مقایسه 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس

39,000تومان

توضیحات

دانلود و مشاهده قسمتی از متن کامل پایان نامه :

دانشگاه خوارزمی

دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی

پایان­نامه کارشناسی ارشد رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی

(گرایش رفتار حرکتی)

 

عنوان:

مقایسه 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس

 

چکیده

       هدف تحقیق حاضر مقایسه 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس می­باشد. بدين منظور 80 دختر نوجوان کم تحرک 13- 15 سال  بر اساس سن شروع قاعدگی در دو گروه زودرس و ديررس انتخاب شده و هر گروه به­طور تصادفی در  دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند و در يک طرح تحقيق دو عاملی شرکت کردند. سطح فعالیت بدنی و خودپنداره جسمانی هرکدام به ترتیب با پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی کودکان و نوجوانان و فرم کوتاه پرسشنامه خودتوصیفی جسمانی (PSDQ- S) اندازه­گیری شد. گروه های تجربی به مدت 8 هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 60 دقیقه به تمرينات آمادگی جسمانی پرداختند. نتايج تحلیل کوواریانس 2 (تمرين) در 2 (باليدگی)  8 هفته برنامه آمادگی جسمانی بر خودتوصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس افزایش معناداری نشان داد که این اثر افزایشی در آن­ها متفاوت بود به این ترتیب که اثر تمرینات بر خودتوصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک زودرس، بیشتر بود. این نتایج، نیاز به برنامه­های مداخله­ای برای افزایش خودپنداره جسمانی با در نظر گرفتن بالیدگی را نشان می­دهد.

واژگان کلیدی: بالیدگی، خودتوصیفی جسمانی، سطح فعالیت بدنی، سن شروع قاعدگی

فهرست مطالب

فصل اول: طرح پژوهش

  • مقدمه————————————————————————————- 2
  • بیان مسئله——————————————————————————— 3
  • ضرورت———————————————————————————— 5
  • اهمیت————————————————————————————- 6
  • اهداف پژوهش——————————————————————————- 6
  • فرضیات پژوهش—————————————————————————– 7
  • قلمرو و محدودیت­های پژوهش—————————————————————– 8
  • واژه­های کلیدی—————————————————————————— 8

فصل دوم: مبانی نظری و کلیات پژوهش

2-1 مقدمه———————————————————————————– 11

2-2-1 مفهوم خود—————————————————————————– 11

2-2-2 خودپنداره—————————————————————————— 11

2-2-3 مدل­های ساختاری خودپنداره————————————————————– 14

2-2-4 تقسیم بندی خودپنداره——————————————————————- 15

2-2-5 خودپنداره جسمانی———————————————————————– 16

2-2-6 ابزارهای چندگانه خودپنداره—————————————————————- 17

2-2-7 عوامل موثر بر خودپنداره جسمانی———————————————————– 19

2-2-7-1 بالیدگی و خودپنداره جسمانی———————————————————– 19

2-2-7-2 فعالیت بدنی و خودپنداره جسمانی——————————————————– 24

2-2-7-2-1 مدل­های تاثیر فعالیت بدنی بر خودپنداره جسمانی—————————————– 26

2-2-7-3 شاخص توده بدنی و خودپنداره جسمانی————————————————— 31

2-2-7-4 وضعیت اجتماعی- اقتصادی و خودپنداره جسمانی——————————————– 31

2-3 پیشینه تحقیقی—————————————————————————- 33

2-3-1 تحقیقات مربوط به رابطه فعالیت بدنی و خودپنداره جسمانی————————————- 33

2-3-2 تحقیقات مربوط به بالیدگی و خودپنداره جسمانی———————————————- 39

2-3-3 جمع­بندی—————————————————————————— 42

فصل سوم: روش شناسی

3-1 مقدمه———————————————————————————– 44

3-2 روش و طرح تحقیق————————————————————————- 44

3-3 جامعه آماری—————————————————————————— 44

3-4 نمونه آماری، روش نمونه­گیری و حجم نمونه—————————————————– 44

3-5 متغیرهای تحقیق————————————————————————— 45

3-6 ابزار تحقیق——————————————————————————– 45

3-6-1 پرسشنامه جمعیت شناختی—————————————————————- 45

3-6-2 فرم کوتاه پرسشنامه خودتوصیفی جسمانی—————————————————- 45

3-6-3 پرسشنامه بین­المللی فعالیت بدنی کودکان و نوجوانان——————————————- 47

3-6-4 تمرین جسمانی————————————————————————– 48

3-7 شیوه اجرا——————————————————————————— 48

3-6 روش تحلیل آماری————————————————————————- 49

فصل چهارم: یافته­های پژوهش

4-1 مقدمه———————————————————————————– 51

4-2 توصیف خصوصیات آزمودنی­ها—————————————————————- 51

4-3 بررسی پیش فرض­ها———————————————————————— 54

4-4 تحلیل کواریانس مربوط به متغیر خودپنداره ظاهر بدنی——————————————– 56

4-4-1 آماره­های توصیفی———————————————————————— 56

4-4-2 بررسی پیش فرض­ها———————————————————————- 58

4-4-3 نتایج آزمون­های اثرات بین شرکت کنندگان————————————————— 59

4-4-4 بررسی فرضیه­های اول، دوم و سوم———————————————————– 62

4-5 تحلیل کواریانس مربوط به متغیر خودپنداره توانایی بدنی——————————————- 64

4-5-1 آماره­های توصیفی———————————————————————— 64

4-5-2 بررسی پیش فرض­ها———————————————————————- 65

4-5-3 نتایج آزمون­های اثرات بین شرکت کنندگان————————————————— 66

4-5-4 بررسی فرضیه­های چهارم، پنجم و ششم—————————————————— 70

4-6 تحلیل کواریانس مربوط به متغیر خودتوصیفی جسمانی——————————————– 71

4-6-1 آماره­های توصیفی———————————————————————— 72

4-6-2 بررسی پیش فرض­ها———————————————————————- 73

4-6-3 نتایج آزمون­های اثرات بین آزمودنی­ها——————————————————– 74

4-6-4 بررسی فرضیه­های هفتم، هشتم ونهم——————————————————— 77

فصل پنجم: بحث و نتیجه­گیری

5-1 مقدمه———————————————————————————– 80

5-2 خلاصه تحقیق—————————————————————————– 80

5-2-1 خلاصه یافته­های تحقیق——————————————————————- 80

5-3 بحث———————————————————————————— 81

5-3-1 بحث فرضیه اول————————————————————————- 81

5-3-2 بحث فرضیه دوم————————————————————————- 81

5-3-3 بحث فرضیه سوم———————————————————————— 82

5-3-4 بحث فرضیه چهارم———————————————————————– 84

5-3-5 بحث فرضیه پنجم———————————————————————– 84

5-3-6 بحث فرضیه ششم———————————————————————— 85

5-3-7 بحث فرضیه هفتم———————————————————————— 86

5-3-8 بحث فرضیه هشتم———————————————————————– 86

5-3-9 بحث فرضیه نهم————————————————————————- 87

5-4 نتیجه گیری—————————————————————————— 89

5-5 پیشنهادها——————————————————————————– 90

فهرست منابع———————————————————————————- 91

پیوست­ها————————————————————————————- 98

 

 

فهرست جدول­ها

جدول 4-1: میانگین و انحراف استاندارد سنی، قدی، وزنی و … شرکت کنندگان—————————- 52

جدول 4-2: توزیع فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد پیش آزمون سه متغیر وابسته———————— 53

جدول 4-3: توزیع فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد پس آزمون سه متغیر وابسته————————- 54

جدول 4-4: بررسی توزی طبیعی بودن نمونه­ها——————————————————- 55

جدول 4-5: آماره­های تحلیل واریانس یک­راهه نمره­های خودپندتاره ظاهر بدنی—————————– 56

جدول 4-6: آماره­های توصیفی گروه­های چهارگانه در نمره­های پس آزمون خودپنداره ظاهر بدنی————— 57

جدول 4-7: آماره­های مربوط به آزمون لون (خودپنداره ظاهر بدنی)————————————– 58

جدول 4-8: نتایج آزمون همگونی شیب رگرسیونی(خودپنداره ظاهر بدنی)——————————— 58

جدول 4-9: نتایج آزمون خطی بودن همبستگی متغیر همراش و مستقل (خودپنداره ظاهر بدنی)————— 59

جدول 4-10: تحلیل کواریانس مربوط به متغیر خودپنداره ظاهر بدنی———————————— 59

جدول 4-11: تحلیل کواریانس تاثیر بالیدگی بر خودپنداره ظاهر بدنی———————————— 60

جدول 4-12: تحلیل کواریانس متغیر همراش——————————————————– 60

جد.ول 4-13: تحلیل کواریانس تعامل برنامه و میزان بالیدگی——————————————- 61

جدول 14-4: میانگین­های اصلاح شده خودپنداره ظاهر بدنی——————————————– 61

جدول 4-15: آماره­های تحلیل واریانس یک­راهه نمره­های خودپنداره ظاهر بدنی—————————- 64

