بررسی شاخص¬های پیری و ردیابی ژن آلفامانوزیداز مرتبط با پیری در چند رقم گیلاس

59,000تومان

توضیحات

دانلود و مشاهده قسمتی از متن کامل پایان نامه :

دانشکده تولید گیاهی

پایان‌نامه جهت اخذ درجه کارشناسی‌ارشد در رشته
مهندسی کشاورزی (علوم باغبانی) – میوه کاری

بررسی شاخص های پیری و ردیابی ژن آلفامانوزیداز مرتبط با پیری در چند رقم گیلاس

پژوهش و نگارش:
……………………………

استاد راهنما:
دکتر مهدی شریفانی

اساتید مشاور:
دكتر فریال وارسته اکبرپور
دکتر سعید نواب پور

تابستان 1393

 

چکیده
این کار تحقیقی در دو بخش بیوشیمیایی و بیوتکنولوژی در محل آزمایشگاه علوم باغبانی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان انجام شد. در بخش بیوشیمیایی، جهت بررسی تاثیر کاربرد پس از برداشت اسید آبسیزیک بر شاخص های کیفی و روند پیری دو رقم زودرس و دیررس گیلاس، آزمایشی فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی و در چهار تکرار صورت گرفت. تیمار اول، رقم (کرج و تکدانه) و تیمار دوم، اسید آبسیزیک (در دو غلظت صفر و ppm200) مورد بررسی قرار گرفتند. میوه ها در فواصل زمانی پنج روز و طی مدت 20 روز از زمان برداشت، از لحاظ تغییرات صفات کیفی ارزیابی شدند. طبق نتایج بدست آمده، با گذشت زمان، سفتی در هر دو رقم کاهش یافته، و در نمونه های تیمار شده با اسید آبسیزیک کاهش بیشتری نشان داد. میزان آنتوسیانین روند افزایشی داشت. میزان کلروفیل کل و کاروتنوئید دم میوه ها با گذشت زمان به طور معنی داری کاهش یافت. مواد جامد محلول میوه ها تا روز دهم کاهش و در روز پانزدهم افزایش پیدا کرد. اسیدیته میوه ها روند نزولی داشت و در روز بیستم اختلاف معنی داری بین نمونه های تیمار شده و تیمار نشده مشاهده شد. با گذشت زمان در میزان قند کل میوه ها تغییر معنی داری مشاهده نشد اما به طور کلی تغییرات قند کل دارای روند افزایشی بود. روند تغییرات فروکتوز برای نمونه-های تیمار شده و تیمار نشده با اسید آبسیزیک، در رقم کرج معنی دار نبود اما بین رقم تکدانه تیمار شده و تیمار نشده با اسید آبسیزیک اختلاف معنی داری در روز 15 و 20 مشاهده گردید. با توجه به این نتایج، می-توان نقش اسید آبسیزیک را در ایجاد تغییرات کیفی و همچنین تاثیر بر روند پیری میوه ها، مورد توجه قرار داد. در بخش بیوتکنولوژی، ژن آلفامانوزیداز (یک ژن مرتبط با پیری) برای اولین بار، در پنج رقم مختلف گیلاس شناسایی و تعیین توالی شد. به این منظور، آغازگرهای رفت و برگشت ژن مورد نظر از طریق مراجعه به پایگاه داده NCBI و استفاده از توالی های مربوط به ژن آلفامانوزیداز برای هلو و فلفل، با استفاده از کپی کامل cDNA هلو و فلفل طراحی شد. به علت زیاد بودن طول ژن سه جفت آغازگر طراحی شد گه این آغازگرها قادرند طول 3100 جفت باز را پوشش دهند. همچنین دمای اتصال آغازگرها با استفاده از برنامه گرادیانت PCR بدست آمد. بعد از استخراج DNA ارقام گیلاس، یک قسمت از ژن مذکور تکثیر، توالی یابی (با استفاده از نرم افزار سنگر) و همردیف سازی توالی ها انجام شد و نمودار دندروگرام مربوط به آن با استفاده از نرم‌افزار 3 View رسم گردید. بررسی و مقایسه توالی های معکوس، شباهت و تفاوت هایی را در ارقام مختلف نشان داد که بر طبق آن ارقام پیش رس (ER)، پیش رس خارجی (FE) و دیررس (LR) دارای شباهت بیشتر بوده و در یک گروه قرار گرفتند. ارقام پیش رس قزوین (GH) و دوم رس (MR) دارای تفاوت بیشتری نسبت به سه رقم اول بوده و با یکدیگر نیز تفاوت نشان داده و هرکدام به طور جداگانه یک گروه مجزا را تشکیل دادند.این تفاوت ها می توانند در عملکرد ژن و در نتیجه رفتار گیاه تاثیرگذار باشند. به عنوان مثال، با مطالعات بیشتر و استفاده از تکنیک های مهندسی ژنتیک، می توان علت زمان های متفاوت رسیدگی و تفاوت در طول عمر انبارمانی موجود در ارقام مختلف گیلاس را در این اختلاف توالی‌ها جستجو نمود.

واژه های کلیدی: گیلاس، اسید آبسیزیک، پیری، آلفامانوزیداز

فهرست مطالب
عنوان صفحه

1- مقدمه و كليات 2
1-1- مقدمه 2
1-2- اهداف 3
1-3- فرضیه ها 4

2- سابقه تحقیق 6
2-1- خاستگاه و گیاهشناسی گیلاس 6
2-2- طبقه بندی ارقام گیلاس 7
2-3- کیفیت میوه 7
2-3-1- آنتوسیانین 7
2-3-2- اسیدیته 8
2-3-3- مواد جامد محلول 8
2-3-4- سفتی بافت 9
2-3-5- کلروفیل و کاروتنوئید 9
2-3-6- کربوهیدرات ها 10
2-4- بلوغ و رسیدگی در گیلاس 10
2-5- انبارمانی گیلاس 11
2-6- فیزیولوژی تنفس 12
2-7- اسید آبسیزیک 13
2-8- پیری 14
2-9- کنترل ژنتیکی متابولیسم گیاه 14
2-10- آنزیم آلفامانوزیداز و نقش آن در رسیدگی 15

