اثر سطوح مختلف سوپر جاذب(A-200) بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم رقم شهریار در سطوح مختلف آبیاری در دو نوع خاک با بافت¬های متفاوت

19,900تومان

توضیحات

 

واحد یاسوج

 

دانشکده کشاورزی، گروزه زراعت

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد «M.Sc.»

گرایش: زراعت

عنوان:

اثر سطوح مختلف سوپر جاذب(A-200) بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم رقم شهریار در سطوح مختلف آبیاری در دو نوع خاک با بافت­های متفاوت.

105 صفحه

 

 

 

فهرست مطالب

 

عنوان صفحه

چكيده 1

1- فصل اول: کلیات

مقدمه. 2

1-2- فرضيه هاي پژوهش… 5

1-3-اهداف تحقيق. 6

2- فصل دوم: مروری بر تحقیقات انجام شده

2-1- مورفولوژي و فيزيولوژي گندم. 7

2-1-1- گياه‌شناسي گندم. 7

2-1-2- تاريخچه گندم در جهان و ايران. 8

2-1-3- سازگاري. 9

2-2- مراحل مختلف زندگي گندم. 10

2-2-1- جوانه زني. 10

2-2-2- سبز شدن. 11

2-2-3- پنجه‌زني. 12

2-2-4- رشد طولي ساقه. 13

2-2-5- گل‌انگيزي. 13

2-2-6- غلاف رفتن. 14

2-2-7- ظهور سنبله. 14

2-2-8- گلدهي (گرده‌افشاني) 15

2-2-9- شيري شدن دانه. 15

2-2-10- خميري شدن دانه. 15

2-2-11- رسيدن دانه. 16

2-3- مديريت تنش خشكي. 16

2-3-1- پيش‌آگاهي. 17

2-3-2- عمليات خاك ورزي مناسب.. 17

2-3-3- انتخاب ارقام مقاوم به خشكي. 18

2-3-4- تاريخ كشت.. 19

2-3-5- عمق مناسب كاشت.. 19

2-3-6- رعايت تراكم مناسب كاشت.. 19

2-3-7- استفاده از مالچ. 20

2-3-8- انجام صحيح آبياري. 20

2-3-9- كنترل علفهاي هرز، آفات و بيماريها 21

2-3-10- تناوب.. 22

2-3-11- استفاده از مواد شيميايي و آلي كاهش دهنده شدت تنش خشكي. 22

2-3-12- تأمين حاصلخيزي خاك.. 23

2-3-13- استفاده از اصلاح‌كننده‌هاي خواص فيزيكي خاك.. 24

2-4- اثرات تنش كمبود آب بر گياه 31

3- فصل سوم: مواد و روش ها

3-1- زمان و موقعيت جغرافيايي محل اجراي طرح. 34

3-2- گندم رقم شهريار 36

3-2-1- عملكرد دانه. 37

3-2-2- مشخصات زراعي. 37

3-2-3- مناطق مناسب كشت.. 37

3-2-4- كيفيت نانوايي. 37

3-2-5- مقاومت به بيماري. 38

3-2-6- توصيه‌هاي زراعي. 38

3-2-7- ميزان مصرف بذر 38

3-2-8- ميزان كود مورد نياز 38

3-3- مشخصات خاك مورد استفاده در آزمايش… 39

3-4- نوع طرح و تيمارهاي آزمايشي. 39

3-5- مراحل انجام آزمايش… 41

3-5-1- برداشت.. 43

3-5-2- اندازه‌گيري‌ها 43

3-5-3- تجزيه و‌تحليل دادها 45

4- فصل چهارم: نتایج، بحث

4-1- اجزاي عملكرد و عملكرد 46

4-1-1- عملكرد دانه. 46

4-1-1-1- اثر سطوح مختلف پليمر سوپر‌جاذب بر عملكرد دانه. 46

4-1-1-2- اثر نوع خاك بر عملكرد دانه. 47

4-1-1-3- اثر سطوح مختلف رطوبت (آبياري)  بر عملكرد دانه. 48

4-1-2- عملكرد بيولوژيك.. 50

4-1-2-1- اثر سطوح مختلف پليمر سوپر‌جاذب بر عملكرد بيولوژيك.. 50

4-1-2-2-  اثر نوع خاك بر عملكرد بيولوژيك.. 51

4-1-2-3- اثر سطوح مختلف رطوبت بر عملكرد بيولوژيك.. 52

4-1-3- شاخص برداشت.. 53

4-1-3-1- اثر سطوح مختلف  پليمر سوپر‌جاذب بر شاخص برداشت.. 53

4-1-3-2- اثر نوع خاك بر شاخص برداشت.. 55

4-1-3-3- اثر سطوح مختلف آبیاری بر شاخص برداشت.. 55

4-1-4- تعداد سنبله در گلدان. 57

4-1-4-1- اثر سطوح مختلف پليمر سوپر‌جاذب بر تعداد سنبله در گلدان. 57

4-1-4-2- اثر نوع خاك بر تعداد سنبله در گلدان : 58

4-1-4-3- اثر سطوح مختلف آبياري بر تعداد سنبله در گلدان. 59

4-1-5- تعداد دانه در سنبله. 61

4-1-5-1- اثر سطوح مختلف پليمر سوپر‌جاذب بر تعداد دانه در سنبله. 61

4-1-5-2- اثر نوع خاك بر تعداد دانه در سنبله. 62

4-1-5-3- اثر سطوح مختلف آبياري بر تعداد دانه در سنبله. 62

4-1-6- وزن هزار دانه. 64

4-1-6-1- اثر سطوح مختلف سوپر‌جاذب بر وزن هزار دانه. 64

4-1-6-2- اثر نوع خاك بر وزن هزار دانه. 65

4-1-6-3- اثر سطوح مختلف آبياري بر وزن هزار دانه. 66

4-1-6-4- اثرات متقابل خاک و آبیاری بر عملکرد دانه. 68

5- فصل پنجم: نتیجه گیری کلی و پیشنهادات

5-1- نتيجه گيري. 72

5-2- پيشنهادات.. 74

فهرست منابع. 75

 

 

 

 

فهرست جدول ها

 

 

عنوان صفحه

 

 

جدول 3-1: مشخصات آب و هوايي در طول دوره آزمايش 33
جدول3-2: بارندگي ماهانه شهر ياسوج طي دوره 22 ساله (سال 1387- 1365) به ميلي‌متر 34
جدول 3-3: درجه حرارت شهر ياسوج طي دوره 22 ساله (سال1387-1365 ) به سانتي گراد 34
جدول 3-4: مشخصات خاك مورد استفاده شده در آزمايش 38
جدول3-5: مشخصات فيزيكي – شيميايي پليمر سوپرجاذب 40
جدول 4-1: تجزیه واریانس عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت و اجزاء عملکرد دانه 68
جدول 4-2: مقایسه میانگین اثرهای ساده تیمارها بر عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت و اجزاء عملکرد دانه 69
جدول 4-3: همبستگی پیرسون بین عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت و اجزاء عملکرد دانه 70

 

 

 

فهرست اشکال

 

 

عنوان صفحه

 

 

شکل 3-1- گندم رقم شهریار 35
شکل 3-2- بذر و گلدان­های مورد استفاده 41
شکل 3-3- طریقه کاشت بذر در گلدان­ها 41
شکل 3-4- گلدان­های مورد آزمایش 42
شکل 3-5- مقایسه ارتفاع ساقه و تعداد سنبله  در گلدان­ها 43

 

 

 

 

فهرست نمودارها

 

 

عنوان صفحه

 

 

نمودار 4-1: اثر کاربرد سطوح مختلف پلیمر سوپر جاذب بر میانگین عملکرد

 

46

نمودار 4-2: اثر نوع خاک بر میانگین عملکرد دانه 47
نمودار4-3: اثر سطوح مختلف آبیاری بر میانگین عملکرد دانه 48
نمودار 4-4: اثر مصرف سطوح مختلف پلیمر سوپرجاذب بر میانگین عملکرد بیولوژیک 50
نمودار 4-5: اثر نوع خاک بر میانگین عملکرد بیولوژیک 51
نمودار 4-6: اثر سطوح مختلف آبیاری (رطوبت) بر میانگین عملکرد بیولوژیک 52
نمودار 4-7: اثر سطوح مختلف سوپرجاذب بر میانگین شاخص برداشت 53
نمودار 4-8: اثر نوع خاک بر میانگین شاخص برداشت 54
نمودار 4-9: اثر سطوح مختلف آبیاری بر میانگین شاخص برداشت 55
نمودار 4-10: اثر مصرف سطوح مختلف پلیمر سوپرجاذب بر میانگین تعداد سنبله در گلدان 57
نمودار 4-11: اثر نوع خاک بر میانگین تعداد سنبله در گلدان 58
نمودار 4-12: اثر سطوح مختلف آبیاری بر میانگین تعداد سنبله در گلدان 59
نمودار 4-13: اثر مصرف سطوح مختلف پلیمر سوپر جاذب بر میانگین تعداد دانه درسنبله 60
نمودار 4-14: اثر نوع خاک بر میانگین تعداد دانه در سنبله 61
نمودار 4-15:  اثر سطوح مختلف آبیاری بر میانگین تعداد دانه در سنبله 63
نمودار 4-16: اثر مصرف سطوح مختلف پلیمر سوپر جاذب بر میانگین وزن هزار دانه 64
نمودار 4-17: اثر نوع خاک بر میانگین وزن هزار دانه 65
نمودار 4-18: اثر سطوح مختلف آبیاری بر میانگین وزن هزار دانه 66
نمودار 4-19: اثر متقابل خاک و آبیاری بر عملکرد دانه 67

 

 

 

 

چكيده

اثر سطوح مختلف سوپر جاذب (A-200) بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم رقم شهریار در سطوح مختلف آبیاری در دو نوع خاک با بافت­های متفاوت.