جدول 4-16: آماره­های توصیفی گروه­های چهارگانه در نمره­های پس آزمون خودپنداره توانایی بدنی————- 64

جدول 4-17: آماره­های مربوط به آزمون لون (خودپنداره توانایی بدنی)———————————— 66

جدول 4-18: نتایج آزمون همگونی شیب رگرسیونی(خودپنداره توانایی بدنی)—————————— 66

جدول 4-19: نتایج آزمون خطی بودن همبستگی متغیر

 همراش و مستقل (خودپنداره توانایی بدنی)———————————————————- 66

جدول 4-20: تحلیل کواریانس مربوط به متغیر خودپنداره توانایی بدنی———————————– 67

جدول 4-21: تحلیل کواریانس تاثیر بالیدگی بر خودپنداره توانایی بدنی———————————– 67

جدول 4-22: تحلیل کواریانس متغیر همراش——————————————————– 68

جد.ول 4-23: تحلیل کواریانس تعامل برنامه و میزان بالیدگی——————————————- 68

جدول 14-24: میانگین­های اصلاح شده خودپنداره ظاهر بدنی—————————————— 69

جدول 4-25: آماره­های تحلیل واریانس یک­راهه نمره­های خودتوصیفی جسمانی—————————– 71

جدول 4-26: آماره­های توصیفی گروه­های چهارگانه در نمره­های پس آزمون خودتوصیفی جسمانی————– 72

جدول 4-27: آماره­های مربوط به آزمون لون (خودتوصیفی جسمانی)————————————- 73

جدول 4-28: نتایج آزمون همگونی شیب رگرسیونی(خودتوصیفی جسمانی)——————————– 73

جدول 4-29: نتایج آزمون خطی بودن همبستگی متغیر همراش و مستقل (خودتوصیفی جسمانی)————– 74

جدول 4-30: تحلیل کواریانس مربوط به متغیر خودتوصیفی جسمانی————————————- 74

جدول 4-31: تحلیل کواریانس تاثیر بالیدگی بر خودتوصیفی جسمانی———————————— 74

جدول 4-32: تحلیل کواریانس متغیر همراش——————————————————– 75

جد.ول 4-33: تحلیل کواریانس تعامل برنامه و میزان بالیدگی——————————————- 75

جدول 14-34: میانگین­های اصلاح شده خودتوصیفی جسمانی——————————————- 76

 

فهرست شکل­ها

شکل 2-1: مدل روانشناختی شرکت در فعالیت­های بدنی———————————————– 28

شکل 2-2: مدل تمرینات بدنی و عزت نفس——————————————————— 29

شکل 3-2: راه حل بهنجار یک مدل گسترش یافته————————————————— 30

شکل 4-1: نمودار ستونی میانگین نمرات پیش آزمون و پس آزمون خودپنداره ظاهر بدنی در گروه­های

تجربی و کنترل دیررس و زودرس—————————————————————— 57

شکل 4-2: نمودار میانگین­های اصلاح شده خودپنداره ظاهر بدنی—————————————- 62

شکل 4-3: نمودار ستونی میانگین نمرات پیش آزمون و پس آزمون خودپنداره توانایی بدنی در گروه­های

تجربی و کنترل دیررس و زودرس—————————————————————— 63

شکل 4-4: نمودار میانگین­های اصلاح شده خودپنداره توانایی بدنی————————————— 69

شکل 4-5: نمودار ستونی میانگین نمرات پیش آزمون و پس آزمون خودتوصیفی جسمانی در گروه­های

تجربی و کنترل دیررس و زودرس—————————————————————— 72

شکل 4-6: نمودار میانگین­های اصلاح شده خودتوصیفی جسمانی—————————————– 76

فصل اول:

طرح پژوهش

 

 

1-1 مقدمه

امروزه تحرک و فعالیت ورزشی نوجوانان نسبت به دوران گذشته رو به افول گذاشته است به طوری­که فقر حرکتی و اضافه وزن از مشکلات عمده دانش آموزان است. شرکت افراد جوان در فعالیت­های ورزشی، علاوه بر تقویت قوای جسمانی، در افزایش اعتماد به­نفس و ارتقای سایر جنبه­های سلامت روانی نیز موثر است. شناسایی عوامل بیولوژیکی، محیطی، اجتماعی و روانی اثرگذار بر فعالیت بدنی، ایده اساسی برای ترویج فعالیت بدنی در نوجوانان است (40).

اخیراً در کشور ما نوجوانان به شیوع بیماری­های ناشی از فقر حرکتی، بیشتر گرفتار می­شوند. فقر حرکتی عامل بسیاری از بیماری­های جان­فرسا مانند چاقی، ضعف دستگاه­های قلبی عروقی و تنفسی است و سلامتی روانی را نیز به طور مستقیم و غیر مستقیم به خطر می­اندازد. یکی از مشکلات عمده نوجوانان وابستگی و اعتیاد به تلویزیون و تکنولوژی­های مشابه آن است که باعث کم تحرکی بیشتری می­شود اما در نظر گرفتن برنامه­های فعالیت بدنی می­تواند راهبرد موثری برای مبارزه با این مشکلات باشد. زیرا ورزش و فعالیت بدنی بخش مهمی از برنامه آموزشی مدرسه و فرایند تربیت و پرورش کودکان، نوجوانان و جوانان را تشکیل می­دهد (10 و 15).

نوجوانی یک دوره مهم از زندگی است که ادراک از خود به طور عمیق تغییر می­کند. مطالعات نشان­داده­است که این دوره یک دوره مهم برای «خود» و ساختارهای عصبی حمایت کننده­اش است (35). یکی از ابعاد «خود»، خودپنداره[1] می­باشد، خودپنداره، آگاهی شخصی از محدودیت­ها، ویژگی­ها و خصوصیات شخصی و خصوصیاتی که ممکن است شخص در آن­ها با بقیه مشابه یا متفاوت باشد. در واقع خودپنداره ادراکی است که شخص از خودش بدون قضاوت یا مقایسه شخصی زودگذر با دیگران دارد (51).

بر اساس نظر وینبرگ و گولد (1999) نباید خودپنداره را تنها به عنوان یک واژه کلی تلقی کرد بلکه باید آن را به عناصری مانند خودپنداره اجتماعی، خودپنداره تحصیلی و خودپنداره جسمانی تفکیک کرد (51). خودپنداره جسمانی هم شامل نحوه نگرش فرد نسبت به خود است و هم شامل شیوه­ای است که فرد توسط آن بدن خود را ادراک می­کند و نگرش فرد را نسبت به ابعاد بدنی، توانایی­ها و مهارت­های بدنی­اش نشان می­دهد (78). از طرفی بالیدگی در شکل­دهی خودپنداره فرد نقش بسزایی دارد (51). افراد نوجوان در سنین متنوعی به مرحله نوجوانی وارد می­شوند و به وضعیت بالیدگی می­رسند. بالیدگی به عنوان فرایندی از بالیده شدن یا پیشروی به طرف وضعیت بالیده تعریف می­شود. لذا در یک گروه از کودکان با جنس و سن تقویمی همانند، در سن زیستی یا سطح بالیدگی زیست شناختی کسب شده، پراکندگی وجود دارد (65). رشد خودپنداره، یک جنبه مسلط در کودکی و نوجوانی است و اغلب تحت تاثیر سطح بالیدگی قرار می­گیرد (مثلا تاخیر یا پیشرفت در بالیدگی). در این سنین از یک طرف رشد اجتماعی، شخصی و عاطفی و از طرف دیگر نیز جابجایی زمانی بالیدگی (تاخیر یا پیشرفت) وجود دارد که این جابجایی میتواند بر رشد خودپنداره فرد اثر بگذارد (51).

هم­چنین شرکت افراد جوان در فعالیت­های ورزشی، علاوه بر تقویت قوای جسمانی در افزایش اعتماد به­نفس و ارتقای سایر جنبه­های سلامت روانی نیز موثر است و یکی از ابعادی که فعالیت بدنی و به­خصوص آمادگی جسمانی می­تواند تاثیر بسیار زیادی روی آن داشته باشد خودپنداره است (51).

در این راستا این تحقیق در نظر دارد اثر یک دوره تمرین آمادگی جسمانی را بر خودپنداره جسمانی دختران نوجوان دیررس و زودرس کم تحرک بررسی و مقایسه  کند. 

