new5

بررسی اپیدمیولوژی پاچنبری در نوزادان متولدشده دربیمارستان بعثت سنندج

توضیحات

52 صفحه

فایل  word

پايان‌نامة دورة دكتري پزشكي عمومی

خلاصه:

زمینه و هدف :

پاچنبری یکی ازشایع ترین آنومالی های مادرزادی اندام تحتانی است که شیوع این انومالی بین 3/0 تا 6 مورد درهر1000تولد زنده گزارش شده است. مطالعه حاضر باهدف بررسی اپیدمیولوژی پاچنبری در نوزادان متولد شده دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 انجام شده است.
روش کار:
این مطالعه یک مطالعه مقطعی، توصیفی تحلیلی (Cross- Sectional) می باشد، که شامل همه نوزادان متولد شده در بیمارستان بعثت از سال 1385 تا پایان سال 1391 بود. تمام افرادی که بر اساس بررسی پرونده دارای صفت مورد نظر بودند به صورت سرشماری وارد مطالعه شدند. داده های این مطالعه وارد نرم افزار STATA-11 شد. اهداف توصیفی کمی با محاسبه میانگین ها و انحراف معیارها و سایر شاخص های کمی مانند نما و میانه محاسبه شدند. اهداف توصیفی کیفی با محاسبه نسبت ها به همراه فاصله اطمینان محاسبه گردید.
یافته ها:
شيوع پاچنبري در مطالعه حاضر 1.2 مورد به ازاي هر 1000 تولد زنده بدست آمد كه در طول سالهاي مختلف متفاوت بود. شیوع پاچنبری در نوزادان پسر 66 درصد و در نوزادان دختر 34 درصد ثبت شده بود. همچنین بین پاجنبری در نوزادان متولد شده با جنس رابطه معنی دار آماری وجود دارد (p=0.035). بین شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده و سن مادر رابطه معنی دار وجود دارد (p=0.01). شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده از مادران در شکم اول به نسبت سایر بارداریها بیشتر می باشد(54.5 درصد) و شیوع پاچنبری در فصل پاییز (38.6 درصد) و زمستان (22.7 درصد) بیشتر ازسایر فصلها گزارش شده است.
نتیجه گیری:
میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده دربیمارستان بعثت سنندج با سایر مطالعات همخوانی دارد.
واژه های کلیدی:
پاچنبری، نوزادان، سنندج

 

 

فهرست مطالب

فصل اول: کلیات
مقدمه 9
هدف كلي 11
اهداف اختصاصی 11
سوالات پژوهش
فرضیات پژوهشی 11
متغيرهاي پژوهش و تعريف عملياتي آنها 12
فصل دوم : پیشینه پژوهش
پيشينه نظري 14
زمينة پژوهش 20
فصل سوم : متدولوژی تحقیق
نوع پژوهش 26
جامعة اماري 26
حجم نمونه و روش نمونه گيري 26
روش گرد آوری داده ها 26
روش تجزيه و تحليل داده‌ها 27
فصل چهارم :یافته های پژوهش
جداول
30
فصل پنجم : بحث و نتیجه گیری
بحث و نتيجه‌گيري
پیشنهادات
41
44

منابع 45
چکیده انگلیسی 47

 

فصل اول

کلیات

مقدمه:

پاچنبری یکی ازشایع ترین آنومالی های مادرزادی اندام تحتانی است که شیوع این آنومالی بین 0.3 تا 6 مورد در هر 1000 تولد زنده گزارش شده است. در 75 درصد موارد دارای نوعی توارث چند عاملی است که عمدتاً تحت تاثیر یک ژن منفرد غالب می باشد[1 و 2].
این آنومالی در پسران نسبت به دختران 2 و نیم برابر شایع تراست. در50 درصد موارد 2 طرفه می باشد، در افرادی باسابقه ی خانوادگی مثبت 30 برابر شایع تر می باشد به طوری که در24-40 درصد افراد پاچنبری سابقه خانوادگی مثبت وجود دارد، این بیماری خود را به صورت اداکسیون وسوپینیشن پنجه، اکوئینوس و واروس پاشنه وچرخش داخلی تیبیا نشان میدهد که همگی به دلیل در رفتگی مفصل تالوناویکولار است[2 و 3].
در20 درصد بیماران پاچنبری دیگر آنومالی های مادرزادی دیده می شود، اسپاینابیفیدا در 4.4 درصد، فلج مغزی در 1.4 درصد و آنومالی های عضلانی در 7 درصد دیده می شود. اتیولوژی این بیماری ناشناخته می باشد، تعدادی تئوری عروقی، ویروسی، ژنتیکی، آناتومی ومحیطی داده شده است اما در هیچ کدام به تنهایی یک پاتوژن اصلی شناخته نشده است.تولد نوزادان پاچنبری در فصل خاصی به طور مشخص شایع تر نمی باشد[3].
این بیماری ممکن است اولیه یا ثانویه باشد که نوع ثانویه همراه با سندرم هایی مثل ارتروگریپوزیز وسندرم موبیس دیده می شود. تشخیص نهایی این بیماری از طریق بالینی است اما برای اطمینان میتوان از رادیوگرافی استفاده کرد که از رادیوگرافی نمای رخ ونیم رخ درحالت ایستاده ویاحالت حداکثر دورسی فلکسیون استفاده کرد[2].

درمان این بیماری در ابتدا به صورت گچ گیری اصلاحی سریال می باشد که میزان موفقیت آن بسیار متغییر (15-80) درصد است. این بیماری به درمان مقاوم و تمایل به عود بالایی دارد. در بیمارانی که تاسن 6ماهگی با گچ گیری اصلاحی درمان نشود توصیه به جراحی جهت اصلاح دفورمیتی می شود[4-6].
بیمارانی که دفورمیتی نوع شدید دارند بیشتر نیاز به درمان جراحی پیدا می کنند که معیار دفورمیتی وجود چین عرضی کف پایی، سفت بودن و غیرقابل اصلاح بودن آن با دستکاری در نظر گرفته می شود معمولا تاسن 5سالگی جراحی نسوج نرم پا جهت اصلاح دفورمیتی کافی است اما بعد از آن نیاز به جراحی استخوان نیز دارد[7-9].

و درنهایت به دلیل اینکه این بیماری باعث مشکلات بزرگ اقتصادی، اجتماعی، آموزشی و روانی برای بیمار و خانواده ی او می شود و از آنجا که این بیماری با فاکتورهاي متعدد در ارتباط است وهیچ تحقیقی در این زمینه در قوم کرد و در استان کردستان صورت نگرفته بر آن شدیم تا با انجام این مطالعه به نتیجه ای ارزشمند برسیم تا شاید بتوانیم با بررسی عوامل موثر بر اطلاعات پایه در مورد این ناهنجاری دست یابیم تا بر اساس آن در صورت ضرورت، مطالعات مداخله ای انجام شود بلکه بتوانیم از تعداد و یا شاید شدت این بیماری بکاهیم.

 

اهداف مطالعه:

هدف کلی:

بررسی اپیدمیولوژی پاچنبری در نوزادان متولد شده دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391

اهداف جزئی توصیفی:

1. تعیین میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس جنس دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391
2. تعیین میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس سن مادر دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391
3. تعیین میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس تعداد بارداری مادر دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391
4. تعیین میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس فصل تولد دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391
5. تعیین میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس وزن تولد دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391
6. تعیین میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس سابقه ی خانوادگی مثبت این ناهنجاری دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391
7. تعیین میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس چندمین فرزند خانواده دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391

 

اهداف جزئی تحلیلی:

1. تعیین رابطه پاچنبری در نوزادان متولد شده با جنس دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391
2. تعیین رابطه پاچنبری در نوزادان متولد شده با سن مادر دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391
3. تعیین رابطه پاچنبری در نوزادان متولد شده با تعداد بارداری مادر دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391
4. تعیین رابطه پاچنبری در نوزادان متولد شده در بیمارستان بعثت با فصل تولد دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391
5. تعیین رابطه پاچنبری در نوزادان متولد شده با وزن تولد دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391
6. تعیین رابطه پاچنبری در نوزادان متولد شده باسابقه ی خانوادگی مثبت این ناهنجاری دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391
7. تعیین رابطه پاچنبری در نوزادان متولد شده با چندمین فرزند خانواده در بیمارستان بعثت سنندج از سال های 1385-1391

 

سئوالات:

1. میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس جنس دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 چقدر است؟
2. میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس سن مادر دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 چقدر است؟
3. میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس تعداد بارداری مادر دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 چقدر است؟
4. میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس فصل تولد دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 چقدر است؟
5. میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس وزن تولد دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 چقدر است؟
6. میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس سابقه ی خانوادگی مثبت این ناهنجاری دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 چقدر است؟
7. میزان شیوع پاچنبری در نوزادان متولد شده براساس چندمین فرزند خانواده دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 چقدر است؟

 

فرضیه تحقیق:

1. پاچنبری در نوزادان متولد شده با جنس دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 رابطه دارد.
2. پاچنبری در نوزادان متولد شده با سن مادر دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 رابطه دارد.
3. پاچنبری در نوزادان متولد شده با تعداد بارداری مادر دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 رابطه دارد.
4. پاچنبری در نوزادان متولد شده در بیمارستان بعثت با فصل تولد دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 رابطه دارد.
5. پاچنبری در نوزادان متولد شده با وزن تولد دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 رابطه دارد.
6. پاچنبری در نوزادان متولد شده باسابقه ی خانوادگی مثبت این ناهنجاری دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 رابطه دارد.
7. پاچنبری در نوزادان متولد شده باچندمین فرزند خانواده دربیمارستان بعثت سنندج ازسالهای1385-1391 رابطه دارد.

 

متغیرها و تعریف عملیاتی آنها:

رديف عنوان متغير نوع متغير كمي كيفي تعريف علمي –
عملي نحوه اندازه گيري مقياس
مستقل وابسته پيوسته گسسته اسمي رتبه‏اي
1 پاچنبری * * بیماری خود را به صورت اداکسیون وسوپینیشن پنجه،اکوئینوس و واروس پاشنه وچرخش داخلی تیبیا نشان میدهد که به دلیل در رفتگی مفصل تالوناویکولار است و با تشخیص پزشک مشخص می شود بررسی پرونده ها دارد/ندارد
2
3 جنس * * جنسیت نوزادان بر اساس فنوتیپ بررسی پرونده ها پسر/دختر
4 سن مادر * * سن مادر به سال تا هنگام به دنیا امدن نوزاد بررسی پرونده ها سن به سال
5 تعداد بارداری مادر * * تعداد بارداری های قبلی مادر اعم از این که منجر به تولد نوزاد زنده یا مرده زایی و سقط شده است.
بررسی پرونده ها تعداد
6 فصل تولد * * فصل تولد نوزاد بررسی پرونده ها بهار/تابستان/ پاییز/
7 وزن هنگام تولد * * وزن نوزاد هنگام تولد بررسی پرونده ها وزن به گرم
8 سابقه خانوادگی * * داشتن نوزاد دیگر مبتلا بررسی پرونده ها دارد/ندارد

 

 

