تاثیر هشت هفته تمرین هوازی به همراه و بدون مصرف اسطوخودوس بر سطوح لاکتات، کورتیزول و VO2max دانشجویان پسر غیر ورزشکار

59,000تومان

توضیحات

بسمه تعالي
مشخصات پايان نامه تحصيلي دانشجويان
دانشگاه فردوسي مشهد
تعداد صفحات: 128

چكيده پايان نامه :
يكي از موانع مهم اجراي مطلوب و موفقيت آميز فعاليت هاي ورزشي، بروز خستگي است كه از پيامدهاي اجتناب ناپذير فعاليت هاي شديد است. دلايل متفاوتي براي بروز خستگي گزارش شده است. هدف از انجام این تحقیق بررسی تاثیر هشت هفته تمرین هوازی به همراه و بدون مصرف اسطوخودوس بر سطوح لاکتات، کورتیزول، VO2max دانشجویان پسر غیر ورزشکار بود.
مواد و روشها: تعداد 37 نفر دانشجوی پسر غیر ورزشکار (سن: 54/2 ± 13/23 سال و شاخص توده بدنی: 77/2 ± 11/22) در 3 گروه تجربی و یک گروه شاهد شرکت کردند. آنها به مدت ٨ هفته (3 جلسه در هفته) به تمرين هوازي با شدت 60-75 درصد حداكثر ضربان قلب بیشینه پرداختند. دو گروه اسطوخودوس مصرف کردند که یکی از این گروه ها همراه با مصرف اسطوخودوس تمرین ورزشی نیز انجام دادند.
یافته ها : یافته ها نشان دهنده کاهش معنادار سطوح لاکتات پلاسما و کورتیزول سرم و افزایش معنادار VO2max در گروه های تجربی پس از هشت هفته تمرین هوازی به همراه وبدون اسطوخودوس بود. لیکن این تغییرات به اندازه ای نبود که بتواند تغییرات بین گروهی را معنادار کند. همچنین تفاوت معناداری در سطوح لاکتات پلاسما کورتیزول سرم و VO2max بین گروه های تجربی مشاهده نشد.
نتیجه گیری: بر اساس نتایج این تحقیق هشت هفته تمرین هوازی به همراه و بدون مصرف اسطوخودوس با کاهش سطوح لاکتات، کورتیزول و افزایش VO2max دانشجویان پسر غیر ورزشکار موجب به تعویق افتادن خستگی و بهبود عملکرد ورزشی می شود.
کلید واژه:
1. تمرین هوازی 2. اسطوخودوس 3. لاکتات
4. کورتیزول 5. VO2max امضاي استاد راهنما:

تاريخ:

فهرست مطالب
عنوان صفحه
فصل اول: طرح تحقیق
مقدمه 1
بیان مسئله 3
ضرورت و اهمیت تحقیق 6
اهداف تحقیق 8
فرضیه های تحقیق 10
تعریف واژه ها 11
فصل دوم ادبیات تحقیق
مبانی نظری 14
تمرین هوازی 14
شدت تمرین 14
مدت تکرار تمرین 15
انواع تمرینات ورزشی هوازی 15
عوامل تاثیر گذار 17
سطح آمادگی و اکسیژن مصرفی بیشینه 17
وراثت 17
جنسیت 18
سازگاریهای تمرینات هوازی 18
سازگازیهای عضلانی 18
سازگاریهای قلبی – عروقی 19
سازگاریهای تنفسی 20
سازگاریهای متابولیکی 21
نسبت تبادل تنفسی 21
اکسیژن مصرفی 21
حداکثر اکسیژن مصرفی 21
لاکتات 22
علل تولید لاکتات 24
آستانه لاکتات 25
لاکتات و خستگی 25
کورتیزول 26
آثار سوخت و سازی اصلی کورتیزول 27
سایر اثرات کورتیزول 29
پیامدهای استفاده کبد از پروتئین و اسیدهای آمینه پلاسما 29
هیپوفیز و ترشحات قشر فوق کلیه در ورزش 30
آثار کاتابولیکی کورتیزول 31
ترشح کورتیزول و غلظت لاکتات خون 31
تغییرات ترشح کورتیزول در ارتباط با VO2max 33
اسطوخودوس 33
بخشهای مورد استفاده گیاه 33
ترکیبات 34
اثرات 35
عوارض جانبی 36
موارد منع مصرف 36
اسطوخودوس و ترشح کورتیزول 36
مبانی تجربی 38
تحقیقات انجام گرفته در داخل کشور 38
تحقیقات انجام گرفته در خارج از کشور 40
جمع بندی کلی از نتایج تحقیقات 42
فصل سوم روش تحقیق
روش انجام تحقیق 43
جامعه و نمونه آماری 43
نحوه نمونه گیری 43
معیارهای ورود 44
متغییر های تحقیق 44
ابزار های جمع آوری داده ها 45
روش جمع آوری داده ها 45
روش اجرا 48
روش نمونه گیری خونی 49
حجم پلاسما 50
روش اجرای تمرینات 50
روش تعیین شدت تمرین 51
برنامه تمرین 52
روش تحلیل داده ها 52
فصل چهارم: یافته های تحقیق
مقدمه 54
توصیف آماری داده ها 54
تجزیه و تحلیل استنباطی یافته ها 57
آزمون نرمال بودن توزیع داده ها 57
آزمون همگن بودن گروه ها 58
آزمون فرضیه ها 61
فصل پنجم: بحت و نتیجه گیری
مقدمه 85
چکیده تحقیق 85
بحث و نتیجه گیری 86
تجزیه و تحلیل یافته ها مربوط به سطوح پلاسمایی لاکتات 86
تجزیه و تحلیل یافته ها مربوط به سطوح سرمی کورتیزول 88
تجزیه و تحلیل یافته ها مربوط به مقادیر حداکثر اکسیژن مصرفی (VO2max) 90
نتیجه گیری 92
پیشنهادات تحقیق 92
پیشنهادات برخاسته از تحقیق 92
پیشنهادات برای تحقیقات آینده 93
فهرست منابع 94

پیوست ها

فهرست تصاویر
عنوان صفحه
تصویر شماره 1: چرخه گلوکز – آلانین 31
تصویر شماره 2: ارتباط بین هیپوفیز و قشر فوق کلیه 32
تصویر شماره 3: نحوه ترشح و تاثیر گذاری کورتیزول 34
تصویر شماره 4: بوته گیاه اسطوخودوس 35
تصویر شماره 5: آزمون هوازی بیشینه (بروس) 48
تصویر شماره 6: نمونه گیری خون جهت برداشت لاکتات و کورتیزول 49