فهرست مطالب
عنوان صفحه

3- مواد و روش کار 18
3-1- زمان و مکان آزمایش 18
3-2- بخش بیوشیمیایی 18
3-2-1- مواد گیاهی 18
3-2-2- طرح آماری آزمایش 18
3-2-3- اندازه گیری سفتی 19
3-2-5- اندازه گیری آنتوسیانین 19
3-2-6- اندازه گیری کلروفیل دم میوه 19
3-2-7- اندازه گیری مواد جامد محلول میوه 21
3-2-8- اندازه گیری اسیدیته قابل تیتراسیون میوه 21
3-2-9- اندازه گیری قند 21
3-2-9-1- مواد مورد نیاز 21
3-2-9-2- استخراج قند 22
3-2-9-3- اندازه گیری قند کل 22
3-2-9-4- منحنی استاندارد قند کل 23
3-2-9-5- اندازه گیری فروکتوز 23
3-2-9-6- تهیه نمودار استاندارد فروکتوز 24
3-3- بخش بیوتکنولوژی 25
3-3-1- مواد گیاهی 25
3-3-2- استخراج DNA 25
3-3-3- طراحی آغازگرها 26
3-3-4- تکثیر قطعات انتخابی 27
فهرست مطالب
عنوان صفحه

3-3-5- ارزیابی محصول PCR به وسیله تکنیک الکتروفورز ژل آگارز 28
3-3-6- توالی یابی محصول PCR 28
3-4- تجزیه و تحلیل آماری 28

4- نتايج و بحث 30
4-1- تاثیر کاربرد پس از برداشت اسید آبسیزیک بر سفتی میوه گیلاس 30
4-2- تاثیر کاربرد پس از برداشت اسید آبسیزیک بر تغییرات آنتوسیانین میوه گیلاس 33
4-3- تاثیر کاربرد پس از برداشت اسید آبسیزیک بر کلروفیل کل و کاروتنوئید دم میوه گیلاس 36
4-4- تاثیر کاربرد پس از برداشت اسید آبسیزیک بر میزان مواد جامد محلول میوه گیلاس 42
4-5- تاثیر کاربرد پس از برداشت اسید آبسیزیک بر میزان اسیدیته قابل تیتراسیون میوه گیلاس 45
4-6- تاثیر کاربرد پس از برداشت اسید آبسیزیک بر میزان قند کل و فروکتوز میوه گیلاس 48
4-7- استخراج DNA 53
4-8- نتایج حاصل از طراحی آغازگر 54
4-9- تکثیر ژن آلفامانوزیداز در پنج رقم گیلاس 54
4-10- بررسی نتایج حاصل از توالی یابی و همردیف سازی توالی های بدست آمده 56
4-11- روابط فیلوژنی توالی های مورد بررسی 60
4-12- نتیجه گیری کلی 61
4-13- پیشنهادات 62

فهرست منابع 64

فهرست جدول‌ها
عنوان صفحه

جدول 3-1- مشخصات آغازگر رفت و برگشت طراحی شده برای تکثیر ژن آلفامانوزیدار 27
جدول 3-2- مواد و مقادیر مورد نیاز در واکنش PCR 27
جدول 4-1- تجزیه واریانس تیمارهای اعمال شده بر سفتی میوه گیلاس 31
جدول 4-2- تجزیه واریانس تیمارهای اعمال شده بر آنتوسیانین میوه گیلاس 35
جدول 4-3- تجزیه واریانس تیمارهای اعمال شده بر کلروفیل دم میوه گیلاس 39
جدول 4-4- تجزیه واریانس تیمارهای اعمال شده بر کاروتنوئید دم میوه گیلاس 39
جدول 4-5- تجزیه واریانس تیمارهای اعمال شده بر مواد جامد محلول میوه گیلاس 43
جدول 4-6- تجزیه واریانس تیمارهای اعمال شده بر اسیدیته قابل تیتراسیون میوه گیلاس 46
جدول 4-7- تجزیه واریانس تیمارهای اعمال شده بر قند کل میوه گیلاس 50
جدول 4-8- تجزیه واریانس تیمارهای اعمال شده بر فروکتوز میوه گیلاس 50
جدول 4-9- مثال‌هایی از بررسی و مقایسه توالی بین نوکلئوتید 260 تا 380 در پنج رقم گیلاس 56

فهرست شكل‌ها
عنوان صفحه

شکل 3-1- منحنی استاندارد بدست آمده برای قند کل 23
شکل 3-2- منحنی استاندارد بدست آمده برای قند کل 24
شکل 4-1- تاثیر تیمار اسید آبسیزیک بر سفتی میوه طی 20 روز پس از برداشت 32
شکل 4-2- مقایسه سفتی میوه گیلاس در دو رقم کرج و تکدانه طی 20 روز پس از برداشت 32
شکل 4-3- اثر متقابل اسید آبسیزیک و رقم بر سفتی میوه طی 20 روز پس از برداشت 33
شکل 4-4- تاثیر تیمار اسید آبسیزیک بر آنتوسیانین میوه طی 20 روز پس از برداشت 35
شکل 4-5- اثر متقابل اسید آبسیزیک و رقم بر آنتوسیانین میوه طی 20 روز پس از برداشت 36
شکل 4-6- مسیر تولید اسید آبسیزیک 38
شکل 4-7- تاثیر تیمار اسید آبسیزیک بر کلروفیل کل دم میوه طی 20 روز پس از برداشت 39
شکل 4-8- مقایسه کلروفیل کل دم میوه گیلاس در دو رقم کرج و تکدانه طی 20 روز پس از برداشت 40
شکل 4-9- تاثیر تیمار اسید آبسیزیک بر کاروتنوئید دم میوه طی 20 روز پس از برداشت 40
شکل 4-10- مقایسه کاروتنوئید دم میوه گیلاس در دو رقم کرج و تکدانه طی 20 روز پس از برداشت 41
شکل 4-11- اثر متقابل اسید آبسیزیک و رقم بر کلروفیل کل دم میوه طی 20 روز پس از برداشت 41
شکل 4-12- اثر متقابل اسید آبسیزیک و رقم بر کاروتنوئید دم میوه طی 20 روز پس از برداشت 42
شکل 4-13- تاثیر تیمار اسید آبسیزیک بر مواد جامد محلول میوه طی 20 روز پس از برداشت 44
شکل 4-14- مقایسه مواد جامد محلول میوه گیلاس در دو رقم کرج و تکدانه طی 20 روز پس از برداشت 44
شکل 4-15- اثر متقابل اسید آبسیزیک و رقم بر مواد جامد محلول میوه طی 20 روز پس از برداشت 45
شکل 4-16- تاثیر تیمار اسید آبسیزیک بر اسیدیته قابل تیتراسیون میوه طی 20 روز پس از برداشت 47
شکل 4-17- مقایسه اسیدیته قابل تیتراسیون میوه گیلاس در دو رقم کرج و تکدانه طی 20 روز پس از برداشت 47
شکل 4-18- اثر متقابل اسید آبسیزیک و رقم بر اسیدیته قابل تیتراسیون میوه طی 20 روز پس از برداشت 48
فهرست شكل‌ها
عنوان صفحه