 

 

اين پژوهش به منظور بررسي تأثير كاربرد سطوح مختلف پليمر سوپرجاذب A-200 بر عملكرد و اجزاي عملكرد گندم رقم شهريار در سطوح مختلف تنش خشکی در دو نوع خاك با بافت­های متفاوت در منطقه چيتاب، در 40 كيلومتري غرب ياسوج در سال 88-1387 در گندم رقم شهريار انجام گرفت. آزمايش به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی در چهار تكرار به صورت گلداني اجرا شد. تيمارهای آزمايش شامل: آبياري در سه سطح (FC، 0.7FC و 0.5FC) تيمار خاك در اين پژوهش به منظور بررسي تأثير كاربرد سطوح مختلف پليمر سوپرجاذب A-200 بر عملكرد و اجزاي عملكرد گندم رقم شهريار در سطوح مختلف تنش خشکی در دو نوع خاك با بافت­های متفاوت در منطقه چيتاب، در 40 كيلومتري غرب ياسوج در سال 88-1387 در گندم رقم شهريار انجام گرفت. آزمايش به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی در چهار تكرار به صورت گلداني اجرا شد. تيمارهای آزمايش شامل: آبياري در سه سطح (FC، 0.7FC و 0.5FC) تيمار خاك در دو سطح (بافت سنگين و بافت سبك) و پليمر سوپرجاذب در چهار سطح (0، 1، 2 و 4 گرم پليمر سوپرجاذب در كيلوگرم خاك) بودند. نتايج نشان داد سطوح مختلف پليمر سوپرجاذب بر عملكرد دانه، عملكرد بيولوژيك، تعداد سنبله، وزن هزار دانه و تعداد دانه در سنبله اثر معني­داري داشت. با افزايش مقدار سوپرجاذب عملكرد دانه افزايش يافت. اثر نوع خاك بر عملكرد دانه و عملكرد بيولوژيك در سطح 1 درصد معني­دار بود. در خاك با بافت سنگين، عملكرد دانه و عملكرد بيولوژيك بيشتري به دست آمد. اثر سطوح مختلف تنش خشکی بر عملكرد دانه، عملكرد بيولوژيك، شاخص برداشت، تعداد سنبله، وزن هزار دانه و تعداد دانه در سنبله در سطح 1 درصد معني­دار گرديد. بالاترين عملكرد دانه و عملكرد بيولوژيك مربوط به تيمار FC بود و با افزايش تنش عملكرد دانه و عملكرد بيولوژيك كاهش يافت. تنش خشكي با كاهش اجزاي عملكرد بخصوص تعداد سنبله و تعداد دانه در سنبله باعث كاهش عملكرد دانه شد. بر همكنش پليمر سوپرجاذب، نوع خاك و تنش خشکی براي هيچكدام از پارامترهاي اندازه گيري شده معني­دار نشد. حداكثر ميانگين عملكرد دانه به طور جداگانه از مصرف 4 گرم پليمر سوپرجاذب در كيلوگرم خاك، خاك با بافت سنگين و تنش خشکی FC به دست آمد.

واژه هاي كليدي: خاك، پليمر سوپرجاذب، گندم، عملكرد و تنش خشکی.

 

 

 

 

1- فصل اول: کلیات

 

 

مقدمه

 

خشكسالي وكمبود منابع آب يكي از مهم ترين معضلات دنياي امروز مي‌باشد كه توسعه كشاورزي را با محدوديت‌هاي جدي مواجه نموده است. كمبود آب نه تنها براي كشاورزي و باغداري كه براي ساير مصارف ازجمله شرب، صنعت و مصارف بهداشتي به مشكل روزافزون قرن جاري تبديل شده است. آب عامل عمده در توليد محصولات كشاورزي، اكولوژي و محيط زيست سالم و تأمين مواد غذايي براي جمعيتي است كه با افزايش روزافزون خود به بهره‌برداري بي‌رويه ازمنابع و آلوده سازي آن پرداخته است (ظهوريان مهر، 1385؛ چاتزوپلوز و همكاران، 2000). در كشور ايران اقليم خشك و نيمه خشك اغلب مناطق را تحت تأثير قرار داده و خصوصاً خشكسالي‌هاي اخير بر مشكل كم آبي افزوده است. هريك از گياهان بطور اعم و گياهان زراعي به طور اخص داراي حداقل نياز آبي براي رشد و توليد عملكرد مطلوب حتي تحت شرايط گلخانه‌اي مي‌باشند. درصورتي كه حداقل نياز آبي بنا به دلايلي فراهم نشود،  گياه مواجه با تنش خشكي شده در صورت مصادف شدن  تنش مزبور با مراحل رشد حساس به كمبود آب، نظير جوانه‌زني بذر و مرحله گلدهي، مي‌تواند صدمات جبران ناپذيري به محصول وارد آيد (يزداني و همكاران، 1368).

بر اساس آمار موجود بيش از 90 درصد آب مصرفي، در بخش كشاورزي مصرف مي‌گردد از اين مقدار63 درصد آن با شيوهاي غلط و سنتي آبياري به هدر مي رود (كيخايي، 1381؛ گنجي خرم دل، 1381). بنابراين استفاده بهينه از آب در اين بخش نقش مهمي در حيات بشريت ايفا مي كند، زيرا علاوه بر افزايش منابع آب قابل شرب باعث افزايش سطح كشت در مناطق خشك گرديده و افزايش توليد را به همراه خواهد داشت. در اكثرمناطق كشور ما نزولات جوي بسيار اندك و به صورت پراكنده  است و ميانگين بارش هاي سالانه 200 تا 250 ميلي‌متر است و اكثراً در  غير فصل زراعي اتفاق مي افتد و از حيز انتفاع خارج مي‌شود و گاهي هم باعث تخريب و فرسايش اراضي مفيد كشاورزي مي‌شود. در اين مناطق گياهان زراعي و باغي اكثراً در تنش خشكي واقع مي‌شوند (معاوني و چنگيزي، 1386).

تنش خشكي زماني اتفاق مي‌افتد كه آب قابل دسترس در خاك رو به نقصان باشد و شرايط جوي هم باعث بيشتر شدن تبخير و تعرق در گياهان شود و اين شرايط ممكن است مدت بيشتري دوام داشته باشد كه در اين صورت رطوبت خاك در حد نقطه پژمردگي خواهد بود و عمل جذب و انتقال آب عملا ًقطع مي‌شود و گياه دچار مرگ مي‌گردد و راندمان توليد در محصولات كشاورزي كاهش چشمگيري مي‌يابد و تأمين غذا براي جمعيت رو به رشد جهان به صورت مشكل و مسئله‌اي بغرنج خواهد بود (معاوني و چنگيزي، 1386).

اگر تنها تأمين غذاي كافي براي جمعيت رو به رشد جهان مد نظر باشد، توجه به روشها و شيوه هاي آبياري جديد و روشهاي به زراعي براي بكار‌گيري هر نوع تمهيدات با هدف استفاده بهينه از منابع آب موجود، جهت دستيابي به حداكثر توليد در امر كشاورزي مسئله‌اي اجتناب ناپذير و ضروري خواهد بود. در اين صورت بايستي بهره وري مصرف آب در بخش كشاورزي از 7/0 كيلوگرم توليد  به ازاي هر ليتر آب مصرفي به 8/1 كيلوگرم توليد به ازاي هر ليتر برسد (اله دادي و همكاران، 1384؛ اله دادي، 1381؛ اله دادي و همكاران، 1384). اين امر زماني تحقق مي‌يابد كه با مديريت صحيح آب و خاك و استفاده از فنون پيشرفته قادر به حفظ و ذخيره بارندگي هاي پراكنده و ساير منابع محدود آب در خاك باشيم.

         گندم مهمترين گياه زراعي روي زمين است (مارتين و لئونارد، 1950؛ امام، 1383). معروف است كه هر روز در نقطه‌اي از كره زمين كاشت و در همان روز در نقطه‌اي ديگر برداشت مي‌شود. اين امر حاكي از توانايي سازش بسيار زياد اين گياه با اقليم‌هاي گوناگون است. به گونه‌اي كه گندم را از فنلاند در نيمكره شمالي تا آرژانتين در نيمكره جنوبي كشت مي‌كنند. در سطح جهاني نزديك به 52 درصد زمين‌هاي قابل كشت دنيا (يعني معادل 707 ميليون هكتار) به كشت غلات اختصاص دارد كه يك سوم اين مقدار (نزديك به 232 ميليون هكتار) زير كشت گندم است (سالفر، 1994). سابقه كشت گندم به 10 تا 15 هزار سال پيش از ميلاد مي‌رسد (آرنون، 1927؛ سالفر، 1994؛ امام، 1383). اجداد وحشي گندم در منطقه خاورميانه، غرب ايران، شرق تركيه و شمال عراق پيدا شده و هم اكنون هم در اين مناطق وجود دارند (اوانز و همكاران، 1975).

