S. E. (2009). Theories of Personality (9th ed.). CA: Wadsworth.

Schunk, D. H. (1989). Self-efficacy and achievement behaviors. Educational Psychology Review, 1, 173-208.

Schank, D. M., & Pajaris, F. (2002). The Development of Academic self – Efficacy. Sandiago: Academic Press.

Shoukat, A. R., Shahid, Z., Naqvi, S. A. H., & Fiaz, M. S. (2011). Human and Social Capital Development for Self Efficacy of University Graduates: Bases for Development of Society. Asian Social Science Journal, 7 (9), 244- 254.

Shell, D. F., Colvin, C., & Bruning, R. H. (1995). Self-efficacy, attributions, and outcome expectancy mechanisms in reading and writing achievement: Grade-level and achievement level differences. Journal of Educational Psychology, 87, 386-398.

Steese, S, DoUette, M, Phillips, W, Hossfeld, E, Matthews, G & Taormina, G, (2006). Understanding Girls’ Circle as an Intervention on Perceived Social Support, Bod Image, Self Efficacy, Locus of Control, and Self Esteem, Adolescence, 41 (161), 55-57.

Sullivan,A(2001). Cultural capital and educational attainment. Sociology, 35, 893-912.

Titma, M., Tuma, N. B., & Roots, A. (2007). Adolescent agency and adult economic success in a  transitional society. International Journal of Psychology, 42, 102-109.

Tramonte, L. & Whillms, J. D. (2010). Cultural capital and its effect on education outcomes. Journal of Economics of Education Review, 29 (2), 200-213.

Usher, E. L., & Pajares, F. (2006). Sources of Self-Efficacy in School: Critical Review of the Literature and Future Directions. Review of  Educational Research, 78 (4), 751- 796.

Valois, R. F., Umstattd, R., Zullig, K. J., & Paxton, R. J. (2008). Physical activity behaviors and  emotional self-efficacy: Is there a relationship for adolescents? The Journal of School  Health, 78 (6), 321-327.

Wiessman, M.E(2004). Sport psychology services in public schools, Dissertation Abstracts International. Section B: The Science and Engineering, 65 (6-B), 31-47.

Wilkinson, R. G. (1996). Unhealthy Societies: The Afflictions of Inequality. London: Routledge.

Willits, F. K., & Crider, D. M. (1988). Religion, race, and psychological well-being. Journal ofthe Scientific Study of Religion, 23, 351-362.

Wu, S, Y, Wang, S, T. Liu, E. Hu, D, C, Hwang, W, Y. (2012) The influences of social self_efficacy on social trust and social capital, A case study of Facebook. Tojet: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 11(2), 216-256.

Zeldin, A. L., & Pajares, F. (2000). Against the odds: Self-efficacy beliefs of women in mathematical, scientific, and technological careers. American Educational Research Journal, 37, 215–246.

Zimmerman, B. J. (2000). Attaining self-regulation: A social cognitive perspective. San Diego: Academic Press.

Ziegler, S. M. (2005). Theory-directed nursing practice (2nd ed.). New York: Springer.

Ziolkowski, M., Gruss, T., & Rybakowski, J. K. )1995). Does alexithymia in male alcoholics constitute a negative factor for maintaining abstinence? Psychotherapy& Psychosomatics. 63 (2), 169-173.

 

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “پیش بینی خودکارآمدی و رضایت از زندگی دانش‌آموزان دبیرستانی بر اساس سرمایه های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

59 + = 60