شکل 4-19- مقایسه قند کل میوه گیلاس در دو رقم کرج و تکدانه طی 20 روز پس از برداشت 50
شکل 4-20- تاثیر تیمار اسید آبسیزیک بر فروکتوز میوه طی 20 روز پس از برداشت 51
شکل 4-21- مقایسه فروکتوز میوه گیلاس در دو رقم کرج و تکدانه طی 20 روز پس از برداشت 51
شکل 4-22- اثر متقابل اسید آبسیزیک و رقم بر قند کل میوه طی 20 روز پس از برداشت 52
شکل 4-23- اثر متقابل اسید آبسیزیک و رقم بر فروکتوز میوه طی 20 روز پس از برداشت 52
شکل 4-24- DNA استخراج شده از پنج رقم گیلاس. 53
شکل 4-25- DNA استخراج شده از پنج رقم گیلاس. 53
شکل 4-26- نتایج حاصل از طراحی آغازگر. 54
شکل 4-27- نتایج حاصل از تکثیر ژن آلفامانوزیداز در پنج رقم گیلاس. 55
شکل 4-28- نتایج حاصل از تکثیر ژن آلفامانوزیداز در پنج رقم گیلاس. 55
شکل 4-29- نتایج حاصل از تکثیر ژن آلفامانوزیداز در پنج رقم گیلاس. 55
شکل 4-30- نتایج حاصل از همردیف سازی توالی معکوس. 57
شکل 4-31- نتایج حاصل از همردیف سازی توالی معکوس. 58
شکل 4-32- نتایج حاصل از همردیف سازی توالی معکوس. 59
شکل 4-33- دندروگرام مربوط به روابط ژنتیکی پنج رقم گیلاس. 60

فصل اول
مقدمه و کلیات

1- مقدمه و كليات
1-1- مقدمه
از دیرباز پدیده ی عمر یکی از مسائل مهم حیات بوده است. از این رو افزایش عمر برای موجودات گیاهی، جانوری و یا انسان می تواند حائز اهمیت باشد.
پیری در گیاهان به عنوان مرحله ی نهایی نمو تعریف شده است. از مشخصه هاي بارز پيري کنترل روند تغييرات بسيار منظم و کنترل شده فعل و انفعالات فيزيولوژيکي است. از جمله مهمترين اين رخدادها توقف فتوسنتز، تجزيه کلروپلاست، کاهش چشمگير کلروفيل و شکستن پروتئين ها و لیپید ها و ساير مولکول هاي بزرگ مي باشد (نواب پور و همکاران، 2003).
در میوه های فرازگرا اتیلن عامل اصلی پیر شدن میوه می باشد و کنترل اتیلن از مکانیسم های اصلی جلوگیری از پیری در این میوه ها است. اما گیلاس یک میوه ی نافراز گرا است. این میوه دارای ارقام متفاوتی از نظر طول عمر می باشد که شناسایی عوامل دخیل در تعیین طول عمر در ارقام زودرس و دیررس می تواند منجر به افزایش طول عمر گیلاس گردد.
طی رسیدن میوه، دسته ای از فرآیندهای بیوشیمیایی که از لحاظ ژنتیکی در گیاه برنامه ریزی شده-اند رخ می دهد که باعث تغییر ویژگی های میوه‌ی نارس و تبدیل آن به میوه‌ی رسیده می‌شود (برامل، 2006). همچنین بعد از برداشت محصولات، تغییرات مختلف ساختاری ادامه می یابند که در جهت تخریب بافت میوه عمل می کنند (یو و همکاران، 2003). نرم شدن بیش از حد میوه ها مساله ای است که عمر پس از برداشت آنها را کاهش می دهد. در محصولات تراریخته با تغییر در بیان ژن پروتئین ها و آنزیم هایی که بر ویژگی های دیواره ی سلولی تاثیرگذار هستند، می توان میزان فعالیت و تاثیر آنزیم-هایی مثل پلی گالاکتوروناز را در روند رسیدگی و نرم شدن محصول بررسی کرد (برامل و هارپستر، 2001 و واکابایاشی، 2000).
نرم شدن و تغییرات بافتی طی رسیدن میوه ها در هر گونه ی خاص، ویژگی های مخصوص به خود را داراست (برامل و همکاران، 2004). علاوه بر این، تحقیقات نشان داده است که آنزیم های آلفامانوزیداز (α-Man) و بتادی ان استیل هگزوسامینیداز (ß -Hex) در رسیدگی و نرم شدن میوه-های نافراز گرا نقش دارند (قوش و همکاران، 2010).
با توجه به نافراز گرا بودن میوه ی گیلاس، مشخص نیست که بین ارقام زود رس و دیر رس این میوه چه بخشی از ژن های α-Man و ß-Hex و ژن توسعه ی سلولی (EXP) باعث تفاوت در طول عمر انباری گیلاس های زود رس و دیر رس می گردد. همچنین مشخص نمی باشد که شاخص های پیری بین دو رقم زود رس و دیر رس چه تفاوتی از نظر فعالیت های آنزیمی α-Man و ß -Hex، لیپاز، پروتئاز و همچنین مقادیر قند، مواد جامد محلول، نشاسته، ساکارز سینتئاز و اینورتاز در طی دوران رسیدگی و پیری دارند. تفاوت الگوی ژنی این آنزیم ها در سطح ژنومیک نیز مشخص نیست.
در این پژوهش، توالی یک ژن نامزد عامل پیر شدن به نام آلفامانوزیداز از پایگاه اطلاعاتی ژنوم هلو و فلفل استخراج گشت. بر اساس توالی به دست آمده و کاربرد نرم افزار پرایمر3، توالی پرایمرهای اختصاصی مناسب برای تکثیر این ژن نامزد، طراحی و سپس ساخته شد و ژن مربوطه از DNA ژنومیک گیلاس استخراج و به کمک دستگاه ترموسایکلر و روش زنجیره ای پلیمراز تکثیر و سپس به کمک دستگاه توالی یاب تعیین توالی شد. در مرحله ی بعد با کاربرد نرم افزار پاپ ژن، توالی به دست آمده برای ژن استخراج شده و ارقام زود رس و دیر رس مورد مقایسه قرار گرفت و اختلافات موجود از نظر حذف تک نقطه ای و یا قطعه ای و یا اضافه شدن ارزیابی شد. در این تحقیق اثر اسید آبسیزیک نیز بر شاخص های پیری مورد بررسی قرار گرفت.

1-2- اهداف
1. تشخیص تفاوت های توالی ژن مذکور (α-Man) بین دو رقم زود رس و دیررس و تشخیص هرگونه تفاوت در توالی هر تک نوکلئوتید یا موتاسیون تک نقطه ای و مقایسه ی این ژن ها بین ارقام گیلاس زود رس با انبارداری پایین و دیر رس با انبارداری بالا
2. مقایسه ی شاخص های پیری بین این دو رقم گیلاس زود رس و دیر رس
3. تعیین تغییرات گلوکز، فروکتوز در زمان رسیدگی و پیری و طیف تغییرات آنها در میوه گیلاس

1-3- فرضیه ها
1. ارقام گیلاسی که دیر رس و دارای طول عمر انبار داری زیادتر هستند، دارای تفاوت در توالی ژن مربوطه می باشند که این احتمالا مربوط به منطقه دومین آنزیم می باشد.
2. کاربرد هورمون اسید آبسیزیک در ارقام دیر رس باعث بروز پیری با تاخیر بیشتری نسبت به ارقام زود رس می گردد.

فصل دوم
سابقه تحقيق

2- سابقه تحقیق
گیلاس یکی از محصولات مهم و جذاب باغبانی در دنیا می باشد. در کشور ما نیز این محصول به دلیل طعم و مزه مطلوب و دوره رسیدگی کوتاه میوه و تولید در اوایل فصل از اهمیت بالایی برخوردار است. با توجه به افزایش سطح زیر کشت و تولید باغ های تجارتی و از طرفی گسترش آفات و بیماری ها، افزایش هزینه نیروی کار در مناطق تولیدکننده جهان، قابلیت فساد سریع میوه و سیستم‌های ضعیف برای حمل و نقل که مانع توسعه چشمگیر این محصول تا 100 سال گذشته شده بود، نیاز به استفاده از فن آوری های پیشرفته در مراحل مختلف تولید و نگهداری این محصول بیشتر اهمیت می‌یابد. به همین علت، در تمامی مناطق تولیدکننده گیلاس اهداف مهم بهنژادی این محصول در قالب برنامه‌های کوتاه مدت و درازمدت به جدیت پیگیری می‌شود (گنجی مقدم و بوذری، 1388).

2-1- خاستگاه و گیاهشناسی گیلاس
بر اساس اطلاعات بدست آمده از حفاری های باستان شناسی و هسته ها ونقوش بجامانده مشخص شده است که نیاکان قبل از تاریخ از میوه های این درخت استفاده می نمودند. اولین شواهد استفاده از گیلاس به عنوان یک منبع غذایی به 4000 تا 5000 سال قبل از میلاد مسیح برمی گردد و یونانی ها اولین کسانی بودند که به صورت اهلی به کشت و کار این میوه اقدام نمودند.
منشاء این درخت، غرب آسیا، شمال چین، افغانستان، ترکیه و ایران (اطراف دریای خزر) است. بهنژادی کنترل شده این درخت از قرن هجدهم آغاز گردید و تا قبل از آن فقط توسط گزینش تصادفی و طبیعی این عمل صورت گرفته است.
اکثر گیاهشناسان گیلاس ها را در جنس پرونوس و تیره رزاسه تقسیم بندی می نمایند. این گیاه جزء گیاهان گلدار و نهاندانه می باشد. اکثر آنها دیپلوئید (16= n2) بوده، اگرچه ارقام تریپلوئید و تتراپلوئید هم در آنها مشاهده شده است. این درخت جزء میوه های هسته دار، خزان کننده و بزرگ قامت است. گیلاس دارای گل های کامل، دوجنسی و گل آذین آن به صورت دیهیم می باشد. رنگ گل‌ها سفید و به صورت منفرد یا گروهی حداکثر پنج تا هفت تایی در روی شاخه های یکساله و یا اسپور تشکیل می شوند. میوه گیلاس ساده، گوشتی و شفت است که درون بر میوه سخت و چوبی شده است و پوشش دانه غشایی و نازک است. سطح هسته صاف و میوه آن دارای یک هسته است (گنجی مقدم و بوذری، 1388).

2-2- طبقه بندی ارقام گیلاس
بیشتر سیستم های طبقه بندی کنونی ارقام گیلاس را بر اساس رنگ پوست، محکمی گوشت، رنگ آب میوه و زمان رسیدگی آنها طبقه بندی می کنند. اساس این طبقه بندی ها بیشتر خصوصیات و ذائقه مختلف مردم جهان می باشد.
به طور کلی از نقطه نظر پرورش دهندگان گیلاس، مهم ترین خصوصیت گیلاس ها علاوه بر میزان محصول، زمان رسیدگی، اندازه میوه، رنگ پوست، زمان گلدهی و سازگاری با ارقام دیگر، مقاومت به ترک خوردگی، محکمی گوشت میوه و قابلیت نگهداری میوه در طول مراحل برداشت تا فروش می‌باشد (وبستر و همکاران، 1996).

2-3- کیفیت میوه
کیفیت میوه یکی از اهداف مهم اصلاحی گیلاس است. شاخص های کیفیت می تواند مربوط به عوامل داخلی یا ظاهری میوه باشد. اهمیت معیارهای خارجی به طور کلی ممکن است از نظر مصرف کنندگان بیشتر باشد ولی در صورتی که آنها از کیفیت داخلی میوه مطمئن نباشند در خرید محصول کاهش چشمگیری رخ می دهد. صفاتی که به طور عمومی جهت اندازه گیری کیفیت در میوه های گیلاس و برنامه های انتخاب رقم استفاده می شوند عبارتند از: رنگ سطحی میوه، رنگ گوشت، اندازه و شکل میوه، نسبت مواد جامد محلول به اسیدیته، سفتی بافت، میزان چسبندگی میوه به دم و مزه میوه. جهت اندازه‌گیری صفات کیفی، رسیدگی همزمان میوه لازم می‌باشد (گنجی مقدم و بوذری، 1388).

2-3-1- آنتوسیانین
آنتوسیانین ها به گروه بزرگی از ترکیبات که به فلاونوئیدها معروف اند تعلق دارند و از پر رنگ-ترین آن ها می باشند (هاپکینز، 1999). این ترکیبات رنگدانه های محلول در آب هستند و اغلب در شیره واکوئل یافت می شوند و مسئول رنگ های قرمز، صورتی، آبی و بنفش در بسیاری از میوه ها و سبزی ها هستند (هاپکینز، 1999؛ دموند و جان، 2000). ساختمان گلیکوزیدها از یک قند با یک ترکیب حلقوی به نام سیانیدین ساخته می شود (مایر و همکاران، 1973). جزء قندی آنتوسیانین ها را اغلب گلوکز، رامنوز، گالاکتوز، گزیلوز و آرابینوز تشکیل می دهند (سحری، 1381).
مصرف کنندگان ترجیح می‌دهند از رنگ به عنوان معیار رسیدگی میوه استفاده نمایند. گیلاس‌های قرمز تیره نسبت به قرمز روشن احتمالا به دلیل شیرینی بیشتر، ترجیح داده می‌شوند (کاپل و همکاران، 1996). مشخص شده است که با افزایش رنگ، میزان مواد جامد محلول افزایش می‌یابد (دراک و همکاران، 1987).

2-3-2- اسیدیته
مهمترین اسید آلی میوه گیلاس اسید مالیک می باشد که به علت ضعیف بودن این اسید، اسیدیته میوه گیلاس نیز معمولا پایین است و در تقابل با مواد جامد محلول، بر کیفیت مزه و عمر پس از برداشت میوه بسیار موثر است (گنجی مقدم و بوذری، 1388).

2-3-3- مواد جامد محلول
مصرف کنندگان علاقه زیادی به گیلاس های با مزه شیرین دارند. شیرینی گیلاس با اندازه گیری درصد مواد جامد محلول تخمین زده می شود. حداقل میزان مواد جامد محلول برای گیلاس 2/14 درصد مشخص شده است و کمتر از این مقدار باعث کاهش شدید کیفیت میوه خواهد شد. سطح مواد جامد محلول در گیلاس عموما بین 22- 15 درصد متغیر است (مارتینز و همکاران، 1999). زمان برداشت در کیفیت گیلاس تاثیر مهمی دارد. دراک و همکاران (1980) اعلام نمودند که دو هفته تاخیر در برداشت به طور معنی داری مواد جامد محلول را افزایش می دهد. همچنین بارت و همکاران (1994) مشخص نمودند که میزان مواد جامد محلول با افزایش زمان انبارداری افزایش پیدا نمود. آن-ها مشاهده نمودند که در یک دوره شش هفته ای پس از برداشت میزان مواد جامد محلول در هفته دوم در گیلاس رقم بادا از 7/5 درصد به 3/17 درصد افزایش پیدا کرد. نسبت مواد جامد محلول به اسید از راه های اندازه گیری کیفیت و مزه در گیلاس می باشد.
2-3-4- سفتی بافت
نرم شدن و تغییرات بافتی طی رسیدن میوه ها در هر گونه ی خاص، ویژگی های مخصوص به خود را داراست (برامل و همکاران، 2004). از نظر مصرف کنندگان بهترین گیلاس ها آن هایی هستند که بافت میوه در تمام قسمت های میوه سفت و ترد باشد. به طور کلی سفتی میوه ترکیبی از گوشت و پوست بوده و یکی از شاخص های مهم در نگهداری کیفیت در طول مراحل برداشت، حمل و نقل و نگهداری میوه در انبار می باشد. بین رنگ، مواد جامد محلول و سفتی بافت همبستگی معنی داری مشاهده شده است. گیلاس های با 16 درصد مواد جامد محلول سفت تر از گیلاس های با 28 درصد مواد جامد محلول بوده اما این گیلاس ها از نظر سایر خصوصیات نظیر رنگ، مزه و غیره از کیفیت پایین تری برخوردار بودند. سفتی بافت میوه بعد از برداشت و طی دوران انبارداری تغییر می کند (گنجی مقدم و بوذری، 1388).

2-3-5- کلروفیل و کاروتنوئید
کلروفیل ها رنگدانه هایی هستند که مسئولیت اصلی آن ها دریافت انرژی نور برای استفاده در فتوسنتز است (هاپکینز، 1999). کلروفیل ها و باکتریوفیل ها (رنگیزه های فتوسنتزی در برخی باکتری-ها) رنگیزه‌های معمول موجودات فتوسنتزکننده هستند. البته همه موجودات زنده دارای مخلوطی بیش از یک نوع رنگیزه می‌باشند که هر کدام وظیفه ویژه ای را برعهده دارند (کافی و همکاران، 1390).
کلروفیل a و کلروفیل b در گیاهان به تواتر وجود دارند و کلروفیل c و d در بعضی از آغازیان و سیانوباکتری ها یافت می شوند. تمامی کلروفیل ها ساختمان حلقوی پیچیده ای دارند که از نظر شیمیایی مانند گروه های پورفیرینی موجود در هموگلوبین و سیتوکروم می باشد. علاوه براین یک دنباله هیدروکربنی بلند نیز همیشه به ساختمان حلقوی متصل است. این دنباله، کلروفیل را به بخش آبگریز محیطی آن متصل می کند. بخش حلقوی دارای تعدادی پیوند الکترونی ضعیف و همچنین دارای توانایی شرکت در واکنش‌های اکسیداسیون، احیا و انتقال الکترون می‌باشد (کافی و همکاران، 1390).
انواع مختلف کاروتنوئیدها که همگی مولکول هایی خطی با پیوندهای دوگانه متعدد می باشند در موجودات فتوسنتزکننده وجود دارند. کاروتنوئیدها نوارهای جذبی بین 500-400 نانومتر دارند و نارنجی رنگ هستند (کافی و همکاران، 1390).
کاروتنوئیدها در تمامی موجودات فتوسنتزکننده وجود دارند، به استثنای انواع جهش یافته که قادر به زندگی خارج از شرایط آزمایشگاه نیستند. این رنگیزه ها لازمه ساختار غشاهای تیلاکوئیدی هستند و با بسیاری از پروتئین هایی که در دستگاه فتوسنتزی دخالت دارند رابطه تنگاتنگی دارند. نور جذب شده توسط کاروتنوئیدها به کلروفیل منتقل شده و برای فتوسنتز استفاده می شود. از این جهت به آنها رنگیزه های کمکی گفته می شود. کاروتنوئیدها همچنین در مقابل تخریب نوری از سلول گیاهی محافظت می کنند (کافی و همکاران، 1390).
در طول رسیدگی میوه گیلاس، رنگ سبز میوه به دلیل تغییرات pH ناشی از تراوش اسیدهای آلی که از واکوئل سرچشمه گرفته و باعث تخریب کلروفیل می‌گردد، کاهش می‌یابد (گنجی‌مقدم و بوذری، 1388).
سبزینگی دم میوه گیلاس نیز از شاخص های کیفی گیلاس به شمار می آید که کاهش کیفیت در دم میوه در اثر چروک شدن و قهوه ای شدن آن اتفاق می‌افتد (گنجی مقدم و بوذری، 1388).

2-3-6- کربوهیدرات ها
قندهای ساده در واقع اولین ترکیبات حاصل از پدیده فتوسنتزی هستند و اسکلت ساختمانی بافت‌های گیاهی اکثرا از مولکول های مرکب متشکل از مونوساکاریدها و ترکیبات نزدیک به آن ها مانند اورونیک اسیدها تشکیل یافته است. مقدار کل کربوهیدرات های میوه و سبزی ها می تواند از دو درصد وزن محصول تازه در بعضی از میوه های خانواده کدوئیان تا بیش از 35 درصد در سبزی هایی که دارای نشاسته ذخیره هستند، متغیر باشد. کربوهیدرات ها شامل ترکیبات مختلف از جمله پلی ساکاریدها و قندها هستند که پلی ساکاریدها به استثناء نشاسته بیشتر منحصر به دیواره سلولی هستند و قندها که به طور عمده از ساکارز، گلوکز و فروکتوز تشکیل گردیده‌اند در شیره سلولی وجود دارند. نسبت کربوهیدرات‌های مختلف گیاه بسته به فعالیت متابولیکی آن تغییر می‌کند (اثنی عشری و زکایی، 1387).

2-4- بلوغ و رسیدگی در گیلاس
رسیدگی به فرآیندی از رشد گفته می شود که بعد از بلوغ و اوایل مرحله پیری می باشد و به طور کلی به تغییرات فیزیکی و شیمیایی مانند تغییر در رنگ و سرعت تنفس، تولید اتیلن، نفوذپذیری بافت، تغییر در مواد پکتیکی، کربوهیدرات ها، اسیدهای آلی، پروتئین ها و نوکلئیک اسیدها بخصوص mRNA و مواد فرار که باعث تغییرات کیفی میوه می شود، گفته می شود (گنجی مقدم و بوذری، 1388). رسیدن میوه گیلاس به طور پیوسته با یک افزایش سریع در اندازه میوه، وزن، مواد جامد محلول و فعالیت آنزیم هایی نظیر پکتین متیل استراز و پلی گلاکتوروناز در طول چند هفته آخر قبل از برداشت میوه رخ می دهد (کاپل و همکاران، 1996). بیش از 25 درصد وزن نهایی میوه در هفته آخر رشد قبل از برداشت اضافه می شود و در طول این مدت تغییرات مهمی در رنگ، وزن مخصوص، مزه و بافت آن بوجود می آید (گرانجر و همکاران، 1996). غلظت قند خیلی سریع افزایش پیدا می کند، در حالی که اسیدها خصوصا اسید مالیک تقریبا ثابت باقی می ماند (سالونخه و همکاران، 1986).
گیلاس جزء میوه های نافرازگرا می باشد و کیفیت میوه بعد از برداشت تغییر مطلوبی پیدا نمی کند. ارقام مختلف گیلاس دارای زمان رسیدن متفاوتی می باشند. اهمیت اتیلن در توسعه گیلاس و رسیدگی آن هنوز مشخص و واضح نیست اما سطح اتیلن بافت و مواد متشکله اصلی اتیلن در طول مرحله رسیدن بالا می رود. این کشف مشخص می کند که اتیلن ممکن است جرقه طبیعی برای متورم شدن و رسیدن میوه باشد. به تاخیر افتادن رنگ و توسعه سفتی میوه در اثر کاربرد اسید جیبرلیک موید این مطلب می باشد (گرانجر، 1996).
تاخیر در برداشت محصول باعث افزایش کیفیت میوه خواهد شد ولی می تواند عمر انبارمانی میوه را کوتاه نماید (گنجی مقدم و بوذری، 1388).