امروزه گندم غذاي اصلي مردم بسياري از كشورها مي‌باشد. به طور متوسط 15% تا 16% زمينهاي زير كشت جهان به اين محصول اختصاص داده مي‌شود . به طوري كه بيش از 20% كالري مورد نياز جمعيت جهان را تأمين  مي‌كند (بوشوك و راسپر، 1994).

مقدار توليد جهاني بر اساس آمار فا ئو بيش از 600 ميليون تن و در ميان كشورهاي عمده توليد كننده؛ آمريكا، كانادا و تركيه بالاترين عملكرد در واحد سطح را دارند (www.fao.org) به طور كلي 75% گندم جهان به مصرف خوراك انسان، 15% به مصرف خوراك دام و 10% بقيه براي مصارف بذري مورد استفاده  قرار مي‌گيرد. در ايران نان حاصل از گندم مهمترين منبع غذاي روزانه مردم است و بالغ بر 40% كل انرژي مورد احتياج را تأمين مي‌نمايد. مصرف سرانه نان در مناطق شهري تا سال 1375 (مركز آمار ايران) 151 كيلوگرم و در مناطق روستايي 210 كيلوگرم سالانه برآورد شده است (اقتصاد مزرعه، 1388؛ حبيب پور، 1388).

سازمان خواربار ملل متحد ( فائو) اعلام كرد ميزان توليد جهاني غلات تا پايان سال 2009 ميلادي با 3 درصد كاهش به كمتر از 2219 ميليون تن خواهد رسيد بر اساس همين گزارش مصرف سرانه غلات در جهان 153 كيلوگرم است. ميزان ذخاير جهاني غلات در سال 2009، 528 ميليون تن بود كه پيش‌بيني مي‌شود در سال 2010 با بيش از 7 ميليون تن كاهش به 521 ميليون تن برسد. بر اساس اعلام فائو توليد گندم ايران در سال 2009 – 2008 معادل 8/9  ميليون تن بود كه نياز به 6 ميليون تن گندم وارداتي داشت. ذخاير گندم ايران تا پايان سال 2009 معادل 3 ميليون تن و مجموع نياز سالانه گندم ايران 7/15 ميليون تن است. چين با توليد  111ميليون تن در مقام اول آسيا قرار دارد و ايران دوازدهمين توليد كننده بزرگ گندم جهان است (اقتصاد مزرعه، 1388).

ايران گر‌چه در سال 1383 براي اولين بار به خودكفايي در توليد گندم رسيد ولي اين خودكفايي به دليل شرايط اقليمي و خشكسالي پايدار نبود و همچنان براي تأمين گندم نيازمند به واردات اين كالاي استراتژيك مي‌باشد.

از كل اراضي تحت كشت گندم در كشور 36% زراعت آبي و 64 % زراعت ديم را تشكيل مي دهد. گندم آبي 71% و گندم ديم 29 % توليد را شامل مي‌شود (غفاري و همكاران، 1386).

يكي از عوامل محدود كننده رشد گياهان از جمله گندم، كمبود رطوبت است. اصطلاح تنش كم آبي عموماً به شرايطي اشاره دارد كه آب در دسترس جهت رشد و توسعه مطلوب گياه ناكافي است و آن را با محدوديت مواجه مي‌كند. ميزان كمبود آب در گياهان به وسيله موازنه بين فراهمي آب در ناحيه ريشه (بارندگي و آبياري) و خروج آب از مسيرهاي متفاوت (روان آب سطحي، نفوذ آب و تبخير و تعرق) معلوم مي‌شود (تارومينگ كنگ و كوتو، 2003). چنانچه فراهمي آب براي ريشه با مشكل مواجه شود يا سرعت تعرق بسيار بالا باشد، گياه تنش خشكي را تجربه خواهد كرد (ابر و شارپ، 2003). افزايش تنش خشكي مي‌تواند باعث تغييرات اكوفيزيولوژيك در گونه هاي مختلف شود. اين امر رشد بقاي گياهان را تحت تأثيرقرار خواهد داد و در دراز مدت بر روند فراواني و توزيع گونه‌ها اثر خواهد گذاشت (اگايا و پنولاس، 2003).

توليد موفق محصولات زراعي در شرايط آب و هوايي خشك، مستلزم اعمال روشهاي مديريتي مناسب مي‌باشد. برخي مواد نظير: بقاياي گياهي، كودهاي دامي، كود كمپوست و هيدرژول‌هاي پليمري سوپر‌جاذب مي‌توانند مقادير متفاوتي آب در خود ذخيره نموده و قابليت نگهداري و ذخيره سازي آب را در خاك افزايش دهند.  آب ذخيره شده در اين مواد در مواقع كم آبي در خاك آزاد شده و مورد استفاده ريشه گياهان قرار مي گيرد. مواد اصلاح كننده جديدي كه به تازگي كاربرد وسيعي در دنيا پيدا كرده‌اند پليمرهاي سوپر‌جاذب‌اند. اين پليمرها ضمن برخورداري از سرعت و ظرفيت زياد جذب آب به مثابه ((آب انبارهاي مينياتوري)) عمل كرده و در هنگام نياز ريشه، به راحتي آب را در اختيار آن قرار مي‌دهند. پليمرهاي سوپر‌‌جاذب ضمن بالا بردن ظرفيت نگهداري آب در خاك‌هاي سبك مي‌توانند  مشكل نفوذ‌پذيري خاكهاي سنگين را نيز مرتفع كنند. پليمرهاي سوپر‌جاذب بر ميزان نفوذ آب در خاك، وزن مخصوص ظاهري و ساختمان خاك و نيز ميزان تبخير از سطح خاك تأثير مي‌گذارند.

در اين راستا گزينش رويكردهاي جديد مديريتي در كشور و بهره‌گيري صحيح از آنها مي تواند به كمك كشاورزي كشور بشتابد. بي‌شك بهره‌گيري از تركيبات سوپر‌جاذب[1] يكي از انواع مديريت هاي پيشنهادي جهت كاهش مصرف آب و يا افزايش راندمان آبياري جهت مناطق خشك مي‌باشد. پليمرهاي سوپر جاذب با جذب مقادير قابل توجه آب (200 تا 500 ميلي‌ليتر به ازاي هر گرم وزن خشك پليمر) و افزايش قدرت نگهداري آب در خاك، آن را به مرور در اختيار ريشه گياه قرار مي‌دهد و به كمك آن ها مي‌توان 50 تا 70 درصد  مصرف آب آبياري را كاهش داد. با استفاده از سوپر‌جاذب‌ها به تنهايي يا در كنار ساير روشهاي نوين آبياري، اگر به درستي پياده شود و تداوم يابد، اين توانايي را دارد كه سرزمينهاي خشكي مانند ايران را از فجايع خشكسالي و زيست محيطي از يك سو، و از وابستگي شديد غذايي و بحران اشتغال از سوي ديگر، برهاند. اين رهيافت مي‌تواند انقلابي در كشاورزي و اقتصاد كشور ايجاد كند (ظهوريان مهر، 1385). بنابراين  اين آزمايش به منظور تعيين اثر سطوح مختلف سوپر جاذب بر عملكرد و اجزاي عملكرد گندم رقم شهريار در سطوح مختلف آبياري در دو نوع خاك با بافتهاي متفاوت اجرا گرديده‌ است.

 

 

1-2- فرضيه هاي پژوهش

 

  • مصرف سوپرجاذب باعث كاهش اثر منفي تنش رطوبتي بر عملكرد دانه گندم مي شود.
  • مصرف سوپرجاذب اثر بيشتري بر عملكرد و اجزاي عملكرد گندم شهريار در خاك با بافت سبك نسبت به بافت سنگين دارد.

