هپاتیت

19,000تومان

توضیحات

44 صفحه

بررسي هاي هپاتيت

ويروسهاي هپاتيت به گروهي ناهمگي از ويروسهاي هپاتوتروف كه علت اصلي ايجاد هپاتيت هاي ويروسي هستند گفته مي شود. اين ويروس ها عبارتند از ويروسهاي هپاتيت: ويروس هپاتيت (HAV)A ويروس هپاتيت (HBV)B ، ويروس هپاتيت (HCV)C ، ويروس هپاتيت (HEV)E مي باشند. در سالهاي اخير ويروسهاي هپاتيت (HFV)F كه احتمالاً موتانت خاموش HBV است و ويروس هپاتيت (HGV)G كه احتمالاً با ويروس هپاتيت C در يك خانواده مي باشند، پيدا شده است. ويروسهاي هپاتيت مي تواند موجب التهاب حاد كبد شوند و آسيب هاي هستيوپاتولوژيك هپاتيت هاي ويروسي يكسان است. علائم باليني هپاتيت هاي ويروسي اكثراً عبارتند از: تب، تهوع، استفراغ، يرقان و زردي پوست و بافت ملتحمه چشم مي باشد.
ويروسهاي ديگري هم هستند كه مي توانند به صورت تك گير ايجاد هپاتيت كنند، عبارتند از: Epstein-Barr virus ، Herps simplex ، Adenovirus ، Enterovirus ، Rubellavirus در مجموع برخي باكتري ها و پروتوزئرها، قارچ ها، داروها و مواد شيميايي هم مي توانند ايجاد هپاتيت بنمايند.
انواع مختلف ويروسهاي هپاتيت

هپاتيت A

اولين موارد اپيدمي هپاتيت كه امروزه آن را هپاتيت A مي دانند در قرن 17 و 18 در اروپا گزارش گرديد، (رضوان 1) بالاخره در سال 1973 Feixstome و همكارانش موفق به تشخيص ويروس عامل اين بيماران شدند (رضوان) ويروس هپاتيت A يك RNA ويروس بدون پوستينه است كه از خانواده پيكوناويديده مي باشد اين ويروس با يك دقيقه جوشاندن غيرفعل مي شود ولي با فرمالدئيده كلر يا اشعه ماوراء بنفش نمي توان آن را غيرفعال نمود. دوره كمون HAV تقريباً 4 هفته مي باشد همانند سازي ويروس محدود به كبد است اما ويروس در كبد، صفرا، مدفوع و در اواخر دوره كمون و مرحله حاد قبل از ظهور يرقان در خون قابل شناسايي است (PZ) يكي از مهمترين راههاي انتقال عفونت انتقال مقعدي – دهاني است. بايد توجه داشت كه ويروس نسبت به شرايط محيطي بسيار مقاوم بوده و مي تواند ماهها در محيط باقي بماند و راههاي انتقال تزريق مواد مخدر با سرنگ، تماس جنسي، تماس با فرد عفونت هپاتيت A بيماري حاد و خود محدود شونده اي است كه در 90% آنتي بادي ضد ويروس هپاتيت (Anti HAV)A در زمان شروع بيماري در سرم بيماران قابل شناسايي است در شروع بيماري Anti HAV از هر دو نوع IgG و IgM مي باشد. 3-12 ماه بعد از شروع بيماري IgM از خون محدود مي شود (اميني 18و 17 و 14 و 1) در حاليكه بيشتر IgG در سرم بالا مي ماند و معمولاً در طول زندگي در خون وجود دارد. (اميني 19 و 14 و 2) هپاتيت A در مرحله حاد با يافتن anti HAVIgM در سرم بيماران علامت دار تشخيص داده مي شود. (PZ4)

