پيش‏بيني خطاي عرب‌زبانان فارسي‌آموز دركاربرد حروف اضافه

59,000تومان

توضیحات

دانلود و مشاهده قسمتی از متن کامل پایان نامه :

 

 

 

 

 

فصل اوّل

مقدمه

 

1-1. مقدمه

نظر رایجی وجود دارد که شباهت میان دو زبان سبب سهولت در یادگیری هر یک از آن دو برای گویشوران یکی از آنهاست. عنود جمعه (1389) در پایان­نامه کارشناسی ارشد خود با عنوان تجزیه و تحلیل فعل در زبان فارسی و عربی نوشته‎است : «وجود اشتراکات در زبان فارسی و عربی موجب تسریع آموزش در زبان فارسی ]برای عرب­‌زبانان[ شده است» با وجود این، تحقیقات در حوزۀ زبان‏شناسی مقابله‌ای نشان می­دهد که شباهت‎ها می­توانند از عوامل ایجاد خطا در یادگیری باشند به زبان دیگر، اگر زبان آموز در حال یاد گرفتن زبانی است که با زبان مادری‎اش اختلاف زیادی دارد و یا شباهت میان آنها بسیار زیاد است احتمالا با خطاهای کمتری روبرو خواهد‎شد اما اگر مانند فارسی و عربی اشتراکاتی وجود داشته‎باشد که در حد شباهت تام نباشد اتفاقا این اشتراکات عامل ایجاد خطاست، تجربۀ شخصی نگارنده نشان می‌دهد که این قضیه صادق است. در عمل هنگامی‌که می‎خواستم از واژه‎های عربی در حرف زدن فارسی استفاده‌کنم تردید و شک زیادی داشتم که آیا این واژه در زبان فارسی استفاده می‌شود یا نه، در حالی که دوستم که زبان مادریش یکی از زبانهای اسلاوی است می‌توانست راحت‌تر از من از واژه‌های عربی استفاده­کند. یکی از چالش‏های بزرگ زبان‏آموزی به کار‎گیری حروف اضافه است. در این تحقیق سعی شده است با فراهم آوردن یک پیکرۀ‌زبانی نسبتا قابل توجه است مبنایی برای یک تحلیل مقابله‌ای میان حروف اضافه فارسی و معادل های عربی آن فراهم­شده و از این طریق پیش‌بینی های درباره میزان سختی یادگیری و احتمال خطای زبان­آموز عرب‌زبان در به کارگیری حروف اضافه فارسی به دست داده شود.

1-2. بیان مسأله

خطا در کاربرد حروف اضافه در بسیاری از موارد می‌تواند به اختلال در امر انتقال معنا‎ منجر شود. معروف‎(1384) در کتاب «فن ترجمه : اصول نظری و عملی ترجمه از عربی به فارسی و فارسی به عربی» می‌نویسد : حروف اضافه فارسی در بسیاری از موارد با حروف جر قابل انطباق نیست. لذا این ذهنیت که حروف اضافی فارسی باید معادل معنایی مشابهی در عربی باشد در اغلب موارد صحیح نیست. معروف در ادامه چندین مثال می‌آورد که در اینجا به یکی از مثالهای وی اشاره می‌شود :

به اتومبیل نزدیک شد : قرب من السیاره

این مثال نشان می‌دهد که فارسی‎آموز عرب‎زبان به جای گفتن به اتومبیل نزدیک شد از ترجمه تحت اللفظی حرف اضافه در جمله قرب من السیاره استفاده می‌کند و می‌گوید از اتومبیل نزدیک شد که این کاملا باعث اختلال در معنی می‌شود.

1-3. اهمیت پژوهش

در فرآیند آموزش حروف اضافه پیش‌بینی خطای زبان‌آموزان به معلم کمک خواهد‌کرد با دقت و توجه بیشتری بر روی موارد خطا برانگیز متمرکز شود و ضمن آماده شدن برای ارائه بازخوردهای متناسب، دوره و مفاد درسی را بر اساس نیاز به رفع خطا به صورتی تنظیم‌کند که زبان‌آموزان به فسیل‌شدگی خطا -دست‌کم در مواردی که امر انتقال معنی کاملا مختل می‌شود- گرفتار نشوند.