[1]– super absorbent

فهرست منابع

 

  1. ابهري، ع.، گالشي، س.، لطيفي ن.، و كلاته، م. (1386). تأثير برخي پارامترهاي رشد بر عملكرد ژنوتيپ هاي گندم در شرايط تنش خشكي. مجله علوم كشاورزي و منابع طبيعي. جلد 14. شماره 6. صفحات 57- 65 .
  2. احمدي، ع.، سعيدي، م.، و جهانسوز، م.(1384). الگوي توزيع مواد فتوسنتزي و پر شدن دانه در ارقام اصلاح شده گندم نان در شرايط تنش و عدم تنش خشكي. مجله علوم كشاورزي ايران. جلد 36. شماره 6. صغحات 1333- 1343.
  3. احمدي، ع.، و بيكر، د. آ. (1379). عوامل روزنه‌اي و غير روزنه‌اي محدود كننده فتوسنتز در گندم در شرايط تنش خشكي. مجله علوم كشاورزي ايران. جلد 31. شماره 4. صفحات 813- 825.
  4. اسد كاظمي، ج.(1384). اثر پليمر سوپر‌آب A200 و دو نوع زئوليت فيروز كوه و سمنان بر شاخص هاي رشد و نياز آبي دو گونه گياهي فضاي سبز اصفهان. پايان‌نامه كارشناسي ارشد. دانشكده كشاورزي. دانشگاه صنعتي اصفهان.
  5. اقتصاد مزرعه (نشريه تحليلي، خبري، در زمينه اقتصاد كشاورزي و دام و طيور).(1388). شماره 101. خرداد 1388. صفحات 4-7.
  6. اله‌دادي، ا.، مؤذن قمصري، ب.، اكبري، غ.،  و ظهوريان مهر، م.(1384). بررسي تأثير مقادير مختلف پليمر سوپر‌آب آ – 200 و سطوح مختلف آبياري بر رشد و عملكرد ذرت علوفه‌اي. مجموعه مقالات سومين دوره آموزشي و سمينار تخصصي كاربرد كشاورزي هيدروژل هاي سوپر‌جاذب. آبان 1384. تهران. پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران.
  7. اله‌دادي، ا.(1381). مطالعه اثر پليمرهاي سوپر‌جاذب بر كاهش تنش خشكي گياهان. مجموعه مقالات دومين كارگاه آموزشي كه كاربرد كشاورزي و صنعتي هيدروژل هاي سوپر‌جاذب. بهمن 1381. تهران. پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران. صفحات 33-55.
  8. اله‌دادي، ا.، يزداني، ف.، اكبري، غ.، و بهبهاني، س.(1384). بررسي تأثير مقادير مختلف پليمر سوپر‌آب آ- 200 بر رشد، عملكرد، اجزاي عملكرد و گره‌زايي سويا تحت شرايط تنش خشكي. مجموعه مقالات سومين دوره آموزشي و سمينارتخصصي كاربرد كشاورزي هيدروژل هاي سوپر‌جاذب. آبان 1384. تهران. پژوهشگاه پليمرو پترو شيمي ايران.
  9. امام، ي.(1373). راهنماي تشخيص مراحل رشد گندم و جو. نشريهِ‌ي فني شماره 18. انتشارات دانشگاه شيراز. 25 صفحه.
  10. امام، ي.، و ثقه‌الاسلامي ، م.،(1384). عملكرد گياهان زراعي فيزيولوژي و فرايند ‌ها ( ترجمه). چاب اول. مركز نشر دانشگاه شيراز. 593 صفحه.
  11. امام، ي.، و نيك‌نژاد، م.(1374). مقدمه‌اي بر فيزيولوژي عملكرد گياهان زراعي (ترجمه). انتشارات دانشگاه شيراز. 571صفحه.
  12. امام، ي. (1383). زراعت غلات. انتشارات دانشگاه شيراز. 175 صفحه.
  13. اميديان، ح.(1377). ابر‌جاذبها. مجله شيمي، سال يازدهم، شماره اول، ص 23-18.
  14. اميري اردكاني، م.(1386). دانش بومي در زراعت گندم. چاپ اول. انتشارات آسمان نگار. 432 صفحه.
  15. بانج شفيعي، ش.، رهبر، ا.(1382). بررسي كارايي نوعي پليمر آبدوست بر پديد‌هاي رويش و موفقيت پانيكوم. مجله تحقيقات مرتع و بيابان ايران. جلد10، شماره1. صفحات 111 –
  16. بانج شفيعي، ش.، رهبر، ا.، و خاكساريان، ف.(  1385). اثر نوعي پليمرآبدوست بر ويژگي هاي رطوبتي خاك هاي شني. مجله تحقيقات مرتع و بيابان ايران. جلد 13، شماره 2، صفحات 139- 144.
  17. بانج شفيعي، ش.(1379). تأثير پليمر سوپر‌جاذب بر روي افزايش رطوبت خاك، بازدهي كود، رشد و استقرار گياه پانيكوم. گزارش نهايي طرح تحقيقاتي، وزارت جهاد كشاورزي، مؤسسه تحقيقات جنگلها و مراتع.
  18. بانج شفيعي، ش.(1382). تأثير بكارگيري كود بر راندمان جذب و نگهداري آب توسط پليمر سوپر‌جاذب. هشتمين كنگره علوم خاك ايران. شهريور 1382. رشت. دانشگاه گيلان.
  19. بخشنده، ع.، فرد س.، و ا. نادري،(1382). ارزيابي عملكرد دانه، اجزاي آن و برخي صفات زراعي ژنوتيپ هاي گندم بهاره در شرايط كم آبياري در اهواز. پژوهش و سازندگي در زراعت و باغباني. شماره 61. صفحات 57- 65.
  20. بلوچي، ح.، مدرس ثانوي، ع. م.، امام، ي.، و دولت باديان، آ.(1388). تأثير افزايش غلظت دي‌اكسيدكربن، پرتو فرابنفش و تنش خشكي بر برخي صفات گندم نان. مجله علوم كشاورزي و منابع طبيعي. جلد شانزدهم. شماره اول.
  21. بوهندي، ح.(1381). مقدمه‌اي بر پليمرهاي آبدوست. دومين دوره تخصصي آموزشي كاربرد كشاورزي و صنعتي هيدروژل هاي سوپر‌جاذب. بهمن 1381. پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران.
  22. بهنيا، م.(1376). غلات سردسيري. چاپ دوم. انتشارات دانشگاه تهران. 610 صفحه.
  23. پاك‌نژاد، ف.، مجيدي،ا.، نور محمدي، ق.،  سيادت، ع.، و وزان س.(1386). مجله علمي پژوهشي علوم كشاورزي. صفحات 139- 147.
  24. پاك‌نژاد، ف.، نصري، م.، و حبيبي، د.(1386). مقايسه شاخص‌هاي تحمل به تنش براي بررسي واكنش ارقام گندم به كم آبياري و تنش كمبود آب در انتهاي فصل. فصلنامه دانش كشاورزي. جلد 4. شماره 2. صفحات 167- 184.
  25. پور‌جوادي، ع.(1385). سنتز و شناسايي هيدروژل ابر‌جاذب كامپوزيتي كلاژن – g – پلي (آكرليك‌اسيد) كائولن و بررسي رفتار تورمي آن. پايان‌نامه كارشناسي ارشد شيمي. دانشكده  شيمي. دانشگاه صنعتي شريف.
  26. پيش‌دار فردانه، م.، سيد احمد، ك. و فرهاد ‌ناتو، ع.(1386). مديرت محصول گندم آبي. چاپ اول. مؤسسه انتشارات فرازانديش سبز. 144 صفحه.
  27. تاج‌بخش، م.، و پور ميرزا، ع. ا.(1382).  زراعت غلات. انتشارات جهاد دانشگاهي اروميه. 313 صفحه.
  28. بي نام.(1365). جزوه آموزش طرح سنابل – روش صحيح زراعت گندم ديم. انتشارات جهاد سازندگي. صفحات 11، 13، 14.
  29. جعفرزاده، س.(1383) . تأثير سوپر‌جاذب ها بر اثر افزايش كارايي مالچ رسي در تثبيت بيولوژيك شن هاي روان، پايان‌نامه كارشناسي ارشد خاكشناسي، دانشكده كشاورزشي، دانشگاه صنعتي اصفهان.
  30. حبيب‌پور، س. س. (1388). اثر سطوح مختلف تراكم بذر بر عملكرد و اجزاي عملكرد گندم ديم رقم آذر 2 در شرايط سردسيري بويراحمد. پايان‌نامه‌ كارشناسي ارشد زراعت. دانشكده كشاورزي. دانشگاه آزاد اسلامي واحد ياسوج.
  31. حسين‌پور، ط.، سيادت، ع.،  مامقاني، ر.،  و رفيعي، م. (1382). بررسي برخي خصوصيات مرفولوژيك و فيزيولوژيك مؤثر بر عملكرد ژنوتيپ‌هاي گندم تحت شرايط كم آبياري. مجله علوم زراعي ايران. جلد پنجم. شماره 1. صفحات 23- 36.
  32. حقيقت ‌طلب، ع.، و بهبهاني، م. (1385). مدل بهينه‌سازي مصرف آب در گلخانه‌هاي هيدروپونيك با استفاده از پليمر سوپر‌جاذب A PR 3005 . اولين همايش ملي مديريت شبكه‌هاي آبياري و زهكشي. اهواز . دانشگاه چمران.
  33. حيدري، ر.، و حيدري‌زاده، م. (1381). ارزيابي مقاومت به شوري، خشكي، سرما، گرما و تغييرات pH در چند رقم گندم ايراني. مجله علوم كشاورزي و منابع طبيعي. سال نهم. شماره اول. صفحات 81- 91.
  34. حيدري، م. (1386). واكنش گياهان به تنش‌هاي محيطي. انتشارات ارس رايانه. 96 صفحه.
  35. خادم، ع. (1387). تأثير سطوح مختلف كود دامي و پليمر سوپر‌جاذب بر عملكرد و كيفيت ذرت دانه‌اي در شرايط خشكي. پايان‌نامه كارشناسي ارشد زراعت. دانشكده كشاورزي. دانشگاه زابل.
  36. خدابنده، ن. (1384). غلات. انتشارات دانشگاه تهران، چاپ هشتم. 537 صفحه.
  37.  خرم، ناصر. (1380). تأثير سوپرجاذب بر روي خصوصيات فيزيكي خاك، مجموعه مقالات دومين دوره تخصصي – آموزشي كاربردي كشاورزي و صنعتي هيدروژل‌هاي سوپر‌جاذب، پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران.
  38. خليل‌پور، ا. (1381). بررسي كاربرد پليمر سوپر‌جاذب براي كنترل فرسايش خاك. دومين دوره تخصصي آموزشي كاربرد كشاورزي و صنعتي هيدروژل‌هاي سوپر‌جاذب. پژوهشگاه پليمر و پتروسيمي ايران.