2-5- انبارمانی گیلاس

منابع

فهرست منابع
اثنی عشری، م. و زکائی، خ. 1387. فیزیولوژی و تکنولوژی پس از برداشت. انتشارات دانشگاه بوعلی سینا همدان. چاپ اول. 658 صفحه.
راحمی، م. 1389. فیزیولوژی پس از برداشت. انتشارات دانشگاه شیراز. شیراز. 437 صفحه.
سحری، م. ع. 1381. شیمی ترکیبات رنگی در مواد غذایی. انتشارات اندیشمند. 274 صفحه.
شیرزادیان خرم آباد، ر. و نصررمزی، ص. 1392. ترجمه. کلون کردن ژن، اصول و کاربردها. لوج، ج.، لاند، پ. و مینچن، ا. (مولفان). انتشارات دانشگاه گیلان. رشت. 548 صفحه.
کافی، م.، زند، ا.، کامکار، ب.، مهدوی دامغانی، ع. و عباسی، ف. 1391. ترجمه. فیزیولوژی گیاهی. تایز، ل. و زایگر، ا. (مولفان). انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد. مشهد. جلد دوم. 676 صفحه.
کافی، م.، زند، ا.، کامکار، ب.، مهدوی دامغانی، ع.، عباسی، ف. و شریعتی، ح. 1390. ترجمه. فیزیولوژی گیاهی. تایز، ل. و زایگر، ا. (مولفان). انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد. مشهد. جلد اول. 732 صفحه.
گنجی مقدم، ا. و بوذری، ن. 1388. راهنمای علمی و کاربردی گیلاس (کاشت، داشت و برداشت). سروا، تهران، ایران.
نعمتی، ح. و عبدالله زاده، ا. 1387. گیلاس و آلبالو. انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد. مشهد.
Adams-Phillips, L., Barry, C. and Giovannoni, J. 2004. Signal transduction systems regulating fruit ripening. Trends in Plant Science. 9: 331–338.
AOAC. 1984. Official methods of analysis. Association of official Analytical chemists. Washington, DC., U.S.A.: 114.
Arnon, D. I. 1956. Photo synthesis by isolated chloroplast. Biochem and Biphy. 20: 440-461.
Ashwell, G. 1957. Colorimetric analysis of saccharides. In: Colowick SP, Kaplan NO, eds. Methods in enzymology, Vol. 3. New York: Academic Press Inc., 73-105.
Barret, D. M. and Gonzalez, C. 1994. Activity of softening enzymes during cherry maturation. Journal of Food Science. 59: 574-577.
Brummell, D. A. 2006. Cell wall disassembly in ripening fruit. Functional Plant Biology. 33: 103–119.
Brummell, D. A., Cin, V., Crisosto, C. H., and Labavitch, J. M. 2004. Cell wall metabolism during maturation, ripening and senescence of peach fruit. Journal of Experimental Botany. 55: 2029-2039.
Brummell, D. A. and Harpster, M. H. 2001. Cell wall metabolism in fruit softening and quality and its manipulation in transgenic plants. Plant Molecular Biology. 47: 311-340.
Causier, B., Kieffer, M. and Davies, B. 2002. MADS-Box genes reach maturity. Science. 296: 275-276.
Chapple, C. and Carpita, N. 1998. Plant cell walls as targets for biotechnology. Current Opinion in Plant Biology. 1: 179-185.
Demound and John, M. 2000. Food Chemistry part 2.
Doyle, J.J. and Doyle, J.L. 1987. A rapid DNA isolation procedure for small quantities of fresh leaf tissue. Phytochemistry Bulletin. 19:11-15.
Drake, S. R. and Fellman, J. R. 1987. Indicators of Maturity and storage quality of Rainier sweet cherry. Hort Science. 22(2): 283-285.
Drake, S. R, Proebsting, E. L., Thompson, J. B. and Nelson, J. W. 1980. Effects of daminozide, maturity, and cultivar on the color grade and character of sweet cherry. J. Amer. Soc. Hort. Sci. 105(5): 668-670.
Gamble, P. and Mullet, J. 1986. Inhibition of carotenoid accumulation and abscisic acid biosynthesis in fluridone-treated dark-grown barley. Eur. J. Biochem. 160: 117-121.
Gepstein, S. and Thimann, K. 1980. Changes in the abscisic acid content of oat leaves during senescence. Proc. Natl. Acad. Sci. USA. 77(4): 2050-2053.
Ghosh, S., Meli, V. S., Kumar, A., Thakur, A., Chakraborty, N., Chakraborty, S. and Datta, A. 2010. The N-glycan processing enzymes α-mannosidase and ß-D-N-acetylhexosaminidase are involved in ripening-associated softening in the non-climacteric fruits of capsicum. Journal of Experimental Botany. 62 (2): 571–582.
Ghosh, S., Meli, V. S., Kumar, A., Thakur, A., Chakraborty, N., Chakraborty, S., and Datta, A. 2010. The N-glycan processing enzymes α-mannosidase and ß-D-N-acetylhexosaminidase are involved in ripening-associated softening in the non-climacteric fruits of capsicum. Journal of Experimental Botany. 62 (2): 571–582.
Giovannoni, J. 2001. Molecular biology of fruit maturation and ripening. Annual Review of Plant Physiology and Plant Molecular Biology. 52: 725–749.
Giribaldi, M., Ge´ny, L., Delrot, S., and Schubert, A. 2010. Proteomic analysis of the effects of ABA treatments on ripening Vitis vinifera berries. Journal of Experimental Botan. 61(9): 2447-2458.
Granger, A. R. 1996. Inheritance and linkage of isozymes in sweet cherry (Prunus avium L.). Theor. Appl. Genet. 93: 426-430.
Hapkins, W. G. 1999. Introduction to plant physiology. Vol. 1 and 2, John Wiley and Sons, New York.
Huang, X., Hu, G., Yang, Z. and Huang, H. 2005. A comparative study of chlorophyll loss and its related mechanism during fruit maturation in the pericarp of fast- and slow-degreening litchi pericarp. Scientia Horticulturae. 106(2): 247-257.
Jia, H., Chai, Y., Li, CH., Lu, D., Luo, J., Qin, L. and Shen, Y. 2011. Abscisic Acid Plays an Important Role in the Regulation of Strawberry Fruit Ripening. Plant Physiology. 157: 188-199.
Jia, H., Li, CH., Chai, Y., Xing, Y. and Shen, Y. 2013. Sucrose promotes strawberry fruit ripening by stimulation of abscisic acid biosynthesis. Pak. J. Bot., 45(1): 169-175.
Jiang, Y. and Joyce, D. 2003. ABA effects on ethylene production, PAL activity, anthocyanin and phenolic contents of strawberry fruit. Plant Growth Regulation. 39: 171-174.
Jie, R. and Ping, L. 2010. Role of Abscisic Acid and Ethylene in Fruit Maturation of Sweet Cherry. Acta Horticulturae Sinica. 37(2): 199-206.
Kappel, F., Fisher-Fleming, B. and Hogue, E. 1996. Fruit characteristics and sensory attributes of an ideal sweet cherry. Hort Science. 31(3): 433-446.
Knee, M. 2002. Fruit quality and its biological basis. CRC press LLC. USA, American. Pp: 279.
Kojima, K., Yamada, Y. and Yamamoto, M. 1995. Effects of Abscisic Acid Injection on Sugar and Organic Acid Contents of Citrus Fruit. J. Japan. Soc. Hor t. Sci. 64(1): 17-21.
M. Cantín, C., W. Fidelibus, M. and H. Crisosto, C. 2007. Application of abscisic acid (ABA) at veraison advanced red color development and maintained postharvest quality of ‘Crimson Seedless’ grapes. Postharvest Biology and Technology. 46(3): 237-241.
Martinez, J., Garder, A., Sagnelli, S. and Olivars, J. 1999. Sweet cherry and adaptation to mild winters. Fruit Varieties Journal. 53(3): 181-183.
McCready, R.M., Guggolz, J., Silviera, V. and Owens H.S. 1950. Determination of starch and amylase in vegetables. Analytical Chemistry. 22: 1156-1158.
Meyer, B. S., Anderson, D. B., Bohning, R. H. and Fratianne, D. G. 1973. Introduction to Plant Physiology. 2nd ed. NY: D. Van Nostrand.
Milborrow, B.V. 2001. The pathway of biosynthesis of abscisic acid in vascular plants: a review of the present state of knowledge of ABA biosynthesis. Journal of Experimental Botany. 52(359): 1145-1164.
Navabpour, S., Morris, K., Allen, R., Harrison, E., A-H-Mackerness, S., and Buchanan-Wollaston1, V. 2003. Expression of senescence-enhanced genes in response to oxidative stress. Journal of Experimental Botany. 54: 2285-2292.
Omokolo, N., Tasala, N. and Djocgoue, P. F. 1996. Change in carbohydrate, amino acid and phenol content in cocoa pods from three clones after infection with Phytophthora megakarya. Annals of botany. 77: 153-158.
Rodrigo, M., Marcos, J., Alferez, F., Mallent, M. and Zacarias, L. 2003. Characterization of Pinalate, a novel Citrus sinensis mutant with a fruit-specific alteration that results in yellow pigmentation and decreased ABA content. Journal of Experimental Botany. 54(383): 727-738.
Salunkhe, D. k. and Desai, B. B. 1986. Postharvest biotechnology of fruit. C. R. C. Press Bocaraton, Fbrida Ptorida. 1: 35-149.
Sandhu, A., Gray, D., Lu, J. and Gu L. 2011. Effects of exogenous abscisic acid on antioxidant capacities, anthocyanins, and flavonol contents of muscadine grape (Vitis rotundifolia) skins. Food Chemistry. 126(3): 982-988.
Setha, S. 2012. Roles of Abscisic Acid in Fruit Ripening. Walailak J Sci & Tech. 9(4): 297-308.
Seymour, GB., Manning, K., Eriksson, EM., Popovich, AH. and King, GJ. 2002. Genetic identification and genomic organization of factors affecting fruit texture. Journal of Experimental Botany. 53: 2065-2071.
Sun, L., Zhang, M., Ren, J., Qi, J., Zhang, G. and Leng, P. 2010. Reciprocity between abscisic acid and ethylene at the onset of berry ripening and after harvest. BMC Plant Biology. 10:257.
Taylor, I., Burbidge, A. and Thompson A. 2000. Control of abscisic acid synthesis. Journal of Experimental Botany. 51(350): 1563-1574.
Valero, D., Martinez-Romero, D., Serrano, M. and Riquelme F. 1998. Postharvest Gibberellin and Heat Treatment Effects on Polyamines, Abscisic Acid and Firmness in Lemons. Journal of Food Science. 63(4): 611-615.
Vicente, AR., Saladie, M., Rose, JKC. and Labavitch, JM. 2007. The linkage between cell wall metabolism and fruit softening: looking to the future. Journal of the Science of Food and Agriculture. 87: 1435-1448.
Wakabayashi, K. 2000. Changes in cell wall polysaccharides during fruit ripening. Journal of Plant Research. 113: 231-237.
Wanger, G. J. 1979. Content and vacuole/extra vacuole distribution of neutral sugars, free amino acids, and anthocyanins in protoplasts. Plant Physiology. 64: 88-93.
Webster, A. D. and Looney, N. E. 1996. Cherries, crop physiology, production and uses. CAB International.
Yoo, S., Gao, Z., Cantini, C., Loescher, W. H. and Nocker, S. 2003. Fruit ripening in sour cherry: Changes in expression of genes encoding expansins and other cell-wall-modifying enzymes. Journal of the American Society for Horticultural Science. 128(1): 16-22.
Zaharah, S., Singh, Z., Symons, G. and Reid J. 2011. Role of Brassinosteroids, Ethylene, Abscisic Acid, and Indole-3-Acetic Acid in Mango Fruit Ripening. Journal of Plant Growth Regul.
Zhang, M., Yuan, B. and Leng P. 2009. The role of ABA in triggering ethylene biosynthesis and ripening of tomato fruit. Journal of Experimental Botany. 60(6): 1579-1588.