نمودارهای طراحی شده در این تحقیق که مبتنی است بر یک پیکرۀ نسبتا قابل ملاحظه علاوه ‌بر جنبۀ تحلیلی می‌تواند جنبۀ آموزشی داشته باشد و معلمان با نشان دادن آنها به زبان‌آموزان عرب‌زبان عملا دست به افزایش آگاهی[1]بزنند، همچنین خود زبان‌آموزان می‌توانند با توجه به نمودارها و پیش‌بینی‌های صورت گرفته در مورد سختی یادگیری حروف اضافه برنامۀ مطالعاتی خود را در این زمینه به شکل متناسب تغییر دهند. پیکرۀ فراهم شده نیز خود می‌تواند منبع اصیلی[2] برای طراحی تست و تمرینهای آموزشی باشد.

 

14. سوالات پژوهش

  1. آیا بین حروف اضافه زبان فارسی و برابرنهادهای عربی آنها رابطۀ یک به یک وجود دارد؟
  2. فارسی‌آموزان عرب‌زبان کدام یک از حروف اضافه زبان فارسی را راحت‌تر می‌آموزند؟
  3. فارسی‌آموزان عرب‌زبان در یادگیری کدام حروف اضافه فارسی با مشکلات بیشتر روبرو هستند؟

 

1-5. فرضیه های پژوهش

متناسب با سه سوال فوق، سه فرضیه به شرح زیر مطرح است:

  1. بین حروف اضافه زبان فارسی و برابرنهادهای عربی آنها رابطه یک به یک وجود ندارد.
  2. فارسی‌آموزان عرب‌زبان به طور نسبی و بر اساس معیار تعداد برابر‌نهادهای عربی حرف اضافه «بر» با سه برابرنهاد عربی و «تا» با چهار برابرنهاد عربی را و بر اساس نظریه نشانداری برابرنهادها حرف اضافه «در» و «بر» را راحت‏تر می‌آموزند.
  3. فارسی‌آموزان عرب‌زبان به طور نسبی و بر اساس معیار تعداد برابر‌نهادهای عربی حرف اضافه «با» با هشت برابرنهاد عربی و «به» با هفت برابرنهاد عربی را و بر اساس نظریه نشانداری برابرنهادها حرف اضافه «به» و «تا» را سخت‏تر می‌آموزند.

 

1-6. روش پژوهش

اين تحقيق رويكردي كتابخانه‏اي در پیش گرفته و در طي آن تلاش شده‌است با جمع‏آوري شواهد (پيكرۀ‌زباني) از آثار ترجمه شده (عربي به فارسي و فارسی به عربی) برابر نهادهاي حروف اضافه عربي و فارسي و ميزان فراواني آنها استخراج شود تا به اين ترتيب مبنايي براي پيش‏بيني خطاي عرب‌زبانان فارسي‌آموز دركاربرد حروف اضافه فراهم شود.

 

1-7. مفاهیم و واژگان اختصاصی:

  • خطا: بنا به توضیح کشاورز (2008 : 49) در زبان‏شناسی مقابله‌ای، میان اشتباه و خطا تمایز قائل شده‌اند. خطاها ماهیتا قاعده‌مند و سامانمند هستند و همچنین نشان دهندۀ سامانه زبان‏شناختی یادگیرنده در یک مرحلۀ فرضی از یادگیری زبان هستند. خطاها دانش زیرساختی زبان‌آموز را در زبان مقصد در آن لحظه ارزیابی آشکار می‌کند.
  • سلسله مراتب سختی: در مسير تلاش به شکل‏دهی مراحل پیش‌بینی در تحلیل مقابله‌ای و براي از بین بردن قضاوت‏های سوبژکتیو، استاکول، براون و مارتین‌(1965) سلسه مراتبي پیشنهاد ارائه دادند كه برای پیش‌بینی میزان سختی نسبی یک وجه فرضی از زبان به كار گرفته مي‏شود.
  • نظریه نشانداری: بر اساس تعریف اکمان (1981) اقلام نشاندار یک زبان سخت‌تر از اقلام غیر نشاندار آن یاد گرفته می‌شود و درجه نشانداری با درجه سختی تطابق می‌کند.