1-2 بیان مسئله

سلامتی انسان ابعاد مختلفی اعم از بدنی، روانی، عاطفی و اجتماعی دارد که لازم است به همه آن­ها توجه شود. یکی از موضوعات مهمی که درباره سلامت روانی مطرح می­شود عزت نفس و ادراک فرد از خودش است. ادراک فرد از خود تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار می­گیرد که فعالیت بدنی و شرکت در ورزش سازمان یافته یکی ازین عوامل است (34).

در جامعه­ای که اهمیت زیادی برای موفقیت در فعالیت­های ورزشی قائل هستند، طبیعی است که تصور شود خودپنداره به میزان زیادی افزایش خواهدیافت. یک خود پنداره منفی می­تواند آثار مخربی بر تمام جنبه­های زندگی فرد داشته باشد. مربیان و والدین باید نحوه به­کارگیری فعالیت­های حرکتی کودکان و نوجوانان را که باعث تشکیل خودپنداره­های مثبت و باثبات می­شوند، مشخص کنند (51).

خودپنداره جسمانی شامل نحوه نگرش فرد نسبت به خود است و هم شامل شیوه­ای است که فرد توسط آن بدن خود را ادراک می­کند و نگرش فرد را نسبت به ابعاد بدنی، توانایی­ها  و مهارت­های بدنی­اش نشان می­دهد. از طرفی بالیدگی در شکل­دهی خودپنداره فرد نقش بسزایی دارد (51 و 78). افراد نوجوان در سنین متنوعی به مرحله نوجوانی وارد می شوند و به وضعیت بالیدگی می­رسند. بالیدگی به عنوان فرایندی از بالیده شدن یا پیشروی به طرف وضعیت بالیده تعریف می­شود. لذا در یک گروه از کودکان با جنس و سن تقویمی همانند، در سن زیستی یا سطح بالیدگی زیست شناختی کسب شده، پراکندگی وجود دارد (65). رشد خودپنداره، یک جنبه مسلط در کودکی و نوجوانی است و اغلب تحت تاثیر سطح بالیدگی قرار می­گیرد (مثلا تاخیر یا پیشرفت در بالیدگی). در این سنین از یک طرف رشد اجتماعی، شخصی و عاطفی و از طرف دیگر نیز جابجایی زمانی بالیدگی (تاخیر یا پیشرفت) وجود دارد که این جابجایی میتواند بر رشد خودپنداره کودک اثر بگذارد (51).

تغییرات جسمانی که در طی بلوغ در دختران رخ می­دهد (22% افزایش توده چربی) با افزایش توده عضلانی یا بافت اسکلتی همراه نیست (78)، از این رو با توجه به تغییرات در اندازه، شکل و ترکیب بدنی، شرکت در فعالیت بدنی کاهش می­یابد. بنابراین تغییرات جسمانی زمان بلوغ و بالیدگی زودرس دختران نوجوان ممکن است به طور مستقیم روی توانایی دختران برای شرکت در فعالیت جسمانی تاثیر داشته باشد. به عنوان مثال، رشد سینه ممکن است به طور مستقیم، شرکت در فعالیت جسمانی خودانگیخته را به دلیل نیاز به لباس مناسب کاهش دهد (28).

از طرفی نوجوانی به عنوان دوره خطر کاهش فعالیت بدنی به ویژه بین دختران نوجوان  زودرس[2] شناخته شده است و این کاهش فعالیت کاهش خودارزشمندی جسمانی را نیز در پی دارد (54). تغییر در انگیزه، نگرش نسبت به عملکرد و تغییر در تصویر بدنی در خلال دوره نوجوانی ممکن است از عوامل تاثیرگذار بر کاهش فعالیت باشد (78).

منابع زیادی این کاهش را در دختران نوجوان مشخص کرده­اند و نشان داده­اند که درصد شرکت در فعالیت بدنی از %58 در سن 11-12 سالگی، به %41 در سن 13-15 سالگی کاهش می­یابد، این افت در فعالیت بدنی همزمان با بلوغ است که معمولا در سن 12-13 سالگی اتفاق می­افتد (26).

مطالعات انجام شده نشان می دهد که ورزش هم در درازمدت و هم در کوتاه مدت، تقویت روانی و بهبود تغییرات نورولوژیک در قشرکودکان، نوجوانان، بزرگسالان و حتی سالخوردگان را به همراه دارد. از طرفی آمادگی جسمانی وسیله ای ساده، کم هزینه و قابل دسترس برای همگان ازجمله نوجوانان است (34).

یکی از این مداخلات موثر ومهم اثر فعالیت بدنی روی خودپنداره است چراکه خودپنداره جنبه مهمی از رشد عاطفی فرد است. تحرک و فعالیت جسمانی تسهیل کننده­های مهمی برای خودپنداره مثبت محسوب می­شوند (69،  90 و 98). اگرچه تحرک تنها یک روش تسریع­کننده رشد خودپنداره است اما برای نوجوانان از اهمیت خاصی برخوردار است (51) . به ویژه این تاثیر را می­توان در دختران با بالیدگی زودرس مشاهده کرد چراکه دختران با بالیدگی زودرس در مقایسه با همسالانشان از سطوح فعالیت بدنی و خودادراکی پایینی برخوردارند (28، 29 و 41).

مطالعه روی بررسی خودپنداره در طول نوجوانی تا حدودی پراکنده است و شواهد اندکی درباره بلوغ و فعالیت جسمانی در دختران نوجوان وجود دارد و همچنین در برخی مطالعات مقدار مداخله کم بوده­است (39 و 98).

از این­رو آگاهی از تاثیرات برنامه­های مداخله­ای باعث توسعه نظریه­های رفتاری و متعاقبا باعث ایجاد برنامه­های موثر برای پیشرفت سلامتی خواهد شد (90 و 98). نتایج نشان می­دهد که مداخلات در محیط مدرسه می­تواند به طور مثبت روی خودپنداره دانش آموزان تاثیر بگذارد اما در برخی مطالعات مقدار مداخله کم بوده است (35 و 92).

کمبود شواهدی راجع به اثر فعالیت بدنی روی خودپنداره جسمانی دختران با بالیدگی­های متفاوت به­طور متمایز، و همچنین کم بودن مقدار مداخلات پیشین، نیاز به تحقیق بیشتر را برای کارهای مداخله ای روی خودادراکی و خودپنداره جسمانی را مشخص می­کند. بنابراین با درنظر گرفتن ویژگی­های نوجوانی و اینکه بالیدگی در سنین حساسی صورت می­گیرد و همچنین با توجه به اینکه این تحقیق روی نوجوانان کم تحرک دختر انجام خواهدشد، محقق در پی پاسخ به این سوال است که آیا برنامه تمرینی آمادگی جسمانی اثرات متفاوتی بر خودپنداره جسمانی دختران نوجوان کم تحرک زودرس و دیررس دارد؟

از این رو این تحقیق در نظر دارد که پیامدهای یک دوره 8 هفته­ای تمرینات آمادگی جسمانی را برخودپنداره جسمانی نوجوانان دختری که از نظر بالیدگی دیررس و زودرس هستند، بسنجد و نحوه تاثیر این تمرینات را بر آن­ها بررسی و مقایسه کند.

1-3 ضرورت

آگاهی از تاثیرات برنامه­های مداخله ای باعث توسعه نظریه­های رفتاری و متعاقبا باعث ایجاد برنامه­های موثر برای پیشرفت سلامتی خواهد شد. این نتایج نشان می­دهد که مداخلات در محیط مدرسه می تواند به­طور مثبت روی خودپنداره دانش آموزان تاثیر بگذارد (35).

همچنین، دختران در سن بلوغ خودارزشی پایین­تری دارند و لزوم برنامه­هایی برای افزایش فعالیت بدنی در میان دختران نوجوانی که نارضایتی نسبت به بدنشان را در مدت بلوغ تجربه می­کنند، مشهود است، بنابراین با توجه به اینکه برخی تحقیقات ذکر شده نشان داده­اند خودپنداره­ی جسمانی دختران در سن بلوغ کمتر است، ضرورت برنامه­های فعالیت بدنی برای این گروه، محسوس­تر است (28، 25 و 41).

از طرفی نیز اگرچه راهبردهایی برای افزایش فعالیت بدنی در حال گسترش هستند اما میزان تاثیرات برای مداخله کم هستند و مداخله­های موثر به طور گسترده به کار گرفته نمی­شود (41).

در نتیجه کمبود شواهدی راجع به اثر فعالیت بدنی روی خودپنداره جسمانی دختران با بالیدگی­های متفاوت به­طور متمایز، و همچنین کم بودن مقدار مداخلات پیشین، و نیز باتوجه به کمتر بودن خودپنداره جسمانی دختران نوجوان در سنین بلوغ، لزوم برنامه­هایی برای نیاز به تحقیق بیشتر را برای کارهای مداخله ای روی خودادراکی و خودپنداره جسمانی را مشخص می­کند. ازین رو این تحقیق در نظر دارد پیامدهای یک دوره تمرین آمادگی جسمانی را در نوجوانان دختری که از نظر بالیدگی دیررس یا زودرس هستند بسنجد و نحوه تاثیر این تمرینات را بر آن­ها بررسی و مقایسه کند.