هپاتيت C 

براي اولين بار در اوايل نيمه دهه 1970 با غربالگري خون هاي اهدايي براي شناسايي ويروس هپاتيت عامل ويروس ديگري با عنوان هپاتيت non A , non B مطرح شد و به عنوان مهمترين عامل هپاتيت پس از انتقال خون مورد شناسايي قرار گرفت (اميني 3 و2 4) ويروس هپاتيت C ويروس داراي پوشش و تك رشته اي RNA مثبت بوده و طول ژنوم ويروس تقريباً 916kb است ويروس از خانواده خلاوي ويرده بوده ساير اعضاي اين خانواده مانند ويروسهاي انفاليت ژاپني، تب زرد هستند (اميني 24 و 22 و 2) شيوع سرمي HCV در سطح جهاني بر پايه Anti HCV تخمين زده مي شود كه حدود 1% مي باشد (PZ2) روش انتقال آن مثل HBV است در مادران حامل بدون علامت HCV كه عفونت همزمان با HIV ندارند، شيردهي بدون خطر است ولي عفونت فعال و بار ويروسي بالا، خطر انتقال را افزايش مي دهد (PZ 19) در راههاي ديگر انتقال از طريق مايعات بيولوژيكي خون و سرم پلاسما و بزاق، مايع و مواد مخدر و كوكائين استشاقي است (13 و 11) (اميني 2 و 16 و 46 و 45 و 4) شانس مثبت بودن Anti HCV با شيوع عفونت HBV و HIV رابطه دارد در افراد HIV مثبت كه مصرف كننده داروهاي مخدر و ؟؟ و يا هموفيلي باشند، شيوع عفونت HCV به 100% مي رسد در حاليكه در سايرين مثلاً مردان مموسكسوال شيوع HCV تنها كمي از جمعيت عادي بيشتر است ( PZ 8).
عفونت حاد در HCV بندرت ديده مي شود و نزديك به 80% از افرادي كه با ويروس تماس پيدا مي كنند به هپاتيت مزمن C مبتلا مي‌شوند بيماري مزمن در 70-80% موارد روي مي دهد نارسايي كبدي و كارسينوم هپاتوسلو دار حداقل 3 دهه بعد از شروع بيماري ديده مي‌شود (19).
روش تشخيص معمول سنجش آنتي HCV به روش آنزيم ايمنواس (EIA) است هر نمونه مثبت در روش EIA به ويژه در جمعيت كم خطر لازم است با تست تكميلي RIBA مورد تأييد قرار گيرد آزمايش سنجش آنتي ژن ويروس دوره كمون بيماري را كوتاه كرده و تقريباً معادل HCVRNA با چندين روز تفاوت است (اميني 57 و 32 و 85 و 11 و 37) فراواني HCV در جهان از نظر جغرافيايي متفاوت است كه از 1% كشورهاي صنعتي توسعه يافته تا 18% در برخي از كشورها مانند مصر گزارش شده است (رضوان 14).

هپاتيت E 

تقريباً تمامي موارد هپاتيت nonB ، nonA منتقل شده از طريق خوراكي را به ويروس هپاتيت (HEV)E نسبت مي دهند اين ويروس داراي ژنوم از نوع RNA مي باشد كه بيشتر ژنوم كالي سي (Calicivuses) ويروس ها است طيف عوارض باليني آن از بدون علامت تا هپاتيت حاد وجود دارد كه در خانمها در سه ماهه اول بارداري منجر به مرگ نيز شده است تماس خوني از راه پوست و تجويز فراورده هاي خوني ممكن است باعث انتقال HEV شود هپاتيت ناشي از HEV در بعضي از كشورها مثل مصر و هندوستان به صورت اپيدمي گزارش شده است (رضوان 1) تشخيص آزمايشگاهي آن از طريق روشهاي معكوس (RT-PCR) است (رضوان2)

هپاتيت G 

در آمريكا پژوهش ها نشان داده است كه دو ويروس كه از طريق خون آلوده به ميمون قابل انتقال بوده است اين ويروس ها HBV يا HGV نامگذاري شدند حروف GB حروف ابتداي نام جراحي است كه اول بار اين ويروس از طريق تزريق خون او منتقل گرديد (رضوان).
ويرو GBV-C با استفاده از محصول PCR سرم يك بيمار آنتي بادي مثبت از غرب آفريقا به عنوان فلاوي ويروس شناسايي شد (رضواني 3) همزمان با شناسايي ويروس فوق گروه ديگري از محققين از خون بيماري مبتلا به هپاتيت بعد از انتقال خون با استفاده از كلونينگ (C-DNA) ويروس HGV را شناسايي نمودند (رضوان4) وجود HGV-RNA در مخلوط پلاسماي (Pooled plasma) به كار رفته در تهيه مشتقات پلاسما و برخي از اين فرآورده ها مانند فاكتورهاي انعقادي و ايمنوگلوبين گزارش شده است (رضوان 7) لذا مصرف كنندگان خون و فرآورده هاي آن نيز در معرض آلودگي قرار گرفته اند در ايتاليا 6/28% بيماران هموفيلي داراي و 5/7% از نظر HGV-RNA مثبت بوده اند.  

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “هپاتیت”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

62 − 61 =

شناسه محصول: hdd00447 دسته: برچسب: , , , ,