 

1-8. ساختار پایان‌نامه

این پایان‌نامه مشتمل بر پنج فصل است که فصل اول آن به مقدمه، بیان مساله، اهمیت پژوهش، پرسش‌ها، فرضیه‌ها، روش پژوهش، مفاهیم و واژگان اختصاصی و در نهایت ساختار پایان‌نامه اختصاص دارد. فصل دوم شامل پیشینۀ مطالعات حروف اضافه زبان فارسی و عربی است. در فصل سوم به چارچوب نظریه پژوهش که شامل زبانشناسی مقابله‌ای و تحلیل خطا می‌شود، پرداخته شده است. در فصل چهارم با فراهم آوردن یک پیکرۀ‌زبانی از ترجمه های فارسی به عربی و عربی به فارسی دست به استخراج برابرنهادهای آنها و تهیه جداول و نمودارهای مرتبط زده شده است. در فصل پنجم با استفاده از نتایج به دست آمده در فصل سوم و چهارم تلاش شده است بر اساس معیار تعداد برابرنهادها و همچنین بر اساس نظریه نشانداری برابرنهادها اقدام به پیش‌بینی سختی یادگیری حروف اضافه فارسی برای عرب‌زبانان فارسی آموز و بالعکس شده است و بر اساس این پیش­بینی­ها پیشنهادهای در زمینۀ آموزش حروف اضافه ارائه شده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فصل دوّم

پیشینه مطالعات

 

2-1. مقدمه

بنا به ماهيت اين تحقيق ابتدا مطالعاتي كه در حوزه دستور سنتي درباره حروف اضافه فارسي و عربي صورت گرفته است، مورد بررسي قرار گيرد. طبیعی بود که اگر مطالعاتی در زمینه حروف اضافۀ فارسی و عربی در چارچوب رویکرد تحلیل مقابله‌ای یا تحلیل خطا موجود بود به آن مطالعات نیز اشاره می شد اما در واقع پایان نامه مذکور در نوع خود اولین اثری است که به مبحث حروف اضافه فارسی در چارچوب تحلیل مقابله‌ای می‎پردازد. لذا در این بخش از تحقیق به ناچار چیزی جز مطالعات حوزه دستور سنتی برای اشاره وجود ندارد.

 

2-2. حرف اضافه/جر در عربي و فارسي در دستور سنتي

دستورنويسان سنتي عموما با اتكا به تجربيات و شم زباني خود (بدون تهيه پيكرۀ‌زباني) و همچنين بدون تمايز سبك‏شناسانه اقدام ‏به تقسيم‏بندي معنايي حروف اضافه كرده‏اند. به اين معنا كه عموما مثالهايي محدود وعموما برگرفته از زبان ادبي(فارسي نوين ‏كلاسيك و عربي كلاسيك) مبناي اين تقسيم‏بندي بوده‎است، چيزي كه بيشتر به كار آن دسته از زبان‏آموزان پيشرفته كه قصد مطالعات ادبي در دو زبان دارند، ‏مي‏آيد.‏

براي آشنايي با رويكرد دستورنويسان سنتي ايراني و عربي به مبحث حروف اضافه چهار اثر مشهور در دستور فارسي و دو اثر در دستور عربي دراين تحقيق مبنا قرار داده شده است ‏كه به تفكيك حروف مورد بررسي به تقسيم‏بنديهاي آنان اشاره شده است. در زبان فارسي آثار دستوري خطيب رهبر(1381)، شريعت‌(1367) و انوري- گيوي‌(1377) وهمچنین پنج استاد(1389) و در نهايت در عربي مبادي العربیه ترجمه حسینی (1391) و الکامل فی شرح العوامل که ترجمه و شرح عوامل ملا حسن توسط حسینی (1388) است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فصل پنجم

نتیجه گیری

 

5-1. مقدمه

در فرایند یادگیری حروف اضافه، معلم می‌تواند از طریق پیش‌بینی خطایی که بر اساس یک پیکرۀ گسترده تهیه شده است بر روی مواردی از خطا که بر امر انتقال معنی اختلال بیشتری ایجاد می‌کند، تمرکز کند و با ارائه بازخورد مناسب و یا تعدیل برنامه و متون درسی زمینه بروز خطا را کاهش دهد.