فهرست جداول
عنوان صفحه
جدول 4-1: آماره های گرایش به مرکز و پراکندگی آزمودنی ها پیش از اعمال متغییر مستقل 55
جدول 4-2: آماره های گرایش به مرکز و پراکندگی آزمودنی ها پیش از اعمال متغییر مستقل 56
جدول 4-3 : نتایج آزمون کلموگروف – اسمیرنوف برای متغییرهای سن و اندازه های تن سنجی آزمودنی ها قبل از اعمال متغییر مستقل 57
جدول 4-4: نتایج آزمون کلموگروف – اسمیرنوف برای متغییرهای لاکتات، کورتیزول و VO2max در مرحله پیش و پس آزمون 58
جدول 4-5 : نتایج آزمون همگن بودن گروه ها برای متغییرهای سن و اندازه های تن سنجی آزمودنی ها قبل از اعمال متغییر مستقل 59
جدول 4-6: نتایج آزمون همگن بودن گروه ها برای متغییرهای لاکتات، کورتیزول و VO2max قبل از اعمال متغییر مستقل 60
جدول 4-7: ميانگين و انحراف معيار سطوح پلاسمایی لاکتات گروه تمرین هوازی و شاهد 61
جدول 4-8: تغییرات سطح پلاسمایی لاکتات گروه تمرین هوازی و شاهد 61
جدول 4-9: ميانگين و انحراف معيار سطح سرمی کورتیزول گروه تمرین هوازی و شاهد 63
جدول 4-10: تغییرات سطح سرمی کورتیزول گروه تمرین هوازی (10نفر) و شاهد (7نفر) 63
جدول 4-11: ميانگين و انحراف معيار مقادیر VO2max گروه تمرین هوازی و شاهد 65
جدول 4-12: تغییرات مقادیر VO2max گروه تمرین هوازی و شاهد 65
جدول 4-13: ميانگين و انحراف معيار سطح پلاسمایی لاکتات گروه مکمل و شاهد 67
جدول 4-14: تغییرات سطح پلاسمایی لاکتات گروه مکمل و شاهد 67
جدول 4-15: ميانگين و انحراف معيار سطح سرمی کورتیزول گروه مکمل و شاهد 69
جدول 4-16: تغییرات سطح سرمی کورتیزول گروه مکمل و شاهد 69
جدول 4-17: ميانگين و انحراف معيار مقادیر VO2max گروه مکمل و شاهد 71
جدول 4-18: تغییرات مقادیر VO2max گروه مکمل و شاهد 71
جدول 4-19: ميانگين و انحراف معيار سطح پلاسمایی لاکتات گروه تمرین هوازی – مصرف مکمل و گروه شاهد 73
جدول 4-20: تغییرات سطح پلاسمایی لاکتات گروه تمرین هوازی – مصرف مکمل و گروه شاهد 73
جدول 4-21: ميانگين و انحراف معيار سطح سرمی کورتیزول گروه مکمل – تمرین هوازی و گروه شاهد 75
جدول 4-22: تغییرات سطح سرمی کورتیزول گروه مکمل – تمرین هوازی و گروه شاهد 75
جدول 4-23: ميانگين و انحراف معيار مقادیر VO2max گروه تمرین هوازی – مکمل و شاهد 77
جدول 4-24: تغییرات مقادیر VO2max گروه تمرین هوازی-مکمل و شاهد 77
جدول 4-25: ميانگين و انحراف معيار سطح پلاسمایی لاکتات سه گروه تجربی 79
جدول 4-26: تغییرات سطح پلاسمایی لاکتات بین سه گروه تجربی 79
جدول4-27: ميانگين و انحراف معيار سطح سرمی کورتیزول سه گروه تجربی 81
جدول 4-28: تغییرات سطح سرمی کورتیزول بین سه گروه تجربی 81
جدول 4-29: ميانگين و انحراف معيار مقادیر VO2max سه گروه تجربی 83
جدول 4-30: تغییرات مقادیر VO2max بین سه گروه تجربی 83

فهرست نمودار ها
عنوان صفحه
نمودار 4-1: تغییرات میانگین سطح پلاسمایی لاکتات گروه های تمرین هوازی و شاهد در پیش آزمون و پس آزمون 62
نمودار 4-2: تغییرات میانگین سطح سرمی کورتیزول گروه های تمرین هوازی و شاهد در پیش آزمون و پس آزمون 64
نمودار 4-3: تغییرات میانگین مقادیر VO2max گروه های تمرین هوازی و شاهد در پیش آزمون وپس آزمون 66
نمودار 4-4: تغییرات میانگین سطح پلاسمایی لاکتات گروه های مکمل و شاهد در پیش آزمون وپس آزمون 68
نمودار 4-5: تغییرات میانگین سطح سرمی کورتیزول گروه های مکمل و شاهد در پیش آزمون و پس آزمون 70
نمودار 4-6: تغییرات میانگین مقادیر VO2max گروه های مکمل و شاهد در پیش آزمون و پس آزمون 72
نمودار 4-7: تغییرات میانگین سطح پلاسمایی لاکتات گروه های تمرین هوازی – مصرف مکمل اسطوخودوس و شاهد در پیش آزمون و پس آزمون 74
نمودار 4-8: تغییرات میانگین سطح سرمی کورتیزول گروه مکمل – تمرین هوازی و گروه شاهد در پیش آزمون و پس آزمون 76
نمودار 4-9: تغییرات میانگین مقادیر VO2max گروه مکمل – تمرین هوازی و گروه شاهد در پیش آزمون و پس آزمون 78
نمودار 4-10: میانگین های سطح پلاسمایی لاکتات سه گروه تجربی (گروه تمرین هوازی، گروه مکمل و گروه تمرین هوازی – مصرف مکمل) در پیش آزمون و پس آزمون 80
نمودار 4-11: میانگین های سطح سرمی کورتیزول سه گروه تجربی (گروه تمرین هوازی، گروه مکمل و گروه تمرین هوازی – مصرف مکمل) در پیش آزمون و پس آزمون 82
نمودار 4-12: میانگین های مقادیر VO2max سه گروه تجربی (گروه تمرین هوازی، گروه مکمل و گروه تمرین هوازی – مصرف مکمل) در پیش آزمون و پس آزمون 84