  39. خليلي محله، ج.، رشدي، م.، و رضا دوست، س.( 1384). كاربرد كريستال‌هاي سوپر‌جاذب در كشاورزي مناطق خشك. فصلنامه علمي ترويجي خشكي و خشكسالي كشاورزي. شماره17. صفحات 58- 2.
  40. خواجه‌پور، م. ر. (1370). اثرات فاصله رديف كاشت و ميزان بذر بر رشد و عملكرد گندم پائيزه. گزارش علمي شماره 110. دانشگاه صنعتي اصفهان. صفحه 14-16.
  41. خوشنويس، م. (1381). استفاده از سوپر‌جاذب جهت آبياري بهينه فضاي سبز و جنگلكاريهاي پيرامون شهري. دومين دوره تخصصي آموزشي كاربرد كشاورزي و صنعتي‌ هيدروژل‌هاي سوپر جاذب. بهمن 1381. پژوهشگاه پليمر و پترو شيمي ايران.
  42. داور‌پناه، غ. (1384). بررسي اثر مواد جاذب رطوبت بر تأمين آب درختكاري در مناطق نيمه خشك، مجله آب و فاضلاب. جلد 16. شماره 1. صفحات 69- 62.
  43. رادمهر، م.(1376). تأثير تنش گرمايي بر فيزيولوژي رشد و نمو گندم. دانشگاه فردوسي مشهد. 201 صفحه.
  44. راشد محصل، م.، حسيني، ح.،  عبدي، م.، و ملافيلابي، ع. (1380). زراعت غلات (ترجمه). انتشارات جهاد دانشگاهي مشهد. چاپ دوم. 406 صفحه.
  45. رجب‌زاده، ن. (1380). مباني فناوري غلات(جلد اول). چاپ اول. مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران. 433 صفحه.
  46. روشن، ب. (1381). تأثير مصرف سوپر‌جاذب بر افزايش كمي و كيفي محصولات كشاورزي. دومين دوره تخصصي آموزشي كاربرد كشاورزي و صنعتي هيدروژل هاي سوپر‌جاذب. بهمن 1381. پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران.
  47. سرمدنيا، غ.، و كوچكي، ع. (1374). فيزيولوژي گياهان زراعي. (ترجمه). چاپ پنجم. انتشارات جهاد دانشگاهي مشهد. 467 صفحه.
  48. سرمدنيا، غ.، و كوچكي، ع. (1376). فيزيولوژي گياهان زراعي (ترجمه). انتشارات جهاد دانشگاهي مشهد. 467 صفحه.
  49. سماوات، س. (1371). اثر ماده اصلاح كننده فيزيكي خاك روي برخي خصوصيات خاك و عملكرد گياه. پايان‌نامه كارشناسي ارشد خاكشناسي. دانشكده كشاورزي. دانشگاه صنعتي اصفهان.
  50. سيادت، ع.، هاشمي دزفولي، ا.، و قوشچي، ف.(  1377). بررسي ميزان عملكرد در مقايسه همبستگي برخي خصوصيات مرفولوژيك و فيزيولوژيك شش ژنوتيپ تريتيكاله در خوزستان، نهال و بذر جلد 14، شماره 2 ، صفحات 20-23.
  51. شريف، س.، صفاري، م.، و امام، ي. (1385). اثر تنش خشكي و سايكوسل بر عملكرد و اجزاي عملكرد جو رقم  والفجر. علوم و فنون كشاورزي و منابع طبيعي. سال دهم. شماره چهارم (ب). صفحات 281- 290.
  52. شمس‌آبادي، ش.، و رفيعي، م. (1385). بررسي اثر عملكرد خاك‌ورزي اوليه و تراكم بذر روي عملكرد محصول گندم در منطقه گنبد كاووس. فصلنامه علوم كشاورزي و منابع طبيعي. شماره 5. صفحات 90- 94.
  53. صادق‌زاده اهري، د. (1385). ارزيابي تحمل به تنش خشكي در ژنوتيپهاي اميد بخش گندم دروم. مجله علوم زراعي ايران. جلد هشتم. شماره 1. صفحات 30-45.
  54. طوسي مجرد، م.، و قنادها، م. (1385). ارزيابي پتانسيل عملكرد دانه و حركت مجدد ماده خشك به دانه در ارقام تجاري گندم نان در دو شرايط نرمال و تنش خشكي. علوم و فنون كشاورزي و منابع طبيعي. سال دهم. شماره 4. صفحات 323- 338.
  55. ظهوريان مهر، م. (1385). سوپرجاذب‌ها. انتشارات انجمن پليمر ايران. 75 صفحه.
  56. عابدي كوهپايي، ج.، و مسفروش، م. (1386). ارزيابي كاربرد پليمر سوپر‌جاذب بر عملكرد و ذخيره عناصر غذايي در خيار گلخانه‌اي. اولين كارگاه فني ارتقاء كارايي مصرف آب با كشت محصولات گلخانه‌اي. كرج. مؤسسه تحقيقات فني و مهندسي كشاورزي.
  57. عابدي‌كوپايي، ج.، و سهراب، پ. (1383). ارزيابي اثر كاربرد پليمرهاي ابر‌جاذب بر ظرفيت نگهداشت و پتانسيل آب بر سه نوع بافت خاك. مجله علوم و تكنولوژي پليمر. سال هفدهم.  شماره 3. صفحات 173- 163.
  58. عظيم‌زاده، س. م.، كوچكي، ع.، و بالا، م.( 1381). بررسي اثر روش‌هاي مختلف شخم بر وزن مخصوص ظاهري، تخلخل، رطوبت خاك و عملكرد گندم در شرايط ديم. مجله علوم زراعي ايران. جلد 4. شماره 2. صفحات 209 -224.
  59. عليزاده، ا. (1384). رابطه آب و خاك و گياه. چاپ پنجم. انشارات دانشگاه امام رضا (ع). 470 صفحه.
  60. عيسوند، ح.، شاه نجات بوشهري، ع. ا.  پوستيني، ك.، و جهانسوز، م. ر. (1384). اثر تنش خشكي و زمان‌بندي مصرف كود نيتروژنه بر انتقال مجدد نيتروژن، كيفيت نانوايي و الگوي نواري پروتئين‌هاي ذخيره‌اي دانه گندم. مجله علوم كشاورزي ايران، جلد 36. شماره 6.
  61. غفاري، ع.، حسن‌پور حسني، م.  روستايي، م.،  و فيضي‌اصل، و.(1386). گندم ديم (كاشت، داشت، برداشت) چاپ اول. نشر آموزش كشاورزي. 158 صفحه.
  62. غيور، ف.، اسكندري، ذ.، و شعر‌باف، ا. (1385). افزايش ظرفيت ذخيره آب درخاك با استفاده از مواد ابر‌جاذب رطوبت در حوضه زاينده‌رود. اولين همايش منطقه‌اي بهره‌‌برداري از منابع آب حوضه‌هاي كارون و زاينده‌رود (فرصتها و چالشها). شهر كرد. دانشگاه شهر كرد.
  63. فرجام،س.، و جعفرزاده، م.، و توشيح، و.( 1388). تأثير سوپر‌جاذب استاكوزورب بر بهينه‌سازي رطوبت خاك و عملكرد نخود در سرايط ديم. مجله علمي تخصصي كشاورزي زيتون شماره 200. صفحات 46- 44.
  64. كافي، م.،  و مهدوي، ع. (1381). مكانيسم‌هاي مقاومت گياهان به تنش‌هاي محيطي (ترجمه). انتشارات دانشگاه فردوسي مشهد. 467 صفحه.
  65. كبيري، ك. (1381). هيدروژل هاي سوپر‌جاذب آكريلي. دومين دوره تخصصي آموزشي كاربرد كشاورزي و صنعتي هيدروژل هاي سوپر‌جاذب. پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران.
  66. كبيري، ك.، و ظهوريان مهر، م. (1385). مطالعه‌ي رفتار تورمي هيدروژل هاي سوپر‌جاذب كشاورزي در چرخه‌هاي متوالي جذب – وا‌جذب آب شور. دو ماهنامه خرداد و تير 1385. شماره 28. پژوهشگاه پليمر و پتروسيمي ايران.
  67. كريمي، 1. (1372). بررسي اثر ماده اصلاحي سوپر‌جاذب بر مصرف آب و رشد گياه آفتابگردان. بيابان. جلد 6. شماره 1. صفحات 19 –
  68. كريمي، 1. (1372). بررسي تأثير ماده اصلاحي ايگيتا روي برخي خصوصيات فيزيكي خاك و رشد گياه. پايان ‌نامه كارشناسي ارشد خاكشناسي. دانشكده كشاورزي. دانشگاه تهران. 196 صفحه.
  69. كريمي، ا.، و نادري، م. (1386). بررسي اثرات كاربرد پليمر سوپر‌جاذب بر عملكرد و كارايي مصرف آب ذرت علوفه‌اي در خاكهاي با بافت مختلف. آب، خاك و گياه در كشاورزي. جلد هفتم. شماره. پاييز 86. صفحه 173 –
  70. كريمي، م. (1373). آناليز شاخص‌هاي رشد بر اساس واحد گرمايي، مقالات كليدي اولين كنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات ايران، دانشگاه تهران، دانشكده كشاورزي، صفحات 235-242.
  71. كريمي، م. م.، و نكويي، ح. (1372). شاخص‌هاي فيزيولوژيكي و اجزايي مؤثر بر عملكرد دانه ژنوتيپ ها، خلاصه مقالات اولين كنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات ايران، دانشگاه تهران، دانشكده كشاورزي كرج، صفحات 79-80.
  72. كريمي، ه. (1375). گياهان زراعي. چاپ چهارم. مؤسسه‌ي انتشارات و چاپ دانشگاه تهران. 714 صفحه.
  73. كوچك‌زاده، م.، صباغ فرشي، ع.، و گنجي خرم‌دل، ن. (1379). تأثير پليمر فرا جاذب آب بر روي برخي خصوصيات فيزيكي خاك. مجله علوم خاك و آب، جلد 14، شماره 2، صفحات 176 –
  74. كوچكي، ا.، يزدان سپاس، ا.، و نيك‌خواه، ح. (1385). اثر تنش خشكي آخر فصل روي عملكرد دانه و برخي صفات مرفولوژيكي در ژنوتيپ هاي گندم. مجله علوم زراعي ايران. جلد هشتم، شماره 1، صفحات 14 –
  75. كوچكي، ع .، بنايان اول، م. (1373). فيزيولوژي عملكرد گياهان زراعي (ترجمه). چاپ اول. انتشارات جهاد دانشگاهي مشهد. 380 صفحه.
  76. كوچكي، ع. (1368). زراعت در مناطق خشك. چاپ دوم. انتشارات جهاد دانشگاهي مشهد. 202 صفحه.
  77. كوچكي، ع.، عليزاده، ا. (1370). اصول زراعت در مناطق خشك.(جلد اول). چاپ سوم. مؤسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوي. 260 صفحه.
  78. كيخايي، ف. (1380). بررسي اثر پليمر جاذب‌رطوبت PR3005A برميزان آب مصرفي و برخي خصوصيات كمي و كيفي گياه كتان روغني. پايان‌نامه كارشناسي ارشد زراعت. دانشكده كشاورزي. دانشگاه تربيت مدرس.
  79. كيخايي، ف. (1381). تأثير كارايي سوپر‌جاذب بر گياهان. دومين دوره تخصصي آموزشي كاربرد كشاورزي و صنعتي هيدروژل هاي سوپر‌جاذب، بهمن 1381. پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران.
  80. گاردنر، ف.، پيرس، پ. آر.، و ميشل، آر. ال. (1373). فيزيولوژي گياهان زراعي. ترجمه : سرمدنيا، غ.، و كوچكي، ع. دانشگاه مشهد 468 صفحه.
  81.  گلپرور، ا. (1384). بهبود ژنتيكي عملكرد ژنوتيپهاي گندم نان در شرايط تنش خشكي. پژوهش در كشاورزي. جلد اول. شماره 1. صفحات 55- 62.
  82. گلپرور، ا.، مجيدي هروان، ا.،  رضايي، ع.،  و قاسمي پير بلوطي، ع. (1383). بررسي ژنتيكي برخي صفات مورفولوژيكي در گندم نان تحت شرايط تنش خشكي.  پژوهش و سازندگي در زراعت و باغباني. شماره 62. صفحات 90- 95.
  83. گلپرور، ا.، قنادها، م.،  زالي، ع.،  احمدي، ع.، مجيديان هروان، ا.، و قاسمي پير بلوطي، ع. (1385). تجزيه عاملي صفات مورفولوژيك و مورفوفيزيولوژيك در ژنوتيپ هاي گندم نان تحت شرايط تنش و بدون تنش خشكي. پژوهش و سازندگي در زراعت و باغباني. شماره 72. صفحات 52- 59.
  84. گنجي خرم‌دل، ن. (1378). تأثير پليمر جاذب‌رطوبت PR3005A بر روي برخي خصوصيات فيزيك خاك. پايان‌نامه كارشناسي ارشد خاكشناسي. دانشكده كشاورزي. دانشگاه تربيت مدرس. 165 صفحه.
  85. گنجي خرم‌دل، ن. (1381). تأثير سوپر جاذب بر خصوصيات فيزيكي خاك. دومين دوره تخصصي آموزش كاربرد كشاورزي و صنعتي هيدروژل هاي سوپر‌جاذب. بهمن 1381. پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران.
  86. گنجي خرم‌دل، ن. (1381). تأثير سوپر‌جاذب بر خصوصيات فيزيكي خاك. دومين دوره تخصصي آموزشي كاربرد كشاورزي و صنعتي هيدرژل هاي سوپر‌جاذب. بهمن 1381. پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران.
  87. گنجي خرم‌دل، ن.، و كيخايي، ف. (1383). استفاده از پليمر فرا‌جاذب آب PR3005A جهت موفقيت برنامه‌هاي آبياري در مناطق خشك و نيمه خشك. اولين همايش روشهاي پيشگيري از اتلاف منابع ملي. خرداد 1381. تهران. فرهنگستان علوم جمهوري اسلامي ايران.
  88.  مجموعه مقالات سومين دوره آموزشي و سمينار تخصصي كاربرد كشاورزي هيدروژل هاي سوپر‌جاذب، پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران، 16 آبان 1384.
  89.  مجنون حسيني، ن. (1385). زراعت غلات (گندم، جو، برنج، و ذرت). چاپ اول. انتشارات نقش مهر. 115 صفحه.
  90.  محمدي، ع.، مجيدي، ا.،  بي‌همتا، م.،  حيدري شريف‌آباد، ح. (1385). ارزيابي تنش خشكي بر روي خصوصيات زراعي مورفولوژيكي در تعدادي از ارقام گندم. پژوهش و سازندگي در زراعت و باغباني. شماره 73. صفحات 184- 192.
  91.  مطلوب شبستري، م.، و مجتهدي، م. (1369). فيزيولوژي گياهان زراعي. انتشارات مركز نشر دانشگاهي. صفحات 33-64.
  92. مظاهري، د.، و مجنون حسيني، ن. (1381). مباني زراعت عمومي. چاپ دوم. انتشارات دانشگاه تهران. 230 صفحه.
  93. معاوني، پ.، و چنگيزي، م. (1386). مباني فيزيولوژيكي گياهان زراعي در شرايط خشك و شور. چاپ اول انتشارات علمي دانشگاه آزادي اسلامي اراك. 448 صفحه.
  94. مقصودي، ك.، و مقصودي مود، ع. (1387). برآورد توانايي تنظيم اسمزي بر اساس پاسخ دانه‌هاي گرده به تنش خشكي در ارقام گندم نان. مجله علوم زراعي ايران. جلد دهم. شماره 1. صفحات 1- 14.
  95.  منتجبي، ن.، و وزيري، ژ. (1383). اثر برنامه‌ريزي آبياري بر عملكرد و كارايي مصرف آب گندم در گلپايگان. مجله علوم خاك و آب. جلد 18. شماره 1.
  96. نادري، ف. (1375). بررسي رفتار تورمي هيدروژل ها در محيط متخلخل. پايان‌نامه كارشناسي ارشد شيمي. دانشكده فني و مهندسي. دانشگاه تربيت مدرس. 130 صفحه.
  97.  نجفي، م. (1387). تأثير دور آبياري و سطوح مختلف پليمر سوپر‌جاذب A- 200 بر عملكرد ذرت. پايان‌نامه كارشناسي ارشد زراعت. دانشگاه آزاد اسلامي واحد ارسنجان.
  98.  نصيري محلائي، م.، كوچكي، ع.،  رضواني، پ.،  و بهشتي، ع. (1383). اگرواكولوژي(ترجمه). چاپ دوم. انتشارات دانشگاه فردوسي مشهد. 460 صفحه.
  99.  نور محمدي، ق.، سيادت، ع.  و كاشاني، ع . (1376). زراعت جلد اول (غلات). انتشارات دانشگاه شهيد چمران اهواز. 446 صفحه.
  100. هاشمي دزفولي، ا.، كوچكي. ع.،  و بنايان اول، م. (1374). افزايش عملكرد گياهان زراعي. چاپ اول. انتشارات جهاد دانشگاهي مشهد. 287 صفحه.
  1. يزداني، ف.، اله‌دادي، ا.،  اكبري، غ.، و بهبهاني، ر. (1386). تأثير مقادير پليمر سوپر‌جاذب (Tarawat  A200) و سطوح تنش خشكي بر عملكرد و اجزاي عملكرد سويا. پژوهش و سازماندهي در زراعت و باغباني. شماره 75. صفحات 167- 174.
  2.  يزدي صمدي، ب.، و عبدميشاني، س. (1369). اصلاح گياهان زراعي. انتشارات دانشگاه تهران . 383 صفحه.
  1. Akhter, J., Mahmood, K., Malik, K. A.,  Mardan, A.,  Ahmad, M,.  & Iqbal, M. M. ( 2004). Effects of hydrogel amendment on water storage of sandy loam and loam soils and seedling growth of barley, wheat and chikpea. Plant Soil Environ., 50(10):463-469.
  2. Arnon, (1972). Crop production in dry regions. Vol. II: Systematic treatments of the principal crops. Plant science monograph. Leonard Hill Book, London. 683 pp.
  3. Barvenik, F. W. (1994). Polyacrylamide characteristics related to soil applications. Soil Sci., Vol. 158, 235-243.
  4. Bertscheu, S. (2003). Agricultural technical use Guide for stockosorb and stockosrb F. American Soil Technologies , INC.
  5. Blacklow, W. M., Darbyshire, B., & Pheloung, P. (1984). Fructans progressed and depolymerizard in the internodes of winter wheat as grain filling progressed. Plant Sci. Lett. 36: 213- 218.
  6. Blum, A., Polarkova , H., Golan, G.,  & Mayer, J. (1983). Chemical desiccation of wheat plants as simulator of postanthesis stress. I. Efects on translocation and kernel growth. Field Crops Res. 6: 51-58.
  7. A., & Ebercon, A. (1981). Cell membrance stability as measure of drought and heat  tolerance  in wheat. Crop Sci. 21:43-47.
  8. Brannon-Peppas, L., & Harland, R. S. (1990). Absorbent polymer technology, Elsevier, Amsterdam; 9- 99.
  9. Buchholz, F. L., & Graham, A. T. (1998). Modern supersorbent polymer technology, Wiley-VCH, New York.2, 97- 217.
  10. Buchholz, F. L., & Peppas, N. A. (1994). superabsorbent polymers science and technology, ACS symposium series 573, American Chemical Society, Washington, DC; 34-124.
  11. Cakir, ( 2004). Effect of water stress at different development stages on vegetative and reproductive growth of corn. Field Crops Res. 89: 1-16.
  12. Chatzopoulos, F., Fugit, J. F., Ouillous, L. (2000). Etu deocation function do different parameters dolabsption  et alla desorption do sodium retitule, European Polymer Journal 36: 51-60.
  13. Christensen, N. (2005). Irrigation management using soil moisture. Western Nutrient Management Conference.2005. Vol. 6. Salt Lake City, UT. 46-53.
  14. Clsrk, M., Townley – Smith, T., Aig T. N.,  & Green, G. (1984). Growth anaylysis of spring wheat cultivars of varying drought resistance. Crop Sci. 46: 573-970.
  15. Concentration on porosity and absorption rate. (1996). European Polymer Journal. 39: 1341- 1348.
  16. Covarrubias, A. A., Ayala, J. W., Reyes, J. L.,   Hernandez, M.,   &  Garciarrubio, A. (1995). Cell wall proteins induced by water deficit in Bean (Phaseoulus vulgaris L.) seedling. Plant Physiology, 107: 1119- 1128.
  17. Cutie, S. S., Buzanowski, W. C., & Berdasco, J. A. (1990). Fate of superabsorbents in the environment (Analytical Techniques), J. Chromatogr. A. 513: 93-105.
  18. R., & Daiels, A. (1995). A weather – soil variable for estimating soil moisture estress and corn yield. Agron. J. 87: 115-121.
  19. Davidison, D. J., & Chevalier, P. M. (1992). Storage and remobilization of water – soluble carbohydrates in stems of spring wheat. Crop Sci. 32 : 186- 190.
  20. El- Hady, O. A., & El-Dewiny, C. Y. ( 2006). The conditioning effect of composts (natural) or / and acrylamide hydrogels (synthesized) on a sandy calcareous soil (Growth response, nutrients uptake and water and fertilizers use efficiency by tomato plants). Journal of Applied Sciences Research, 2(11): 890-898.
  21. El- Bassiouny, H. M. S., & Shukry, W. M. (2001). Cowpea growth pattern metabolism and yield in response to lAA and biofertilizers under drought conditions. Egyptian Journal of Biology, 3: 117-129.
  22. Emam, Y., & Borjan, A. R.  (2000). Yield and yield components of  two winter wheat (Triticum aestivumn L.) cultivars in response to rate and time of foliar urea application. J. Agric. Sci. Tech. 2: 263-270.
  23. Evans, L. T., & Peacock, W. J. (1981). Wheat Scienc, Today and Tomorrow Cambridge University 283 PP.
  24. Evans, L. T., Wardlaw, F., & Fischer, R. A. (1975). Wheat. In: L.T. Evans.. (ed.). Crop Physiology. Cambridge University Press. pp: 101-149.
  25. Fischer, R. (2004). Using soil amendments to improve riparian plant survival in arid and semi-arid landscapes. USAE Research and Development Center
  26. Gallagher, E. J.( 1984). Cereal Production. Butterworths. 354 pp.
  27. Gent, M. P. N., & Kiyomoto, R. K. (1989). Assimilation and distribution of photosynthesis in winter wheat cultivars differing in harvest index. Crop Sci. 29: 105- 125.
  28. Gifford, R. M., & Evans, L. T. (1981). Photosynthesis, carbon partitioning and yield. Ann. Rev. Plant Physiol. 32 :485-509.
  29. Gonzalez, A. M., Martin-olivera, A., Morales, D., & Jimenez, M.S. (2005). physiological responses of tagasaste to a progressive drought in its native environment on the canary Islands. Environmental and Experimental Botany, 53: 195-204.
  30. Grant, R. F. (1992). Interactions between carbon dioxide and water deficits affecting canopy photosynthesis: simulation and testing. Crop Sci. 32 :1322- 1328.
  31. Grula, M. M., Huang, M. L., & Sewell, G. ( 1994). Interactions of certain polyacrylamides with soil bacteria, Soil Sci., Vol. 158, 291-300.
  32. Hajidimitriou, M., &pontikis, C. A. (2005). Seasonal changes in CO2 assimilation in leaves of fiue major Greek olivo cultivars. Scientia Horticulturae, 104: 11-24.
  33. Holliman, P. J., Clark, J. A., Williamson, J. C., & Jones, D.L. (2005). Model and field studies of the degradation of cross- linked poly acrylamide gels used during the revegetation of slate waste. Sci. Total Environ. 336 (1-3):13-24.
  34. Hossain, A. B. S., Sears, R. G. Cox, T. S.,  & Patterson, G. M. (1990). Dessication tolerance and its relationship to assimilte partitioning in winter wheat. Corp Sci. 30 :622-627.
  35. Hutterman, A., Zomorodi, M., Reise, K. (1999). Addition of hydrogels to soil prolonging the survival of pinus halepensis seedling subjected to drought. Soil and Tillage Reas. 50:295-304.
  36. Innes, P., Blackwell, R. D., Austin, R. B.,  & Ford, M. A. ( 1981). The effects of selection for number of ears on the yield and water economy of winter wheat. J. Agric. Sci. Camb. 97: 523-532.
  37. Intodia- SK; Tomar- OP. (1998). Effect of Terra Cottem and stockosorb on growth and yield of Soybean under rain fed conditions. Journal- Article.37: 195-196.
  38. Johnson, M. S., & Leach, R. T. (1990). Effect of superabsorbent poly acrylamide on efficiency  of  water use  by crop seeding journal of  the science of food and agriculture. 52:431-434.
  39. Judel, G. K., & Mengel, K. (1982). Effect of shading on nonstructural carbohydrates and their turnover in clum and leaves during grain filling period of spring wheat. Crop Sci. 22 : 958- 962.
  40. Kabiri, K., Omidian, H., Hashemi, S. A., & Zohuriaan Mehr, M. J.  (2003). Synthesis of fast-swelling superabsorbent hydrogels: Effect of crosslinker type and concentration on prosity and absorption rate. European Polymer Jornal. 39, 1341-1348.
  41. Keulen, H. V., Aarts, H. F. M., Habekotte, B.,  Van Der Meer, H. G.,  & Spiertz, J. H. J. (2000). Soil-plant- animal relations in nutrient cycling: The case of dairy farming system  De Marke. European Journal of Agronomy, 13:245-291.
  42. Kirby, E. J. M., & Appleyard, M. (1987). Cereal development guide, 2nd edition. Plant breeding institute. Arable unit. National  Agricultural Centre. England. 96 pp.
  43. Kirby, E. J. M., & Riggs, T. J. (1987). Developmental consequences of two row and six row ear type in spring barley. II. Shoot apex, leaf and tiller development. J. Agric. Sci Camb. 91:207-216.
  44. Larson, R. J., Bookland, E. A.,  Williams, R. T.,  Yokom, K. M.,   Saucy, D. A.,  Freeman, M. B.,   & Swift, G.  (1997). Biodegradation of acrylic acid polymers and oligomers by microbial communities in activated sludge, J. Environment. Polym. Degrad. 5: 41-48.
  45. Lentz, R. D., Stieber, T. D., & Sojka, R. E. (1995). Applying polyacrylamide (PAM) to reduce erosion and increase infiltration under furrow irrigation. University of Idaho Cooperative Extension.
  46. Lenzi, F., Sannino, A., Borriello, A.,  Porro, F.,  Capitani, D.,  & Mensitieri, G. (2003). Probing the degree of crosslinking of a cellulose based superabsorbing hydrogel through traditional and NMR techniques. Polymer. 44, 1577- 1588.
  47. Lersten, N. R. (1987). Morphology and anatomy of the wheat plant. In: E. G. Heyne (ed.). wheat and wheat Improvement. 2nd edition. Agronomy Monograph No. 13:33-71.
  48. Li, S., Pezeshki, S. R., & Goodwin, S.  (2004). Effects of soil moisture regimes on photosynthesis and growth in cattail (Typha Latifolia) Acta Oecologica, 25: 17-22
  49. Lindberg, N., & Bengtsson, J. (2005). Population response of oribatiol mites and collembolans after drought. Applied Soil Ecology, 28:163- 174.
  50. Liu, F., Andersen, M. N., &Jensen, C. R.  (2004). Root signal controls pod growth in drought-stressed soybean during the critical, abortion-sensitive phase of pod development. Field Crop Res, 85:159-166.