در اين فصل، بر اساس داده‏هاي برآمده از پیکرۀ‌زبانی ابتدا پيش‏بيني درباره سختي يادگيري و امكان خطا در به كارگيري برابرنهادهاي حروف اضافه صورت مي‏گيرد و سپس پيشنهادهاي آموزشي براي يادگيري حروف اضافه ارائه مي‌شود.

 

5-2. مروری بر فصلهای پیشین

در فصل یک به این نظر رایج که شباهت میان دو زبان سبب سهولت در یادگیری هر یک از آنها برای گویشوران آن دو می‌شود، اشاره شد اما هم تجربه شخصی نگارندۀ این تحقیق و هم تجربیات نویسندگانی چون معروف (1384) به طور خاص در مورد حروف اضافه فارسی نشان می‌دهد که کاربرد آنها در بسیاری از موارد با حروف جرّ قابل انطباق نیست و عموما حرف اضافه فارسی چندین معادل یا برابرنهاد عربی دارد. بنابراین مهمترین سوالي که در این تحقیق جواب داده می‌شود در مورد نوع رابطه حروف اضافه فارسی با برابرنهادهای عربي آن است و اینکه کدام یکی از حروف اضافه فارسی سخت‎تر یا کدام یک آسان‎تر توسط زبان‌آموزان عرب‌زبان یاد گرفته می‌شود. در راستای این هدف که آموزش حروف اضافه فارسی به عرب‌زبانان چگونه باید پیش برود با بهره‏گیری از فرضیه تحلیل مقابله‌ای‌ این فرضیه مطرح شد که سختی یادگیری برابرنهاد عربی حروف اضافه فارسی برای یک فارسی آموز عرب‌زبان تابعی است از توزیع درصد فراوانی وقوع برابرنهادهای این حروف. به تعبیر دیگر، هرچه تعداد برابرنهادهای یک حرف اضافه فارسي در عربی بیشتر باشد و درصد فراوانی وقوع آنها اختلاف کمتری داشته باشد امکان یادگیری آنها سخت‌تر خواهد شد.

در فصل دو، به پیشینۀ مطالعات که حروف اضافه را در دو زبان عربی و فارسی مورد بررسی قرار داده‌بودند اشاره شد. عمدۀ این تحلیلها مبتنی است بر نگاه سنتی به دستور و نمی‌توان از آنها انتظار پیش‎بینی و تحلیل خطا در حوزه یاد گیری را داشت.

در فصل سوم، به بررسی فرضیه تحلیل مقابله‌ای‌ و گونه‌های آن پرداخته شد و بعد از آن به تحلیل خطا اشاره شد. طبیعتا مباحثی چون منشا خطا و همچنین منافع پیش‌بینی و تحلیل خطا از منظر زبانشناسانی که به فرضیه تحلیل مقابله‌ای‌ و بعد به جریان تحلیل خطا شکل دادند مورد بررسی قرار گرفته است.

در فصل چهارم، با بهره گیری از پیکرۀ مشتمل بر بيش از پنج هزار مثال از چهارده اثر ترجمه شده فارسي به عربي (8 اثر) و عربي به فارسي (6 اثر) تلاش شد جداول برابرنهادهای حروف اضافه فارسی و عربی تهیه و به این ترتیب درصد وقوع (بسامد) این حروف مشخص شود. نتایج به دست داده شده در این فصل مبنای پیش‌بینی خطای زبان‌آموزان در یادگیری حروف اضافه و تعیین سلسله مراتب سختی آنها گردید.

در نهایت در فصل حاضر با در نظر گرفتن سوالهای مطرح شده در مقدمه بر اساس نتایج به دست آمده در فصل چهار صحت فرضیه‎های این پژوهش به معرض نمایش گذاشته می‌شود.

 

 

5-3. ارزیابی فرضیه‌ها

در این پژوهش، سه سوال مطرح شد که اکنون بر اساس نتایج این پژوهش آنها را تحلیل می‌کنیم.