مقدمه
از زمان های بسیار قدیم بشر به دنبال استفاده از شرایطی بوده است که سریعتر بدود، بالاتر بپرد، و قویتر مبارزه و پیکار کند. به دست آوردن این شرایط نیازمند تمرین و تلاش بسیار در جهت بهبود سطح آمادگی بدنی و فعالیتهای حرکتی و مهارتی است، یکی از راه های کسب موقعیت های بهتر بدنی شرکت در فعالیت های بدنی هدفمند و زماندار تحت عنوان فعالیت های ورزشی است(1, 2).
توجه به ورزش و تربیت بدنی در عرصه حاضر به لحاظ پیشگیری از امراض و حفظ تندرستی و سلامتی برای افراد جامعه از اهمیت بالایی برخوردار است. پیشرفت های علوم ورزشی در سالهای اخیر بسیار چشمگیر بوده و آمادگی بدنی نیز به عنوان بخش مهمی از این پیشرفتها، از تنوع، تغییر و توسعه به دور نبوده است.انجام تمرینات خاص برای رسیدن به آمادگی مطلوب تر رشته های ورزشی و همچنین در بحث تندرستی عمومی اهمیت ویژه ای دارد. اگر این تمرینات بر پایه تحقیقات علمی استوار باشد، نتایج بهتری را در پی خواهد داشت(3).
فعالیتهای بدنی موجب تغییرات مهمی در سطوح هورمونی و متابولیت های پلاسما می شوند که می توان به تغییرات سطح کورتیزول اشاره کرد(4). استرس از جمله عوامل خارجي است كه مستقيماً در تحريك و ترشح كورتيزول تأثير مي‌گذارد و چنانچه ورزش را به عنوان يك استرس پيش بيني شده محسوب نمائيم در انواع مختلف ورزشها افزايش غلظت پلاسمايي كورتيزول به ميزانهاي مختلف را مشاهده مي‌نمائيم. کورتیزول با فعال کردن گلوکونئوژنز در سطح کبد و عضله، گلوکز و انرژی مورد نیاز هنگام فعالیتهای شدید را فراهم می کند اما این فرآیند ها در طولانی مدت موجب کاهش پروتئین عضلانی و کاهش اسید های آمینه می شود(5-7). یکی دیگر از عوارض منفی این تغییرات افزایش میزان لاکتات خون و در نتیجه آن کاهش عملکرد ورزشی و بدنی و همچنین افزایش خستگی است. در تحقیقات فراوانی به این نکته که با افزایش سطح آمادگی و فعالیت بدنی میزان تحمل لاکتات افزایش می یابد اشاره شده است، لیکن اهمیت فراوان چگونگی بدست آوردن عملکرد طولانی مدت و بهتر به دور از استرس ناشی از ورزش، کاهش پروتئین سلولی، خستگی و افزایش لاکتات بیانگر اینست که علاوه بر تمرین و فعالیت بدنی می توان نقش متغیرهای دیگری چون تغذیه، مصرف مکملهای داروئی و غذایی را بیش از پیش بررسی کرد.

1 – 1) بیان مسئله
ورزشکاران همیشه سعی می کنند هنگام مسابقات، بهترین اجرای خود را به نمایش بگذارند و در این میان عوامل متعددی مانع از بروز بهترین عملکرد آنها می شود. یکی از عوامل موثر در کاهش عملکرد ورزشی و جلوگیری از ادامه فعالیت خستگی است، که در فعالیتهای بدنی با شدت زیاد باعث افت نتیجه دلخواه و محدودیت در عملکرد می شود(8). شدت ونوع خستگی عضلانی به نوع، مدت، شدت تمرین و نوع تار های عضلانی فعال و عوامل متعدد محیطی و شدت این عوامل وابسته است(9). دو عامل مهم برای موفقیت در اجرای فعالیتهای استقامتی و طولانی مدت و به تعویق انداختن خستگی عبارتست از حداکثر اکسیژن مصرفی (VO2max) و میزان انباشتگی لاکتات. هر چه میزان (VO2max) بالاتر و میزان لاکتات پائین تر باشد عملکرد استقامتی بهتر خواهد بود(10).
حداکثر اکسیژن مصرفی (VO2max) یکی از رایج ترین اندازه گیریها در فیزیولوژی ورزشی است که ظرفیت فرد را برای مصرف، انتقال، و دریافت اکسیژن بیان می کند. مقادیر واقعی و عینی حداکثر اکسیژن مصرفی از اهمیت فیزیولوژیکی و بالینی، بویژه در موارد مقایسۀ گروه یا افراد با یکدیگر یا ارزیابی برنامه های مختلف تمرینی برخوردار است(11). انباشتگی لاکتات در عضلات فعال و غلظت یون هیدروژن در خون ، یکی دیگر از دلایل خستگی است(12).
پيتر و همكاران ( 1979 )، در تحقيقي روي 8 دوندة مرد باتجربه كه به مدت 10 دقيقه بر روي دوچرخة كارسنج با شدت 70 درصد حداكثر اكسيژن مصرفي فعاليت كردند، افزايش غلظت لاكتات سرم اين افراد را گزارش كردند(13).
گزارش شده است كه تغييرات لاکتات هنگام اجراي فعاليت بدني، شايد با تغييرات كورتيزول سرمي مرتبط باشد، چنان كه تحقيقات نشان داده است، افزايش لاکتات سرم هنگام اجراي فعاليت هاي بدني شديد، احتمالاً با تحريك گيرنده هاي شيميايي محور هيپوتالاموس – آدرنال موجب تحريك هورمون كورتيزول مي شود. رادولف و همكاران (2000) در تحقيق بر روي 13 دونده كه به مدت 30 دقيقه روي نوارگردان با شدت 60 درصد حداكثر اكسيژن مصرفي دويدند، افزايش غلظت كورتيزول آنها را گزارش كردند(14).
هورمون كورتيزول موجب افزايش فعاليت گلوكونئوژنز مي شود و اسيد لاكتيك هم به عنوان پيش ساز فرايندگلوكونئوژنز در بدن عمل مي كند. بیان شده است که افزایش لاکتات در پایان تمرین و فعالیت ورزشی ، باعث افزایش غلظت کورتیزول می شود(15). گالهيرم و همكاران، (2002) به وجود ارتباط مثبت معني دار بين كورتيزول و اسيد لاكتيك پس از فعاليت بدني شديد اشاره كردند(16).
اگرچه افزايش حاد كورتيزول بخشي از روند شكل گيري فرآیند رشد عضله مي باشد، اما سطوح زياد و طولاني مدت آن ممكن است اثرات زيان آور از جمله تضعیف سیستم ایمنی، کاهش سنتز پروتئین، افزایش اسیدهای آمینه پلاسما، افزایش استرس و فشار را به دنبال داشته باشد (7, 17). باقی ماندن کورتیزول زیاد در خون برای مدت طولانی موجب افزایش ترشح اسید کلریدریک و آنزیم های تبدیل کننده پروتئین مانند پپسینوژن و تریپسینوژن می شود. این آنزیمها ممکن است افراد تحت استرس را آماده برای مبتلا شدن به زخم های معده ای – روده ای کنند. وقتی شدت فعالیت یا مدت استرس یا هر دوی آنها با هم به حدی باشد که بدن بتواند در برابر آنها سازگاری حاصل کند احتمالا کاهش آثار منفی کورتیزول از جمله استرس را موجب خواهد شد(18).

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “تاثیر هشت هفته تمرین هوازی به همراه و بدون مصرف اسطوخودوس بر سطوح لاکتات، کورتیزول و VO2max دانشجویان پسر غیر ورزشکار”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 63 = 68

شناسه محصول: d1547 دسته: برچسب: , , ,