فصل دوم

پیشینة پژوهش

پیشینه نظري

پاچنبری Club Foot
پاچنبری یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مادرزادی پا است. بروز این بیماری در میان قومیت‌های مختلف متفاوت می‌باشد. این بیماری در بسیاری از موارد با بیماری‌های عصبی-عضلانی، ناهنجاری‌های کروموزومی، سندروم‌های مندلی و غیر مندلی و در موارد نادر با دلایل محیطی در ارتباط است(13).
شیوع پاچنبری در حدود ۱ در ۱۰۰۰ تولد است. شیوع آن در پسران سه برابر دختران است و در 40% از موارد بصورت دو طرفه دیده می‌شود.پاچنبری مادرزادی دارای منشاء ژنتیکی است.ژنهای مسئول بیماری پاچنبری از هفته دوازدهم تا بیستم دوره جنینی فعالیت خود را شروع می کنند و تا سن 3 الی 5 سالگی فعال باقی می‌مانند. در مطالعات انجام شده، مشخص شد که اگر یک فرزند خانواده‌ای به این ناهنجاری مبتلا باشد، شانس ابتلای فرزند دوم آنها 1 در 35 است. مطالعات دیگری بر روی دوقلوهای مبتلا به پاچنبری صورت گرفته در 5/32 درصد از دوقلوهای همسان هر دو نفر به این ناهنجاری مبتلا بودند در حالیکهوقوع این ناهنجاری در هر دو نفر دوقلوهای ناهمسان تنها 9/2 درصد بود(14).
آسیب‌شناسی، آناتومی عملکردی پاچنبری و تغییرات ساختاری رباط‌ها ، تاندون‌ها و عضلات درگیر باید به خوبی درک شود تا بتوان این ناهنجاری را در مراحل اولیه و با روش‌های غیر‌جراحی درمان نمود.
پاچنبری مادرزادی یک بدشکلی سه بعدی پیچیده بوده و علائم آن دارای چهار بخش است:
1- Cavus : قوس افزایش یافته کف پا
2- Varus : پیچش پا به سمت داخل
3- Adductus : جلوی پا نسبت به پاشنه پا به سمت داخل انحراف پیدا می‌کند
4- Equinus : خم شدن کف پاها به داخل(15)
نوزادی که با این عارضه متولد میشود در اولین نگاه تشخیص داده میشود. پای بچه به طرف داخل منحرف و کج شده و شکل طبیعی ندارد. حتی بعضی از والدین قبل از تولد نوزادشان به توسط سونوگرافی از عارضه او با اطلاع میشوند. با وجود راحت بودن تشخیص این بیماری متاسفانه درمان آن همیشه به آسانی میسر نیست(13).