الف) سوال اول: آیا بین حروف اضافه زبان فارسی و برابرنهادهای عربی آنها رابطۀ یک به یک وجود دارد؟

بر اساس نتایج به دست آمده از پیکرۀ‌زبانی آورده شده در فصل چهار، میان حروف اضافه فارسی و برابرنهادهای عربی آنها رابطۀ یک به یک وجود ندارد و این حروف حد‌ اقل سه برابر نهاد و حد اکثر هشت برابر نهاد دارند.

ب) سوال دوم: فارسی‌آموزان عرب‌زبان کدامیک از حروف اضافه زبان فارسی را راحت‌تر می‌آموزند؟

با توجه به داده‌هاي تحقيق مي‏توان پيش‌بيني كرد كه سختي يادگيري برابرنهاد عربی حروف اضافه‏ فارسي براي يك فارسی‎آموز عرب‌‏زبان تابعي است از توزیع درصد فراواني وقوع برابرنهاد‏هاي اين حروف. سلسله مراتب سختی یادگیری حروف اضافۀ فارسی برای عرب‌زبانان بر اساس معیار تعداد برابرنهادها از آسان به سخت به ترتیب زیر است:

«بر» با سه برابرنهاد عربی، «تا» با چهار برابرنهاد عربی، «از، در و برای» هر یک با شش برابرنهاد عربی، «به» با هفت برابرنهاد عربی، و سر انجام «با» با هشت برابرنهاد عربی.

سلسله مراتب سختی یادگیری حروف اضافۀ عربی برای فارسی زبانان بر اساس معیار تعداد برابرنهادها از آسان به سخت به ترتیب زیر است:

«مع، حتی» با دو برابرنهاد فارسی، «عن» با چهار برابرنهاد فارسی، «من» با پنج برابرنهاد فارسی، «فی، لـ و بـ» هر یک با شش برابرنهاد فارسی، و در نهایت «الی و علی» با هفت برابرنهاد فارسی.

بنابرین جواب سوال دوم این است: یادگیری حرف اضافه «بر» برای عرب‌زبانان فارسی‎آموز و حروف جرّ «مع، حتی» برای فارسی زبانان عربی آموز آسانتر خواهد بود.

 

پ) سوال سوم: فارسی‌آموزان عرب‌زبان در یادگیری کدام حروف اضافه فارسی با مشکلات بیشتر روبرو هستند؟

یادگیری حرف اضافه «با» برای عرب‌زبانان فارسی آموز و حروف جر «الی و علی» برای فارسی زبانهای عربی آموز نسبت به سایر حروف مشکل ساز تر خواهد بود.

 

به این ترتیب برای روشن تر کردن نتایج این پژوهش می‌توان جدول زیر را برای سختی یادگیری حروف اضافه فارسی برای عرب‌زبانان ترسیم کرد و همچنین می‌توان جدولی هم برای سختی یادگیری حروف جر عربی برای فارسی زبانان ترسیم کرد.

ميزان سختي حرف برابرنهاد تعداد برابرنهادها
آسان‌ترین

 

 

 

 

 

سخت‌ترین

بر علی – الی – بـ 3
تا حتی – الی – بـ – فی 4
از من – عن – لـ – بـ – علی – فی 6
در فی – علی – بـ – الی – لـ – من
برای لـ – الی – علی – من – فی – بـ
به الی – بـ – علی – لـ – فی – من – عن 7
با بـ – مع – علی – الی – فی – من – عن – لـ 8

جدول شماره (5-1) سلسله مراتب سختی يادگيري حروف اضافه فارسي براي عرب‌زبان بر اساس تعداد برابرنهادهاي عربي

 

 

 

 

همانگونه که مشاهده می‌شود بر اساس داده‌های این جدول قادر نیستیم بین حروف اضافه «از»، «در» و «برای» تمایز قائل شویم و در واقع آنها را نمی‌توان بر اساس معیار در صد وقوع فراوانی به درستی مرتب کرد. در اینجا نظریه نشانداری می‌تواند کارآمد باشد.