1-4 اهمیت

انجام فعالیت بدنی نه تنها در کشورهای پیشرفته بلکه در کشورهای دیگر نیز در حال گسترش است و این قبیل مداخلات جسمانی برای  کسب و بهبود و توسعه رفتار فعال دارای اهمیت است (26). از طرفی تحقیقات نشان داده است که پسران (40%) نسبت به دختران (27%) فعال­تر هستند و با افزایش سن، این سطوح کاهش می­یابد  انجام چنین مطالعاتی می­تواند در جهت اشاعه­ی فرهنگ فعال ماندن، به­ویژه برای دختران کمک کننده باشد (98).

از طرفی آمادگی جسمانی وسیله ای ساده، کم هزینه و قابل دسترس برای همگان ازجمله نوجوانان است. شرکت افراد نوجوان در فعالیت های ورزشی، علاوه بر تقویت قوای جسمانی در افزایش اعتماد به نفس و ارتقای سایر جنبه های سلامت روانی نیز موثر است (34).

در این راستا محیط مدرسه به نظر برای انجام برنامه های مداخله ای مناسب­تر است چرا که برنامه های مداخله ای در مدرسه به سه دلیل روند صعودی داشته اند:

1) دسترسی آسان این برنامه­ها  برای کودکان و نوجوانان

2) سپری شدن زمان زیادی از وقت دانش آموزان در مدرسه

3) نقش محوری سلامتی در برنامه­های آموزشی جسمانی (98).

از طرفی، به این دلیل که بالیدگی مصادف با دوران مدرسه است و میزان زیادی از وقت نوجوانان در مدرسه سپری می­شود بنابراین استفاده از یافته­های این قبیل تحقیقات در محیط مدرسه می­تواند به­طور مثبت راهنمای عملی برای مربیان و اولیا مدرسه در خصوص فعالیت بدنی دانش­آموزان و همچنین در جهت فهم افزایش خودپنداره جسمانی برای دانش­آموزان موثر باشد.

1-5 اهداف پژوهش

1-5-1 هدف کلی

مقایسه 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس

  • اهداف اختصاصی
  1. تعیین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره ظاهر بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس
  2. تعیین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره ظاهر بدنی دختران نوجوان کم تحرک زودرس
  3. مقایسه اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره ظاهر بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس
  4. تعیین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره توانایی بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس
  5. تعیین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره توانایی بدنی دختران نوجوان کم تحرک زودرس
  6. مقایسه اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره توانایی بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس
  7. تعیین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خود توصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس
  8. 8تعیین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خود توصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک زودرس
  9. مقایسه اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خود توصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس

1-6 فرضیات پژوهش

1-6-1 فرضیه کلی

8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره جسمانی دختران کم تحرک تاثیر دارد و وضعیت بالیدگی، متغیری واسطه­گر در اثر تمرینات آمادگی جسمانی بر خودپنداره جسمانی دختران نوجوان کم تحرک است.

  • فرضیات اختصاصی
  1. 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی خودپنداره ظاهر بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس را افزایش می­هد.
  2. 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی خودپنداره ظاهر بدنی دختران نوجوان کم تحرک زودرس را افزایش می­دهد.
  3. بین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره ظاهر بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس تفاوت وجود دارد.
  4. 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی خودپنداره توانایی بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس را افزایش می­هد.
  5. 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی خودپنداره توانایی بدنی دختران نوجوان کم تحرک زودرس را افزایش می­دهد.
  6. بین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره توانایی بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس تفاوت وجود دارد.
  7. 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی خودتوصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس را افزایش می­هد.
  8. 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی خودتوصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک زودرس را افزایش می­دهد.
  9. بین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودتوصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس تفاوت وجود دارد.

1-7 قلمرو و محدودیت­های پژوهش

1-7-1 قلمرو پژوهش

  1. این مطالعه محدود به دختران 13- 15 ساله مقطع راهنمایی است زیرا یکی از شروط اصلی این پژوهش بر زودرس و دیررس بودن آن­هاست.
  2. برای کلیه­ی شرکت کنندگان، آزمون­گر یک نفر بوده و امکان سوگیری یا اعمال نظر متفاوت وجود نخواهد داشت.
  3. کلیه کودکانی که از نظر پزشکی قادر به شرکت منظم در برنامه تمرینی نیستند در ابتدا از مطالعه حذف می­شوند.
  4. شرکت کنندگان در شرایط محیطی یکسان به سوالات پرسشنامه پاسخ می­دهند.

1-7-2 محدودیت­های پژوهش

  1. شرایط روانی افراد در زمان شرکت در تمرینات و همچنین در زمان پاسخگویی به سوالات پرسشنامه قابل کنترل نبود.
  2. چگونگی تغذیه افراد در طول دوره شرکت در این تحقیق قابل کنترل نبود.

1-8 واژه های کلیدی

بالیدگی[3]: بالیدگی به عنوان فرایندی از بالیده شدن یا پیشروی به طرف وضعیت بالیده تعریف می شود. افراد زودرس نسبت به سن تقویمی خود پیشرفته­اند و افراد دیررس نسبت به سن تقویمی خود تاخیر دارند (65) که در این تحقیق با استفاده از سن شروع قاعدگی (یا سن منارک) اندازه­گیری می­شود.

خودتوصیفی جسمانی[4]: خودتوصیفی، آگاهی شخصی از محدودیت­ها، ویژگی ها و خصوصیات شخصی و خصوصیاتی که ممکن است شخص در آن ها با بقیه مشابه یا متفاوت باشد، تلقی می­شود. خودتوصیفی جسمانی هم شامل نحوه نگرش فرد نسبت به خود است و هم شامل شیوه­ای است که فرد توسط آن بدن خود را ادراک می­کند و نگرش فرد را نسبت به ابعاد بدنی، توانایی­ها  و مهارت­های بدنی­اش نشان می­دهد (51 و 78). خودتوصیفی جسمانی در اين تحقيق با استفاده از فرم کوتاه پرسشنامه خودتوصیفی بدنی ارزیابی می­شود که مجموع (يا ميانگين) امتياز حاصل از چند خرده مقياس فرم کوتاه پرسشنامه خودتوصیفی بدنی است (9).

سطح فعالیت بدنی[5]: توانایی اجرای کار عضلانی به صورت رضایت­بخش و همچنین اجرای سطوح متوسط تا شدید فعالیت بدنی بدون خستگی بی­مورد و حفظ این قابلیت در سراسر دوره زندگی که شامل دو نوع است، آمادگی مربوط به تندرستی و آمادگی مربوط به مهارت (52). جهت اندازه­گیری سطح فعالیت بدنی از پرسشنامه بین­المللی فعالیت بدنی استفاده شد. این پرسشنامه فراخوانی 7 روزه است که سطح فعالیت بدنی فرد را از شدید تا متوسط و کم در طول سال تحصیلی مشخص می­کند (63).

سن شروع قاعدگی[6]: سنی است که در آن برای اولین بار چرخه­ی قاعدگی برای دختران رخ می­دهد که در این تحقیقی با استفاده از روش پس گستر استفاده شده است (از فرد خواسته می­شود سنی را که برای اولین بار قاعده شده است به­یاد بیاورد) (65).

فصل دوم:

مبانی نظری و کلیات پژوهش

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2-1 مقدمه

این فصل در دو قسمت مبانی نظری و ادبیات پژوهش ارایه می­گردد و با توجه به موضوع مورد مطالعه ابتدا به مفاهیم نظری و در ادامه به تحقیقات انجام شده مرتبط با موضوع و در نهایت نیز به جمع­بندی و نتیجه­گیری پرداخته می­شود.

2-2 مبانی نظری

2-2-1 مفهوم خود

در اصل «خود»، احساس درونی شخص از «من چه کسی هستم؟» است (51). خودآگاهی شرط اساسی وجود انسان است که درخلال ماه­های اول زندگی شکل می­گیرد. کودک تدریجا شروع به تشخیص حضور افراد مهم و موثر می­کند که باعث به­وجود آمدن مرحله­ای برای شروع آگاهی از خود به­عنوان یک فرد مستقل است. کودک در اولین سال زندگی­اش خیلی چیزها درباره خودش یاد می­گیرد. او یاد می­گیرد که بین «من» و «غیر من» تمیز قائل شود و توجه­اش را به اعمال دیگران ارتباط دهد. او در این موقع به قسمت اعظم بدنش آگاهی دارد و می­داند که آن­ها چگونه با هم ارتباط پیدا می­کنند و مرزهای بین خودش و جهان خارج را یافته است. از همه مهمتر، او به­عنوان یک انسان شروع به احساس ارزش برای خودش می­کند و کاملا توانایی ساختن خود را دارد. همان­طورکه سیگل و هوپر[7] خاطر نشان کرده­اند، شکل گرفتن «خود» مظهر ویژه نیاز عمومی انسان به تشخیص بعضی قوانین پایدار از جهان احساسات مستمر است. از آنجایی­که «خود» پدیده­ای ذاتی و غیر اکتسابی نیست بلکه فرآیندی است که بر اثر تجربیات تکامل می­یابد، بنابراین به­طور قابل ملاحظه ای قابلیت انعطاف­پذیری و تغییرپذیری و استعداد نامحدودی در رشد و تکامل و خودشکوفایی دارد. مهمترین نیروهایی که باعث شکل دادن «خود» می­شود، افراد مهم دیگر است (7).

2-2-2 خودپنداره

خودپنداره معمولا به عنوان آگاهی فرد از ویژگی­ها، صفات و محدودیت­های شخصی و خصوصیاتی که شخص ممکن است در آن­ها با بقیه مشابه یا متفاوت باشد، تلقی می­شود. خودپنداره، ادراکی است که شخص از خودش، بدون قضاوت یا مقایسه شخصی زودگذر با دیگران دارد. مجموعه­ای از عقاید، تصورات و احساسات است که هرفرد در مورد خودش درنظر گرفته است. این تصورات شامل توانایی­ها، پیشرفت­ها، امیال و شاخص­های ظاهر  و خصوصیات فردی شخص می­باشد. درواقع خودپنداره به چگونگی نگریستن فرد به خود بدون داشتن قضاوت شخصی یا هرگونه مقایسه زودگذر با افراد دیگر گفته می­شود  (51).

شاولسون، هوبنر و استانتون (1976) خودپنداره را به عنوان ادراک فرد از خود که از طریق تجربه و تفسیر او از محیطش شکل می­گیرد تعریف نموده­اند. آن­ها معتقد بودند که خودپنداره موجودی درون فرد نیست بلکه یک ساختار نظری است که از توانایی بالقوه جهت تشریح و پیشگویی اعمالی که توسط فرد انجام می­شوند برخوردار است (50). آن­ها هفت ویژگی مهم را در تعریف خودپنداره معرفی کردند:

  1. خودپنداره، سازمان­یافته و از ساختار برخوردار است.
  2. چندبعدی است.
  3. سلسله مراتبی است، به این ترتیب که قاعده آن را ادراک­های رفتار فردی، میانه آن را استنباط راجع به خویشتن در حوزه­های مختلف (اجتماعی، بدنی، تحصیلی و علمی) و راس آن را خودپنداره عمومی تشکیل می­دهد.
  4. خودپنداره­ی واقع در راس ثابت است ولی نتایج تا حدزیادی به موقعیت ویژه بستگی داشته و با رسیدن به مراتب پایین­تر از ثبات آن کاسته می­شود.
  5. خودپنداره با افزایش سن، بیشتر ساختار چندبعدی پیدا می­کند.
  6. خودپنداره هم توصیفی و هم ارزشیابی است.
  7. خودپنداره را می­توان از سایر ساختارها متمایز نمود (50).

انسان خودپنداره را فرامی­گیرد و این فراگیری دست کم از تولد آغاز می­شود. تعدادی از صاحب نظران وضعیت عاطفی فرد در زمان بارداری که از شادی و آرامش تا ناراحتی و تنش در نوسان است، ممکن است تاثیر شگرفی بر جنین داشته باشد (51).

ماه­های ابتدایی طفولیت، آغاز واقعی رشد خودپنداره است. مهربانی و محبت والدین و کودک، نخستین احساسات ارزش و عاطفه را به همراه دارد. احساس ارزشمند بودن از وضعیت عاطفی و توجه والدین به نیازهای جسمانی او تاثیر می­پذیرد. تحقق نیازهای روانشناختی در طفل برای بنانهادن احساس اعتماد، امنیت و عشق مهم است. مادران و پدران از طریق ترکیب مراقبت­های دلسوزانه و احساسات ثابت و همیشگی خود، حس اعتماد را در کودکان ایجاد می­کنند (51).

خود ادارکی یا خودپنداره آموختنی است و این موضوع برای فرد و کسانی که مسئول پرورش کودک هستند بسیار حائز اهمیت است. خودادراکی از تجارب گذشته فرد نشأت می­گیرد و در میان این تجارب، تجارب اجتماعی تا حد زیادی منحصر به روابط خانوادگی است. اعضای خانواده معمولا مهم­ترین افراد در نظر کودک می­باشند و براساس رابطه با این افراد است که کودک پایه­های خودادراکی را استوار می­کند حتی می­توان گفت در سال­های اولیه زندگی قبل از این­که طفل فرا گیرد، تصور راجع به خود در اثر روابط با اعضای خانواده به­وجودخواهد آمد و مسلما هنگامی­که کودک بوسیله تکلم قادر به برقراری ارتباط با دیگر افراد خانواده می­گردد، این ادراک و پنداشت از خود به صراحت بیان می­شود. خودادراکی همیشه قابل تغییر است اما این تغییرات در دوران کودکی بسیار بیشتر از بزرگسالی است. ثابت شده است که همگام با رشد فرد، وجوه خودپنداره استقلال بیشتری می­یابد (50 و 61).

رشد احساس خودمختاری و استقلال، محرک مهمی در توسعه خودپنداره مثبت است که به شدت توسط بزرگسالان و افراد مهم در زندگی کودک تاثیر می­پذیرد. وابستگی کودک به افراد خاص، موقتی است و این ماهیت موقتی وابستگی، کودکان را به سمت رفتارهای اکتشافی و کوشش­های مهارتی از اوایل کودکی به بعد سوق می­دهد. بزرگسالان می­توانند فرصت­های بی­نظیری در اختیار کودکان قرار دهند تا آن­ها از آن برای تامین فرصت­هایی برای خوداکتشافی و پذیرش دائمی فردیت شناخت خود استفاده کنند (51).

 

 

 

 

 

 

فهرست منابع

  1. احمدی، س. ا. (1373) روانشناسی نوجوانان و جوانان، تهران، انتشارات مهرداد.
  2. اسلامی نسب، ع. (1373). روانشناسی اعتماد به نفس. انتشارات مهرداد، فصل ششم.
  3. افتخاری، ف. (1385) اثر شرکت در کلاس­های ورزشی تابستان بر برخی عوامل آمادگی جسمانی و حرکتی، ترکیب بدنی و خودپنداره بدنی دختران نوجوان. پایاین نامه کارشناسی ارشد، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تربیت معلم تهران.
  4. ایرانی. ه، (1372) بررسی خودپنداره با جنسیت و پیشرفت تحصیلی. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تربیت معلم تهران.
  5. برزگری. آ. (1384) . تعیین سن منارک و ارتباط آن با شاخص توده بدنی در دختران 12- 14 ساله شهر یزد، پایان نامه دکتری عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی شهید صدوقی یزد.
  6. بقاییان، م. (1383) مقایسه جنسیت در خودپنداره بدنی دانش­آموزان دوره راهنمایی منطقه 15 تهران و ارتباط آن با منتخبی از ویژگی­های فردی و خانوادگی. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تربیت معلم تهران.
  7. بهرام، ع و شفیع زاده، م. (1383) تعیین اعتبار و پایایی پرسشنامه خودپنداره بدنی و بررسی عوامل موثر بر آن در دانش­آموزان مقاطع مختلف تحصیلی شهر تهران، پژوهشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی.
  8. بهرام، ع.، شفیع زاده، م و صنعتکارن، ز (1381) مقایسه خرده مقیاس­های تصویر بدنی بزرگسالان فعال و غیرفعال و رابطه آن با ترکیب بدنی و نوع پیکیر، پژوهش در علوم ورزشی تابستان، 1(2)، 13- 28.
  9. بهرام، ع.، صالح صادق پور، ب. و عبدالملکی،ز. (1391) روانسنجی فرم کوتاه پرسشنامه خودتوصیفی بدنی در دانش­آموزان شهر تهران، پزوهشکده تربیت بدنی.
  10. بیات، ح.، فرخی، ا.، گایینی، ع. (1387). مقایسه ادراک شایستگی­های جسمانی دانشجویان فعال و غیرفعال: نقش جنسیت و ترکیب بدنی. المپیک، 16، شماره 2 صفحه 44.
  11. پورحسین، ر. (1383). روانشناسی خود. تهران، انتشارات امیر کبیر. چاپ اول.
  12. سازمان بهداشت کرج، 1392 (http://mohme.gov.ir/index.aspx?page=6&nday=23&nmonth=12&nyear=1390&siteid=1&pageid=33169&cat=)
  13. سعیدی، س.، (1378) رابطه بین خودپنداره و ترتیب تولد در دانش­آموزان دختر سال سوم متوسطه ریاضی و تجربی نظام جدید در سال تحصیلی 78- 77 در شهر مشهد، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت معلم.
  14. شعاری نژاد، علی اکبر.، (1378)، نقش فعالیت­های فوق برنامه در تربیت جوانان، چاپ پنجم، تهران، انتشارات اطلاعات، صفحه 155.
  15. شعاری­نژاد. علی اکبر (1376.)، فلسفه آموزش و پرورش، امیرکبیر، چاپ چهارم.
  16. شهرآرای، م. (1384) روانشناسی رشد نوجوان (دیدگاه تحولی)، انتشارات چاوشگران نقش.
  17. صادقیان، ب. (1381) تعیین رابطه همبستگی بین خودپنداره بدنی با منتخبی از عوامل آمادگی جسمانی و سطح فعالیت بدنی دانشجویان دختر دانشگاه اصفهان، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تربیت معلم تهران.
  18. صالح زاده، ک.، فتحی رضایی، ز.، زمانی ثانی، س.، صدر حقیقی، خ. (1390) خودپنداشت جسمانی، شاخص توده بدنی و سطح فعالیت جسمانی در دانشجویان، مجله روانشناسی تحولی، روانشناسان ایرانی، 7 (29).
  19. عبدالملکی، ز. (1389) رابطه ساختاری بین وضعیت اجتماعی- اقتصادی و بالیدگی با خودپنداره بدنی دختران نوجوان. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تربیت معلم تهران.
  20. عمیدی، م.، غفران پور، ف. ا. و حسینی، ر. (1385). رابطه نارضایتی از تصویر بدنی ذهنی و نمایه توده بدنی در دختران نوجوان، فصلنامه تحقیقات علوم رفتاری، 4(2).
  21. مومنی، م. (1387). تحلیل­های آماری با استفاده از SPSS. چاپ دوم، تهران، انتشارات کتاب نو.
  22. نیسی شوشتری. ع، (1380) بررسی و مقایسه عزت نفس دانشجویان ورزشکار و غیر ورزشکار دانشگاه شهید چمران اهواز، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران.
  1. Ackard, M and Peterson, B, (2001) Association between puberty and disordered eating, body image and other psychological variables, J eat disord vol, 29: 187- 194.
  2. Luszczynska, Charles. Abraham. (2012). Reciprocal relationships between three aspects of physical self-concept, vigorous physical activity, and lung function: A longitudinal study among late adolescents, Psychology of Sport and Exercise 13, 640-648.
  3. Annison, B., Muller, M. (2003). Effect of sport camp exercise on the physical self- concepts of boys and girls in Colombia.
  4. Ann-Marie Knowles. (2009). A longitudinal examination of the influence of maturation on physical self-perceptions and the relationship with physical activity in early adolescent girls. Journal of Adolescence 32, 555-566.
  5. F Hulya. The effect of physical fitness training on trait anxiety and physical self-concept of female university students, Psychology of Sport and Exercise 4 (2003), 255-164.
  6. Baker, B. L., Birch, L. L., Trost, S. G., & Davison, K. K. (2007). Advanced pubertal status at age 11 and lower physical activity in adolescent girls. Journal of Pediatrics, 151(5), 488–493.
  7. Beck, P., Stward, D., William S. H. (2000) Adolescence and puberty, assessment of the basic relationships. P (787).
  8. Beunen, G., & Malina, R. M. (2006). Growth and biologic maturation: relevance to athletic performance growth, maturation, and physical performance.
  9. Blyth, D. A., Simmons, t. R. G., & Zakin, D. F. (1985) Satisfaction with body image for early adolescent females: the imact of [uberal timing within different school environments. Journal of youth and adolescence, 14(3), 207- 225.
  10. Bocatler, S., Dalher, P. (2002) Teenagers growth and development, descriptive study, p(188).
  11. Burgess, G., Groan, S., and Burwitz, L. (2006). Effect of a 6-week aerobic dance intervention on body image and physical self perception in adolescent girls, Body Image, volume 3, Issue 1, and March pages 57-66.
  12. Cashmore, E. (1990). Making Sense of Sport (2nd Ed), New York, Routledge C.
  13. Catherine Sebastian, Stephanie Burnett and Sarah-Jayne Blakemore,(2008), Development of the self-concept during adolescence, UCL Institute of Cognitive Neuroscience, 17 Queen Square, London WC1N 3AR, UK.
  14. Yu., RY., S., KT. (2008). The effect of diet and strength training on obese children`s physical self concept. Sports medicine and Physical fitness, 48 (1), 76-82.
  15. Crocker, P. R. E., Bailey, D. A., Faulkner, R. A., Kowalksi, K. C., & McGrath, R. (1997). Measuring general levels of physical activity: preliminary evidence for the physical activity questionnaire for older children. Medicine & science in sports & exercise, 29 (10), 1344-1349.
  16. Crocker, P. R. E., Eklund, R.C., & Kowalski, K. C. (2000). Children`s physical activity and physical self- perception. Journal of sport sciences, 18, 348- 394.
  17. Crocker, P. R. E., Sabiston, C. M., Kowalski, K. C., McDonough, M. H., & Kowalski, N. (2006). Longitudinal assessment of the relationship between physical self-concept and health-related behavior and emotion in adolescent girls. Journal of applied Sport Psychology, 18(3), 185–200.
  18. Cross, Neville & Lyle, I. (1999). The Coaching Process. Buttern worth, Heinman.
  19. Davison, K. K., Werder, J. L., Trost, S. G., Baker, B. L., & Birch, L. L. (2007).Why are early maturing girls less active? Links between pubertal development, psychological well-being, and physical activity among girls at ages 11 and 13. Social Science and Medicine, 64(12), 2391e2404
  20. Dembo, M. H. (1996). Applying educational psychology. By longman publishing group.
  21. Rod K,, Derek P, Hales, Karin A, Pfeiffer, Gwen Felton, Ruth Saunders, Dianne S, Ward, Marsha Dowda and Russell R, Pate (2006), Physical self concept and self esteem mediate cross-sectional relations of physical activity and sport participation with depression symptoms among adolescent girls, Health psychology, volume 25. Issue 3, P 369-407.
  22. M. J., Al- Nakeeb.J., & Nevill. A. M. (2009). Effects of a 6-week circuit training intervention on body esteem and body mass index in British primary school children. Journal of body image, 6, 216-220.
  23. Dunton, G. F., Schneider, M., Graham, D. J., & Cooper, D. M. (2006). Physical activity, fitness, and physical self concept in adolescent females pediatric exercise science, 18(2), 240- 251.
  24. Edwards, S. D,. Ngcbbo, H. S., Edwards, D. J., & Palavar, K. (2005). Exploring the relationship between physical activity, psychological well- being and physical self- perception in different exercise groups. South African Journal for research in sport, physical education and recreation,. 27(1): 75- 90.
  25. Ekelund, U., Poortvliet, E., Nilsoon, A., Yngve, A., Holmberg, A., & Sjostrom, M. (2001). Physical activity in relation to aerobic fitness and body fat in 14 to 15- year- old boys and girls. European journal of applied physiology, 85(3), 195- 201.
  26. Faghihimani, Z, Nourian, m, Nikkar, AM., et al. (2010). Validiation of the child and adolescent Intermediational Physical Activity Questionnaire in Iranian Children and Adolescents, ARYA Atherosclerosis Journal, 5 (4): 163-166.
  27. Fox, K. R. (1997). The influence of physical activity on mental well- being. Public health nutrition 1999: 2(30): 411- 418. (Pubmed: 10610081).
  28. Fox, K. R. (1997). The physical self: From motivation to well-being. Illinois: Human Kinetics publisher.
  29. D, Ozmon, 2011. Understanding motor development. 6th ed. Boston(MA): McGraw-Hill
  30. George Mc Glynn.( 2005), Dynamics of Fitness, A Practical Approach, Human Kinetics.
  31. Gortmaker, S. L., Must, a., Perrin, J. M., Sobol, A. M., & Dietz, W. H. (1993). Social and economic consequences of overweight in adolescence an young adulthood. New England journal of medicine, 329(14), 1008- 1012.
  32. Grunbaum, J., Kann, L., Kinchen, S., Ross, J., Hawkins, J., & Lowry, R. (2004). Youth risk behavior surveillance. United States, Morbidity and Mortality Weekly, 53(SS-2), 1 96.
  33. Guerier, A. M. (2009). Physical activity, academic performance, and physical self- description in adolescence females. Department of exercise and sport science, university and medical center institutional review board east Carolina University.
  34. Guni, A., Zulaika. (2000). Relationships between physical education classes and the enhancement of fifth grade pupils self- concept. Perceptual and motor skills, 91(9): 246- 250.
  35. Haywood, K. M., & Getchel, N. (2005). Lifespan motor development. Champaign: Human Kinetics.
  36. A.T. (2005). The effect of guided systematic aerobic program on the self- esteem of adults, kinesiology, 37 (2), 141- 150.
  37. Jackson, L., Cumming, S., Drenowatz, C., Standage, M., Sherar, L., Malina, R. (2013). Biological maturation and physical activity in adolescent British females: The roles of physical self-concept and perceived parental support. Psychology of Sport and Exercise, Volume 14, Issue 4, 447- 454.
  38. Karter, Karon, (2009), The Ultimate Body Shaping Bible, USA, Fair Winds publisher.
  39. Kelly, H., (2004) The relationship between physical self- concept, body image dissatisfaction and competition anxiety in female “aesthetic” and “non- athletic” collegiate athletes. Thesis for degree of Master of Science, Florida state university college of education.
  40. Knowes, M., Niven, G., Fawkner, G., and Heretty, M., (2008) A longitudinal examination of the influence of maturation on physical self- perceptions and relationship with physical activity in early adolescent girl.
  41. Kowalski, K. C., Crocker, R. E., Donen, R. M. (2004). The Physical Activity Questionnaire for older children and adolescents. College of kinesiology, university of Saskatchewan, 87 Capus Drive, Saskatoun, SK, Canada.
  42. M., & Lindegren. E. C. (2005). The effects of a 6 –month exercise intervention program on physical self perceptions and social physique anxiety in non- physically active adolescent Swedish girls. Psychology of sport and exercise, 6 (6), 648- 658.
  43. Malina, R. M., Bouchard, C., & Bar-Or, O. (2004). Growth maturation and physical activity. Champaign, IL: Human Kinetics.
  44. Manberg, J. Puberty and adulthood. (2000), P (35).
  45. Mansma, V. (2008). Puberty and physical self- perceptions of competitive female figure skaters II: maturational timing skating context, and ability status. Research quarterly for exercise and sport. PP. 270- 283.
  46. Mansma, V., Malina, M., and Feltz, L., (2006). Puberty and physical self- perceptions of competitive female figure skaters: an interdisciplinary approach. Research quarterly for exercise and sport, vol 77, NO. 2, PP. 158-166.
  47. Margaret Schneider, Genevieve Fridlund Dunton, Dan M, Cooper, (2008), Physical activity and physical self-concept among sedentary adolescent females: An intervention study, Psychology of Sport and Exercise 9, 1–14.
  48. Marsh, H. W. (1996). Construct validity of physical self description questionnaire: relations to external criteria. Journal of sport & exercise psychology, 18(2), 111- 131.
  49. Marsh, H. W. (1996). Physical self- description questionnaire, stability and discriminant validity research quarterly for exercise and sport, 67, 249- 264.
  50. Marsh, H. W. and Redmayne. R, (1996) A Multidimensional Physical Self-Concept and Its Relations to Multiple Components of Physical Fitness, Journal of Sport and Exercise Psychology, 16, pp: 43-55.
  51. Marsh, H. W., & Redmyne, R. S. (1994). A multidimensional physical self- concept and its relations to multiple components of physical fitness. Journal of sport & exersice psychology, 16(1), 43- 55.
  52. Marsh, H. W., Martin , A. J., & Jackson., S. (2010). Introducting a short version of the physical self- description questionnaire: new strategies, short- form evaluative criteria, and applications of factor analyses. Journal of sport & exercise psychology. 32, 438- 482.
  53. Marsh, H. W., Roch, L. (1995) Multidimensional self- concept of elite athletes: how do they differ from the general population, Journal of sport and exercise psychology, 17, PP: 77- 83.
  54. Marsh, H.W. (1993). Physical fitness self- concept: relations of fitness to field and technical indicators for boys and girls aged 9- 15. Journal of sport and exercise psychology, 15(2), 184- 206.
  55. H. W and Peart. N. D, (1988), Competitive and Cooperative Physical Fitness Training Program for Girls: Effect on Physical Fitness and Multidimensional Self-concept, Journal of Exercise Psychology, 10, PP: 390-407.
  56. H. W., (1997), The Measurement of Physical Self-Concept: A Construct Validation Approach. Ink. R Fox (ED), The Physical Self-concept: From Motivation to Well-being, Illinois, Human Kinetics Publisher, PP: 27-35.
  57. Martin Ginis, K. A., Mcewan, D., Josse, A. R., & Phillips, S. M. (2012). Body image change in obese and overweight women enrolled in a weight- loss intervention: The importance of perceived versus actual physical changes. Body image, 9(3), 311- 317.
  58. Martin, J. J., & Whalen, L. (2012). Self- consept and physical activity in athletes with physical disabilities. Disability and health journal, 5(3), 197- 200.
  59. Mazlow, C., (1996) Evaluation of the puberty as a development period. William wilknis publishers. P (1115).
  60. Meghan, L., Jennie, S. (2012). Unravelling the relation between physical activity, self-esteem and depressive symptoms among early and late adolescents: A mediation analysis. Mental Health and Physical Activity, 43- 49.
  61. Moore, J. B., Mitchell, N. G., Bibeau, W. S., & Bartholomew, J. B. (2011). Effects of a 12- week resistance exercise program on physical self- perceptions in college students research quarterly for exercise and sport, 82(11), 291- 301.
  62. J., Fidalgo, F.,Silva, R., Riberio, J. C., Santos, R., Carvalho, J., & Santos, M. P. (2008). Relations between physical activity, obesity and meal frequency in adolescents. Annals of human biology, 35(1), 1- 10.
  63. Murdey, I. D., Cameron, N., Biddle, S. J. H., Marshall, S. J., & Gorely, T. (2004). Puberal development and sedentary behavior during adolescence. Annals of human biology, 31(2), 75- 86.
  64. Muris, P., Meesters, C., van de Blom, W., & Mayer, B. (2005). Biological, psychological, and sociocultural correlates of body change strategies and eating problems in adolescent boys and girls. Eating behaviors, 6(1), 11- 22.
  65. Must, A., Naumova, E., Philips, S., Blum, M., Dawson- Hughes, B., & Rand. W. (2005). Childhood overweight and maturational timing in the development of adult overweight, 116(3), 620-627.
  66. Myers, D.G. (1999).Social psychology: 6 edition .McGraw-Hill College
  67. Nigg, R., Norman, J., Rossi, S., and Benisovich, V. (2001). Examining the structure of physical self- description using an American university sample. Research quarterly for exercise and sport. vol, 72, NO. 1, PP. 78- 83.
  68. Oliver J. Webb, Charlotte C. Benjamin, Catherine Gammon, Heather C. McKee, Stuart J.H. Biddle,( 2012), Physical activity, sedentary ehavior and physical self-perceptions in adolescent girls: A mediation analysis, Mental Health and Physical Activity xxx, 1-6.
  69. Parfit, G. Eston RG. (2005). The relationship between children`s habitual activity level and psychological well- being, Acta peadiatr, Des; 94 (12).
  70. Peter, R. E. Crocker and Catherine M. Sabiston (2006), Longitudinal Assessment of the Relationship Between Physical Self-Concept and Health-Related Behavior and Emotion in Adolescent Girls, Journal of applied sport psychology, 18: 185–200.
  71. Sallis, J. F., Saelens, B. E. (2000). Assessment of physical activity by self- report: status, limitations, and future direction. Research quarterly for exercise and sport, 71, 1- 14.
  72. Jerry R, Nelson. Jack K. (2001). Research Methods in Physical Activity. Vol: 1 & 2.
  73. Van Vorst. J. G., Buckworth. J., & Mattern. C. (2002). Physical self concept and strength changes in college weight training classes, Research quarterly for exercise and sport, 7(1), 113- 117.
  74. F., Wong. T, (2001). Self- concept and maturity. W. P. W. Publisher.
  75. M and Currie, (2000), Self-esteem and physical development in early adolescence: pubertal timing and body image. The journal of early adolescence, 20, 129.
  76. Yolanda Demetriou, Oliver Höner, Physical activity interventions in the school setting: A systematic review, Psychology of Sport and Exercise 13 (2012) 186-196.

پیوست­ها

 

پیوست 1

لطفا با دقت به سوالات پاسخ دهید

مشخصات فردی

 

سن (سال و روز و ماه کامل نوشته شود): ….

 

مقطع تحصیلی: اول راهنمایی                     دوم راهنمایی                       سوم راهنمایی

 

نام کلاس: …..

 

آیا تاکنون عادت ماهیانه شده اید؟    بله                            خیر

 

اگر پاسخ شما بله است در چه تاریخی اولین بار برای شما اتفاق افتاده است؟ (روز…… ماه……. سال…)

 

پیوست 2

پرسشنامه فعالیت بدنی نوجوانان

نام و نام خانوادگی:

مقطع تحصیلی و شماره کلاس:

ما سعی داریم اطلاعاتی درباره سطح فعالیت بدنی شما در 7 روز گذشته کسب کنیم. این فعالیت­ها شامل ورزش­ها یا حرکات ریتمیک می­باشد که باعث می­شود عرق کنید یا در پاهایتان احساس خستگی کنید یا شامل بازیهایی از قبیل جست و خیز، دویدن و … می­باشد.

نکته:

  1. این پرسشنامه جهت امتحان گرفتن نیست بنابراین سوالات نمره ندارد و پاسخ درست یا غلطی وجود ندارد.
  2. لطفا به همه سوالات صادقانه و با دقت پاسخ دهید.
1.       فعالیت بدنی در اوقات فراغت: در طول 7 روز گذشته کدام­یک از فعالیت­ها یا ورزش­های زیر را انجام داده­اید؟ و چندبار در روز؟ (فقط یک مربع را علامت بزنید)
نداشته­ام 1-2 بار 3-4 بار 5-6 بار 7 بار یا بیشتر
جست و خیز کردن
تنیس روی میز
2. میزان فعالیت ورزشی شما در زنگ ورزش چقدر بوده است؟ (مانند بازی کردن، دویدن، پریدن و پرتاب کردن)
من انجام نداده­ام
همیشه
3. شما در زنگ تفریح اغلب چه کاری انجام می­داده­اید؟ (فقط یکی را علامت بزنید)
نشستن (خواندن، صحبت کردن، انجام دادن تکالیف)
4. شما معمولا پیش از ظهر (قبل یا بعد از نهار) چه کاری انجام می­داده­اید؟ (فقط یکی را علامت بزنید)
نشستن (خواندن، صحبت کردن، انجام دادن تکالیف)
5. شما در 7 روز گذشته، بعد از مدرسه چند روز به ورزش، حرکات ریتمیک و یا بایزی پرداخته­اید که خیلی هم در آن­ها فعالیت کرده باشید؟

 

هیچی
1 روز
2 یا 3 روز
4 روز
5 روز یا بیشتر
6. شما در 7 روز گذشته چندبار بعدازظهرها، ورزش و یا بازی انجام داده­اید که خیلی هم در آن­ها فعال بوده­اید؟
هیچی
1 بار
2 یا 3 بار
4 یا 5 بار
6 یا 7 بار
7. شما در آخر هفته گذشته (پنج شنبه و جمعه)، چندبار به ورزش یا بازی پرداخته­اید که خیلی هم در آن­ها فعال بوده­اید؟
هیچی
1 بار
2 یا 3 بار
4 یا 5 بار
6 یا 7 بار
8. کدام­یک از توضیحات زیر در هفته گذشته برای شما مناسب­تر است؟ قبل از تصمیم­گیری درباره انتخاب جواب، هر 5 حالت را بخوانید.
هیچی به­ندرت متوسط اغلب مواقع همیشه (اکثر مواقع)
شنبه
یک­شنبه
دوشنبه
سه شنبه
چهارشنبه
پنج شنبه
جمعه

پیوست 3

فرم کوتاه پرسشنامه خوتوصیفی جسمانی

نکته:

اين پرسشنامه يک آزمون نيست و پاسخ صحيح يا غلط وجود ندارد بلکه هرکس پاسخ خود را نسبت به خود خواهد داد. در ابتدا مطمئن شويد پاسخي که مي دهيد نشان دهنده احساسي باشد که نسبت به خود داريد. هيچ جمله را سفيد و بدون پاسخ باقي نگذاريد و با دقت به سوالات پاسخ دهید.

درست تا اندازه­اي درست بيشتر درست تا غلط بيشتر غلط تا درست تا اندازه­اي غلط غلط
6 5 4 3 2 1 حرکات هماهنگ(موزون) را با اطمينان انجام مي دهم. 1
6 5 4 3 2 1 2
6 5 4 3 2 1 3
6 5 4 3 2 1 4
6 5 4 3 2 1 5
6 5 4 3 2 1 6
6 5 4 3 2 1 7
6 5 4 3 2 1 8
6 5 4 3 2 1 9
6 5 4 3 2 1 10
6 5 4 3 2 1 11
6 5 4 3 2 1 12
6 5 4 3 2 1 13
6 5 4 3 2 1 14
6 5 4 3 2 1 15
6 5 4 3 2 1 16
6 5 4 3 2 1 17
6 5 4 3 2 1 18
6 5 4 3 2 1 19
6 5 4 3 2 1 20
6 5 4 3 2 1 21
6 5 4 3 2 1 22
6 5 4 3 2 1 23
6 5 4 3 2 1 24
6 5 4 3 2 1 25
6 5 4 3 2 1 26
6 5 4 3 2 1 27
6 5 4 3 2 1 28
6 5 4 3 2 1 29
6 5 4 3 2 1 30
6 5 4 3 2 1 31
6 5 4 3 2 1 32
6 5 4 3 2 1 33
6 5 4 3 2 1 34
6 5 4 3 2 1 35
6 5 4 3 2 1 به طور کلي، چیزهای زيادي دارم که به آنها افتخار مي کنم. 36

پیوست شماره 4

8 هفته برنامه تمرینی آمادگی جسمانی

هفته­های تمرین جلسات تمرین تمرینات و زمان­بندی و تکرار هر تمرین  
 

 

 

 

 

 

 

 

 

هفته اول

جلسه اول گرم کردن (10 دقیقه)، دویدن (2 ست 5 دقیقه­ای با 65% ضربان قلب)، دراز و نشست (15*3)، زانوبلند (2 نوبت 20 ثانیه­ای)، شنا سوئدی (8*3)، حرکت 4شماره (شامل عقب و جلو بردن پاها در حالت جفت با کمر خمیده و بعد حرکت پروانه) (5*3)، پرش جفت از روی موانع مخروطی (2 نوبت 20 ثانیه­ای)، دو سرعتی و کوتاه مسیر همرا با تغییر جهت (2 نوبت 30 ثانیه­ای)، کشش جانبی تنه همراه با رفتن روی پنجه پا (4 نوبت 20 ثانیه­ای)، سرد کردن (10 دقیقه)
جلسه دوم
جلسه سوم
 

 

 

 

 

 

 

 

هفته دوم

جلسه چهارم
جلسه پنجم
جلسه ششم  
 

 

 

 

 

 

 

 

هفته سوم

جلسه هفتم
جلسه هشتم
جلسه نهم
 

 

 

 

 

 

 

 

هفته چهارم

جلسه دهم
جلسه یازدهم
جلسه دوازدهم
 

 

 

 

 

 

 

 

هفته پنجم

جلسه سیزدهم
جلسه چهاردهم
جلسه پانزدهم
 

 

 

 

 

 

 

 

هفته ششم

جلسه شانزدهم  
جلسه هفدهم  
جلسه هجدهم  
 

 

 

 

 

 

 

 

هفته هفتم

جلسه نوزدهم  
جلسه بیستم  
جلسه بیست و یکم  
 

 

 

 

 

 

 

 

هفته هشتم

جلسه بیست و دوم  
جلسه بیست و سوم  
جلسه بیست و چهارم  

Abstract

 

The aim of this study is the comparison of 8 weeks of physical fitness exercises on sedentary early and late maturing female adolescent girls’ physical self-concept. In order to this study, 80 adolescent sedentary girls 13-15 years old were chosen according to age at menarche in early and late maturing groups and placed in two groups (experiment and control) randomly and took place in a tw- factor research method. The level of physical education and physical self concept were evaluated with physical activity international questionnaire for children and adolescents and physical self description questionnaire- short form respectively. Experiment groups exercised three times a week, for 8 week span, each session lasted 60 minutes. Acoording to 2 (practice) *2 (maturation) ANCOVA, 8 weeks of physical fitness program had significant increase on physical self description, this increase effect was different among them and was more effective on sedentary early maturing female adolescent girls. These results indicate the demand of interventions programe for increasing physical self- concept with attention maturation.

Key Words: Maturation, physical self description, Physical activity level, Age at menarche

Kharazmi University

Faculty of Physical Education & Sport science

Department of Motor Behavior

Thesis

 Submitted for the Degree of Master of Art

Title:

The comparison of 8 weeks of physical fitness exercises on sedentary early and late maturing female adolescent girls’ physical self-concept

 

Supervisor:

Shojaei, M (ph.D)

 

Advisor:

Bahram, A (ph.D)

                                           

Researcher:

………………….

 

Febuary 2014

[1]. Self- concept

[2]. Early adolescent girls

[3]. Maturation

[4]. Physical self-concept

[5]. Physical fitness

[6]. age at menarche

[7]. Sigel & Hooper

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “مقایسه 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

91 − 89 =