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

منابع

1. Siapkara , A. and R. Duncan Congenital talipesequinovarus: a review of current management. J Bone Joint Surg [Br], 2007. 89(B): p. 995-1000.
2. Cummings, R., et al., Congenital clubfoot. J Bone Joint Surg. Am., 2002. 84: p. 290-308.
3. ،والدوامرسون, ن., مبانی طب کودکان نلسون ed. چ. سوم. 2008. 635-637.
4. Canale, S.T., Campbell’s operative orthopaedics. Mosby. 1998: p. 937- 952.
5. Turco , V., Surgical correction of resistant clubfoot One-stage posteromedial release with internal fixation: a preliminary report. JBJS 1971. 53(3): p. 97-477.
6. Tachdjian, M.O., Tachdjian’s pediatric Orthopaedics. W.B. Saunders Co, 1990. 4: p. 84-428.
7. Attenborough, C., Severe congenital talipes equinovarus. JBJS, 1966. 48(1): p. 9_31.
8. Demiglio , A., Strategic errors in surgery for clubfoot. . Update and controversies on clubfoot, 1993. 223.
9. Handelsman , J. and M. Badalamente, Neuromuscular studies in clubfoot. J Pediatr Orthop, 1981. 1(1): p. 23_32.
10. Hamid Reza, S.H., et al., The Prevalence of Clubfoot in the Neonates who were Referred to the Emergency Department of Mofid Children Hospital. Iranian Journal of Child Neurology, 2012. 5(2): p. 33-36.
11. Vito, P., et al., Congenital talipes equinovarus: an epidemiological study in Sicily. Acta Orthopaedica 2012. 83(3): p. 294-298.
12. قهرمانی, م., مهدی،مشکی, عباس عبادی, بررسی شیوع وعلل ناهنجاریهای مادرزادی در نوزادان زنده متولد شده بیمارستان 22 بهمن گناباد در طی سالهای 1373 تا 1380. مجلۀ دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی گناباد, 1381. 8(1).
13. Cartlidge I. Observations on the epidemiology of club foot in Polynesian and Caucasian populations. J Med Genetics 1984;21:290-92.
14. Boo NY, Ong LC. Congenital talipes in Malaysian neonates: Incidence, pattern and associated factors. Singapore Med Journal 1990;31:539-42.
15. Wynne-Davies R. Genetic and environmental factors in the etiology of talipes equinovarus. Clin Orthopaed Related Res 1972;84:9-13.
16. De Andrade M, Barnholtz JS, Amos CI, Lochmiller C, Scott A, Risman M, Hecht JT. Segregation analysis of idiopathic talipes equinovarus in a Texan population. Am J Med Genet 1998;79:97-102.
17. Wynne-Davies R. Family studies and etiology of club foot. J Med Genetics 1965;2:227-32.
18. DePuy J, Drennan JC. Correction of idiopathic clubfoot: A comparison of results of early versus delayed posteromedial release. J Pediatr Orthopaed 1989;9:44-48.
19. Wynne-Davies R. Family studies and the cause of congenital club foot. J Bone Joint Surgery Br 1964;46:445-63.
20. McElroy T, Konde-Lule J, Neema S, Gitta S. The Uganda Sustainable Clubfoot Care Project. ‘Understanding the barriers to clubfoot treatment adherence in Uganda: A rapid ethnographic study’. Disability & Rehabilitation 2007;29:845-
21. Pirani S. A reliable and valid method of assessing the amount of deformity in the congenital clubfoot. Presented at the Pediatric Orthopaedic Society of North America, St. Louis, Missouri, May 2004.
22. Pirani S. The Ponseti method and results in developing nations. Presented at the Symposium on Conservative Methods on the Treatment of Clubfeet. SICOT. San Diego, CA, August 30, 2002.
23. Ponseti IV. Congenital Clubfoot. Fundamentals of Treatment. Oxford, NY: Oxford University Press, 1996.
24. پولادفر غلامرضا، ملاح زاده عبدرالرسول. بررسی شيوع ناهنجاريهای مادرزادی خفيف و وارياسيونهای طبيعی در نوزادان بندر بوشهر. مجله طب جنوب، 1384. 8(1): 43-52.
25. اكبرزاده رويا*, رهنما فاطمه, هاشميان معصومه, اكابري آرش. بررسي ميزان بروز ناهنجاري هاي مادرزادي آشكار در نوزادان زنده متولد شده بيمارستان مبيني سبزوار در سال هاي 85-1384. فصلنامه دانشگاه علوم پزشكي سبزوار، 1387. 15(4): 231
26. رفتاری زهره، شهابی نژاد مریم. بررسی آنومالیهای نوزادان تازه متولد شده در زایشگاه نیک نفس شهر رفسنجان در سالهای 1373-1369. فصلنامه پرستاری و مامایی. 1374. 13(1): 53-44.
27. برجيان ابوالحسن ، نصراصفهانی حميد ، مسعودی فرشاد. بررسی نتايج درمان جراحی بيماران مبتلا به پاچنبری مادرزادی بادسترسی خلفی- داخلی و خارجی در بيمارستان الزهرا اصفهان. 1386. فصلنامه علمی.10(2): 53-57.
28. Michelle C. Nguyen, Huynh Manh Nhi, Vo Quang Dinh Nam, Do Van Thanh, Paul Romitti, Jose A. Morcuende. Descriptive Epidemiology of Clubfoot in Vietnam: A Clinic-Based Study. Iowa Orthop J. 2012; 32: 120–124.
29. Mathias RG1, Lule JK, Waiswa G, Naddumba EK, Pirani S. Incidence of clubfoot in Uganda. Can J Public Health. 2010 Jul-Aug;101(4):341-4.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “بررسی اپیدمیولوژی پاچنبری در نوزادان متولدشده دربیمارستان بعثت سنندج”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

15 + = 18

شناسه محصول: kord003 دسته: برچسب: , ,