میزان سختی حرف برابرنهاد غيرنشان‏دار

(پربسامدترين برابرنهاد)

دومین برابرنهاد از مجموعه ‏‏برابرنهادهای نشان‏دار فرق درصد
آسان‌ترین

 

 

 

 

سخت‌ترین

بر علی 90% الی 7% 83%
تا حتی 56% الی 33% 23%
در فی 88% علی 4% 84%
برای لـ 73% الی 14% 59%
از من 68% تا 19% 49%
به الی 36% بـ 22% 14%
با بـ 66% مع 20% 46%

جدول شماره (5-2) درجه سختی حروف اضافه فارسي براي عرب‏زبان بر اساس نظریه نشانداری

همانگونه که مشاهده می‌شود، این جدول که بر اساس نظریه نشانداری بر مبنای اختلاف در‌صد وقوع برابرنهاد نشاندار با اولین برابرنهاد غیر نشاندار تهیه شده است، می‌تواند درجۀ سختی حروف اضافه «از»، «در» و «برای» را مشخص سازد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اما در مورد عربی، اگر سلسله مراتب سختی تنها بر اساس وقوع برابرنهادهای حروف جر در فارسی را طراحی کنیم، جدول زیر را خواهیم داشت.

ميزان سختي حرف برابرنهاد تعداد برابرنهادها
آسان‌ترین

 

 

 

 

 

 

 

سخت‌ترین

مع با – به 2

 

حتی تا – به
عن از – به – در – با 4
من از – با – به – در – بر 5
فی

بـ

لـ

در – به – از – با – بر – برای

با – به – از – در – بر – برای

برای – به – از – تا – با – در

6
الی

علی

به – تا – در – از – برای – بر – با

به – بر – در – برای – از – با – تا

7

جدول شماره (5-3) سلسله مراتب سختی يادگيري حروف اضافه عربي براي فارسي ‏زبان بر اساس تعداد برابرنهادهاي فارسي

 

با نگاهی به جدول فوق درمی‌یابیم که نمی‌توان بین دو حرف «مع» و «حتی» این تمایز قائل شد کدامیک آسانتر یا کدامیک سخت‏تر یاد گرفته می‌شود. به همین ترتیب نمی‌توان بین سه حرف «فی»، «لـ» و «بـ» هر سه با شش برابرنهاد تمایزی قائل شد. همچنین نمی‌توان گفت بین دو حرف «الی» و «علی» هر یک با هفت برابرنهاد يادگيري کدامیک سخت‏تر است. در اینجا هم نظریه نشانداری می‌تواند به کارآید و به طور خاص به بازطراحی سلسله مراتب سختی به صورتی دقیق‌تر اقدام کرد كه نتيجه آن را مي‏توان در جدول زیر دید:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

درجه سختی حروف اضافه عربي(حروف جاره) براي فارسي‏ زبان بر اساس نظریه نشانداری

میزان سختی حرف برابرنهاد غيرنشان‏دار

‏(پر‎بسامدترين برابرنهاد)‏

دومین برابرنهاد از مجموعه‏‏ برابرنهاد‏هاي نشان‏دار فرق در صد
آسان‌ترین

 

 

 

 

 

 

سخت‌ترین

مع با 94% به 6% 88%
حتی تا 79% حتی 14% 65%
عن از 93% به 3% 90%
من از 95% با 3% 92%
فی در 84% به 8% 76%
لـ برای 48% به 26% 22%
بـ با 39% به 30% 9%
الی به 89% تا 5% 84%
علی به 38% بر 35% 3%

جدول شماره (5-4) سلسله مراتب سختی حروف اضافه عربی برای فارسی زبانان بر اساس نظریه نشانداری

 

 

5-4. پیشنهادهایی برای پژوهشهای بعدی:

  1. این تحقیق بر اساس فرضیه تحلیل مقابله‌ای‌ و پیش‌بینی خطا بنیان گذاشته شد، با این حال پژوهشهای بعدی می‌توانند از طریق طراحی آزمونها به سمت تحلیل خطا رفته و پیش‌بینی‏های فعلی را در عرصه میدانی به آزمون گذارند.
  2. زبان شناسان مقابله‌ای‌ بر این باورند که نتایج تحلیل خطا می‌تواند در ارائه دوره‏های آموزشی‌ای موثر واقع‌شودبه گونه‏اي که دقت زبان‌آموزان را در به کارگیری ساختارهای زبانی (و در این جا به طور خاص حروف اضافه) افزایش‌دهند و از فسیل‌شدگی خطا جلوگیری‌کنند. بنابرین تحقیق هایی مبتنی بر مقایسه دوره‌هایی که در آن از پیش‌بینی و تحلیل خطا در ارائه بازخوردها و طراحی دوره استفاده شده با دوره‏هایی که از تحلیل خطا استفاده نشده است می‌تواند زمینه مناسبی برای تایید صحت و سقم ادعای زبان شناسان مقابله‌ای‌ باشد.

 

کتاب‌نامه

فارسی – عربی

آل احمد، جلال، (1383). ن و القلم. انتشارات گهبد، تهران.

آل احمد، جلال، (1999). ن و القلم. مترجم دکتر ماجده العنانی، المجلس الاعلی للثقافه، مصر.

بهرنگی، صمد، (1378). یک هلو هزار هلو. ویراستار: اکرم السادات میر مرتضوی، خراسان رضوی، مشهد.

بهرنگی، صمد، (1347). ماهی سیاه کوچولو. چاپ اول، سازمان انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نو جوانان، تهران.

بهرنگی، صمد، (1383). اولدوز و کلاغها. ویراستار: اکرم السادات میر مرتضوی، ناشر مهر صفا، مشهد.

بهرنگی، صمد، (1997). خوخه و الف خوخه. مترجم دکتر ماجده العنانی، المجلس الاعلی للثقافه، مصر.

شریعتی، علی، (1389). بازگشت به خویشتن. انتشارات ایران جوان، تهران.

شریعتی، علی، (1986). العوده الی الذات. مترجم دکتر ابراهیم الدسوقی شتا، الزهراء للاعلام العربی، مصر.

شریعتی، علی، (1390). خودسازی انقلابی. نشر الهام، چاپ 12، تهران.

شریعتی، علی، (2007). بناء الذات الثوریه. مترجم دکتر ابراهیم الدسوقی شتا، ناشر: دار الامیر للثقافه و العلوم، مصر.

فصیح، اسماعیل، (1369). داستان جاوید. نشر نو، تهران.

فصیح، اسماعیل، (2002). قصه جاوید. مترجم سلیم عبد الامیر حمدان، المجلس الاعلی للثقافه، مصر.

هدایت، صادق، (1356). بوف کور. انتشارات جاویدان، تهران.

هدایت، صادق، (1990). البومه العمياء. مترجم دکتر ابراهیم الدسوقی شتا، نشر مکتبه مدبولی، القاهره.

 

عربی – فارسی

زیدان، جرجی، (1897). فتاه غسان. نشر الهلال، مصر.

زیدان، جرجی، (1385). دوشیزه شامی. مترجم: سید صابر منیری، نشر برسمان، تهران.

محفوظ، نجیب، (1967). میرامار. دار مصر للطباعه، القاهره.

محفوظ، نجیب، (1386). میرامار. مترجم: رضا عامری، نشر نی، تهران.

محفوظ، نجیب، (1866). الشحاذ. دار مصر للطباعه، القاهره.

محفوظ، نجیب، (1388). گدا. مترجم: محمد دهقانی، نشر نیلوفر، تهران، چاپ سوم.

محفوظ، نجیب، (1981). لیالی الف لیله. دار مصر للطباعه، القاهره.

محفوظ، نجیب، (1388). هزار و یک شب. مترجم: عبد الرضا هوشنگ مهدوی، نشر مروارید، تهران.

محفوظ، نجیب، (1985). یوم قتل الزعیم. دار مصر للطباعه، القاهره.

محفوظ، نجیب، (1369). روز قتل رئیس جمهور. مترجم: یوسف عزیزی بنی طرف، چاپ مهارت، تهران.

محفوظ، نجیب، (1965). زقاق المدق. دار مصر للطباعه، القاهره.

محفوظ، نجیب، (1378). کوچه‌ی مدق. مترجم: محمد رضا مرعشی پور، فرهنگ و اندیشه، تهران.