  51. Martin, J. H., Leonard, W. H., & Stamp, D. L. ( 1976). principles of field crop production. 3 rd edition. Collier Macmillan. 1118 pp.
  52. Martin, J. and W. Leonard. 1950. Principles of field crop prduction. P. 67.
  53. Material safty data sheet of the commercial superabsorbents; hydrosource.com/Web clb/990310/msds0399.htm.
  54. Mc Caig, T. N., & Clark, J. M. (1982). Seasonal changes in nonstructural carbohydrates levels of wheat and grown inasemiarid environment. Crop Sci. 22 :963- 970.
  55. Ober, E. S.,& Sharp, R. E. (2003). Electrophysiological responces of maize roots to low water potentials: relationship to growth and ABA Journal of Experimental Botany:54(383): 813-824.
  56. Ogaya, R., & Penuelas, J. (2003). Comparative field study of Quercus ilex and phillyrea  latifolia: photosynthetic response to experimental drought conditions. Environmental and Experimental Botany, 50: 137-148.
  57. Palata , J. A., Kobata, T., Turner, N. C.,  & Fillery, I. R.  (1994). Remobilzation of carbon and nitrogen in wheat as infulneced by postanthesis water deficits. Crop Sci. 34 :118-124.
  58. Penning deVries, F. W. T., & Van keulen, H. (1993). Interaction of yield-determining processes. Int. Crop Soc. Am. pp: 831-934.
  59. Peterson, D. (2002). Hydrophilic polymers and uses in landscape. Horticulture Sci. Vol 75.
  60. Quarrie, S. A., Stojanovic, J., & Pekic, S.  (1999). Improving drought tolerant in small-grain cereals; A case study, progress and prospects. Plant Growth Regulation. 29: 1-21.
  61. Richards, R. A. (1996). Defining selection criteria to improve yield under drought. Plant Growth Regulation. 20; 157-166.
  62. Ruiz-lozano, J. M., Azcon, R., & Gomez, M. (1995). Effects of arbuscular-mycorrhizal glomus species on drought tolerance:  physiological and nutritional plante responses. Applied and Environmental Microbiology. 456-460.
  63. Ruttscheid, A., & Borchard, W. (2005). Synthesis and characterization of glass-containing superabsorbent polymers. European Polymer Journal 41, 1927- 1933.
  64. Santiago, F., Mucientes, A. E., Osorio, M.,  & Rivera, C.  (2007). Preparation of composites and nanocomposites based on bentonite and poly (sodium acrylate). Effect of amount of bentonite on the swelling behaviour. European Polymer Journal. 43: 1-9.
  65. Sayer, W. (1994). Tillage effects on dryland wheat and sorghum production in the somhern. Great Plains. Agron. J. 86 :310-317.
  66. Shaheen, R., & Hood-Nowotny, R.C. (2005). Effects of drought and salinity on carbon isotop discrimination in wheat cultivars. Plant Sci, 168: 901- 909.
  67. Simmons, S. R. (1987). Growth, development and physiology. In: E. G. Heyne(ed.). wheat and wheat improvement,2nd edition. Agronomy Monograph No. 13:77-114.
  68. Slafer, G. A. (ed.). (1994). Genetic improvement of field crops. Marcel Dekker Inc. 470 pp.
  69. Stahl, J. D., Cameron, M. D., Haselbach, J.,  & Aust, S. D.  (2000). Biodegradation of superabsorbent polymers in soil, environ. Sci. Pollut. Resl. 7: 83-88.
  70. Super absorbents catalogue, The trawet corporation, San Diego, CA, 1993 (terawet.com).
  71. Syros, T., Traianos, Y., Michael, O., & Athanasios, E.  (2004). Photosynthetic response and peroxidases in relation to water and nutrient deficiency in gerbera. Environmental and Experimental Botany, 52 :23-31.
  72. Syvertsen, J. P., & Dunlop, J. M. (2004). Hydrophilic gel amendments to sand soil can increase growth and nitrogen uptake efficiency of citrus seedlings. HORTSCIENCE, 39(2):267-271.
  73. Talaat, H. A., Sorour, M. H., Aboulnour, A. G.,  Shaalan, H. F.,  Ahmed, E. M.,  Awad, A. M., & Ahmed, M. A.  (2008). Development of a multi-Component fertilizing hydrogel with relevant techno economic  American Eurasianj.  Agric. & Environ. Sci., 3(5):764-770.
  74. Tarumingkeng, R. C., & Coto, Z. ( 2003). Effects of drought stress on growth and yield of soybean. @2003 kisman, Science Philosopy PPs 702, Term papper, Graduate School, Borgor Agricultural University (Institut Pertanian Bogor), December 2003.
  75. Thomas, D. S., & Turner, D. W. (2001). Banana (Musa sp.) leaf gas exchange and chlorophyl fluorescence to soil drought, shading  and lamina folding. Scientia Horticulturae. 90: 93-108.
  76. Turk, M,. & Tawaha, A. (2003). Weed control in cereal in Jordan. Crop Protec, 22: 239- 244.
  77. Wallace, A., Wallace, G. A., &Abuzamzam, A. M. (1986). Effects of a polymer as soil conditoner on yields and mineral nutrition of plants, Soil , Vol. 143, 377-380.
  78. http:www. Web page for the introduction of. superabsorbent Super-Hydro-Grow made by Super Absorbent Co.; superabsorbent.com.
  79. http:WWW. Web site of SNF company, Agricultural section, technical data sheet of superabsorbent, Snf-group.com/IMG/pdf/Aquasorb E.pdf.
  80. http:WWW. Web site of stockhausen, Inc., the manufacturer of the superabsorbent STOCKOSORB; stockhausen-inc.com.
  81. Wolter, M., Wiesche, C., Zadrazil, F.,  Hey, S.,  Haselbach, J. & schnug, E.   (2002). Biological degrability of synthetic superabsorbent soil coditioners, Landbauforschung Volkenrod, Vol. 1(52), 43-52.
  82. Woodhouse, J. & Johnson, M. S. (1991). Effect of superabsorbment polymers survival and growth of crop seeding. Agricultural Water Management. 20:63-70.
  83. Xiang, Y., Peng, Z., & Chen, D.  (2006). A new polymer/clay nano-composite hydrogel with improved response rate and tensile mechanical properties. European Polymer Journal, 42: 2125- 2132.
  84. Yazdani, F., Allahdadi, I., & Akbari, G. A.  (2007). Impact of superabsorbent  polymer on yield and  growth analysis of soybean (Glycine maxl.) under drought stress condition. Pakistan Journal of Biological Sci. 10(23): 4190-4196.
  85. Zayed, G., & Abdel-Moteal, H. (2005). Bio-active composts from rice straw enriched with rock phosphate and their effect on the phosphorous nutrition and microbial community in rhizosphere of cowpea. Bioresource Technology, 95: 929-935.
  86. Zubaidi, A., McDonald, G. K., & Hollamby, G. J.  (1999). Nutrient uptake and distribution by bread and durum wheat under drought conditions in south Australia. Australian Journal of Experimental Agriculture, 39: 721-732.

 

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “اثر سطوح مختلف سوپر جاذب(A-200) بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم رقم شهریار در سطوح مختلف آبیاری در دو نوع خاک با بافت¬های متفاوت”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

14 + = 23

شناسه محصول: c2053 دسته: برچسب: ,