Abstract

This research was conducted to follow two objectives. The first aim was to chase up physiological characteristics of senescence in two cultivars of early and late ripening of Karaj and Takdaneh cherry. The second goal was tracing of Alfa manosidase gene in Early, mid and late ripening cultivars and finding differences among those. The fist experiment was to survey effect of ABA (0 and 200 ppm) on fruits of two cultivars of early Karaj and Takdaneh. Within a period of 20 days after harvest and every 5 days different variables of chlorophyll, carotenoid, sugar, firmness, TSS were identified. Firmness reduced as storage period increased in both ABA and control treatment. However the rate of firmness reduction in ABA treatment was more significant. The rate of TSS presented a reducing trend by 10 days after harvest while after this stage an increasing trend revealed. There were no significant differences between ABA and non ABA treatment. At 15 and 20 days after storage there was a significant difference for sugar between ABA and non ABA treatments. However the trend of anthocyanin after the storage and among treatments was accelerating. However, there was a reduction in trend of chlorophyll and carotenoid contents fruit stems. The treatment of ABA had no significant effect on fructose content of fruit Karaj cultivar. But the recent treatment had significant effect on Takdaneh cultivar. In general the results indicated the role of ABA on senescence of cherry. In the second section of this research the presence of alfamanosidase traced up in five cherry cultivars including of early cultivar (ER), foreign early cultivar (FE), Ghazvin early (GH) and mid ripe cultivar (MR) and late cultivar (LR). In this respect the DNAs extract from leaves of the samples. The information regarding whole cDNA sequence of the gene related to pepper and peach obtained from NCBI website. Due to the high length of gene three primers designed. The primers could cover to 3100 bp length of the gene. After characterizing annealing temperature using a gradient PCR, one section of gene was amplified. The fragments were purified and went to sequencing using Sanger method. After sequencing, alignments were conducted. Based on the data sequence and application of 3 View software programs, the dendrogram was drawn. The results revealed more similarity of ER, FE and LR than GH and MR. However GH and MR consisted two separate cluster of the tree.

Keywords: Cherry, ABA, Senescence, Alfamannosidase

Gorgan University of
Agricultural Sciences and Natural Resources

College of Plant Production

A thesis submitted in partial fulfillment of the requirements
for the degree of M.Sc. in
Horticulture

Evaluation of Senescence Parameters and Tracing of α-mannosidase Gene in Sweet Cherries

By:
……………………….

Supervisor:
Mehdi Sharifani (PhD)

Advisors:
Feryal Varasteh Akbarpour (PhD)
Saeid Navabpour (PhD)

Summer 2014

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “بررسی شاخص¬های پیری و ردیابی ژن آلفامانوزیداز مرتبط با پیری در چند رقم گیلاس”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

− 3 = 3