 

 

ابن عقیل، بهاء الدین عبد الله، (1389). شرح ابن عقیل. ترجمه سید علی حسینی، انتشارات دار العلم، قم.

انوری، حسن – احمدی گیوی، حسن، (1377). دستور زبان فارسی 2، انتشارات فاطمی، تهران.

حسینی، سید علی، (1388). الکامل فی شرح العوامل، انتشارات دار العلم، قم.

خطیب رهبر، خلیل، (1381). دستور زبان فارسی. نشر مهتاب، تهران.

شرتونی، رشید، (1388). مبادی العربیه. ترجمه سید علی حسینی، انتشارات دار العلم، قم.

شریعت، محمد جواد، (1367). دستور زبان فارسی. انتشارات اساطیر، تهران.

قریب، عبد العظیم- همایی، جلال- یاسمی، رشید- بهار، ملک الشعرای- فروزانفر، بدیع الزمان، (1389). دستور زبان فارسی پنج استاد. چاپ پنجم، چاپ دیبا، تهران.

معروف، یحیی، (1384). فن ترجمه: اصول نظری و عملی ترجمه از عربی به فارسی و فارسی به عربی، چاپ مهر، قم.

 

 

Brooks, N. (1960). Language and Language Learning: Theory and Practics. New York: Harcourt, Brace and World.

Brown, H. D. (1987). Principles of Language Learning and Teaching.Prentice – Hall, Inc., Englewood Cliffs, New Jersey.

Buteau, M. F. (1970). “Students’ errors and the learning of French as a second language A pilot study,”IRAL 8: 133-145.

Corder, S. Pit (1967). “The Significance of Learner’s Errors.” IRAL 9, 4: 147 – 160.

Corder, S. Pit (1973). Introducing Applied Linguistics. Harmondsworth: Penguin.

Eckman, F. R. (1981). “On the Naturalness of Interlanguage Phonological Rules.” Language learning, 31: 195 – 216.

Jain, M. P. (1974). “Error Analysis: Source, Cause and Significance.” In Richards (ed.) Error Analysis: Perspective on Second Language. London: Longman.

Keshavars, M. H.(1999). Contrastive Analysis & Error Analysis. Tehran. Rahnama Publications.

Lado, R. (1957). Linguistics Across Cultures. Ann Arbor: University of Michigan Press.

Lee, W. R. (1968). “Thoughts on Contrastive Linguistics in the Context of Foreign Language Teaching.” In Alatis (ed.), 1968: 185 – 194.

Nemser, W. (1971). “Approximative Systems of Foreign Language Learners.”IRAL, Vol. 9, No. 2. 115 – 124.

Oller, J. W. and S. M. Ziahosseiny (1970). “The Contrastive Analysis Hypothesis and Spelling Errors,” in Language Learning 20: 183 – 189.

Richards, J. C. (1971). “A Non – Contrastive Approach to Error Analysis.”English Language Teaching 23,3. Reprinted in J. C. Richards (ed.) 1974.

Rutherford, W. (1982). “Markedness in Second language Acquisition.”Language Learning 32: 85 – 108.

Sridhar, S. N. (1985). “Contrastive Analysis, Error Analysis, and Interlanguage: Three phases of One Goal,” in Fisiak (ed.) 1985: 207 – 241.

Wardhaugh, R. (1970). “The Contrastive Analisis Hypothesis.”TESOL, Quartely4: 120 – 130.

Whitman, R. L. (1970). “Contrastive Analysis: Problems and Procedures.” Language Learning 20: 191 – 197.

Wilkins, D. A. (1968). “Review of A. Valdman (ed), Trends in Language Learning.” IRAL 6, 1: 11 – 107.

Wolfe, D. L. (1967). “Some Theoretical Aspects of Language Learning and Language Teaching.”Language Learning 17, 4: 173 – 188.

 

 

 

 

[1]-raising awareness

[2]– authentic

 

 

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “پيش‏بيني خطاي عرب‌زبانان فارسي‌آموز دركاربرد حروف اضافه”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

− 6 = 4

شناسه محصول: c2333 دسته: